جاده‌ای که هیچ کس آن را دوست ندارد، جز پیمان‌کار مربوطه!

سلام جناب درویش
واقعا نمیدونم این حماقت رو چگونه و با چه زبانی میتونم به شما, خودم و تمامی دوستداران محیط زیست تسلیت بگم.افسوس,افسوس که از این همه کارشناس هیچوقت استفاده نمیشه.انگار کار کارشناسانه ی همنوعان کشور دوست و همسایه,افغانستان, به مذاق مسئولین مملکت ما بیشتر خوش میاد.
یکی از این بلوط هایی که بی رحمانه توسط راهسازان از بیخ وبن کنده میشه میتونه همسن یا حتی کهنسال تر از اون بلوط تازه پیدا شده باشه؟نمیتونه؟

پاسخ:
نمی دانید وقتی پیامی از یک هموطن عزیز چون شما دریافت می کنم که اینگونه سزاوارانه و غمخوارانه از طبیعت وطن دفاع می کند؛ تا چه اندازه دل گرم می شوم. سلام مرا به همه داشجویان عزیز و هوشمند شیراز دوست داشتنی برسانید.

نامه روستائیان چین را که می بینید،اثر انگشت روستائیانی است که از داشتن مدرسه و آموزگار محروم بوده اند اما می دانند طبیعت یعنی حیات و گواهشان جوهر نشان کردن نامه است.در سوی دیگر دانشگاه رفتگانی را می بینی که یادشان رفته،طبیعت یعنی حیات.
به یاد بیاوریم ما در سرزمین زیبایی ها متولد شده ایم،همین یک دلیل برای مدیون بودن به طبیعت ایران کافیست،کافی نیست.

وقتی آسمان به زمین می نگرد
بر مظلومیتش می گرید
باران را فراوان دیده ای
این همان اشک آسمان است
غربت نشینی کرده ای
زیست بوم این سرزمین غریبانه زنده است
زندگی بودن نیست
زندگی بخشیدن لبخند است
کاش می بخشیدی به زمین لبخندی

پاسخ:
کامنت های شما معمولاً زیباست … اما این یکی محشر بود. درود …