توجه امید بخش 193 کشور جهان به حفظ حیات وحش


    امروز – در نخستین روز از آخرین فصل دوست‌داشتنی و پررنگ و رنگ به رنگ سال، پاییز – در صفحه 10 روزنامه قانون از یک دستاورد مهم محیط زیستی جهان سخن گفته‌ام که در اجلاسی بدست آمده که ایران هم در عالی‌ترین سطح مرتبط در آن ظاهراً حضوری فعال داشته است، هر چند که دست کم یک گزارش وجود دارد که می‌گوید: آمادگی ایران تا قبل از شروع اجلاس در حد صفر بوده است! با این وجود، نه سازمان حفاظت محیط زیست و نه هیچ رسانه‌ی دولتی یا غیردولتی دیگری به این توافق مهم اشاره‌ای نکرد؛ موضوعی که آشکارا نشان می‌دهد چه فقر دانشی تؤام با بی‌تفاوتی و بی‌علاقگی مهمی در بین رسانه‌های گروهی مرتبط با محیط زیست – چه در سطح دولت و چه در سطح نهادهای غیردولتی – هنوز وجود دارد. به نظرم، وظیفه‌ی تربیت یک گروه از خبرنگاران متخصص و تحلیل‌گر در حوزه محیط زیست باید هر چه سریع‌تر در دستورکار وزارت ارشاد، رسانه ملی، سازمان حفاظت محیط زیست، سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور و نیز سمن‌های مرتبط با این حوزه قرار گیرد. به راستی در حال حاضر ما چند خبرنگار متخصص در این حوزه داریم که مشغول خبررسانی مستقل و بدون واسطه هستند؟ چرا به این موضوع مهم توجه نشده و نمی‌شود؟ بهترین و برترین روزنامه محیط زیستی کشور، همچنان همشهری است که عملاً فقط یک اسدالله افلاکی دارد با هزار سودا! در بقیه‌ی روزنامه‌ها و سایت‌ها و خبرگزاری‌ها هم اگر وضع بدتر نباشد، بهتر نیست! هست؟ همه به دنبال چند تیتر نخست از چند خبرگزاری و روزنامه مهم هستند تا آنها را ترجمه یا کپی کرده و انتشار دهند و یا بعضاً چند خبر جنجالی و زرد از درون آنها بیرون بکشند و تمام! چرا … چرا رسانه‌های ما نگاه‌شان به محیط زیست چنین حقیر و خجالت‌آور است؟

    اخیراً در یازدهمین اجلاس متعاهدین کنوانسیون تنوع زیستی که در حیدرآباد هند برگزار شد، یک تصمیم خوشایند آن هم با موافقت نمایندگان عالی‌رتبه تمامی 193 کشور عضو، از جمله جمهوری اسلامی ایران گرفته شد. آن تصمیم این بود که قرار شد تا سال 2015، بودجه سالانه‌ی حفاظت از زیگونگی حیات (تنوع زیستی) با دوبرابر رشد به حدود 10 میلیارد دلار برسد .
این موضوع از آنجا حایز اهمیت بیشتر است که بدانیم، جهان در یک بحران اقتصادی کم سابقه درگیر شده است و اغلب دولت‌ها می‌کوشند تا به نحوی از بودجه‌ها و هزینه‌های مرسوم خود بکاهند. اما با این وجود، به نظر می‌رسد، وزن ملاحظات محیط زیستی چنان سنگین شده و وارد جستارهای سیاسی در عالی‌ترین سطح خود گردیده که دولتمردان و زنان جهان، چاره‌ای جز هم‌نوایی و همراهی با این موج گسترده‌ی سبزاندیشی ندارند. اتفاقاً با این پیشنهاد نخست کشورهایی چون چین ابراز مخالفت می‌کردند، یعنی همان کشوری که تاکنون از بحران اقتصادی مصون مانده و همچنان به رشد اقتصادی سالانه 8 درصدی خود می‌نازد که البته در نهایت تسلیم استدلال دیگر کشورها شده و نماینده‌اش بر مفاد این پیمان مهر تأیید زد. جالب این که در این کنفرانس، محمدجواد محمدی‌زاده، معاون رییس جمهور و رییس سازمان حفاظت محیط زیست هم شرکت و سخنرانی داشتند، اما شما اگر خبری از این دستاورد را در خروجی‌های متعدد رسانه‌ای سازمان دیده‌اید، من هم دیده‌ام! غم‌انگیزتر آن که هیچ یک از رسانه‌های مستقل خبری هم به این رخداد امیدبخش نپرداختند؛ در حالی که یادشان نرفته بود، تناقض آماری جناب رییس را در مورد شمار یوزهای آسیایی موجود در ایران، بزرگنمایی کنند ! چرا؟

    نکته آخر این که اختصاص 10 میلیارد دلار برای کمک به ارتقای امنیت روانی زیستمندان موجود در کره زمین، باید کف مطالبات ما باشد نه سقف آن؛ به ویژه وقتی می‌بینیم خسارت‌های ناشی از یک رخداد طبیعی، مانند توفان سندی، می‌تواند 70 میلیارد دلار هزینه بر روی دست مردم در آمریکای مرکزی و شمالی بگذارد و یا وقتی می‌دانیم میزان روزانه هزینه‌های تسلیحاتی در همین خاورمیانه بیش از دوبرابر آن 10 میلیارد دلاری است که قرار است برای نجات حیوانات در سال هزینه کنیم. آیا چنین موازنه‌ی حیرت‌انگیزی، شرم‌آور نیست؟ فقط کافی است به همین جنگ خجالت‌بار اخیر در غزه بنگریم؛ هر موشکی که اسرائیلی‌ها برای دفاع در سامانه گنبد آهنین شلیک می‌کنند، 60 هزار دلار قیمت دارد و در طول یک هفته گذشته، قیمت ابزار جنگی مصرف شده در این جنایت ننگ‌آور به حدود نیم میلیارد دلار رسیده است و اگر خسارت‌های مالی، روانی و جانی آن را محاسبه کنیم، به راحتی از رقم 10 میلیارد دلاری که قرار است دولت‌های دنیا برای حفظ تنوع زیستی جهان، هزینه کند، عبور می‌کند! چگونه چنین ننگی را تحمل می‌کنیم و دم برنمی‌آوریم؟

    امیدوارم ما نسل حاضر بر روی کره زمین، پیش از آن که چشم بر روی هم بربندیم و راهی قرار ابدی‌مان شویم؛ بتوانیم روزی شاهد وارونه شدن این نسبت شرم‌آور باشیم.
آمین.

موافق(0)مخالف(0)

۱۳ Comments

  1. جواد

    دو برابر شدن بودجه جهانی حفاظت زیگونگی( امان از این اصطلاحات من در آوردی برج عاج نشین ها)حیات در عمل چه اثر مثبتی روی کیفیت حیات مردم ما دارد؟مثلا اگر بودجه طرح یوز پلنگ یا درنای سیبری دو برابر شود آیا کیفیت زندگی مردم جامعه بهتر میشود؟مسلما خیر

    موافق(0)مخالف(0)
  2. درد ما همین است جواد خان که هنوز حتا اغلب تحصیل کرده های ما مثل شما نمی توانند رابطه ای منطقی و معقول بین تلاش برای حفظ محیط زیست و ذخیره ژنتیکی آن و حفظ کیفیت زندگی آدمها به عنوان یکی از آحاد بوم سازگان برقرار کنند. و وقتی شما در چنین موردی، شک دارید، وای به حال آن روستایی ساکن در بشاگرد یا بقال سرکوچه ...
    از ماست که برماست.
    لطفاً یکبار دیگر اصل 50 قانون اساسی یا دستور 21 را بخوانید. تا شاید کمتر در باره دلایل روشنایی روز پرسش داشته باشید.
    متاسفم.

    موافق(0)مخالف(0)
  3. جواد

    آیا واقعا رابطه ای منطقی و معقول بین آنچه که تلاشهایی در جهت حفظ طبیعت میدانید(همانند اتلاف منابع به اسم مطالعات بی حاصل پروژه های دانشگاهی و مراکز تحقیقاتی) و بهبود کیفیت زندگی انسانها وجود دارد؟ اگر چنین است از زمان تشکیل سازمان جنگلها و مراتع چقدر به وسعت جنگلهای کشور اضافه نموده اید؟ خودتان خوب میدانید که چه گلی به سر این ملک و ملت زده اید.
    مضافا بقال سرکوچه ما تحصیل کرده ای است که حاجی بازار بوده و نبض اقتصاد جامعه را بخوبی در دست دارد.در مجموع ایشان از زندگی شان بسیار خرسندند. کمی هم درخصوص دلایل روشنایی روزگار مینوشتید بد نبود!

    موافق(0)مخالف(0)
  4. نرگس روحانی

    وقتی کارمند سازمان در لباس محیط بانی، حیات وحش دماوند را به آقازاده ها میفروشد و برای خودش دماوند و اینه ورزان را قرق میکنه. وقتی از فاصله 3 متری به پلنگ بی آزار که خبر از هیچ جای دنیا ندارد و راحت روی درخت نشسته، شلیک هوایی میکنه ،وقتی ان حیوون بدبخت از ترسش و از روی ناچاری در جهت حفظ خودش و قلمروش به او حمله میکند و بعد خواهرزاده هاو برادرزاده های میر کریمی که همه محیط بانان او بودند؛ حیوان را علیرغم دستور رئیس گارد حفاظت سازمان مبنی بر پراکنده کردن مردم از اطراف ان حیوان اورا آبکش میکنند،وقتی بعد از این خبر هیچ کدام از ngoهایی که دم از حقوق حیوانات میزنند صدایشان از این ظلم درنیامد؛ میخواهید صدای مردم برای حفظ طبیعت ،تنوع زیستی،حیات وحش در بیاد؟؟؟؟!!!!تنها دکتر ال داوود یعنی انجمن حمایت از حیوانات وکیل گرفته به مجامع قانونی میخواد شکایت کند.

    موافق(0)مخالف(0)
  5. آفرین بر دکتر آل داوود و خسته نباشید.
    امیدوارم روزی دانش و دانایی ما به حدی رسد که کمتر شاهد چنین فجایعی باشیم.

    موافق(0)مخالف(0)
  6. قلیچه

    سلام استاد.ما هم در بیخبری کامل بسر میبردیم!
    آقا جواد شما به خوابزدگی دچاری!

    موافق(0)مخالف(0)
  7. حیرت انگیزتر از همه، انفعال باورنکردنی پرتال سازمانی است که رییسش در آن کنفرانس نه تنها حضور داشته، بلکه سخنرانی هم کرده است!

    موافق(0)مخالف(0)
  8. متأسفانه پرتال ادارات حفاظت محیط زیست در استان ها هم پای به پای سازمان متبوع شان در انفعال و بی تفاوتی حرکت می کنند و حتا از همان اندک خبرنگاران غیرمتخصص و یا کم متخصص دیگر رسانه های مجازی و نوشتاری هم عقب هستند!

    موافق(0)مخالف(0)
  9. بله ... وضعیت بی تفاوتی و انفعال و بی خبری حاکم بر پرتال های دولتی، حقیقتاً رخدادی مأیوس کننده و خجالت بار است. آن هم پرتالی که میلیون ها تومان برای راه اندازی اش هزینه کرده اند.
    درود بر هومان عزیز.

    موافق(0)مخالف(0)
  10. امید

    باسلام
    با توجه به اینکه محیط زیست ایران در حال پیشرفت می باشد این عقب ماندگی در ارسال خبر چیز تازه ای نیست لازم به ذکر است اگر آمار یوز درج نشده ولی مدیر کل استان تهران آقای اشرفی پور آمار پلنگ را اعلام کرده با روش اختراع شده جدید (!!!!) تا همگی خیالمون راحت باشد اگر گونه ای از بین رفت یا کشته شد اتفاقی نیوفتاده است.
    در پایان از استاد عزیز کمال تشکر را داریم.

    موافق(0)مخالف(0)
  11. چه میتوان گفت از دیدن وشنیدن چنین غم نامه هایی تا امثال این جواد آقاها و کردوانی ها هستند محیط زیست ما هم همین است

    موافق(0)مخالف(0)
  12. سلام آقای مهندس اگر خاطرتون باشه چند روز قبل برای گرفتن راهنمایی برای پایان نامم مزاحم شما شدم خواستم بابت معرفی جناب آقای دکتر خسروشاهی تشکر کنم ممنون.

    موافق(0)مخالف(0)
  13. شارژ شدیم.محیط زیست امانت پیشینیان ، میراث آیندگان

    موافق(0)مخالف(0)

دیدگاه خود را بیان کنید