آیا سخنان سبز احمدینژاد در کپنهاگ نوید یک دوره جدید در مدیریت محیط زیست ایران است؟
هفتهی گذشته در آخرین روزهای برپایی بزرگترین همایش محیط زیستی جهان در کپنهاگ، این محمود احمدینژاد بود که طلسم را شکست و برای نخستین بار در قامت فرد نخست قوهی مجریه در کنفرانسی شرکت کرد که از زمان شکلگیریاش در ریو – سال 1992 – هیچ یک از رؤسای جمهور پیشین ایران حاضر نشده بودند تا خود شخصاً رهبری هیأت اعزامی را برعهده داشته باشند؛ واقعیتی که در نوع خود تأملبرانگیز بوده و نام رییس دولت دهم را برای همیشه در کتابهای تاریخ محیط زیست ایران ثبت خواهد کرد.
علاوه بر این، فرازهایی از سخنان دکتر احمدینژاد در پایتخت یکی از سردترین کشورهای اروپایی در بارهی خطرات روزافزون و شتابناک جهانگرمایی بسیار امیدبخش بود؛ به نحوی که شنیدن این سخنان از رییس دولتی که تاکنون کمترین توجه را به ملاحظات محیط زیستی نشان داده است، هم شوکهکننده و ناباورانه بود و هم امیدبخش و پیشبرنده. به ویژه آنجایی که ایشان صراحتاً از همه دوستداران طبیعت و حیات انسانی و گروههای مردمی که با سخنرانیها و تجمعات و روشنگریهای خود، موجب تحریک حساسیت مثبت نسبت به ضرورت صیانت از محیط زیست شدهاند، تشکر کردند.
به نظر میرسد بین دولت نهم و دولت دهم فاصلهای ژرف در حوزهی جایگاه اختصاصیافته به محیط زیست وجود دارد! زیرا در دولت نهم تقریباً همهی دولتمردان به شکلی تظاهرات و فعالیتهای گروههای حامی محیط زیست را با دیدهی تردید و شک مینگریستند؛ از وزیر ارشاد بگیر تا وزیر کشور و معاون اول رییس جمهور و حتا خود رییس دولت نهم که آشکارا منابع طبیعی را سد راه توسعه نامید!
امروز اما، رییس سازمان حفاظت محیط زیست میگوید: هر آنچه دارد برای حفظ طبیعت ایران هزینه خواهد کرد؛ اجازه عبور جاده در جنگل ابر را نخواهد داد؛ صنایع آلودهکننده را وامیدارد تا استانداردهای محیط زیستی را رعایت کنند و از همه مهمتر آن که برای نخستین بار، یک متخصص عاشق طبیعت – دکتر محمدباقر صدوق – را به عنوان معاونت محیط طبیعی خود برگزیده است. رییس دولت دهم هم بر خلاف رییس دولت نهم دیگر حرفهایی نمیزند که طرفداران محیط زیست را برنجاند؛ دیگر مردم را تشویق به زاد و ولد بیشتر نکرده و نمیگوید راه استان شدن از انفجار بمب جمعیتی میگذرد! ایشان حتا اعتراضی به معاون خود نمیکند که چرا ایران را دهمین کشور تخریبکنندهی محیط زیست مینامد و در کپنهاگ نشان میدهد که به درستی خطر جهانگرمایی را دریافته و نوید مطالعات گسترده دولت متبوعش را در زمینه استحصال انرژیهای نو – به ویژه خورشید و باد – میدهد.
حالا باید به انتظار بنشینیم و ببینیم: آیا حضور احمدینژاد و سخنان سبز او نویدبخش آغاز دورانی جدید در مدیریت محیط زیست ایران و هم راستا با آموزههای مندرج در اصل 50 قانون اساسی هست؟
شما چه فکر میکنید؟!
