🔴تفاوت را بیافرینیم، منتظرش نشویم!🔴

🔴تفاوت را بیافرینیم، منتظرش نشویم!🔴

🇮🇷: @darvishnameh

۱⃣ آینده جامعه‌ای که کودکانش را عکس نخست نمایندگی می‌کند، روشن‌تر است یا عکس دوم؟!

۲⃣ می‌گوییم: جغد شوم؛ روباه مکار؛ گرگ‌صفت؛ الاغ نفهم؛ خفاش شب؛ کفتار پیر و …درحالی که یادمان رفته کارکردِ مثبت این موجودات برای حفظ پایداری بوم‌سازگان به مراتب بیشتر از اغلب آدم‌هاست … آینده جامعه‌ای که تفریح کودکانش، آزار حیوانات و صفتِ نااهلانش، برچسب‌های حیوانی است، روشن‌تر است یا مردمانی که باوردارند: جهان چو خط و خال و چشم و ابروست ؛ که هرچیزی به جای خویش نیکوست؟

۳⃣ نگویید در این دنیا نمی‌توان لطیف ماند و نرم زیست، چون له می‌شویم! از قضا پیش‌برنده‌ترین ماده جهان که هرگز پشت هیچ سد فرامدرنی نمی‌توان او را تا ابد حبس کرد، لطیف‌ترین، نرم‌ترین و شفاف‌ترین ماده هستی هم هست؛ آب! لائوتسه می‌گوید: هر چیز سختی سرانجام در آب نرم می‌شود. نگاه کنید به رویش جوانه‌ها و نهال‌ها که نخست نرم و لطیفند و شتابان اوج می‌گیرند، اما به موازات چوبی‌شدن و سخت‌شدن، به مرگ سلام می‌دهند! آدم‌ها هم چنینند؛ نشانه مرگ را پیش از آنکه در فرسودگی جلد شناسنامه رهگیری کنید، در کاهش انعطاف‌پذیری، نرم‌خویی و لطافت بجویید.

۴⃣ در مرگِ آدم‌ها هلهله نکنیم؛ نمایش مرگ را به خیابان‌ها نکشیم و آن را به ضیافتی خانوادگی و عمومی بدل نسازیم. بگذاریم کودکان‌مان کودکی کنند، آنها را زودتر از آنچه که باید آقا یا خانم نکنیم! ملتی که در کودکی، کودکی کند؛ در بزرگی، بزرگی خواهد کرد و یک ملت بزرگ، بزرگی خود را با شیوه سلوکش با کم‌توانان، ناتوانند، ضعفا، حیوانات و گیاهان به نمایش می‌نهد.

۵⃣ دوباره به این دو عکس دقت کنید: چه کسی جز ما است که می‌تواند تفاوت بیافریند و کیفیت درو کند؟ آیا من سخن جدیدی را کشف کرده‌ام؟!چه کسی جز ما #ابوالحسن_خرقانی داشت که بیش از هشتصدسال پیش زنهارمان داد: هرکس در این سرا درآمد، نانش دهید و از ایمانش نپرسید …

#از_مدارس‌طبیعت_حمایت_کنیم

View this post on Instagram

. . 🔴تفاوت را بیافرینیم، منتظرش نشویم!🔴 . ✍ آینده جامعه‌ای که کودکانش را عکس نخست نمایندگی می‌کند، روشن‌تر است یا عکس دوم؟! . . ✍ می‌گوییم: جغد شوم؛ روباه مکار؛ گرگ‌صفت؛ الاغ نفهم؛ خفاش شب؛ کفتار پیر و …درحالی که یادمان رفته کارکردِ مثبت این موجودات برای حفظ پایداری بوم‌سازگان به مراتب بیشتر از اغلب آدم‌هاست … آینده جامعه‌ای که تفریح کودکانش، آزار حیوانات و صفتِ نااهلانش، برچسب‌های حیوانی است، روشن‌تر است یا مردمانی که باوردارند: جهان چو خط و خال و چشم و ابروست ؛ که هرچیزی به جای خویش نیکوست؟ . ✍ نگویید در این دنیا نمی‌توان لطیف ماند و نرم زیست، چون له می‌شویم! از قضا پیش‌برنده‌ترین ماده جهان که هرگز پشت هیچ سد فرامدرنی نمی‌توان او را تا ابد حبس کرد، لطیف‌ترین، نرم‌ترین و شفاف‌ترین ماده هستی هم هست؛ آب! لائوتسه می‌گوید: هر چیز سختی سرانجام در آب نرم می‌شود. نگاه کنید به رویش جوانه‌ها و نهال‌ها که نخست نرم و لطیفند و شتابان اوج می‌گیرند، اما به موازات چوبی‌شدن و سخت‌شدن، به مرگ سلام می‌دهند! آدم‌ها هم چنینند؛ نشانه مرگ را پیش از آنکه در فرسودگی جلد شناسنامه رهگیری کنید، در کاهش انعطاف‌پذیری، نرم‌خویی و لطافت بجویید. . . ✍ در مرگِ آدم‌ها هلهله نکنیم؛ نمایش مرگ را به خیابان‌ها نکشیم و آن را به ضیافتی خانوادگی و عمومی بدل نسازیم. بگذاریم کودکان‌مان کودکی کنند، آنها را زودتر از آنچه که باید آقا یا خانم نکنیم! ملتی که در کودکی، کودکی کند؛ در بزرگی، بزرگی خواهد کرد و یک ملت بزرگ، بزرگی خود را با شیوه سلوکش با کم‌توانان، ناتوانند، ضعفا، حیوانات و گیاهان به نمایش می‌نهد. . ✍ دوباره به این دو عکس دقت کنید: چه کسی جز ما است که می‌تواند تفاوت بیافریند و کیفیت درو کند؟ آیا من سخن جدیدی را کشف کرده‌ام؟! چه کسی جز ما #ابوالحسن_خرقانی داشت که بیش از هشتصدسال پیش زنهارمان داد: هرکس در این سرا درآمد، نانش دهید و از ایمانش نپرسید … . . #از_مدارس‌طبیعت_حمایت_کنیم . .

A post shared by محمد درویش | Mohammad Darvish (@darvish.mohammad) on

موافق(0)مخالف(0)

دیدگاه خود را بیان کنید