مهار بیابان‌زایی

در ستایش خیار ؛ منتها از نوع دریایی‌اش!

    روزنامه‌ی گاردین در آخرین روز سال 2009 میلادی اقدام به انتشار 10 تصویر برگزیده کرده است که هر یک به نحوی به زندگی اسرارآمیز موجوداتی اشاره دارد که بشر به تازگی با بخشی از ویژگی‌ها و سودمندی‌های ایشان آشنا شده است.
    یکی از آن 10 تصویر، عکس یک موجود آبزی زیبا به نام خیار دریایی شفاف است که در رده‌ی خارپوستان طبقه‌بندی می‌شود و درست همان کاری را می‌کند که کفتار در خشکی‌ها انجام می‌دهد! یعنی اگر کفتار را به درستی «رفتگر طبیعت» می‌نامیم؛ خیار‌های دریایی را نیز باید رفتگر کف اقیانوس‌ها و دریاها بنامیم.

    اما این همه‌ی ماجرا نیست! امروزه ثابت شده که این موجودات آب‌زی، می‌توانند بسیار بیشتر از هر داروی ضد سرطان دیگری که تاکنون به بازار عرضه شده است، رشد سلول‌های سرطانی را مهار کنند؛ به ویژه آن که عوارض داروهای مشابه را هم ندارند. به نحوی که پژوهشگران امیدوارند با استفاده از عصاره‌ی خیار دریایی، دارویی برای مهار سرطان لوزالمعده ابداع کنند؛ سرطانی که از آن با عنوان دهشتناک کشنده‏ترین نوع سرطان در جهان یاد می‌شود.
     امّا باز هم این تمام ماجرا نیست! هست؟
    خیار دریایی می‌تواند به عنوان فیلتر در مزارع پرورش میگو عمل کند و تازه از این مدل فیلترکردن، کسی را هم ناراحت نمی‌کند! می‌کند؟
    افزون بر آن، از آنجا که خیار دریایی برای دفاع از خود در برابر شکارچیان، پوست خویش را سخت و محکم می‌کند. به‌تازگی محققان دانشگاه کالیفرنیا، با الهام از این خصوصیت خیار دریایی، نانوکامپوزیت جدیدی را طراحی کرده‌اند. دانشمندان دانشگاه کیس وسترن، اظهار داشتند که این کشف می‌تواند در کاربرد‌های زیست‌پزشکی ازجمله درمان بیماری‌های مغزی سودمند باشد.
    همچنین با استفاده از خیار دریایی می‌توان به جنگ مالاریا هم رفت! باورتان می‌شود؟
    بنابراین، بی‌دلیل نیست که چینی‌های چشم‌بادامی مشرق‌زمین، اینگونه به آینده‌ی درخشان صنعت تولید خیار دریایی خود می‌نازند!
    این‌ها را گفتم تا دوباره یادتان اندازم و یادم بماند که طبیعت و مجموعه زیستمندان آن، بسیار ارزشمند‌تر از آن چیزی هستند که حتا می‌توانید و می‌توانیم در پندار خویش به تصویر کشیم.
    با این وجود، شوربختانه همچنان شاهدیم که عزیزترین پاره‌های بوم‌سازگان (اکوسیستم) وطن همچنان به بهانه‌ی جاده‌کشی، سدسازی، ویلا‌سازی، اشتغال‌زایی، رزمایش، پتروشیمی و توسعه‌ی میدان‌های نفتی در جنگل ابر، مسیله، شهداد، میان‌کاله، دنا، عسلویه، هورالهویزه، پریشان، بختگان، کم‌جان، خجیر، نایبند و … نابود می‌شوند و ما به این دلخوشیم که با ماتریس‌های بی‌آبرو و بی‌استفاده‌ی ارزیابی‌های EIA سر خودمان را شیره بمالیم! نمی‌مالیم؟

محمد درویش

عضو هیئت علمی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور

نوشته های مشابه

10 دیدگاه

  1. سلام اقای درویش
    من دانشجوی رشته ی داروسازی شیرازم و از طریق خانم بابازاده با شما, وبتون وفعالیت هاتون اشنا شدم.
    درست میگید,(طبیعت و مجموعه زیستمندان آن، بسیار ارزشمند‌تر از آن چیزی هستند که حتا می‌توانید و می‌توانیم در پندار خویش به تصویر کشیم)
    اما متاسفانه تجربه ثابت کرده که ما, نوع بشر قدر چیزی را نمیدانیم مگر انکه انرا از دست دهیم.وبازم متاسفانه امارها سبب ندیده گرفتن بیش از حد مسائل شده در صورتی که نمیدانند پنهان شدن پشت دیوار نامرئی آمار نتیجه ای جز ریختن ابرو وبدست اوردن هیچ ندارد

    1. درود بر شما دانشجوی پویا و علاقه مند … خوشحالم که به مدد خانم بابازاده عزیز، تعداد علاقه مندان به موضوعات محیط زیستی در آن گروه تخصصی در حال افزایش است. من هم مانند شما امیدوارم که به بهانه ی آمار؛ واقعیت ها را کتمان نکنیم و با آمارسازی نعل وارونه نزنیم. برایت بهترین ها را آرزو دارم.

  2. خیلی شگفت انگیز بود!باز هم یاد این افتادم که ما چقدر دربرابر ندانسته هایمان کوچکیم!

    و چه فیلتر خوبی که نه تنها آزار دهنده و محدود کننده (!)نیست که مفید هم هست!

  3. آی درویش خان داری آب در لانه مورچه ها می ریزی؟(از موران زحمتکش پوزش می خواهم)ارزیابی در ایران در انحصار یک باند می باشد.به تازگی در رقابت با این باند گروهی که عناوین…. یدک می کشند شروع به پول های هنگفت گرفتن نموده اند که مثلا شما بیایید در جنگل اتوبان بزنید ما که ابر کارشناس هستیم زیر گذر و یا روگذر می زنیم که قوچ و میش های نازنین شما اگر مانده باشند از اتوبان رد نشوند
    اما خودمانیم ها باقالی پلو با ماهیچه و کباب بختیاری انجمن ارزیابی عجب طعمی دارد بخصوص که شرکت شل هم از حامیان این همایش باشد!
    دیدن قیافه و شیوه بیان برخی از میهمانان دکتر نما هم سبب انبساط خاطر و تسهیل در هضم غذاست!
    بشتابید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا