شهادت یکی دیگر از حافظان طبیعت ایران در منطقه حفاظت شده گلول و سرانی
متأسفانه خبر رسیده است که شامگاه دیروز، آقای سعید پرهام – محیط بان اداره کل محیط زیست خراسان شمالی – در جدالی نابرابر با شکارکُشهای از خدابیخبر که سالهاست به حرفهی قاچاق گوشت شکار در جنگلهای اطراف منطقه حفاظت شده گلول و سرانی – شیروان مشغولند، جان به جان آفرین تسلیم کرده و به دلیل اصابت گلولهی مهاجمان به سرش، شهید شده است. برای بازماندگان این جوان 28 ساله که یک ماه از مراسم نامزدیاش نگذشته است، آرزوی صبر میکنم و امیدوارم شمار شهدای طبیعت ایران هرگز به عدد 120 نرسد.
شایان ذکر آن که منطقه حفاظت شده گلول و سرانی 18 هزار و 144 هکتار وسعت داشته و در فاصله 85 کیلومتری شمال شیروان و در منتهیالیه حد شمال خاوری استان خراسان شمالی واقع شده است؛ جایی که حد شمالیاش به طول 30 کیلومتر با کشور ترکمنستان هم مرز است.
از مهمترین گونههای جانوری این منطقهی زیبا باید به قوچ و میش اوریال، پلنگ، گربه وحشی، گراز، سمور سنگی، خرگوش، دارکوب قهوهای، سهره سیاه و کبک دری اشاره کنم.
باشد که آه زیستمندان بینظیر این زیستگاه رؤیایی، بتواند کاری کند که دیگر هیچ انسانی به خود اجازهی شلیک گلوله در این منطقه را ندهد.
از همین نویسنده و در همین باره:
از سرعت عمل شما در اطلاع رسانی این خبر متشکرم.
امروز صبح از طریق یکی از دوستان اداره حفاظت محیط زیست خراسان شمالی خبر دار شدم. اما فکر می کنم هنوز در بجنورد خبرش پخش نشده است.
من هم امیدوارم این آخرین شهید راه محیط زیست باشد. روحش شاد.
به علی:
بسیار ممنون و آمین.
بنام خالق بی همتا
خبر بسیار حزن انگیزی بود . ضمن عرض تسلیت به خانواده محترم این محیطبان وظیفه شناس وکلیه حافظان و وستداران طبیعت و حیات وحش کشوربدینوسیله تقاضای عاجزانه خود راازقوه قضائیه جهت احقاق حقوق همه مظلومینی که ناجوانمردانه به شهادت میرسند اعلام مینمایم.
بنام خالق بی همتا
خبر بسیار حزن انگیزی بود . ضمن عرض تسلیت به خانواده محترم این محیطبان وظیفه شناس وکلیه حافظان و دوستداران طبیعت و حیات وحش کشوربدینوسیله تقاضای عاجزانه خود راازقوه قضائیه جهت احقاق حقوق همه کسانیکه مظلومانه و ناجوانمردانه درراه صیانت از انفال به شهادت میرسند اعلام مینمایم.
Read more: https://mohammaddarvish.com/archives/6898#ixzz16xWOjQ64
بنام خالق بی همتا
خبر بسیار حزن انگیزی بود . ضمن عرض تسلیت به خانواده محترم این محیطبان وظیفه شناس وکلیه حافظان و دوستداران طبیعت و حیات وحش کشوربدینوسیله تقاضای عاجزانه خود راازقوه قضائیه جهت احقاق حقوق همه کسانیکه درراه صیانت از انفال مظلومانه و ناجوانمردانه به شهادت میرسند اعلام مینمایم.
Read more: https://mohammaddarvish.com/archives/6898#ixzz16xXUq2jj
به ابراهیم افخمی شیخانی:
درود بر شما و ممنون که سزاوارانه نسبت به این خبر واکنش نشان می دهید.
در این باره بیشتر خواهم نوشت.
باز هم محیط بانی در خون خود جان داد…
یاد و خاطره شهید سعید پرهام همواره زنده خواهد ماند.
به محسن تیزهوش:
حتمن همینطور خواهد بود … ممنون از همراهی و همدردی ات.
درود…
این دقیقا همون علت عدم حفاظت درست از مناطق ممنوعه محیط زیسته. الان جواب خونواده این بنده خدا رو کی باید بده نهایتش یه اظهار تاسفه!! همین. اونوقت می گن چرا شکار بی رویه ادامه داره.
چرا نباید یگان محیط زیست همرده نیروی انتظامی باشهتا اینچنین اتفاقاتی تکرار نشه؟
دو روز دیگه هم اون قاتل عزیز خیلی راحت به زندگی کثیف معمولش ادامه میده!
نه امنیت جانی دارن و نه امنیت مالی و شغلی.
روحش شاد
واقعا ناجوانمردانه است. هیچ راهکاری هم به ذهنم نمی رسد چون قاچاقچیان در همه جای دنیا افراد بی گناهی را قربانی سودجویی خودشان می کنند. ای کاش دستمزد مناسبی به آن عزیزان بدهند و یا لااقل پس از مرگشان خانواده آنها از نظر مالی حمایت کنند تا دیگر محیط بانان لقای این کار را به عطایش نبخشند و یا خدای نکرده از رئیس کاروان دلسرد نشده و به رئیس دزدان پناه نیاورند.
به آرش (RS232):
متاسفانه حقوق اغلب محیط بانان در کمینه ممکن است و حتا تا همین اواخر خانواده آنها از مزایای خانواده شهید هم برخوردار نمی شدند.
راستی آیا آماری از آمریکا در این باره داری؟ تاکنون چند رنجر برای دفاع از طبیعت کشته شده اند؟
سلام آقای درویش من یک وبلاگ برای محیط زیست درست کرده ام. راستی شما مرا نمی شناسید، اما من آوازه ی شما را شنیده ام. آقای درویش اسم وبلاگ من مهر زمین است و در آرزو های من است که شما به وبلاگ من سر بزنید. آقای درویش من 13 سال دارم و 2 سال است که برای محیط زیست می نویسم وعاشق محیط زیست هستم و دوست دارم همیار محیط زیست شوم. آقای درویش لطفا سری به وبلاگ من بزنید و یک نظر بدهید و از تجربیات خود مرا راهنمایی کنید. ممنون می شوم نظر هم بدهید تا از حضور شما خوشحال شوم.
http://WWW.MEHRE-ZAMIEN.BLOGFA.COM
به نشاط السادات مصطفوی:
بسیار خوشحالم که می بینم نوجوانان و جوانان وطن اینگونه مؤثر به دفاع از محیط زیست خود در حوزه فرهنگی همت گماشته اند. با کمال میل از تارنمای ارزشمندت دیدن خواهم کرد و برایت کامنت خواهم گذاشت.
سرفراز و پاینده باشید.
آقای درویش عزیز،
بگذارید که به قضیه از زاویه دیگر بنگریم.
دفاع از مرزهای هرکشوری امری مقدس بشمار میرود و کسانی را که در راه دفاع از مرزهای کشور خود جان باخته باشند در تمامی دنیا و همه جوامع ارزش مینهند و گرامی میدارند.
مدتهاست که در جهان تنها به خطوط دور یک کشور مرز نمیگویند بلکه هرچه را که نیز در درون این خطوط قرار دارند پاس میدارند. هر چیز را به جای خود.
آیا فکر نمیکنید که به کسانیکه از محیط های مشخص شده حفاظت میکنند هم بنوعی مرزبان میتوان گفت؟ و نباید انتظار داشت که از او و کارهایش نیز قدردانی بعمل آید و یادش گرامی داشته شود؟
درگذشت آقای پرهام را به بازماندگانش بنوبه خود تسلیت میگویم.
موفق و پیروز باشید.
به فرهاد:
درست می گویید … عزیزانی که برای پاسداری از پایداری بوم شناختی (اکولوژیک) ایران جان شان را از دست می دهند، مصداق بارز سلحشور وطن و قهرمان ملی هستند.
خیلی متاسف شدم
به مسعود:
ممنون از همدردی تان.
خیلی غم انگیز است
روحش شاد
با تاسف باید گفت از چند سال گذشته شاهد تهاجم گسترده به عرصه زیستبوم این نواحی بوده ایم .
حاتم بخشی به متصرفان پارک ملی تندوره ، کاهش شدید جمعیت اهو آنگونه که از 2000 رای آهوی ساریگل دهه هفتاد اکنون بنا بر آمار تنها 400 راس در خراسان شمالی وجود دارد.
در سرانی و گلول در چند سال اخیر به بهانه توسعه گردشگری هجوم عجیبی به منطقه آغاز شده که فراتر از غارتگری دهه 1360 می باشد .
بنا بر نظر یکی از کارشناسان تنها 400 راس قوچ و کل باقی مانده است و زیستگاه های حساس به عنوان گردشگری به پارکینگ خودرو تبدیل شده.
در این مدت توسعه گردشگری بهانه خوبی برای زمین خواری شده.
عرصه های سازمان منابع طبیعی تا پیش از این به بنانه طرح طوبی به یغما رفت و اکنون نوبت سازمان محیط زیست شده تا قرض خود را به دوستان تعدیه نماید !
این منطقه تا سال 1357 پارک ملی بوده است و بنا به دلایلی پس از آن به محافظت شده تغییر عنوان داد.
در دهه 1350 کارشناسان ایران در مجامع علمی از شوروی گله مند بودند که قوچ های اوریالی که ما در پارک های مرزی با ترکمنستان داریم در هنگام کوچ به اتحاد شوروی شکار می شوند ولی اکنون رنود با هماهنگی با…. به راحتی به خاک هم مرز در ترکمنستان رفته و قوچ های اوریال نفیس پناهنده به ترکمنستان را شکار می نمایند.
در مناطقی چون گوگول همه متخلفان و گوشت فروشان را می شناسند ولی برای حضرات ! چه اهمیتی دارد یافتن قاتل
تازه خیالشان راحت می شود که محیط بان ها دیگر حرف زیادی نمی زنند و مجال تفکر درباره طرخ های اساسی چون آمایش و گردشگری بدست می آید .
اصلا هرچقدر محیط بان ترسو تر و تحصیل کرده تر و پرتوقع تر باشد چه بهتر.
خون این شهید هم لوث و پایمال می گردد .
ناموس محیط بان تفنگ اوست نه مدرک کارشناسی ارشد .
اگر یوز قرار است ناموس باشد پس خجسته باد نابودی آخرین یوز جناب آقای دکتر محمد باقر صدوق .
کجایید ای شهیدان خدایی بلاجویان دشت کربلایی
کجایید ای سبک روحان عاشق پرندهتر ز مرغان هوایی
کجایید ای شهان آسمانی بدانسته فلک را درگشایی
کجایید ای ز جان و جا رهیده کسی مر عقل را گوید کجایی
کجایید ای در زندان شکسته بداده وام داران را رهایی
کجایید ای در مخزن گشاده کجایید ای نوای بینوایی
در آن بحرید کاین عالم کف او است زمانی بیش دارید آشنایی
کف دریاست صورتهای عالم ز کف بگذر اگر اهل صفایی
دلم کف کرد کاین نقش سخن شد بهل نقش و به دل رو گر ز مایی
برآ ای شمس تبریزی ز مشرق که اصل اصل اصل هر ضیایی
دانش خان
دیگر جایی برای احوال پرسی نمانده است
از آن قرصی که می خورید مشتی نیز به من بدهید تا چون دوستان پردیسانی نشین در خواب فرو روم.
در کانادا کشتن مامور دولت به این تعداد حتی در قرن نوزدهم هم قابل تصور نبود چه برسد به حال .
مردانی چون شما باید راهبران حفاظت از جنگل و دشت و مرتع و شکار می شدند نه مشتی گشنه بی سواد .
به اشکار:
آیا آماری از کشورهای دیگر در این زمینه داری که تاکنون تلفات محافظان طبیعت چگونه بوده است؟
سلام.من همیشه مخالف لایحه “قصاص ” بوده ام. ولی با دیدن این تصویر گویا تحت عنوان “محیط بانان را دریابیم” که چه به روز یک محیط بان فقط به جرم اجرای وظیفه در ایران اسلامی میآید، و خصوصا آن دو پرنده کوچک در پایین تصویر که در نهایت مظلومیت آواز بی پناهی سر داده اند.به قصاص با تمام وجودم ایمان میآورم. باید یکا یک شکار چیان را مثل همین حیوانات بی گناه با شلیک تیر مجروح کرده و گذاشت بتدریج با دردی جانکاه بمیرند. نه اینکه با دادن جریمه نقدی و شاید مدت کوتاهی زندان مسئله پایان گیرد. حالا جا دارد بپرسم، آیا حکم قصاص فقط شامل حال شهلا جاهد میشود؟ یا هر کسی قتل نفس کرد، شامل این حکم میگردد؟ مگر نه اینکه اینجا یک محیط بان شریف کشته شده؟ قاتل ، قاتل است چه اینجا چه آنجا. و همه افراد در مقابل قانون یکسان هستند. یا شاید من اشتباه میکنم(شاید مسئله زن بودن شهلا؛ صرفا زن بودن) در اجرای حکم قصاص بی تأثیر نبوده است؟.یک مادر بی پسر و یک زن بی همسر و دوستداران محیط زیست بی یاور شده اند.حالا باز هم مدارا با شکارچی،این لکه های ننگ بشریت؟
به میری:
خون در برابر خون و چشم در برابر چشم کجا تاکنون جواب داده است؟ آیا در آن کشورهایی که قانون اعدام وجود ندارد، جرم جنایت افزایش یافته است؟
ما به عنوان طرفداران محیط زیست باید همواره از هر نوع خشونتی اجتناب ورزیم.
پشت دخترکی که با هزار رویا نامزدش بود خالی شد. پشت خرگوش ها و پلنگ ها و دارکوب ها هم. پشت ما هم. محیط بان پشتگرمی همه ی ماست. شاعر می گه : بی تو می ترسم….
اینجاست که سارتر می گوید وقتی یک نفر را کشتی یعنی دستت به خون تمامی مردم جهان آلوده ست. قرآن هم.
به احمد پازوکی:
خوب گفتی رفیق … محیط بان ها پشتگرمی همه ی ما و فرزندان ما هستند …
آقای اشکار در جائی نوشته بودند که در سال های گذشته یک شکارچی را بعد از چند سال که به شغل شکارچی گری مشغول بود به عنوان محیط بان در سازمان محیط زیست استخدام کردند (فکر کنم در ایلام)و در زمان بازنشستگی از خدماتش تقدیر کردند.
یک راهکار اینه که آن شکارچیان بی رحم قصاص شوند (که معلوم نیست چقدر در کاهش شکار حیات وحش موثر واقع شود) ولی یک راهکار هم اینه که آنها را شناسائی و به عنوان محیط بان استخدام کنند تا دیگه نگران شکم زن و بچه نباشند و برای این کار مجبور بشوند به شغل غیرشرافتمندانه شکارچی حیات وحش رو بیاورند.
هر چند کو گوش شنوا؟!
آقای درویش
مگه تا حالا چند محیط بان کشته شده است که نوشتید امیدوارم تعدادشان به 120 نرسد؟ آماری دارید؟
یک خبر خوب
قطر میزبان جام جهانی 2022 شد.
به امید حضور تیم فوتبال ایران در جام جهانی قطر
درودبر شما
خدایش بیامرزد
اسم این شهید انقدر برام اشناست که نمیدانم کچا و چطور شندیه ام
خداوند صبر دهد
به ابوطالب ندری:
فکر کنم زمانی که برای گرفتن عکس از زباله های کوه باباموسی به بجنورد رفته بودی، او را ملاقات کرده ای یا در موردش شنیده ای …
درود …
درود بر همه دوستان.
خانم سیمین
این طرح که شکارچی رو محیط بان کنیم اتفاقا چند سال پیش توی پارک ملی خبر اجرا شد اما متاسفانه نه تنها کمکی به کاهش جنایت اونا نکرد بلکه دست اونا رو واسه شکار باز تر کرد چون در این حالت آقای خودشون بودن و نوکر خودشون!! یه آدم شکارچی محاله که ترک عادت کنه حتی اگه میلیاردر هم باشه بازم دست از کارش بر نمی داره. توی همین پارک ملی خبر خیلیا هستن که از قشر مرفه هم اونور ترن اما بازم بقول خودشون واسه تفریحش هم که شده اون حیوونای زبون بسته رو سیبل گلوله می کنن!!
شما حالا فکر کن که یه محیط بان با کلانشیکف زمان مغول که فقط اسمش تفنگه و اصلا شاید گلوله هم شلیک نکنه باید به جنگ تفنگ های دوربین داری بره که حداقل برد گلولش 2 کیلومتره.
این طرح ها فقط وقت تلف کردنه و وضع رو بدتر می کنه اما بهتر نمی کنه!!
پس طرح آزمایش شده ناموفقی است
به سیمین و رسول خوارزمی:
این طرح البته در برخی مناطق مثل سبزکوه و تنگ صیاد اتفاقاً اثر مثبتی هم گذاشته است و نمی توان به کلی آن را رد کرد. از قضا به نظرم یگانه راه پاسداری مطمئن از طبیعت، جلب مشارکت جوامع محلی است.
همچنین تاکنون 106 نفر از محیط بانان شهید شده اند و البته آمار دقیقی از تعداد شهدای جنگلبان ندارم. اما مجموع معلولین و شهدای جنگلبان هم به بیش از 420 نفر می رسد.
در این باره بیشتر خواهم نوشت.
خدایش بیامرزد
و امید وارم این شکارکش های بی مرام به زودی دستگیر و اعدام بشن و قبل جواز کردن اسلحه توسط ارتش یه تست مرد بودن هم از دوستان گرفته شود.
من به عنوان یه شکار چی شرم گین شدم.
به وحید:
این آزمون تست را موافقم! به نظرم کسی که به یک محیط بان برای قاچاق گوشت شلیک می کند، نمی تواند مرد باشد.
با سلام عرض تسلیت به شما و همکاران محترمتان و همه دلاورمردان و حافظان غیور ودلاور ایران که چنین عاشقانه وشجاعانه برای حفظ اقتدار طبیعت ،سرسبزی تلاش می نمایند؛ خبر غم انگیز و تاثر بار شهادت این عزیز بزرگوار در سایت شمال امروز نیز در خبرهای ویژه درج گردید ما را نیز در غمتان شریک بدانید….التماس رحمت وبخشش گناهانمان در این زمین خاکی ؛ زمین خالی از احساس
به شمال امروز:
سپاسگزار همراهی های مؤثر شما از دغدغه های محیط زیست هستم.
با سلام و عرض تسلیت به خانواده شهید سعید پرهام
خدا می داند از شدت ناراحتی این خبر به گریه افتادم.نمی دانم چرا باید محیط بانان ما شهید شوند نمی شود به انها اسلحه داد چرا اینهمه پول بیت المال را به افقانستان و… می دهیم ولی حاضر نیستیم اندکی هزینه صرف کرده و تعداد محیط بانان را افزایش دهیم.ولی یک چیز را خوب میدانم و ان اینکه اگر شخصی یک تفنگ شکاری داشته باشد محال است اطلاعات خبر ان را نداشته باشد.مگر می شود تفنگ داشت و اینها ندانند.لعنت بر کسانی که لباس مقدس نظام جمهوری اسلامی را می پوشند از اب و خاک این مرز و بوم جان می گیرند و به خاک مملکتشان خیانت می کنند.
به محمد رضا زرگران:
من هم آرزو می کنم تا در این مملکت قانون بیش از پیش به نفع محیط زیست و حامی آن پژواکی درخور نشان دهد.
با سلام و تشکر از این خبر رسانی سریع
به سهم خودم و خانواده ام این اتفاق نا گوار را به خانواده آن شهید بزرگوار تسلیت می گویم واز خداوند متعال خواستار صبر و شکیبایی برای آن خانواده خواستارم وآرزوی میکنم که هر چه زودتر این از خدا بی خبران که اسم شکارچی روی خود گذاشته اند به سزای اعمال خود برسند.
درود بر فرهاد جوادزاده عزیز و ممنون از ابراز محبت و همدردی صمیمانه تان.
درود بر شما و با آرزوی آرامش برای خانواده آن مرحوم
ب نظر من باد کار رسانه ای کرد و حرکتی برای مسلح نمودن محیط بانان و تامین قانونی آنها. پیشنهاد می کنم که یک مراسمی برای یادبود این شهید و همه شهدای محیط بان با همکاری سازمان و سمن ها برگزار کنیم
من آماده همکاری هستم
درود بر حسام الدین عزیز …
در این باره و پیشنهاد شما به زودی یادداشتی را خواهم نوشت.
چشم در برابر چشم جهان را کور خواهد کرد. مهاتما گاندی
——-
یعنی در ایران تاکنون 119 نفر از این طریق شهید شده اند که نوشته اید امیدوارم به 120 نفر نرسد؟ اگر بلی این آمار در طی چند سال بوده است؟
به سیمین:
چه سخن زیبایی از مهاتما گاندی را یادآور شده اید …
درود بر گاندی بزرگ …
متاسفانه در طول سه دهه گذشته این تلفات بر محیط زیست و منابع طبیعی ما تحمیل شده است.
برای آگاهی بیشتر می توانید یادداشت سال 1385 مرا بخوانید.
.
در برابر گلوله میایستم ؛ پس هستم!
.
و یا این یکی را.
.
درود …
ممنون از اطلاع رسانی شما …
روحش شاد…
واقعا غم انگیزه…کو وجدان بیدار که رسیدگی کنه…
به مهدیه نصرتی:
امیدوارم وجدان بیدار همچنان وجود داشته باشه …
آقای درویش عزیز
از سال 1927 تا کنون 15 محیط بان جان خود را در مناطق حفاظت شده امریکا از دست داده اند که ببیشتر آنها بر اثر حادثه بوده است.
برای جزئیات بیشتر می توانید به لینک زیر مراجعه کنید:
https://www.southeasternoutdoors.com/public-lands/national-parks/rangers-killed-on-duty.html
بسیار ممنونم آرش جان.
حالا بیشتر و بهتر میشود عمق فاجعه را در زیست بوم وطن دریافت.
درود …
البته 24 نفر. این هم آمار قطعی نیست.
در جام جم آنلاین مورخ 18 مرداد 88 (که لینکش رو گذاشتید) گفتید که امسال تعداد 5 نفر محیط بان کشته شده اند. یعنی اینکه طی همان 5 ماه اول سال 88 تعداد 5 نفر کشته شده بود؟ یا طی یک سال منتهی به آن تاریخ؟
و نوشته بودید که 110 محیط بان در ایران به قتل رسیده اند. این هم مشخص نیست طی چه مدت زمان؟ طی سی سال گذشته؟ طی چه مدتی؟
اگر مدت زمان مشخص باشد میشه مقایسه کرد چون آقای آرش نوشتند که در طول 83 سال گذشته 15 محیط بان در آمریکا کشته شدند. (بخاطر حادثه نه قتل)
هر چند که همینجوری هم میشه مقایسه کرد چون آمار قتل در آمریکا صفر است و در ایران به نظر میاد که رو به افزایش است!
تعداد شهدای محیط زیست در ایران از سال 1361 تاکنون است که با مقایسه با تعداد رنجرهای آمریکایی کشته شده در طول 83 سال گذشته درخواهیم یافت که طبیعت ایران در حقیقت مسلخ گاه محیط بانان جهان است! نیست؟
امیدوارم خدا به نامزدش صبر بده
آقای درویش عزیز اینها همون کسایی تو خیلی از جاها دم از حفاظت از محیط زیست میزنن مثل همین کشورای استعمارگر که دم از حقوق بشر میزنن به نظر من تنها جایی که میشه دنبال قاتل این سرباز طبیعت گشت همون دور وبر محل کارشه (موی دماغ یه سری از دوستان شده از شرش راحت شدن)یاوه نگفتم از قدیم الیام اینطور بوده وخواهد بود باتشکر
به مرتضی:
من هم امیدوارم صبر بده … هرچند که خیلی سخته … خیلی …
آمار ایران فاجعه انگیز است.
کاش می دونستیم بدترین کشور از این نظر کجاست و با چه آماری. اقلا” خودمون رو با بدترین مقایسه کنیم شاید کمی تسکین بخش باشد!
نکنه بدترین خودمون هستیم! هیچ بعید نیست!
از آنجا که از نظر پایداری محیط زیستی در شمار 10 کشور ته جدول هستیم؛ هیچ بعید نیست که به قول شما در آخرین رتبه های جدول از این منظر هم جا گرفته باشیم.
امشب در این باره بیشتر خواهم نوشت …
درود و ممنون که حساسیت به خرج می دهید.
از خانواده این پاسدار طبیعت می خواهم ما را هم در غم از دست دادن عزیزشان شریک بدانند …
در درگیری با متخلفان در جنگل بوده ام البته درگیری بدون سلاح گرم و تا حدودی می توانم نابرابری های این جدال ها را حس کنم. محدودیت های قانونی، پشتیبان نداشتن، ناامیدی از برخوردهای قاطع قضائی و …
به نظرم این جدال ها شبیه به شرکت در مسابقه ای است که برنده ندارد! دارد؟
یک جدال تلخ و غم انگیز باخت – باخت
اگر در ایران به یک بانک دستبرد زده شود و رئیس بانک و یا کارمندان مقاومت نکنند بعدا در دادگاه مورد سوال قرار می گیرند که چرا با دزدها مقابله نکردند. ولی در امریکا برعکس است و هیچ کدام از کارمندان بانک اجازه ندارند کوچک ترین مقاومتی از خودشان نشان دهند و اگر هم چنین کاری بکنند از کارشان اخراج خواهند شد. علت این است که اولویت اول جان آدمیزاد است و بیمه عمر و یا سلامتی آدم ها بسیار بالا است. حتی با حساب و کتاب مادی هم صاحبان بانک ترجیح می دهند که اموال بانک غارت شود ولی خراشی به کارمندانشان وارد نشود زیرا بانک آنها بیمه است و بیمه پول آنها را خواهد داد در صورتی که اگر یک نفر تیر بخورد و حتی دستش زخم شود باید پول کلانی را به او پرداخت کنند.
در مورد محیط بانان هم وضعیت به همین گونه است و آموزش هایی که آنها می بینند برای این است که در مرحله اول از خودشان دفاع و مراقبت کنند و سپس نیروهای پشتیبانی را از محل وقوع جرم مطلع سازند. طبیعتا به علت وسعت زیاد مناطق حفاظت شده در امریکا, شکار غیر مجاز در آن صورت می گیرد و حتی در برخی نواحی مرزی می تواند محل مناسبی برای اختفای قاچاقچیان مواد مخدر و یا انسان باشد. ولی هیچ محیط بانی اجازه ندارد که جان خودش را به خطر بیاندازد و به تنهایی به جنگ آنها برود. شاید به همین علت کمتر شاهد کشته شدن آنها در کشورهایی مثل امریکا هستیم.
در حالی که در ایران اگر یک محیط بان فرد متجاوز به حریم طبیعت را ببیند یا باید به کل بی خیال او شود و یا به جنگ او برود که طبیعتا جان خود را هم از دست می دهد. چون نیروهای پشتیبانی مسلح سرشان به جاهای دیگر گرم است و فرصت کافی برای دفاع از محیط بانان تقریبا بی دفاع را ندارند.
البته به نظرم در آن سوی آب، کمتر پیش می آید که یک شکارچی غیر مجاز برای فرار از قانون دست به قتل محیط بان ها و تیراندازی به سوی آنها بزند!
ضمن اینکه فقر آموزش و عدم تدارک کافی را کاملا تایید می کنم.
درود بر آرش عزیز …
امیدوارم قانون جهت دفاع این عزیزان از خودشان تغییرات مهمی کند و کشته شدن این عزیزان خللی در قاطعیت همکاران ایشان در برخورد با شکارچیان بیشرم نباشد.هدف شکارچیان ایجاد وحشت و هراس در دل محیط بانان است و محیط بانان باید ساپورت خوب و مناسبی از طرف بالادست شوند.
دوستدار حفظ محیط زیست و حقوق جانداران. امیر فراهانی
درود بر شما امیر فراهانی عزیز …
البته ما به جز لکنت های قضایی، لکنت های دیگری در حوزه های فرهنگی، اخلاقی، مدیریتی و دانایی هم داریم که سبب شده است تا شنیدن و دیدن چنین حوادثی آن گونه که باید وجدان جامعه را متاثر نکند!
باسلام خدمت جناب آقای دکتر درویش عزیز :
در حالی این مطلب را مینویسم که بغض گلویم را میفشرد.
خبر شهادت همکار عزیزمان محیط بان سعید پرهام- با گذشت حدود 40 روز از گرامیداشت روز محیط بان و میلاد ضامن آهو – همه ، بویژه عاشقان طبیعت رااندوهگین و غمگین ساخت .به امید دستگیری و مجازات قاتلان این شهید و سایر شهدای ممحیط بان که نه تنها به انسان که به هیچ جانداری رحم نمیکنند و نخواهند کرد . . .
این ضایعه را به خانواده محیط زیست کشور -همکاران محترم در استان خراسان شمالی و خانوداه شهید بزرگوار تسلیت عرض مینمایم.
راهت را ادامه خواهیم داد . . .
توکلی- محیط زیست کاشمر 13/9/89
درود بر جناب توکلی عزیز
من هم این رخداد مصیبت بار را به شما و همه سلحشوران بی ادعای طبیعت وطن تسلیت می گویم …
باید پی گیری کنند وقتی گرفتندش با تیر جلوی همه بزنند توی مخش که کسی دیگه این کار را نکنه
خسته نباشید!
تا کی خون در برابر خون و چشم در برابر چشم؟!
چرا به گزینه ی سومی نیاندیشیم و ریشه ها را نشانه نرویم امین جان؟
بعد از خواندن مطالب مختلف این سایت، از ایرانی بودن خودم خجالت می کشم فقط همین…
متاسفم که چنین حس تلخی در وجودتان ریختم …