زندهرود زنده شد؛ چه کنیم تا این زندگی را مرگ نباشد؟
حتماً در خبرها خواندهاید و یا بعضاً تصاویر و فیلمهای مربوط به شور و شعف کمنظیر اصفهانیهای عزیز دیار زندهرود را دیدهاید که چگونه به جشن و پایکوبی پرداخته و تا پاسی از شب در کنار زایندهرود دوباره خیس نشستهاند و این رخداد تر را در دفترچهی خاطراتشان جاودان ساختند.
خوشحالی هم دارد. چه اگر زایندهرود را از اصفهان کسر کنیم، یعنی طراوت و نشاط و برکت را از این دیار تمدنساز حذف کردهایم.
امّا در پس این شادمانی، نباید فراموش کنیم: زمانی بود که مجموع حجم سالانهی آب این رودخانه به 800 میلیون متر مکعب هم نمیرسید، امّا اصفهانیهای خوش ذوق کمتر به یاد میآوردند خشکی زایندهرود و فوتبال بازی کردن در زیر پل خواجو را.
امروز اما به شهادت آمارهای وزارت نیرو، این رقم از 1500 میلیون متر مکعب در سال هم گذشته است (به میمنت طرحهای انتقال آب) و قرار است تا سال آینده 250 میلیون متر مکعب دیگر هم با افتتاح تونل سوم کوهرنگ به این رقم اضافه شود! پس چرا باید دورههای آب ندیدن سی و سه پل آنقدر طولانیتر و پرشمارتر شود؟!
در بارهی این چرا؟ گفتگویی را با خبرگزاری ایلنا انجام دادهام که میتوانید اینجا آن را بخوانید.
مصاحبه شما را با ایلنا خوندم نکته تازه ای بود که نم یدونستم . خب اگر واقعا برای کشاورزی این آب استفاده میشه چطور این موضوع به خشکسالی و بی آبی نسبت داده میشه ؟
درود بر رگبار عزیز. همه ماجرا در همین نکته نهفته است دیگر! ما عادت کرده ایم تا توپ را همواره در زمین حریف انداخته و برای خود وقت بخریم. غافل از اینکه وقت همه ما محدود است و سرانجام زمان پایان بازی فراخواهد رسید.
به نظر می رسد بهره برداری های مدیران زرنگ اصفهانی از خشکی زنده رود کامل شده(سهم اعتبارات خشکسالی ؛ معرفی استان همجوار به عنوان مقصر ؛ سرپوش گذاشتن بر سو, مدیریت ها و … )
نه! من به این زرنگی نمی گویم رفیق. حاصل آن همه فعالیت زرنگانه! شده است وضعیت کنونی و تشدید ناپایداری سرزمین زنده رود. چه کسی به چنین حاصلی می تواند افتخار کند؟!
vaghan hamine,alan esfahan hamun esfahane basafast,vaghan aalie,kash hamishe baz bashe,harshab kenare aab por az adame,vaghan khoshhalim hame