مهار بیابان‌زایی

دهم فروردین: یک روز سبز دیگر برای طرفداران محیط زیست در جهان

 

     امروز – دهم فروردین 87 –  مصادف است با 29 مارس 2008، روزی که قرار است به پیشنهاد «earthhour»، جهانیان در هر کجای این کره‌ی خاک که می‌زیند، به نشانه‌ی اعتراض بر روند شتابان و نگران‌کننده‌ی گرم‌شدن زمین، به مدت یک ساعت و در اقدامی سمبلیک، از ساعت 20 الی 21 تا آنجا که می‌توانند از روشن‌کردن لامپ‌های غیر ضروری خودداری کرده و بدین‌ترتیب، عزم و همبستگی خود را برای کاهش روند انتشار گازهای گلخانه‌ای و دیگر مؤلفه‌های دخیل در این فرآیند شوم به نمایش نهند.

شهر سیدنی استرالیا قبل و بعد از زمان خاموشی در سال گذشته

    تاکنون 266821 شخصیت حقیقی و 19298 شخصیت حقوقی با ثبت‌نام در این سایت، آمادگی خویش را برای حمایت از این حرکت سبز اعلام کرده‌اند. لطفاً شما نیز ثبت نام کرده و بر شمار ایرانیانی که از آموزه‌های زیست‌محیطی پشتیبانی می‌کنند، بیافزایید.
     به همین بهانه، یادداشت زیر را ارایه می‌دهم:

آیا نتیجه انتخابات مجلس هشتم برای طرفداران محیط‌زیست در ایران امید‌بخش است؟

    شاید هیچ زمان چون امروز، قابل باور و پذیرش نبود که عقوبت «جهان‌گرمایی» همان بلایی را ممکن است بر سر کیفیت زندگی در کره‌ی خاک آورد که بیابان‌زایی در طول یکصد‌سال اخیر آورده است. چه، بر بنیاد شواهد و تجربیات موجود در طول یکصد سال گذشته، اغلب صاحبنظران حوزه محیط‌زیست و جغرافیای طبیعی، همواره یکی از خطرات مهلک بیابان‌زایی را «تشدید ناامنی منطقه‌ای و آفرینش تنش‌های اجتماعی» خوانده‌اند. بیابان‌زایی با کاهش کارایی سرزمین و تأثیر ویرانگر بر توان حاصلخیزی خاک، سبب نقصان مواد غذایی، افزایش خسارت به کشاورزان، بی‌آبی، نشست زمین و سرانجام مهاجرت را فراهم می‌آورد. رخدادی که آثار ویرانگرش را به ویژه در نیمه قرن بیستم در منطقه ساحل آفریقا هنوز بیاد داریم.

    اینک امّا دانشمندان آلمانی و سوییسی در یک پژوهش مشترک تحت نظر برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد، به این نتیجه رسیده‌اند که جهان‌گرمایی (global warming) نیز می‌تواند همانند بیابان‌زایی (desertification) و حتا بیشتر از آن جنگ‌آفرین، خطرساز و فاجعه‌بار باشد.
     این دانشمندان که گزارش خود را اخیراً در جریان کنفرانس بالی اندونزی برای نخستین‌بار منتشر کردند، به رهبران جهان هشدار می‌دهند: «در قرن 21، نظام حاکم بر بسیاری از کشورها ممکن است زیر فشار جنگ بر سر زمین و منابع آبی از هم بپاشند و این وضعیت همچنین منجر به مهاجرت‌های گروه‌های بزرگی از مردم شود.» از همین رو، تمامی دولت‌سالاران جهانی را فراخوانده و زنهار می‌دهند که اگر هر چه سریع‌تر برنامه‌های خود را برای کاهش محسوس گازهای گلخانه‌ای اعلام نکرده و به اجرا درنیاورند، دیگر زمانی برای جبران این فرصت‌سوزی نخواهند داشت.
    پژوهشگران سازمان ملل، همچنین کشورهای ثروتمند شمال را مورد خطاب قرار داده و به آنها توصیه می‌کنند که اگر خواهان جهانی امن‌تر و آرام‌تر برای خود هستند، باید هر چه زودتر بخشی از درآمدهای کلان خود را برای بهبود پایدار وضعیت معشیتی کشورهای فقیر اختصاص دهند تا آنها بتوانند بدترین آسیب‌های ناشی از گرمایش زمین را تاب بیاورند.

    همان‌طور که ملاحظه می‌شود، عدم رعایت هنجارهای زیست‌محیطی، فقط به قتل نبات و جانور یا نیستی چشم‌اندازی ناب از پیکر طبیعت خلاصه نمی‌شود. ملاحظات زیست‌محیطی را دیگر اجازه نداریم و نباید آموزه‌هایی صرفاً لوکس و فانتزی دانست. وقایع تلخ اندک سال‌های گذشته از هزاره سوم، مرگ بیش از یک میلیون انسان بی‌گناه در آفریقا، آسیا و آمریکای لاتین، وقوع سیلاب‌های پرشمار و ویرانگر، توفان‌های مهیب، تنش‌های بی‌سابقه‌ی اقلیمی، طغیان بیماری‌های مرگ‌بار و به زیرآب‌رفتن بسیاری از مناطق ساحلی و جزایر زیبای کره زمین – که با خود موجی گسترده از مهاجرت را نیز به همراه داشته و دارند – همه و همه بر این واقعیت صحه می‌نهد که زمان جدی گرفتن گرایه‌های زیست‌محیطی در ایران هم فرا رسیده و چه بهتر که نشانه‌های آن را در شعارهای انتخاباتی کاندیداهای داوطلب ورود به مجلس شورای اسلامی هم می‌دیدیم!
     امّا افسوس که به جز تعدادی انگشت‌شمار، کسی از برنامه‌های سبز خود سخنی به میان نیاورد … و غم‌انگیزتر آن که همان تعداد انگشت‌شمار هم هرگز به مجلس هشتم راه نیافتند؛ رخدادی که می‌تواند از هم‌اکنون شناسه‌ای نگران‌کننده برای طرفداران طبیعت ایران به شمار آید؛ چرا که نتیجه انتخابات 24 اسفندماه 86 نشان داد که دست‌کم برای 4 سال دیگر نباید از قانون‌گذاران خود در مجلس شورای اسلامی انتظار تحولی مثبت در حوزه محیط زیست و منابع طبیعی را داشت.

 

    در همین باره:
Imagine if even half the people of the world turned off their lights for an extra hour
فیلمی در همین ارتباط و نام شهرهای حامی در آمریکا، اروپا، آسیا و اقیانوسیه
وبلاگی در همین ارتباط و تصاویری از میزان موفقیت این حرکت در سیدنی در سال ۲۰۰۷

– آخرین خبرها را اینجا پیگیری کنید.
– انعکاس‌های داخلی:
1- فراخوان ساعت زمین – محسن تیزهوشان
2- یک ساعت خاموشی در اعتراض به گرم شدن کره زمین – ژاله ف

محمد درویش

عضو هیئت علمی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور

نوشته های مشابه

5 دیدگاه

  1. سلام
    سال نو مبارک جناب آقای محمد درویش. امیدوارم در کنار خانواده محترمتون سال خوبی داشته باشید.
    با دیدن پست جدیدتون و تلاش پیگیرتون همچون گذشته در مورد مسایل محیط زیست لازم دونستم که یک تشکر ویژه از این همه عشق و تلاش بی‌نظیر داشته باشم از بلاگری که حداقل در چند سالی که من پیگیر وبلاگتون هستم، داشتید.
    امیدوارم در سال جدید هم در زندگی شخصی و مجازی به اهداف مورد نظرتون برسید و شاهد وبلاگ پویا و ارزشمندتون باشیم.
    با عرض ارادت مجدد امیر.

  2. مهندس درویش عزیز . از این همه آگاهی و لطف ممنونم. امیدوارم روز بروز تعداد طرفداران حفظ محیط زیست بیشتر بشه!اروند عزیرم رو از طرف من ببوسید.

  3. سلام
    با برنامه ریزی و دور نگری شما میتوانید به مراتب بالاتر و ارائه برنامه هایتان دست یابید.
    (باید بیشتر مطرح شوید)

    با سپاس
    درویش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا