فرایبورگ؛ بهشت دوستداران محیط زیست

شهر فرایبورگ در جنوب غربی جمهوری فدرال آلمان، الگویی است کوچک از آنچه که دوستداران محیط‌زیست آرزوی تحققش را در سراسر جهان دارند. شهر آفتاب و کارمایه‌های نو و تجدید‌پذیر. شهر آسمان آبی و و شهر عاری از اصوات کر‌کننده و گوشخراش. فرایبورگ که از جمله شهرهای بزرگ آلمان محسوب می شود، در منطقه‌ایی جنگلی واقع شده و با کشورهای فرانسه و سوئیس هم مرز است. از جمله ویژگی‌های منحصر به فرد فرایبورگ این است که هم جلوه‌هایی از یک شهر بزرگ جهانی را در خود دارد و هم نمادهایی از شهرهای کوچک قدیمی را ارایه می‌دهد. فرایبورگ تلفیقی از زندگی مدرن و سنتی است. جذابیت‌های خاص فرایبروگ سبب شده تا هر ساله، میلیون‌ها گردشگر از نقاط مختلف آلمان و جهان برای بازدید از آن به سویش بشتابند.
در روزهای مه گرفته‌ی پائیز، چکاد زیبای Schaxinsland ، همانند یک جزیره در داخل دریایی از ابر به نظر می‌آید (جنگل ابر را در شاهرود به خاطر دارید؟) و جلوه‌ای پرشکوه به شهر می‌بخشد. جوی‌های باریک آب که در خیابان‌های این شهر روان هستند و آب وهوای خوب و مناظر زیبا از دیگر ویژگی‌های پرجاذبه‌ی فرایبورگ است. افزون بر آن، شهرت فرایبورگ را باید مدیون مرکزیتش در برپایی همایش‌های متعدد منطقه‌ای و جهانی دانست که همه ساله در آن برگزار می‌شود. همچنین در مرکز شهر و بخصوص قسمت قدیمی آن، خرید کردن لذتی واقعی دارد.
بخوانید گزارش استیو روزنبرگ، خبرنگار بی‌بی سی را از این شهر سبز

و ببینید تصاویر زیبایی از آن را در تارنمای رضا امیدی عزیز – یک اصفهانی ساکن فرایبورگ!

در مورد فرایبورگ جالب است که بدانید، دارای چندین خواهرخوانده در جهان بوده که نهمین آن، شهر اصفهان است؛ خواهرخوانده‌ای که هفت سال از پیوند نمادین‌شان می‌گذرد و از قضا بزرگترین خواهرخوانده‌ی این شهر هم محسوب می‌شود؛ امّا شهر اصفهان را شوربختانه باید مرکز شیوع بیماری سرطان و ام ‌اس جهان نامید و پاره‌ای از مدیران امروز و دیروزش را به دلیل تخریب جلوه‌های تاریخی و طبیعی منحصر به فرد، آن هم به بهانه‌ی ساخت برج جهان‌نما، شهرک‌های صنعتی متعدد، مترو و … مستوجب مدال گردش‌گریزی و تاریخ‌ستیزی دانست! کافی است یادآوری کنم که سال گذشته، اصفهان عنوان پایتخت فرهنگی جهان اسلام را نیز یدک کشید، امّا هیچ تحولی نتوانست در نرخ جذب گردشگر به وجود آورد!

مؤخره
کسی می‌داند کدامیک از شهرهای ایران از ویژگی‌هایی نزدیک به فرایبورگ برخوردار است یا می‌تواند با تمهیدات اندکی برخوردار شود؟ تهران؟ اصفهان؟ تبریز؟ مشهد؟ شیراز؟ اهواز؟ کرمانشاه؟ رشت؟ ساری؟ کرج؟ قزوین؟ اراک؟ قم؟ یزد؟ کرمان؟ زابل؟ همدان؟ سنندج؟ ارومیه؟ بوشهر؟ خرمشهر؟ ماه‌شهر؟ نوشهر؟ گرگان؟ … وای که هر چه بیشتر در مشهورترین و مرفه‌ترین و بزرگترین شهرهای کشور تا کوچکترین‌هایش تا کاشان، تا انارک، نائین، یاسوج، سی‌سخت، آلونی، شهرکرد، شهرضا، رفسنجان، عسلویه، بندر امام، ایلام، رامسر، بجنورد، سبزوار، ورامین، اشتهارد، ساوه، نطنز و … دقیق می‌شوم، بیشتر درمی‌یابم که چه مسابقه‌ی رعب‌انگیزی برای تاراج مواهب طبیعی سرزمین، به ویژه در نزدیک شهرها و سکونت‌گاه‌های کشور درجریان است؛ به نحوی که شاید عنوان زیست‌محیطی‌ترین شهر و مردم را بتوان – با اندکی تخفیف – به ساحل‌نشینان کویر نمک (جندق) یا لوت (شهداد) داد؛ آباد‌بوم‌هایی که به رغم تحمل شرایط دشوار محیطی و اقلیمی هنوز زیتون هزارساله پرورش می‌دهند و نخل و مرکبات را از دل کویر می‌رویانند و در عین حال همسایه بی دردسر زیست‌بوم بیابان به شمار می‌روند.

پیوست
گزارش تحلیلی مژگان جمشیدی از ماجراهای پاک‌تراشی جنگل‌های ارزشمند جلگه‌ای در منطقه‌ی سراوان رشت؛ گزارشی کاملاً خواندنی و علمی است که به شیوه‌ای حرفه‌ای به نگارش درآمده و نوید طلوع دوباره‌ی یک خبرنگار متخصص در حوزه‌ی محیط زیست را می‌دهد. بخوانید «اکونومی یا اکولوژی» را در صفحه‌ی 14 از شماره‌ی 81 روزنامه‌ی هم‌میهن امروز.