مهار بیابانزایی
آیا برگزاری اجلاس کپنهاگ گامی به جلو نبود؟
اخیراً تردیدهایی در زمینهی میزان موفقیت اجلاس کپنهاگ در محافل بینالمللی و داخلی به گوش میرسد. برخی از این تردیدها، البته از سوی گروهی از جانبرکفترین سلحشوران زمین در داخل و خارج از کشور ارایه شده است که سخت به دل مینشیند؛ اما برخی از این ابراز یأسها و اشک تمساحها عجیب آدم را یاد پسزمینهی منتقدان امروز اجلاس کپنهاگ میاندازد!
نگارنده در این خصوص با نگار حسینی، خبرنگار سبزپرس گفتگویی را انجام داده که با عنوان:
مثبت و منفی های کپنهاگ در گفت و گو با فعال محیط زیست
«محمد درویش: نتایج اجلاس کپنهاگ اساسا مثبت بوده است»
منتشر شده است.
با سلام
گفته اند: نژاد برتر، خوش بین است!
داستان، همان داستان همیشگی آرمان و واقعیت و فاصله بین آن هاست .
در ایران ما، این فاصله خیلی زیاد است؛ در مسئله کپنهاگ این امر برای بخش بزرگی از طرفداران محیط زیست در جهان اتفاق افتاده است.
موفق باشید.
من کمتر ملتی را دیده ام که مانند هندی ها خوش بین باشند. بنابراین آنها همان نژاد برتر هستند! نه؟ درود …
سلام استاد
پیرامون اجلاس کپنهاک آیا با ضرب منفی در منفی به نتیجه
مثبت رسیده اید یا همان تلنگر کوچک به اذهان عمومی کافیست.؟
با اجازه این مطلب را در وبلاگ خودم هم میگزارم
نه! چرا منفی در منفی آرش جان؟ فقط کافیه اوضاع امروز ایران و جهان را حتا با 5 سال پیش مقایسه کنی تا دریابی که تا چه اندازه اهمیت به محیط زیست در سطح ملی و فراملی با رشدی شتابناک در حال افزایش است.
در سطح فراملی میدانم اهمیت محیط زیست رشدی تصاعدی داشته
در این راه فکر میکنم هنوز هزار راه نرفته وهزاران سعی نکرده وجود دارد که اگر ماهی یک اجلاس باشد باز هم کم است ولی در بیابان غنیمت است وای کاش عالمان به عمل نزدیک شوند.
پاسخ:
عالم اگر عالم باشد و فقط ویترین نباشد، به عمل نزدیک است آرش جان.
سلام
باید منو ببخشید که در روزهای آخر موج چهارم نتونستم آنچنان خوب عمل کنم.
متاسفانه به شدت سرما خوردم و از طرفی امشب بعد از 3 ماه راهی دیار شقایق های سرخ(لرستان)هستم.
دیدگاه من هم بماند برای چند روز آینده…
امیدوارم موج چهارم تاثیر کاملا مثبت در دراز مدت بر روی وبلاگستان داشته باشد.
م.ت
خسته نباشی محسن جان.