مهار بیابان‌زایی

آقا جان: این رسم آب خوردن نیست! هست؟

    در آستانه‌ی روز جهانی آب قرار داریم، روزی که همه ساله به دلیل هم‌زمانی‌اش با نوروز، در ایران مورد توجه قرار نمی‌گیرد؛ اما حقیقت این است که شاید مهم‌ترین روز برای ایرانیان و برای پایداری ایران‌زمین، همین مناسبت مغفول مانده باشد.
    تو گویی همان گونه که این اورانگوتان بانمک باغ وحش اتریش، نمی‌داند که چه موهبت ارزشمندی را دارد هدر می‌دهد، ما نیز نمی‌دانیم، می‌دانیم؟

    امید که در این آغازین لحظه‌های سال 1389 با خویشتن خویش پیمان بندیم که هرگز کاری نکنیم که به قانون زمین بربخورد؛ قدر آب و خاک وطن را بیشتر دانسته و حرمت این طبیعت ناهمتا را بیشتر و بهتر به جا آوریم.

محمد درویش

عضو هیئت علمی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور

نوشته های مشابه

13 دیدگاه

  1. عجب!
    چقدر منه اشکار با این جناب اوران اوتان (انسان جنگلی به مالایایی)احساس نزدیکی می کنم
    نمی دونم کجا دیدمش این جنابو
    ولی من با اوران گوتان راحت تر هستم تا نوادگان خلف کوروش کبیر

  2. دقت کرده اید تمدن میانرودان و هند تقریبا در یک زمان شروع شد هر چند فاصله زمینی زیادی بین آنها بود و ارتباط از مسیر شهر سوخته و تمدن جیرفت انجام می شد اما تفاوت فرهنگی بیش از تفاوت اقلیم باعث تغییرات زیستبوم گردید
    آیا می دانمید در روزگار پادشاهان بابل و آسور گاو وحشی اروش بوفالوی بیزون فیل آسیایی و حتی اسب آبی جزو شکارهای سلطنتی بودند؟

  3. در فرهنگ اقوام آریایی که به شمال شبه قاره هند و فلات ایران آمدند احترام به طبیعت جزو پایه های اعتقادی آنان بود در زمان آشوکا پیش از میلاد در هند قوانینی برای کنار گذاشتن مساحتی از جنگلها برای پایداشت حیواناتی چون پیل و ببر در نظر گرفته شده بود در آئین آنها قطع درختان نکوهیده بود مانند تمثیل درخت افکن بود کم زندگانی ایرانیان قدیم
    با وجود اینکه شمال هند و میانرودان هردو ار نخستین مراکز پیدایش جوامع شهری بودند ولی در میانرودان از منابع طبیعی توسط آئین های محلی محدود نشده بود که نتیجه به فرسایش و شور شدن خاک انجامید که از دلایل سقوط تمدنی چون سومر شدند

  4. با درود بر سبزترین درویش وبلاگستان.
    امیدوارم که سال نو با امیدهایش بر تو ای عزیزترین استادم مبارک باشد.

    … امروز فرصت و سعادتی دست داد دقیق تر تونستم نوشته های بی ریا و پر از احساس شما را بخونم…
    سربلند و سلامت باشید.

    1. برای من سعادتی است که شما هموطن عزیز استان دوست داشتنی فارس، خواننده دست نوشته های درویش هستید.
      امید که در سال نو باران با فارس نشین ها آشتی کند.
      درود …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا