مهار بیابانزایی
تصویری که یک چشم را میخنداند و چشم دیگر را میگریاند!
نگاه کنید به این بانوی طبیعتدوست تهرانی که چگونه در مراسم بزرگداشت بیست و یکمین سالروز درگذشت بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، میکوشد تا زبالههای ریخته شده توسط عزاداران را به تفکیک پلاستیکی و غیر آن، در دو کارتن جداگانه جمعآوری کند.
آیا به جا آوردن چنین شهروندان مسئولیتشناس و دلسوزی، شما را به وجد نمیآورد؟
امّا حسین عبیری گلپایگانی ظاهراً بنا ندارد تا بینندگان این تصویر شب را به راحتی بگذرانند و از داشتن چنین شهروندانی به خود ببالند! میدانید چرا؟
حسین که خود شاهد ماجرا بوده است، برایمان به تلخی نوشته: « این زبالههای تفکیک شده در مکان دیگر دوباره روی هم ریخته میشود و زحمات این بانوی ایرانی از بین میرود!»
حال شما بگویید: به نظر شما حق با کدام چشم است؟
آن چشمی که میخندد یا آن دیگری که زار زار میگرید؟!
چقدر تماشای این تصاویر لذت بخش هستند . اگر در کل ایران یک میلیون نفر از نوع این زن را می داشتیم مملکتمان جور دیگری میشد.
پاسخ:
و البته اگر سامانه ی مدیریتی ای هم می داشتیم که سزاوارانه به چنین رفتارهای مسئولیت شناسانه ای ، پژواک درخور خویش را نشان می داد.
درود بر لطیف عزیز …
سلام
زحمات این بانوی ارجمند می بایست ارج نهاده شود ولی واقعاً اگر خود همان بانو نیز حاصل تلاشش را اینگونه ببیند چه حالی بهش دست می دهد؟
کار ارزشمند را می بایست با یک کار ارزشمند دیگر پاسخ داد و… .
بدرود.
بله چنین حرکتهایی اگر قرار است تبدیل به یک فرهنگ شود، باید قدر دانسته شود.
درود…
ماشالله…..حسین آقا…..
برادر درویش حال شما خوب است تعطیلات تابستان چه می کنید
بله حسین آقا واقعاً دست مریزاد دارد.
درود.
در ضمن من تعطیلاتی ندارم.
دلم برای این دستان مهربان سوخت!
دل سوختن هم داره …
جناب درویش
هرچه می خواهم چیزی بنویسم برایم ممکن نیست فقط از خداوند برای تمام کسانیکه اینگونه بدون ریا و فقط برای خدا و مملکت تلاش می کنند آرزوئی سعادت و خوشبختی می کنم
حسین جان …
تو حرفت را زده و عکست را انداخته ای …
آن دیگران هستند که باید برای مان بگویند: چرا؟!
درود …
درود بر استاد محمد درویش و این بانوی طبیعت دوست . امیدوارم روزگاری با نگاهی به کردار و رفکار گذشتگانمان در رویه زندگی خود تجدید نظر کنیم.
پاسخ:
آمین.
درود بر این بانوی ایرانی که فارغ از هیاهوی برادران و خواهران و فارغ از مسئولیت نشناسی مسئولین این چنین مهربانانه به محیط زیست مان می اندیشد.
ممنون از شما و حسین عزیز …
پاسخ:
زنده باشی رفیق.
به عوض این خانم یک آقایی را به همراه خانواده! در غروب امروز دیدم که پژوی 405 مشکی و پلاک قرمز! خود را کنار خیابان سردار جنگل به کارواشان کنار خیابانی سپرده بود و وقتی به ایشان عرض کردم که چه احساسی دارند وقتی در زیر تابلوی توقف مطلقا ممنوع و شستشوی اتومبیل ممنوع (البته این تابلوها توسط کارواشان عزیز پشت و رو شده بودند!)عملا در حال آلوده سازی خیابان هستند، فرمودند خوب اینجا همه اینکار را می کنند! فکر می کنی به غیر از تشکر کردن کار دیگری می توانستم بکنم؟
نه دیگه! تو بهترین کار رو کردی! نکردی؟
This is one of the few sites that add value to the internet. Thanks!
سلام
فقط بگویم که اوضاع خیلی خراب است و اگر تغییر جدی در یکی دوسال آینده در نگرش به محیط زیست روی ندهد محیط زیست یقه ی همه را خواهد گرفت و همه باید حساب پس بدهیم . مسئول و غیر مسئول هم ندارد. آلودگی ها توی حلق همه خواهد رفت انتخابی و انتصابی نیست و ضمناً ممنونم درویش بزرگوار