مهار بیابان‌زایی

سوگنامه‌ی حسین میرزایی ندوشن برای باغ اکولوژی نوشهر

در نخستین روز از آغاز پنجمین موج سبز طرفداران محیط زیست در دنیای مجازی، دکتر حسین میرزایی ندوشن – رییس مؤسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور – هم به درج دیدگاه‌های خویش پیرامون سابقه‌ی 500 ساله‌ی باغ‌های گیاه‌شناسی در جهان پرداخته و بر این واقعیت تأکید کرده است که به رغم آنکه اغلب آن باغ‌ها هم‌اکنون در مراکز شهرهای پرجمعیت جهان قرار گرفته‌اند، اما هیچ کس به خود اجازه نمی‌دهد تا به بهانه‌ی توسعه به حریم این محیط‌های ارزشمند پژوهشی تجاوز کند. با این وجود، شوربختانه درک و فراست ما چنان است که حتا تحمل یک باغ گیاه‌شناسی 54 ساله را در شهر کوچکی چون نوشهر هم نداریم!
میرزایی ندوشن در این یادداشت، ضمن اشاره به ثبت ملی باغ گیاه‌شناسی نوشهر، با تأسف می‌نویسد: «افسوس از این نیست که این سرمایه عظیم ملی که سال‌های سال با هزینه‌های زیاد ایجاد شده و با خون دل به این درجه از رشد رسیده بود در یک چشم بر هم زدن بر باد فنا رفت، افسوس از این است که برخی از مسئولین شهر، که باید حامی و حافظ این‌گونه اماکن باشند و در پاسداری و مراقبت از ذخایر توارثی گیاهی کشور برای دیگران الگو باشند هم با این حرکت غیر عقلانی هماهنگ شده و با لشکرکشی و اعزام انبوهی از عوامل خود به متولیان باغ حتی اجازه عکس برداری و شاید آخرین وداع با مجموعه‌ای که چون فرزندشان برایشان عزیز بود، را هم ندادند.»

رییس مؤسسه‌ای که نگارنده افتخار خدمت در آن را دارد، در پایان نوشتار غم‌انگیزش آرزو می‌کند:
« امیدوارم با پیگیری‌های مستمر مسئولین ذیربط و همراهی مسئولین محترم قضایی کشور، سزای این عمل شنیع چنان داده شود که درس عبرتی برای همه کسانی باشد که فقط منافع خود را دیده و حداکثر، زندگی را فقط در چرخش چرخ صنعت می‌بینند و نه صدای شکستن تنه‌های تنومند درختان جنگلی، آنها را بیدار کرده و نه وحشت بیابان شدن دریاچه‌های ارومیه و هامون و نظایر اینها تأثیری در تغییر دیدگاه‌های متضاد با طبیعت در آنها گذاشته و منافع زودگذر صنفی و حتی اداری، همه واقعیت‌ها را بر آنها پوشانده است.»

در تارنمای مؤسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور دو صفحه‌ی دیگر هم وجود دارد که با رجوع به آنها حال هر انسان علاقه‌مند به طبیعتی گرفته می‌شود! نمی‌شود؟
عنوان آن دو صفحه چنین است:
تصاویر باغ نوشهر قبل از تخریب
تصاویر باغ نوشهر پس از تخریب

افزون بر نوشتار تأمل‌برانگیز دکتر حسین میرزایی ندوشن، باید از موضع‌گیری شایسته دکتر رجایی، رییس کمیسیون کشاورزی مجلس شورای اسلامی در محکوم کردن این تجاوز به نیکی یاد کرد. همچنین، دکتر محمّد خسروشاهی، مخاطبان خویش را به زنهاری تاریخی فراخوانده و فاجعه‌ی امروز را ریشه در عدم برخورد سزاوارانه با پدیده‌ی قطع درختان کهنسال به بهانه‌ی مقابله با خرافه پرستی می‌داند.
در این بین باید از نامه‌ی اعتراضی کانون عالی گسترش فضای سبز و حفظ محیط زیست و نیز بیانیه‌ی انجمن مهندسین فضای سبز ایران هم یاد کرد که با محکوم کردن قاطعانه‌ی این تجاوز شرم‌آور، به رسالت‌های ملی و قانونی خود عمل کردند.
همچنین روز پنج‌شنبه، ماجرای این تجاوز حیرت‌انگیز در برنامه گفتگوی داغ سبز و با حضور طرفین دعوا بیشتر مورد کنکاش قرار خواهد گرفت.

درود بر همه دوستانی که از پنجمین موج سبز وبلاگستان حمایت کرده و می کنند.

محمد درویش

عضو هیئت علمی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور

نوشته های مشابه

7 دیدگاه

  1. دلم می سوزد از باغی که می سوزد
    نه دیداری
    نه بیداری
    نه دستی از سر یاری
    مرا آشفته می سازد چنین آشفته بازاری

  2. این تنها هجوم لودر و مشتی … چملاق دار نبود ، فوران لمپنیست بود . دملی بود که پس از چندین دهه تحمل ترکید .یازده هکتار زمین برای چه ؟ احداث پارکینگ برای سازمان بنادر ؟ زهی بلاهت و وقاحت
    نخستین دستاویز این غارت گران نغمایی کشیدن جاده بود و عجیبا که لودرها مستانه به پیش می رفتند!!
    ( امشب که مسته مستم ، دست و پای غم رو بستم ، از من نپرس کی هستم ! )
    روزی برای باغ مهر شهر دندان تیز کردند ، سپس آزادراه تهران شمال دستاویز خطبه بلغت خواندن برای جنگل های اطراف شد . جاده کشی در جنگل ابر مشخص گشت ابزاری برای زمین خواران بوده….
    عجیب …. مشغول بستن بار می باشند
    چوپان از برای گوسپند است نه گوسپند از برای چوپان

    1. بله … تجاوز بی سابقه و شرم آور عده ای چماق دار منتسب به دولت فقط و فقط یک چیز را آشکار می کند:
      محیط زیست و منابع طبیعی در این کشور عملاً هیچ حافظ و پاسدار واقعی ندارد.
      به قول استاد بهرام سلطانی عزیز: مناطقی که با عنوان حریم محیط زیست یا منابع طبیعی به شمار می روند، تا هنگامی محترم شمرده می شوند که نهاد دیگری برای آنها ارزش و کارکرد دیگری تعریف نکرده باشد.
      درود بر اشکار عزیز.

  3. آقای درویش عزیز،
    با تشکر مجدد از پیگیری این مسائل، متاسفانه پیوند دو تصویری که برای مقایسه ی قبل و بعد گذاشته اید کار نمی کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا