جایزه‌ی من و آغاز ششمین سال زندگی وبلاگ فارسی!

لوح یادبود پنجمین سال تولد پرشین بلاگ

 

       شامگاهان پنج‌شنبه – چهارم مردادماه ۸۶- تالار الغدیر دانشکده‌ی مدیریت دانشگاه تهران، میزبان وبلاگی‌ترین همایش تمام عمر خویش بود! همایشی که به بهانه‌ی آغاز ششمین سال حیات وبلاگ فارسی برگزار شد. بی‌شک نمی‌توان نقش و همت دکتر مهدی بوترابی و همکاران سخت‌کوش ایشان در گروه پرشین‌بلاگ را در این مهم نادیده گرفت. هرچند که باورم این است، اگر حضور سرویس‌دهنده‌های دیگری چون بلاگفا، میهن بلاگ، بلاگ اسکای، ام‌جی بلاگ، پارسی بلاگ و … نبود، پرشین بلاگ هیچگاه در کوران رقابت قرار نگرفته و اینگونه برای حفظ موقعیت خویش در فضای وبلاگستان نمی‌کوشید. بنابراین جا دارد از همه‌ی عزیزان، به ویژه علیرضا شیرازی عزیز صمیمانه قدردانی کنم و امیدوار باشم در جشن ششمین سال وبلاگ فارسی، همه‌ی این مدیران در کنار هم حاضر باشند.

طبیعت زیباست و هرچه در آن دقیقتر شویم، به زیبایی اش بیشتر پی خواهیم برد. عکس از فلیکر: http://www.flickr.com/photos/۱۴۵۱۶۳۳۴@N۰۰/۳۴۵۰۰۹۲۱۰/

به هر حال از اینکه «مهار بیابان‌زایی» نیز در این جشن، مورد توجه قرار گرفته و عنوان نخست وبلاگ فارسی‌زبان را در حوزه‌ی محیط زیست به خود اختصاص داده است، بسیار شادمانم و صمیمانه از همه‌ی دوستانی که در این انتخاب به «مهار بیابان‌زایی» رأی دادند، قدردانی می‌کنم. امید که لایق این مهربانی‌ها و حمایت‌ها باشم. البته احتمالاً اگر خانم دکتر ابتکار آن گاف بزرگ را در مراسم جشن ۵ سالگی پرشین بلاگ نداده و از مدیر وبلاگ‌شان برای آپ کردن ماهی سه چهار تا پست – برای ایشان – تشکر نمی‌کردند، این جایزه‌ی سبز باید به ابتکار سبز می‌رسید! به هر حال توصیه می‌کنم روایت وبلاگی‌ترین روحانی جمهوری اسلامی را از این جشن حتماً بخوانید. همچنین مانی منجمی عزیز نیز حال و هوای این مراسم را به خوبی شرح داده است. از دیده‌بان محیط زیست ایران و گرگ خاکستری کوشا که در مراسم حضور داشته و نخستین تبریک‌ها را به نگارنده، همسرم و اروند گفتند، سپاسگزارم.

گوشه‌ای از مراسم - عکس از ایسنا

مؤخره:
وبلاگ، شاید یکی از ناب‌ترین امتیازها و تفاوت‌هایی باشد که برخورداری از آن، بشر هزاره‌ی سوّم را از پیشینیان خود جدا می‌سازد؛ وبلاگ از آن موهبت‌هایی است که هرگاه حسرت زیستن در جهانی آرام‌تر، بی‌صدا‌تر و پاک‌تر را در سده‌های پیش می‌خورم، دورانی که طبیعت وحشی و نارام وطن، در آن به راستی نفس می‌کشید و زنده بود؛ خود را با این دلخوش می‌کنم که: به عوض همه‌ی آنچه که از دست داده‌ایم، می‌توانیم از ابزاری استثنایی و پرنفوذ و بهنگام به نام «وبلاگ» بهره بریم و به شناختی دقیق و ارتباطی منحصربه فرد با مخاطبان هم‌زبان‌مان دست یابیم. باید اعتراف کنم که برای نگارنده، اثربخشی ۲۹ ماهه‌ی دست‌نوشته‌های «
مهار بیابان‌زایی» در طبیعت وطن و حوزه‌ی محیط زیست به مراتب بیشتر از همه‌ی یکصد طرح، مقاله، کتاب و سخنرانی‌ است که در طول ۱۸ سال گذشته به رشته‌ی تحریر درآورده و سامان داده‌ام.
از همین رو، ایمان دارم که اثربخشی وبلاگ در دهه‌ی آینده، بسیاری از مفاهیم و بازنمودهای فرهنگی آدم‌زمینی‌ها را تغییر داده و مجالی ناب برای شناختی دقیق‌تر و بی‌واسطه‌تر می‌آفریند.
برای همین است که می‌گویم: بیاییم برای خالق این دفترچه‌ی مجازی با ورق‌های بی‌پایانش کلاه از سربرداریم و به پیشگامان فارسی‌زبانش در وطن درود بفرستیم.

ابطحی، جهانگرد، ابتکار، تاج‌زاده، عماد‌الدین باقی و … از جمله مدعوین مشهور جشن بودند.اهدای جوایز

    در همین ارتباط:

   جشن ۵ سالگی وبلاگ فارسی برگزار شد.

  وب نوردی با انگشت اشاره! – ناصر خالدیان

  یکصد وبلاگ برتر فارسی را در اینجا ببینید.

  پرشین بلاگ یک سال بزرگ تر شد!

11 فکر می‌کنند “جایزه‌ی من و آغاز ششمین سال زندگی وبلاگ فارسی!

  1. سیامک

    جناب درویش

    انتخاب مجموعه ی مهار بیابان زایی را به عنوان برترین تارنمای حوزه محیط زیست صمیمانه تبریک می گویم. امیدوارم که همواره پرتلاش و سبز باشید.

  2. مجتبی مجدیان

    جناب درویش عزیز
    با سلام
    ضمن عرض شادباش سالروز میلاد امام عدالت و روز پدر من هم به نوبه خود این موفقیت و افتخار بزرگ را به شما تبریک عرض می کنم. امیدوارم همچنان در این راه پیروز باشید.

  3. بازتاب: مهار بیابان زایی » بایگانی » “كم‌جان” را چگونه “بي‌جان” كرديم؟!

  4. ف.ت

    تبریک می گم . منم مثل بقیه ی دوستانتون خوشحال شدم آقای درویش. من که گفته بودم وبلاگ شما خیلی خوب و جدی است. راستی می دونستید اسم کوچک پدر من هم درویش است؟

  5. سعید مقیسه

    با سلام
    مهندس درویش عزیز
    کسب عنوان برترین وبلاگ زیست محیطی را تبریک عرض می نمایم .
    با آروزی کسب موفقیتها و توفیقات بیشتر برای شما.
    یا علی

  6. بازتاب: مهار بیابان زایی » بایگانی » مهار بيابان زايي ، سه ساله شد!

  7. آرایه

    سلام استاد….شکوه و جلالتون رو دیدم….ما که بی نام و گمنام بودیم!!! خوشحالیم شما فریادتون بلند بود….همیشه موفق باشید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *