درسی که از طبیعت آموختیم و به کار بستیم!

شاید باورکردنش اندکی دشوار باشد، امّا حقیقت این است که آدم‌زمینی‌ها دست‌کم سالی 450 میلیارد متر مکعب فاضلاب وارد اندوخته‌های آبی کره‌ی زمین می‌کنند؛ معضلی که به خودی خود می‌تواند – یا می‌توانست – کیفیت و استمرار حیات در یگانه سیاره‌ی قابل زیست را به شکل معناداری کاهش دهد. امّا خوشبختانه چندسالی است که طبیعت، راهی آسان پیش پای انسان‌ها قرار داده تا با استفاده از این شگرد، پساب‌های حاصل از فعالیت‌های کشاورزی، صنعتی و سکونتگاهی خویش را دوباره بازپالایی کرده و به چرخه‌ی حیات بازگردانند.
آیا می‌دانید این شگرد ارزشمند را باید مدیون کدام بخش از طبیعت دانست؟!

آنهایی که «چشم‌‌هایی که فکر می‌کنند» را می‌خوانند و یا احیاناً سری به Bioremediation زده‌اند و یا چیزهایی در مورد Living machines شنیده‌اند، می‌دانند که دارم در باره‌ی تالاب‌ها سخن می‌گویم؛ همان بخش‌های ارزشمند بوم‌سازگان وطن که این ‌روزها، روزگار پرتنشی را سپری کرده و یکی پس از دیگری در صف تجاوز، نابودی و خشکیدگی قرار گرفته‌اند.

در حقیقت، اغلب زیستمندان متنوع و متراکم موجود در محیط‌های تالابی، این ریه‌های ارزشمند طبیعت، از باکتری‌ها، جلبک‌ها، قارچ‌ها و دیگر گیاهان کنارآبزی گرفته تا بسیاری از آبزیان موجود در این اکوتون‌های ارزشمند، می‌توانند همان کاری را که در طبیعت انجام داده و توان زیست‌پالایی منابع آب و خاک مجاور خویش را افزایش می‌دهند، در محیط‌های صنعتی و تصویه‌خانه‌های بزرگ شهری هم انجام دهند، بدون کمترین دردسر و یا نگرانی از افزایش آلودگی.
توضیحات و عکس‌های بیشتر را می‌توانید در پایگاه اطلاع‌رسانی «چشم‌‌هایی که فکر می‌کنند» بیابید و بخوانید.
با سپاس از این هموطن نادیده که در تارنمای شخصی‌اش، درسی بزرگ و ارزشمند از طبیعت را به مخاطبانش ارایه داده است.

مؤخره:
حجم کل پساب شهری و صنعتی تولیدی در ایران تا سال ۱۳۷۵، به بیش از 36 میلیارد متر مکعب در سال رسیده بود که این رقم را اخیراً جناب زرگر، معاون نام‌آشنای وزارت نیرو به 32 میلیارد متر مکعب در سال تعدیل کردند. اما پیش‌بینی کردند این رقم تا سال 1400 به 40 میلیارد متر مکعب، یعنی چیزی در حود 40 درصد توان آب قابل استحصال کشور، افزایش یابد و شوربختانه از این مقدار، تنها 13 درصد در فرآیند بازیابی و تصویه قرار گرفته است. بنابراین ناگفته پیداست که اگر این درس طبیعت را مدیریت آب کشور جدی گرفته و به کار بنند، تا چه اندازه می‌تواند در استحصال بهینه‌ی آب و مقابله کشور با بحران کم‌آبی مفید و مؤثر واقع شود.