در ستایش خرداد

خرداد را شاید بتوان شاهبیت تظاهرات دیداری طرفداران محیط زیست دانست؛ ماهی که در آن بیشترین مناسبتهای زیستمحیطی رخ داده و گرامی داشته میشود.
خرداد با گرامیداشت روز «تنوع زیستی» در سراسر جهان آغاز میشود؛ روزی که یادآور ارزشمندترین گوهر طبیعت و مهمترین دلیل طرفداران محیط زیست برای پاسداری از آن بوده و خواهد بود. تنوع زیستی، همچون کتابی خطی و یگانه است که نه نظیری دارد و نه امکان بازتولید آن فراهم است و نه حتا اگر از رویش کپی هم تهیه شود، ارزش نسخهی نخستین را دارد. برای همین است که بیشترین فریاد سبزها در طول تمدّن بشری، زنهاری است که به همنوعان خویش میدهند که مبادا به بهانهی توسعه، به دست خود خزانهی ژنی حیات را با تهدید مواجه سازیم.
در دهمین روز خردادماه، روز بدون دخانیات را گرامی میداریم و از قاتلی که به راحتی در جیب جای میگیرد (سیگار) اعلام برائت میکنیم (تعارف را کنار بگذاریم. من نمیپذیرم که از میان دوستان محیطزیستی، کسی شعار طرفداری از طبیعت سر دهد و در همان حال، با دود کردن سیگار، هم از کارایی خود و اطرافیانش بکاهد و هم به کارایی زادبوم مشترک آسیب رسانده و بر غلظت آلودگی آن بیافزاید).
در پانزدهمین روز هم که همه میدانیم، روز جهانی محیط زیست را در کلیت آن باید گرامی داشت و به یاد خود و مدیران و رهبران کشور انداخت که اگر خواهان اقتصادی پویا و جامعهای پایدار هستیم، ملاحظات زیستمحیطی را باید عملاً به صدر اولویتهای راهبردی کشور نزدیک کنیم.
در بیست و پنجمین روز از خردادماه، جهانیان در اقدامی سمبلیک، به ستایش زیباترین جلوهی طبیعت پرداخته و روز جهانی «گل» را گرامی میدارند. باشد که ما نیز راه رسم شناور ماندن در زیباییاش را بیشتر فراگیریم.
و سرانجام در بیست و هفتمین روز از خردادماه، آیینهای مربوط به روزجهانی مقابله با بیابانزایی و خشکسالی را برپا داشته و میکوشیم تا نشان دهیم، آنچه باید مهار شود، بیابانزایی است و نه بومسازگان ارزشمندی به نام بیابان.
با این وجود، باید اعتراف کنم که نگارنده به یک دلیل شخصیتر دیگر نیز، به خردادماه عشق میورزد و آن را سبزترین ماه سال میداند! خرداد، ماه تولّد استاد عزیز و فرزانهام، سید آهنگ کوثر است؛ دانشمند فرزانهای که تمام هستی و دانش و سلامتی و توان خود را مشتاقانه و عاشقانه برای آبادانی بیابانهای ایران و افزایش اندوختهی آبی کشور مصروف داشته و هیچگاه منت آن را به رخ کسی نکشید.
پنجم خردادماه سال 1386، نخستین روز هفتاد و یکسالگی کوثر عزیز، بر همهی طرفداران راستین محیط زیست وطن مبارک باد.





تولدش فرخنده باد.
باسلام. مهندس عزیز، خانه مجازی جدیدتان مبارک. بی خبر نقل مکان کردید. امیدوارم با شور و نشاط همیشگی تان ادامه دهید. برای شما آرزوی موفقیت و سربلندی دارم.
مبارک باشه ،
سلام
خسته نباشی
روزی خواهم آمد ، و پیامی خواهم آورد
در رگ ها نور خواهم ریخت
و صدا خواهم در داد: سبد هاتان پر خواب !
سیب آوردم ، سیب سرخ خورشید خواهم آمد و گل یاسی به گدا خواهم داد
زن زیبای جذامی را گوشواری دیگر خواهم بخشید
کور را خواهم گفت چه تماشا دارد باغ !
دوره گردی خواهم شد ، کوچه هارا خواهم گشت جار خواهم زد شبنم ، شبنم ، شبنم
رهگذاری خواهد گفت :راستی را ، شب تاریکی است
کهکشانی خواهم دادش
روی پل دخترکی بی پاست ، دب اکبر را بر گردن او خواهم آویخت !
من گره خواهم زد چشمان را با خورشید
دل ها را با عشق
سایه ها را با آب شاخه ها را با باد
و بهم خواهم پیوست خواب کودک را با زمزمه زنجره ها
گلدان را آب خواهم داد
و هیچ درختی را نخواهم گذاشت در دسترس تیغ کش غدار
و به تراوت پاک درختان سجده خواهم زد
قبله ام را محل سرود ترنم باد بهار خواهم سپرد