ارومیه ؛ دریاچه‌ای که دیگر آبی نیست!

با درود،
آقای درویش عزیز همانطور که بخش نظرات نوشته پیشین هم خاطر نشان کردم، دیر است ولی نه آنچنان دیر که کاملا قطع امید کرد. این بمعنای باز هم صبر کردن نمیباشد.
اینکه در اینمورد نوشتید را عملی کاملا مثبت میدانم و تعداد افرادی که در اینجا درج نظر میکنند خود موید این مطلب است که نوشته شما به گوشه ای از اهدافش که همانا متوجه ساختن دیگران است، رسیده است.
راستش اگر زمانیکه دریاچه های پریشان و بختگان خشک میشدند و یا بگفته برخی، میخشکاندنشان، علاقه عمومی به موضوع و بیشتر از هرچیز علاقه هموطنان ساکن استان فارس، بهمین اندازه میبود که امروز هست، نه سرنوشت آندو دریاچه آنگونه رقم میخورد و نه بدون نگرش به آن تجربه تلخ، بر دریاچه چئچست یا ارومیه این چنین بد میرفت.
خشکسالیها هم که در کنار ناآگاهیها مزید بر علت شده اند.
اما هنوز معتقدم تا ریشه در آب است امید ثمری هست.
موفق و پیروز باشید.

فرهنگی – تاریخی – صنعتی