مهار بیابانزایی
چرا کسی به ناصر کرمی تبریک نمیگوید؟
مگر پیشنهاد آیش 5 سالهی ناصر کرمی را فراموش کردهایم؟ مگر یادمان رفته آن همه هیاهوها را در آغازین روزهای سال جهانی گونهگونی زیستی؟ اینک دو خبر خوش و دو پژواک شایسته در عرصهی محیط زیست و منابع طبیعی وطن رخ داده که میتواند در شمار نخستین بازخوردهای جدی و امیدبخش متولیان امر به پیشنهاد آیش باشد. چرا کسی این خبرها را جدی نمیگیرد؟ حتا خود ناصر کرمی!!
در این باره یادداشتی را با عنوان: « ملاحظات زیست محیطی به پای مصالح ذبح میشوند»، در مردمک منتشر کردهام که امیدوارم آخرین یادداشت در این حوزه نباشد و این حرکت استمرار یابد.
جناب درویش در مورد زحمات جناب آقای ناصر کرمی زیاد چیزی نمی توانم بنویسم چون دوستان با مراجعه به خبرگزاری مستقل محیط زیست ایران( ایرن) می توانند از فعالیت های ایشان کاملا” آگاه شوند ولی جناب کرمی در زمانیکه هیچ خبرنگاری در مورد محیط زیست مطلبی نمی نوشت ایشان و جناب آقای اسماعیل عباسی و بقیه دوستان در روزنامه همشهری باب نوشتن مطالب زیست محیطی و آغازکردند و با اطلاع رسانی به موقع از خطراتی که جامعه را تهدید می کرد مطلب زیاد نوشتن و هم اکنون نیز جناب آقای افلاکی این فعالیت ها را پی گیری می کند
شاید بتوان گفت روزنامه همشهری با وجود این عزیزان اولین روزنامه محیط زیست ایران است
با آرزوی سلامتی و تندرستی برای ایشان و دیگر دوستان
به حسین عبیری عزیز:
درود بر همه آنها که صفحات سبز همشهری را بنیان نهاده و استمرار بخشیدند.
مردمک بسته است محمد جان … یک آدرس دیگه لطفن.
شرمنده! آدرس دیگری موجود نیست رفیق.
من هم مثل آقای خاکپور به بن بست خوردم!
حالا اگه شما می گین تبریک بگوییم ؛ تبریک می گوییم!
بله باید بگوییم!