مهار بیابان‌زایی

دیروز همه‌ی بیابانی‌ها خود را به یزد رسانده بودند!

دکتر زهتابیان، احمدی و رضایی

در سیزدهمین روز اردیبهشت‌ماه 1387، سرانجام انتظاری سه‌ساله به پایان رسید و تلاش‌های مستمر و دلسوزانه‌ی مرد ساده زیست و بی‌ادعای کویر، محمّدرضا اختصاصی و همراهانش به بار نشست و انجمن علمی مدیریت و کنترل مناطق بیابانی کشور (با نشان اختصاری: IDMCSA ) با برگزاری انتخابات و شناخت اعضای هیأت مدیره و بازرسان خود در محل دانشکده منابع طبیعی دانشگاه یزد، رسماً موجودیت خویش را اعلام کرد.

جزیره ایتابلویی که نشان از وخامت توفان‌های شن در یزد دارد!نماینده وزارت علوم و دکتر اختصاصی و …


حضور چهره‌ی ماندگار منابع طبیعی کشور، استاد محمّد حسین جزیره‌ای، مردی که هنگام تولد صاحب این قلم، مسئولیت مدیریت بخش مراتع سازمان جنگل‌ها و مراتع کشور را در سال 1344 برعهده داشت! بی‌شک برای یکایک اعضای این انجمن نوپا می‌توانست بسیار دلگرم‌کننده باشد. افزون بر آن، اغلب نام‌آوران آکادمیک این حوزه از جمله دکتر حسن احمدی (که تقریباً همه‌ی حاضران در این نشست، روزگاری شاگردش بوده‌اند)، دکتر محرابی، دکتر زهتابیان، دکتر علوی‌پناه، دکتر روحی‌پور، دکتر خسروشاهی، دکتر رضایی، دکتر مشکاة، دکتر میبدی، دکتر میرشاهی و بسیاری دیگر از دوستان از دانشگاه‌های گرگان، زابل، کرمان، شیراز و تهران به همراه برخی از مسئولین دولتی مرتبط، از جمله مقدسی، معاون سازمان در امور مناطق خشک و نیمه‌خشک و عبدی‌نژاد (مدیرکل دفتر امور بیابان) خود را به این نشست کاملاً بیابانی رسانده بودند.
نخست، محمدرضا اختصاصی، در سخنانی نسبتاً محرمانه و با نمایش کفش‌هایی که به آهستگی وارد بیابان می‌شود! بر بی‌قراری طبیعت این زیست‌بوم تأکید کرده و ضمن خوشامدگویی به حاضرین، خلاصه‌ای از اقدام‌های انجام گرفته در انجمن را ارایه داد.
سپس نماینده وزارت علوم، به تشریح قوانین آپارتاید گونه‌ی حاکم بر تأسیس انجمن‌های علمی پرداخت و تأکید کرد، از نظر نهاد متبوع وی، نمایندگان همه‌ی نهاد‌های پژوهشی کشور در مؤسسات و مراکز تحقیقاتی متعدد ستادی و استانی کشور، برابر صرفاً نماینده یک دانشگاه دولتی اعتبار داشته و می‌توانند در هیأت مدیره نجمن عضو شوند.
سرانجام پس از سخنرانی کوتاه و دلنشین دکتر جزیره‌ای، از بین کاندیداها (سرکار خانم رحیمی و آقایان احمدی، رضایی، اختصاصی، نصری، مشکاة، عظیم‌زاده، غضنفری، المدرسی، بیرگانی و محمّدیان)، 5 نفر زیر به عنوان هیأت مدیره انجمن انتخاب شدند:
1- محمّدرضا اختصاصی (رییس دانشکده منابع طبیعی یزد)
2- حسن احمدی (رییس مرکز همزیستی با کویر دانشگاه تهران)
3- محمدعلی مشکاة (رییس مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی یزد)
4- علی محمّد بیرگانی (دبیر کمیته‌ی فنی دفتر امور بیابان)
5- غضنفری (مدرس دانشگاه کرمان)
همچنین، آقایان دکتر سید عطا رضایی و دکتر عظیم‌زاده به عنوان اعضای اللبدل انتخاب شدند. دکتر زهتابیان و دستورانی نیز به سمت بازرسان انجمن انتخاب گردیدند.
امید که با اعلام موجودیت این انجمن، بتوان گرایه‌های مبتنی بر مدیریت بوم‌سازگان بیابان را با فریادی رساتر در جامعه‌ی امروز طنین‌انداز کرده و بر محتوای علمی اندیشه‌ها و راهکارهای مهار بیابان‌زایی بیافزاییم.

دانشکده منابع طبیعی یزد

در حاشیه:
– سلوک دکتر جزیره‌ای، این فرزانه‌ی 87 ساله، بسیار تأمل‌برانگیز و الگوبخش بود، چرا که ایشان با فروتنی زیر پای هر تازه‌واردی بلند می‌شد و به گرمی با او احوالپرسی می‌کرد.  جالب آنکه وی سخنان خود را با این بیت زیبای حافظ آغاز کردند – چون پیر شدی حافظ، از میکده بیرون رو … – و گفتند مفهوم این شعر هر چند که شامل حال من می‌شود، اما من فعلاً خیال بیرون رفتن از میخانه را ندارم!
– وجود عنوان «کنترل مناطق بیابانی کشور» در عنوان انجمن، اندکی پرسش‌برانگیز بوده و امیدوارم اصلاح شود؛
– ظاهراً
انارها در یزد – برخلاف اغلب نقاط کشور، از جمله ساوه – از خطر سرمازدگی نجات یافته و مناظر زیبایی را با آن گل‌های استثنایی قرمزرنگ‌شان آفریده بودند. با این وجود، آشکار بود که درختان زیتون ونخل هنوز از شوک سرمای سال گذشته خارج نشده‌اند.

گل زیبای انار در محوطه مرکز تحقیقات یزد

– استان یزد نیز، چون اغلب استان‌های کشور، در شرایط خشکسالی به سر برده و ریزش‌های آسمانی آن در سال آبی جاری، تاکنون حدود 40 درصد میانگین درازمدت بوده است. به گفته‌ی دکتر مشکاة نزدیک به 400 میلیارد تومان به زیربخش کشاورزی و دام آسیب وارد آمده است.
– شرایط و فرم عضویت در انجمن علمی مدیریت مناطق بیابانی ایران را
اینجا ببینید.
– ظاهراً یک مهمان ناخوانده نیز دیشب قصد ورود به محل مهمانسرای مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی یزد را داشته است که به دلایل نامعلومی نتوانست به اهدافش برسد!
– شب کویری یزد، به مراتب از همتای تهرانی‌اش خنک‌تر و البته بسیار آرام‌تر بود.
– آقای مهندس مسعود طوفان، مدیر روابط عمومی اداره کل منابع طبیعی یزد، در گفتگو با نگارنده، درخواست کرد تا درباره‌ی احداث مناقشه‌برانگیز تله‌کابین در طرزجان تفت (که به دلیل وجود برفخانه‌ی کهنش در ارتفاعات شیرکوه مشهور است)، مبحثی را در تارنمای مهار بیابان‌زایی بگشایم. دوستان اگر اطلاعاتی دارند، یا از مفاد گزارش ارزیابی زیست‌محیطی این پروژه آگاه هستند، دریغ نفرمایند.
– در هنگام مراجعت به تهران، حضور یک هواپیمای مسافربری از کشور عراق در باند مهرآباد، توجه بسیاری از مسافران را برانگیخت، بخصوص که اینک مدتی است تمامی پروازهای بین‌المللی به فرودگاه امام خمینی (ره) انتقال یافته است!
 

محمد درویش

عضو هیئت علمی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور

نوشته های مشابه

7 دیدگاه

  1. مهندس جان خسته نباشی
    5 نفری که اسم برده ای هیئت مدیره هستند نه هیئت رئیسه. هیئت ریسه چهارنفر دیگر بودند که اسمی هم از آنها نیاورده ای

    پاسخ:
    ممنون از یادآوری این نکته حقوقی دکتر جان. هیأت رئیسه فقط مسئولیت نظارت بر حسن اجرای انتخابات را داشتند که عبارت بودند از آقایان: جزیره ای، عبدی نژاد، علوی پناه و رفیعی.

  2. سلام من از فارغ التحصیلهای رشته بیابان دانشگاه یزدم که الان فوق لیسانس همیم رشترو دارم. راستش خیلی ژشیمونم که چرا تو این رشته بیفایده و این گرایش واقعا بیفایده تر عمرمو تلف کردم که آخرش با هزار بدبختی از آموزشو ژرورش سر در بیارم. به همه دانشجوهای این رشتم توصیه میکنم وقتشونو علکی تلف نکننو با تشکر

  3. سلام جناب درویش. چرا نداره برادر من این جور رشتها بازار کارشون تقریبا دولتیه!!! در حال حاضرم که اوضاع جذب سازمانهارو میبینین !!! دیگه گفتن نداره عزیزم. در عوض رشته های فنی خیلی بهتر جذب میشن.خلاصه اگه قصدتون از تحصیل زندگیه که رشته های منابع طبیعی وضشون مشخصه! اما اگه عشقون طبیعته و میتونین بقیه عمرتونو با نون و هوا سر کنین بسمه الله! خلاصه ما این راه و رفتیم تهش چیزی نبود

  4. درود بر آقا رضای عزیز:
    چند نفر بیکار در رشته های پزشکی‘ داروسازی‘ برق، مکانیک و … می خواهی تا بهت معرفی کنم؟ هرچند می دانم که خودت بهتر می دانی بین 7 میلیون بیکار رسمی در کشور از همه گرایش های تحصیلی وجود دارد! ندارد؟
    من فکر می کنم آنها که کسب دانش را با توانایی در یافتن مهارت، بینش و دانشی عمیق به پایان می برند، هرگز در هیچ جامعه ای بیکار نخواهند ماند.
    متاسفانه اغلب دانشگاه های ما از استعداد لازم برای انتقال چنین مهارت هایی بهره مند نیستند، اما در همین محیط های استعداد گریز! می توان شاهد بارقه هایی از هوشمندی و نبوغ و تلاش متفاوت هم بود.
    به جردت می گویم که توان جذب هیچ حوزه ای در جهان به اندازه گرایش های محیط زیست نیست. افسوس که قدر این مزیت را نمی دانند و نمی دانیم.
    درود …

  5. سلام من خیلی دوست داشتم این رشته روادامه بدم ولی الان با حرفای آقارضادچارشک شدم.
    من عاشق طبیعتم ولی کاروپول درآوردن هم دوست دارم که اینجورکه ایشون میگن تواین رشته کارنیست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا