و اینک نوبت به کام‌فیروز فارس رسید!

سلام استاد درویش
اشاره بسیار دقیقی داشتید. دیگر به نظر می رسد که بسیاری از موارد طبیعت ستیزی از روی عمد است. البته به این موضوع هم بسیار اعتقاد دارم که خوابیده را می توان از خواب بیدار کرد ولی کسی که سر به خواب زده است را مشکل می توان بیدار کرد!! از مثالهای شما موارد بسیاری را می توان ذکر کرد که منظور همه آن کارها نابودی طبیعت است و در نهایت نابودی انسانها

نمیشه گفت که فقط دولت مقصر است بلکه خود مردم این منطقه هم درختان زیادی را برای سوختن از بین برده اند باید فرهنگ سازی شود تا مردم قدر این نعمات الهی را بدانندواین طلای سبز را به راحتی نابود نکنند

طلوع خورشید را چه شده؟
بارش باران را چه شده؟
تمام زیبایی هایی را که گفته بودی از آن ماست، چه شده؟
کشتار کشتزارهایمان برای چیست؟
آیا این جور زمانست؟
——————————————————————————————————-
وبلاگ نجوم و صلح با شعر بالا بروز شد. برای مشاهده کامل شعر به وبلاگ بیایید.

کامفیروز منطقه رویاهاست این منطقه دارای آب وهوای خوبی است پس بیشتر در مورد آن بنویسید

می خواستم عرض کنم که منطقه حفاظت شده آبشار مارگون در شهرستان سپیدان قرار دارد و منطقه حفاظت شده تنگ بستانک در شهرستان مرودشت و درنتیجه آبشار مارگون در تنگ بستانک نمی باشد. هر دو منطقه بسیار زیبا و دارای ویژگی های منحصر به فرد می باشند. از جمله آنکه آبشار مارگون از میان صخره ای به ارتفاع حدودی 60 متر به پائین می ریزد( یعنی از امتداد یک رودخانه و تغییر ارتفاع آن بوجود نیامده) و این در نوع خود بی نظیر می باشد. در منطقه تنگ بستانک نیز چشمه ها و آبشارهای زیادی جریان دارند که دارای ترکیبات آهکی هستند و وقتی شاخ و برگ درختان در کف جنگل می ریزد تبدیل به فسیل می شود.یعنی شما خیلی راحت فسیل یک برگ، یک شاخه و حتی یک تنه بزرگ درخت را می توانید روی زمین پیدا کنید که متاسفانه این زیبایی و پدیده نادر نیز در هیچ کدام از مطالعات اشاره نشده و اگر شما به منطقه تشریف ببرید می بینید که روی این فسیلهارا براحتی با سیمان پوشانده اند که سکوهایی برای گردشگران ایجاد کنند. درصوریتکه واجد ارزش حفاظتی می باشند(فقط گونه های گیاهی یا جانوری آن نیست که واجد ارزش می باشند بلکه رسوبات کف زمین نیز باید دیده شود) متاسفانه در این منطقه هم تا ابتدای ورودی به تنگ یا همان دره را راهسازی کرده و پارکینگ و سرویس بهداشتی ساخته اند شاید لازم بود پارکینگ به ابتدای ورودی به منطقه انتقال می یافت ووسایل دیگری برای انتقال مسافران به تنگ در نظر گرفته می شد. در من آنکه آن فضایی که در دره من دیدم مناسب پیک نیک و نشستن نیست بلکه باید مسیرهای برای رفت و برگشت در آن تعبیه می کردند. متاسفانه خیلی از ملاحظات در مناطق طبیعی ما و حتی حفاظت شده ما رعایت نمی شود. درضمنم پیشنهاد می کنم هرکسی به شیراز سرزد این دو منطقه (آبشار مارگون و بهشت گمشده) را هم ببیند مخصوصا از مسیر روستای برشنه که از میان کوه ها می گذر و منظر رویایی و بسیار بدیعی دارد.