بایگانی دسته: زيباترين باغ جهان

برای زیبا و دانش عالی‌پور عزیز

    هفته‌ی گذشته توسط یک هموطن عزیز – که اخیراً از کانادا بازگشته بودند – این بسته‌ی کادوپیچ شده‌ را دریافت کردم. شما خوانندگان عزیز دل‌نوشته‌های درویش هم فرستنده‌ی این بسته را می‌شناسید، همان زوج عزیزی که پیش‌تر به بهانه‌ی زیباترین باغ جهان – بوچارت – در موردشان نوشته بودم.

    اینک امّا آن دو هموطن نادیده‌ی من از فرسنگ‌ها آن سوتر، شرمندگی را بر من تمام کردند … و با ارسال یک یادبرگ صمیمانه، عکسی از خودشان و یک نسخه دی وی دی از مناظر و تاریخچه باغ چشم‌نواز بوچارت، مرا برای همیشه شرمنده بزرگ‌منشی خود ساختند.

    ریچارد باخ، سال‌ها پیش به نرمی گفته بود:

چه آسان است

زندگی مرسوم و قراردادی،

و چه لذت‌بخش خواهد بود زندگی

آنگاه که غیر قابل پیش‌بینی باشد

    خواستم بگویم: ممنون زیبا و دانش عزیز که نوشخند پرمهرتان را اینگونه بی‌منت و ناغافلکی بر من ارزانی داشتید و لحظه‌ای شورانگیز و غیر‌قابل پیش‌بینی بر لحظات ماندگار و فراموش‌نشدنی زندگیم افزودید.

    شما درسی بزرگ به من دادید و من دوست دارم در لذت درک این درس، دیگر هموطنان عزیز مخاطبم را در کلبه‌ی مجازی‌ام شریک سازم.

تصاویری تازه تر از زیباترین باغ جهان

یادم باشد خواهرزاده این درخت کم نظیر و زیبا را در باغ ملی گیاه شناسی ایران نشان تان دهم!

به دنبال انتشار تصاویری از باغ بوچارت در ونکور کانادا – باغی که بسیاری بر این گمانند که زیباترین پردیس ساخت بشر و شکوه‌مند‌ترین سروده‌ی آدمی در ستایش طبیعت است – یکی از هموطنان عزیز مقیم آن ولایت پرآب و سبز به نام دانش، زحمت کشیدند و چند عکس تازه که خودشان از این سروده‌ی هوش‌ربا  – در ۲۱ کیلومتری شهر ویکتوریا – گرفته بودند، برایم ارسال داشتند تا در لذت دیداری‌اش و با ضرب ضربان خیس و تب‌دارش، خوانندگان عزیز این کلبه‌ی مجازی را هم شریک سازم …

قطعه ای از بهشت! نه؟

و مگر نه این است که زندگی چیزی نیست
جز ضرب زمین در ضربان دل‌های تردامنی که ممکن است صاحبان سبزاندیش‌شان را هم هرگز نبینی، امّا احساس کنی که آنها را سال‌هاست که می‌شناسی.

ضیافت الوان گلها را ببین و خوشحال باش که هستی و می توانی ببینی ...

امید که روزی شاهد آن باشیم که بقایای کوره‌پزخانه‌ها و دیگر سازه‌های آلوده‌کننده‌ی محیط زیست در وطن به همت مردان و زنانی عاشق طبیعت به سبزینه بدل شده و پازل بهشت را از ونکور تا جای جای وطن تکمیل کنیم.

طراحی ها فوق العاده هستند.

همان گونه که خانم و آقای بوچارت در بیش از یکصد سال پیش چنین کردند و کاربری کارخانه سیمان خود را به زیباترین باغ جهان تغییر دادند.

ممنون دانش عزیز ...

کسی چه می‌داند؟ شاید روزی آقا و خانم دانش یا فرزندان و نوادگان پاک‌نهادشان نیز در سرزمین مادری‌شان چنین کردند.

می شود قرمز نشان داد  ... اما سبز بود!

رنگبندی ها بی نظیرند ...

چه عروسی باید باشد این درخت!

یک تالاب رویایی اما دست ساز.

نیلوفرها را ببینید ...

همان وعده خداوند! نه؟

باز هم ممنون از دانش بیرگانی عزیز

فکر کردم نقاشی آبرنگه!