نمونه‌ ی یک بحث آکادمیک در حوزه‌ ی تغییرات اقلیمی!

برای اصلاح نظر قبلی : من در نظر قبلی اسمم را اشتباه نوشتم من پوریا هستم

پاسخ:

درود بر پوریای عزیز … بنده می دانم که شما یک سر دارید و هزار سودا و حقیقتاً منت گذاشته اید و در مهار بیابان زایی برای نخستین بار کامنتی به یادگار نهاده اید که باید از لطیف و بهروز بابتش تشکر کنم!
در باره شما با پژمان گاه گپکی می زنیم! نزنیم؟
اما در مورد این که این بحث آکادمیک هست یا نیست، باید بگویم: تا پیش از نگارش کامنت سوم لطیف، بحث داشت خوب پیش می رفت … اما ناگهان همه چیز از کنترل خارج شد و یکباره خود را مانند آلیس در سرزمین عجایب محبوس دیدیم! با این وجود من به دوستان یادآوری کردم که هم اکنون پروژکتور مهار بیابان زایی بر روی شما تابانده شده است تا بلکه بیشتر مراعات کنند! و شما یقین بدانید که من اگر این کار را نکرده بودم، ممکن بود خون و خون کشی به بار آید! به خصوص که ناصر کرمی هم آدمی نیست که اینجور مواقع وارد دعوا شده و طرف رفیقش را بگیرد!
در نهایت باور به فرما که حرکت من در نهایت به ارتقای کیفی وبلاگستان فارسی در حوزه تغییرات اقلیمی کمک خواهد کرد! نخواهد کرد؟
درود مجدد …

پاسخگویی آقای عبادی 48 ساعت پس از جوابیه اول آقای حسنی (بهروز)، قابل تامل بود !

و ادعای منبع کردن از طرف کسی که خود در جواب ارائه مدرک و منبع می گوید : منبع خودم !بسیار قابل تامل تر بود!

پاسخ:

رجاء واثق دارم که لطیف دستش بند بوده و داشته غذاهای عربی خوشمزه برای مهمانانش در منچستر آماده می کرده!
در مورد این که گفته: منبع خودم! البته باید خودش بیاید و توضیح دهد و البته امیدوارم با تکه کلام مشهورش “قربانت گردم” توضیحش را شروع نکند!!
درود …

به مهدی
متاسفانه این مبحث تغییر اقلیم به شکلی بسیار ناقص و غیر علمی در کشور ما مطرح و در واقع ترجمه شد . در واقع خشت اول این موضوع کج گذاشته شد و مسئله از حالتی عقلانی و علمی خارج شد و جنبهء احساسی ، داستانی و حتی حیثیتی به خودش گرفت .
درویش عزیز می گوید ” از ایشان ( یعنی من – عبداللطیف عبادی) هم هیچ مقاله و یادداشتی که در آن به شیوه ای علمی و آکادمیک دلایل مخالفت شان با نظریه شرح داده شده باشد، ندیده ام. البته پیش ترها، ایشان با این نظریه مخالف نبودند و به یاد دارم که در شمار نخستین افرادی بودند که اعلام داشتند گاز متان در فرآیند جهان گرمایی بیشترین تأثیر را دارد! اما ظاهراً بعداً نظرشان تغییر کرده که قابل احترام است. اما ما دلایلش را نمی دانیم و یا این که ایشان مایل نیست دلایلش را برای ما بگوید! ” . در جواب ایشان و برای روشن شدن شما ، باید عرض کنم که بنده همواره و در همه جا – و از جمله در اولین کامنتی که در همینجا نوشته ام! – گفته ام و نوشته ام که در اینکه جهان در طول یکصد سال اخیر اندکی گرمتر شده است شکی نیست . و احتمال دارد از این به بعد هم با همین آهستگی به روند گرمتر شدنش ادامه بدهد . هیچ کارشناسی هم در دنیا وجود ندارد که گرمتر شدن زمین در طول یکصد سال گذشته را انکار کند و یا احتمال ادامهء این روند را قطعا” و قویا” رد کند . آنچه که باعث اختلاف بین امثال بنده و مخالفینمان شده است نه تایید یا انکار اصل گرمتر شدن زمین بلکه میزان و علل و عواقب گرمتر شدن زمین است . ما معتقد هستیم که اولا” وقوع جهانگرمایی به آن شدت و حدتی که معتقدین به نظریات جدید تغییرات اقلیمی ( و در راسشان افرادی مانند ال گور ) می گویند نیست . و دوم آنکه خود انسان نقش چندانی در این گرمتر شدن اندک زمین نداشته است . به نظر ما مخربترین گازهای گلخانه ای که به جو زمین وارد میشوند نه از اگزوز خودروها بلکه از دهانهء آتشفشانها بمزارع برنج ، بخارات اقیانوس ها و از همه بدتر ، از دهان گاوها و گوسفندها بر می خیزند . در صورتی که معتقدین به افسانهء تغییرات اقلیمی برعکس اینها را می گویند . یعنی نظرشان این است که اولا” جهان به سرعت برق و باد دارد گرمتر میشود ، این گرمتر شدن به شدت زیاد بوده است ، و از همه مهمتر اینکه عامل اصلی افزایش گازهای گلخانه ای – و طبیعتا” گرمتر شدن زمین – مصرف سوخت خودروها و نیز دودکش کارخانه بوده است . به عبارتی دیگر ، اختلاف ما با افسانه سرایان در این نیست جهان گرمتر نشده است ، بلکه در این است که این مجموعهء داستانهایی که به عنوان خطرات ، علل و عواقب تغییرات اقلیمی ساخته شده اند و تبدیل به فیلم سینمایی هم شده اند! مبنایی عقلی و منطقی و علمی ندارند
این بحث جاری ما هم از زمانی شروع شد که بنده یکی دو روز پیش در حمایت از نظرات یکی از مسئولین سازمان هواشناسی کشورمان جملاتی را نوشته بودم . آن کارشناس خوشفکر و بسیار خردمند حرفی زده بود که متاسفانه کسی معنایش را متوجه نشد . او ” افزایش جمعیت ” را عامل اصلی گرمتر شدن زمین دانسته بود . افزایش جمعیت یعنی نیاز بیشتر به برنج و نیاز بیشتر به گوشت و نیاز بیشتر به تولید و کارخانجات و خودروها . اینها هم که جزو عوامل مهم در افزایش گازهای گلخانه ای هستند . در واقع این کارشناس افزایش جمعیت را یک نکبت و بدبختی برای محیط زیست و کل دنیا دانسته بود . این اظهارات زمانی ارزش پیدا می کنند که که متوجه شویم جناب رئیس جمهور ما خواستار افزایش جمعیت کشورمان به 120 میلیون نفر شده اند .
————
درویش عزیز به دو نکبتهء دیگر هم در جوابشان به شما اشاره کرده اند . یکی اینکه گفته اند تا کنون هیچ مقالهء آکادمیکی از بنده ندیده اند که در ادعاهای موافقین داستانهای تغییرات اقلیمی نوشته باشم و دیگر اینکه گفته اند ناصر کرمی تنها کارشناسی هست که با اظهارات ال گوری افسانه سرایان تغییرات اقلیمی مخال هست . در پاسخشان عرض می کنم که ، شما اول زحمت بکشید و چراغ اول را با نوشتن ” یک مقالهء آکادمیک در تایید نظریات ال گوری تغییرات اقلیمی ” بنویسید تا بنده بلافاصله یک مقالهء علمی و آکادمیک را در ردش بنویسم و تقدیمتان کنم! وقتی شما تاکنون حتی یک کلمهء علمی در این باره نگفته اید و ننوشته اید ، خب بنده بیایم در رد کجای اظهارات شما مقاله ای آکادمیک بنویسم؟! و دیگر اینکه گفته اید جز ناصر کرمی کارشناس دیگری را ندیده اید که با نظریات ال گوری تغییرات اقلیمی مخالف باشد . عزیز من ، شما اول زحمت بکشید و در بین موافقین این نظریات افسانه ای نه چهارتا ، بلکه یک نفر کارشناس پیدا کنید ، بعد ما هم انشاء الله شال و کلاه می کنیم و می گردیم برای ناصر کرمی یک عدد موافق آکادمیک پیدا می کنیم . کارشناسان بزرگ ما همان اساتیدی بودند که در مراسم دیدار با شهردار تهران حضور داشتند و بقول وحید نوروزی ، یا آنقدر پرت بودند که علم و اختیارات شهردار تهران را با رئیس جمهور عوضی گرفته بودند و یا آنقدر خارج از دنیای واقعی بودند که آدم احساس می کند لازم است این بندگان خدا علم و عالم را رها کنند و بروند بازنشست شوند . ما کارشناسمان کجایمان بود؟

درویش جان چه ژورنالی؟ چه کارشناسی؟ چه کشکی؟ چه پشمی؟ ما کارشناسمان کجایمان بود؟ ما که از خدایمان هست آدمهایی در کشورمان پیدا بشوند که دربارهء مسائل علمی روز جهان نظر بدهند . کاشکی عده ای کارشناس پیدا بشوند و در تایید همان ال گور حرف بزنند . آنجوری لااقل دلمان خوش میشود که ما هم چهارتا کارشناس داریم که حرفی برای گفتن دارند . بدبختی ما این هست که آدم نداریم . ما نه کارشناس داریم ، نه پژوهشگاه داریم ، پژوهشگر داریم ، نه اصلا” گوشی برای شنیدن به حرفهای عالمان و کارشناسان و پژوهشگران داریم . هر چه داریم از نوع ” رفع تکلیفی ” اش هست . یعنی به ظاهر همه چیز داریم اما در عمل هیچ چیز نداریم . هر چه هست ظاهری و جعلی و نمادین و بی خاصیت و غیر موثر و بدون کاربرد و بی عمل هست . البته استثناء هایی هم همیشه هستند اما من صحبت از قاعده می کنم . جدیدترین کتابهای درسی ئانشگاه تهران را که ورق زدم متوجه شدم منابعشان تماما” مربوط به سالهای پیش از دههء شصت میلادی است! کتاب زمین شناسی – از انتشارات تهران ، چاپ 1387 – همهء تئوری ها و نمودارها و نتیجه گیری های زمین شناسی اش متعلق به کتابهای فرانوسی منتشر شده در سالهای 1948 و 1963 فرانسه بود . جالب اینجاست که هفت سال پیش و وقتی کتاب بسیار بزرگ و قطور ” مبانی جغرافیای طبیعی ” منتشر شده از سوی دانشگاه بوستون آمریکا را به من دادند تا به عنوان منبعی جهت پاس کردن یکی از دروسم بخوانم ، یک عدد سی دی هم در آن بود که دانشجویان باید آنرا در کامپیوترشان نصب می کردند تا دانشجویان رشتهء جغرافیا و زمین شناسی منتظر جاپ جدید آن کتاب در سال بعدش نباشند و نتایج علمی و آمار و ارقامی که در آن کتاب بود بطور روزانه و آن لاین اصلاح میشد!
آنچه که در کشور ما وجود دارد صرفا” کاریکاتوری از علم است . خدا رحمت کند سپهد حاجعلی رزم آرا . ایشان علاوه بر سمت نظامی و سیاسی اش ، بزرگترین جغرافیدان ایران نیز بود . آن خدابیامرز آمد و رو به نمایندگانی مانند مرحوم دکتر مصدق ، که میخواستند بدون مطالعه و بی هیچ حساب و کتاب عقلی و منطقی و بطور ناگهانی ملی کنند ، گفت : عزیزانم! ما در حال حاضر حتی قادر به ساختن یک آفتابه هم نیستیم ، چه رسد به تبحر داشتن در علوم مربوط به نفت … و زدند آن بیچاره را کشتند .
کوفی عنان با نهایت تحقیر کردن ما گفته بود ایرانی ها صد سال است نفت استخراج می کنند ولی هنوز قادر به ساختن یک پالایشگاه کامل نفتی نیستند . راست هم می گفت . کارشناسان ما همان حضاری هستند که در جلسهء آجیل خوران قالیباف چرت می زدند و یا در عالم هپروت سیر می کردند . ما کارشناسمان کجایمان بود؟ خدا رحمت کند پروین اعتصامی را :
محتسب مستی به ره دید و گریبانش گرفت
گفت ای دوست این پیراهن است افسار نیست
و ….
گفت باید حد زند هشیار مردم مست را
گفت هشیاری بیار ، اینجا کسی هشیار نیست ..

پاسخ:

لطیف گرامی، اگر قبول داری که امثال کوفی عنان ها با آن جمله، ما را تحقیر کرده اند؛ چرا پس خودمان بر این تحقیر بیافزاییم؟ من هم قبول دارم که مشکلات فراوانی در حوزه نهادهای دانشگاهی و پژوهشی مان وجود دارد؛ اما آیا واقعاً آن گونه که گفته ای: ما کارشناس مان کجایمان بود؟ یعنی هیچ پژوهشگر و کارشناسی در ایران وجود ندارد که از استاندارهای عنوانش برخوردار باشد؟ آیا این سیاه نگری مطلق، بی انصافی در حق بزرگوارانی چون استاد آهنگ کوثر و کامبیز بهرام سلطانی و … نیست؟ و آیا با چنین نگاهی می توان ایران را ساخت و جوانان را همچنان با امید واداشت که علم آموزی را به کناری ننهند؟!
آیا واقعاً اینجا کسی هشیار نیست؟!

این نمودار در مورد اینکه بر خلاف گفته ی منتقدین عالم تغییر اقلیم فعالیت های خورشیدی نیست چرا که دمای خورشید در حال حاضر در حال کاهش است

https://www.skepticalscience.com/images/Temp_vs_TSI_2009.gif

و این همه توضیح تصویر که مرجع برخی اطلاعات آن ناسا است و مابقی مربوط به نهادی است که در سطر آخر گفته شده است.

Figure 1: Annual global temperature change (thin light red) with 11 year moving average of temperature (thick dark red). Temperature from NASA GISS. Annual Total Solar Irradiance (thin light blue) with 11 year moving average of TSI (thick dark blue). TSI from 1880 to 1978 from Solanki. TSI from 1979 to 2009 from PMOD.

بسم الله الرحمن الرحیم
# عبداللطیف عبادی گفته است :
شنبه ۲۶م تیر ۱۳۸۹ در ۲۲:۱۹

من به محمد درویش عزیز و نرگس خانم عزیز دو مطلب را گوشزد می کنم و از کامنتهای پست فرار می کنم!

به درویش :
از نظر بنده روند ویرانی محیط زیست ایران مسئله ای بومی است و باور کردن افسانهء تغییرات اقلمی ( به این شکلی که رایج شده است ) و یا باور نکردن این فاسانه ( به این شکلی که بنده عرض کرده ام ) هیچ تفاوتی در وضیعت زیست محیطی ایران ایجاد نمی کند . بنده اصولا” مانند انگلیسی ها ، معتقد هستم که ” باید جهانی فکر کنیم و منطقه ای عمل کنیم ” . در نتیجه ترجیح میدهم بجای پرداختن به آب شدن یخهای قطب شما ( که دغدغهء چندین حکومت و صدها بنیاد جهانی شده است ) از وضعیت رقت بار محیط زیست مملکت خودمان بگویم که نه دغدغهء حکومتمان است ، و نه دغدغهء عموم مردممان است و نه هیچ متولی واقعی و دلسوزی دارد . من البته نگاه دوستداران محیط زیست ایران به دور دستها و نگرانی شان بابت برخی فجایع زیست محیطی در دوردستهای جهان و فراسوی دنیا را ” فرافکنی ” نمی دانم ، اما ” فرانگری ” را هم اولویت اول خودم نمی دانم .

به نرگس خانم
عربها ” گ ” ندارند و در نتیجه مجبورند به هوشنگ بگویند هوشنغ! و به نرگس هم بگویند نرجس . اما ما که الحمدالله ” گ ” داریم . پس دیگر چه اصراری هست باز بنویسید نرجس؟ حیف نیست اسم فارسی به این قشنگی را معرب می کنید؟
دیگر اینکه ادامهء مباحث قبلی بی فایده است . به نظر من بهترین کار این است که یک وقتی بگذاریم تا وقتی بنده به ایران آمدم سری هم به قم بزنم و به دفتر موئسسه شما بیایم و به مدت دو سه روز برای شما و محققین موئسسه تان کلاس فشردهء ” مبانی اسلام شناسی ” بگذارم . اگر موافق باشید یک روز بطور خلاصه چگونگی پیدایش اسلام و تاریخ و صدر اسلام از زمان حیات حضرت رسول تا حملهء مسلمین به ایران را آموزش می دهم ، یک روز مبانی اعتقادی و باورهای دینی فرقه های مختلف اسلام ( به شمول تفاوتها و مشترکاتشان ) را شرح می دهم و روز آخر هم حدیث شناسی را درستان می دهم . در بخش ” معرفی نویسندهء سایت ” م ایمیلم را نوشته ام . اگر مایل بودید با بنده تماس بگیرید تا – احتمالا” – یکی دو ماه دیگر که به ایران آمدم با هم هماهنگی کنیم . بنده تصور می کنم بجای پرداختن به ” تاریخ خیار و بادمجان ” برای شما از ” تاریخ اسلام ” بگویم .

ج:
اتفاقا وقتی ایران تشریف آوردید مباحث ادامه یابد استقبال می کنم هرچند ترجیح می دهم اول صحت و عدم صحت روایات بادنجان مطرح شود بعد مطالب دیگر

اما در باره اسم “نرجس خاتون”
مرحوم پدرم هرگاه دختر نام کذاری می کرد در اولویت اول “نرجس خاتون” می گذاشتند و برای پسر “مهدی”
اما وقتی خواستند برای من شناسنامه بگیرند متصدی بجای “نرجس خاتون” “نرگس خاتون” ثبت کرده لذا در شناسنامه “نرگس خاتون” ثبت است اما همیشه پدر و مادر “نرجس خاتون” می نامند و نیز خودم جز در مواقع رسمی همه جا “نرجس خاتون” معرفی می کنمژ
حتی به اداره ثبت احوال قم هم مراجعه کرده ام تا “نرجس خاتون ثبت شود” اما گفته اند باید به دادگاه مراجعه کنید و مدتی نیز طول می کشد و معلوم نیست درست هم شود
حالا تصمیم دارم اگر عمری باقی باشد اردبیل تقاضا کنم

شما که عرب هستید چرا این گونه نظر می دهید
“نرجس خاتون” نام نامی والده ماجده امام زمان عج الله تعالی فرجه الشریف است و من به اسمم افتخار می کنم هرچند “نرگس خاتون” هم زیاد با “نرجس خاتون” فرق ندارد اما هرا نام والده امام زمان عج الله هست نمی گویند “نرگس خاتون” و ضمنا پدر و مادر مرا “نرجس خاتون” نامیده اند پس من تا ابد “نرجس خاتون” هستم نه “نرگس خاتون” هرچند در شناسنامه ام به اشتباه “نرگس خاتون” قید شده است
یک شعر مانند که خودم در باره اسمم گفتم چون “نرجس خاتون” اهل روم یا قسطنطنیه ترکیه فعلی بودند

Türkiye dünyalara en güzel sözü var
ترکیه برای دنیا زیباترین سخنهارا دارد
تورکیه دونیالارا ان گوزل سوزو وار

Rumli Nercisinden kızıl gülü var
از نرجس رومیش یک گل سرخ (گل محمدی عج) دارد
روملی نرجیسینن کیزیل گولو وار

ضمنا به شعری که در باره اهمیت زبان عربی به ترکی سروده ام توجه فرمایید
Müslüman kardaş her zaman size vesiyet
برادر مسلمان هر زمان به تو وصیت
موسلومان کارداش هر زامان سیزه وصیت

Havuze kadar iki değer biçilmez kurano itret
تا رسیدن به حوض کوثر دو گرانبها که نمی توان برای آن بها تعیین کرد قرآن و عترت
حووض کدر ایکی دیر بیچیلمز کوران عیترت

Mülk Kuran’ın meali dir
زیرا که عالم ملک , معنا و تفسیر قران است
مولک کورانین مآلی دیر

Devir tsalsül yok her ilim ilahi dir
ازآنجا که دور و تسلسل باطل است , لذا هر علمی الهی است
دویر تسلسول یوک هر عیلیم ایلهی دیر
×××××

bize akil gelse kuran inip arapça
برای اینکه شاید ما تعقل کنیم قرآن به زبان عربی نازل شده است
بیزه آکیل گلسه کوران اینیپ آراپجا

Kuran Anna kitapta Allah yaninda
خود قرآن در ام الکتاب نزد خداوند قرار دارد
کوران آننا کیتاپتا آلله یانیندا

Mas etmez pak olmayan her halda
کسی که پاک نیست در هیچ حالی قرآن را مس نمی کند
ماس اتمز پاک المیان هر حالدا

İtratden sonra kim dir pak her yanda
به جز عترت چه کسی از هر جهت پاک است ؟
عیترتدن سونرا کیم دیر پاک هر یاندا
×××××

İtretin rabbi kendisi içirdip keçen zamanda
ساقی رب است رب اضافه به عترت زمان زمان ماضی
عیترتین ربی کندیسی ایچیردیپ کچن زاماندا

Dehr suresinde şarabın da tahura در سوره مبارکه دهر , شراب هم شراب طهور است
دهر سورسینده شرابین دا طهورا

بسم الله الرحمن الرحیم

برادر محترم جناب آقای درویش فرموده اید:

و اما شما خانم نجفی گرامی:
نوشته اید:
“پس مچ گیری کار خوبی نیست یک سوزن به خود یک جوالدوز به دیگران حالا بعد از نزدیک دوسال یک مچ گیری هم ما کنیم بهرحال کمال هم نشین اثر می کند وقتی همه بریزند و مچ گیری کنند .”
والله از شما انتظار نمی رود که هرگز وسیله را در پای هدف توجیه فرمایید. شما به عنوان یک عالم روحانی باید متوجه منزلت اجتماعی خود باشید. من پاراگراف اول کلام شما را نادیده می گیرم.

ج:
1- درست می فرمایید خروج از اخلاق و توجیه کردن وسیله بخاطر هدف کار خوبی نیست
2- شاید خوب نبود این عبارت را هرچند ازباب تمثیل بگویم
3- البته در انتها گفتم منظورم مچ گیری نیست اتفاقا منظورم هم تذکر به آقای عبادی بود که اینطور کارشناسان را نکوبند و نیز خواستم تذکر دهم که نباید خودمان را کامل بدانیم

اتفاقا این نکات را از یک جهت در حمایت از کارشناسان گفتم

خدا رحمت کند مادر و پدر شما .
من از سمت پدرم عرب هستم و از سمت مادرم لر . در خانوادهء زبانهای ایرانی ( پرسیک لانگو ) لری نزدیکترین زبان به فارسی و در واقع خواهر آن محسوب میشود . به همین دلیل االفتی به به زبان فارسی دارم بیشتر از زبان عربی هست . هر چند که زبان فارسی از نظر ساختاری در مقابل عربی بسیار ناقص ، شکننده و ضعیف محسوب میشود . در واقع مثل یک گل هست در مقابل یک درخت . من هم البته مثل شما که کشت گل محمدی را بر درخت چنار ترجیح می دهید ، فارسی را بر عربی ترجیح می دهم!
(:
این بادمجان هم برای ما عجب حکایتی شده است . تا یادم نرفته این نکته را عرض کنم که در عربستان سعودی هنوز هم بوتهء بادمجان کشت نمی شود!
برایم جالب بود که دیدم هم شاعر هستید و هم اینکه شعر ترکی تان را به خط ترکی استانبولی می نویسید و نه فارسی .
بنده هم شاعر هستم و به دو زبان فارسی و لری شعر می گویم . البته در ابام جوانی ذمهبی بودم و مثل شما گاهی برای اولیا و انبیا هم شعر می سرودم ( از جمله یک غزل قشنگ برای حضرت علی گفتم ) . بعد رفتم سراغ اشعار سیاسی . آخرش هم دین و سیاست را از اشعارم کنار گذاشتم و غزلها و رباعی های عاشقانه گفتم .
اسم نرگس در اصل یونانی بوده و نارسس یا نارسیس هست و ریشه در یک افسانهء کهن دارد . به این ترتیب که شخصی بوده بنام نارسس . نارسس خیلی جوان زیبا و خوش اندامی بوده و هر روز کنار برکه ای می رفته و برهن میشده و اندام زیبای خودش را در آب آن برکه تماشا می کرده است . یک روز پایش می لغزد و به درون برکه می افتد و چون شنا نمی دانسته ، غرق میشود . جای پای او یک گل زیبا می روید که تا آنزمان وجود ندشاته بود . مردم بیاد آن جوان ، گل نورسته را نارسس یا نارسیس می نامند . نارسس در واقع قربانی علاقه به زیبایی خودش شد چون شیفتهء تماشای اندامش در آب برکه بود . به همین دلیل در حال حاضر به ” خودشیفتگی ” در زبانهای اروپایی می گویند ” نارسیسم ” یا نارسس گرایی . بعدهاگل نارسس به ایران هم آورده شد و کارکس و سپس نرگس نامیده شد . سه گل هستند که خاصه در بهار ایران می روییدند : ارغوان ، نرگس و شقایق . اگر گل نرگس و شقایق را کنار هم بکارید ، شقایق به سمت نرگس خم میشود و انگار دائما” او را نگاه می کند . حافظ می فرماید :

ارغوان جام عقیقی به چمن خواهد داد
چشم نرگس به شقایق نگران خواهد شد

حافظ در این بیت واژهء ” نگران ” را به زیبایی تمام به هر دو معنی نگریستن و نگرانش بودن بکار برده است .
خاتون واژه ای مغولی هست و لقبی بود که همسر رئیس قبیله می دادند .
ترکهای ترکیه رومی هستند و نه ترک . اشتباه بزرگ ترکهای ترکیه این بود که بجای تکیه بر اصالت تاریخی و رومی بودنش ، بنا به دلایل مذهبی ، از اروپا جدا شدند و به زبانشان تکیه کردند . زبانشان هم که البته متعلق به خودشان نبود و یادگار مغولها و ترکهای آیغوری محسوب میشود که سرزمینشان را تاراج کردند . مغولها و تاتارها زبان ترکی را بر سه کشور مسلط کردند . یکی ترکیه ، یکی مجارستان و یکی هم فنلاند! امروز کمتر کسی در ایران می داند که زبان مجاری ، فنلاندی ، ترکی و مغولی از یک خانواده اند . مردم ایران هم البته بعد از حملهء مسلمین ، زبانشان و اصالت تاریخی شان و زبانشان ( که پهلوی بود ) را از دست دادند و عرب زبان شدند . منتها به همت دو مرد بزرگ ” بازگشت به خویشتن ” کردند . یکی یعقوب لیث صفاری بود که عربی را برانداخت و فرزند زبان پهلوی ( یعنی زبان فارسی ) را در ایران گسترش داد ، و یکی هم انوشیروان رضاشاه پهلوی بود که بنیان کشور ایران را دوباره زنده کرد و ملتی بنام ” ملت ایران ” را بعد از قریب به یکهزار و چهارصد سال بوجود آورد .
دیدی گفتن و شنیدن از شعر و فرهنگ و ادبیات و تاریخ چقدر بهتر از دعوا کردن بر سر روایات بادمجان است؟!
(:

بسم الله الرحمن الرحیم
عبداللطیف عبادی گفته است :
یکشنبه ۲۷م تیر ۱۳۸۹ در ۱۴:۴۴

خدا رحمت کند مادر و پدر شما .
من از سمت پدرم عرب هستم و از سمت مادرم لر .

ج:
خداوند رفتگان شما و رفتگان جناب آقای درویش و رفتگان همه کاربران این تارنما را در این روزهای مبارک و مقدس و اعیاد رحمت کند
اگر بخواهم بگویم خودم پدرم هرچند اصالتا اردبیلی بوده اما متولد نجف بودند و علاقمند به عرب و مادرم اهل شاهرود و فارس بودند و خودم متولد و بزرگ شده اردبیل هستم

پدرم عرب مادرم فارس خودم ترک

اما لفظ لفظ عرب است و فارسی شکر است و ترکی هنر است

بعد هم تمام حقیقت این عالم تمسک به قرآن و عترت است لذا بحث از روایات برایم مقدس و از شیرین ترین مباحث است تا سایر مباحث

وقتی هفت سالم بود مادرم به من گفت ” لفظ لفظ عرب است ، ترکی هنر است ، فارسی شکر است ” . این مثل همیشه در یادم ماند . شای به همین خاطر هست که هنوز هم دلنشین ترین ترانه ها برای من ترانه های ترکی هستند و از علاقمندان سرسخت صدای ابراهیم تاتلیس هستم .
ای نرگس ، نرجس ، نارسس ، ما هر کاری می کنیم که تو را از این روایات بادمجان بیرون بیاوریم باز بی فایده است .
):

منظورم از آیین ؛ دین ؛ بود البته !
توضیح می دهم چون مطمئن نیستم ، فارسی ِ دوستمان به خوبی ِ عربی و ترکی شان باشد !