اکوسیستمهای بیابانی در روند توسعه پایدار
عنوان این پست، نام کتابی است از دوست دوران دانشکدهام، محمّدرضا سعید افخمشعرا عزیز که بیش از 16 سال است او را ندیدهام!
چند روز پیش وقتی وارد اتاق کارم شدم، این کتاب را روی میز کارم دیدم که صفحهی نخستش را امضا کرده بود … آمده بود تا ببیندم، اما بخت با من یار نبود.
محمّدرضا در مقدمهی کتاب، یادی از دستنوشتهی قدیمی من کرده که بیش از 12 سال پیش در شماره 28 فصلنامه پژوهش و سازندگی به چاپ رسیده است. حالا که دوباره آن سطور را میخوانم، احساس میکنم چقدر بیابان را و حرمتش از یاد بردهام؛ همان پهندشتی که نه قلهی مغرور بلندی دارد، نه ترنم شاد جویباری، نه سبزینهی زوهمندی و نه بازی مستانهی رودی … با این وجود، آرامشش را، سلوکش را و عظمتش را بسیار دوست دارم …
راستی بیابان همین است؟ از بیابان پیامی به گوش نمیرسد؟ نبض پاینده هستی در بیابان نمیتپد؟ ندای سبوح را نمیتوان شنید؟ هبوط حیات را نمیتوان احساس کرد و شکوه پایان جهان را نمیتوان در او باز یافت …
سعیدافخمشعرا سالهاست که در کسوت عضو هیأت علمی دانشگاه بیرجند، میکوشد تا یافتهها و دانستههای خود را به جوانان مشتاق وطن ارایه دهد و اینک، حاصل دسترنجش را در قالب کتابی وزین و با نگارشی ساده، به زیور طبع آراسته است. برخی از عناوین فرازها و فصول این کتاب 110 صفحهای که به دو زبان فارسی و انگلیسی انتشار یافته است، عبارتند از:
– مدیریت اکوسیستمهای شکننده
– مدیریت آثار خشکسالی
– عملکرد برنامههای کمیته ملّی توسعه پایدار
– اهداف اصلی راهبردهای ملی توسعه پایدار کشور
– ارتقای آگاهیهای عمومی از اثرات پدیدهی بیابانگستری و خشکسالی
کتاب «اکوسیستمهای بیابانی در روند توسعه پایدار» که با شمارهی 49389- 85م در کتابخانه ملّی ایران به ثبت رسیده است را میتوانید از انتشارات شعرا (09153139603) در مشهد طلب کنید.
