آیا زنان کلاردشتی می‌توانند در نرم کردن مواضع لطیف و ناصر مؤثر واقع شوند؟!

سلام
من فکر می کنم خیلی کار تحقیقی صورت نگرفته تو این زمینه که به زنان آگاهی داده بشه.
با این مقاله آقای عبادی خیلی موافقم به چند دلیل که مهم ترین دلیلم این هست که ما همیشه یک معنی ظاهری را از جریانات غربی یا حتی ابتکاراتشون می گیریم و نا بجا استفاده می کنیم . یعنی یاد نمی گیریم کجا و چطور باید استفاده کنیم. مثل تکنولوژی. فم ایرانی هم یه مدت تمام هم و غمش گذاشته بود رو مسائله حجاب و نظیر این. اگرچه مسلم هست که حجاب اجباری و برخی قوانین مردسالارانه مشکل برای جامعه زنان هست ولی آیا دغدغه واقعی همه زنان ایران این چیزا هست؟ تازه فم ایرانی عینکی گذاشته که فقط دغدغه های زنان بالای شهری و طبقه مرفه رو می بینه و خیلی کم به مسایل و دغدغه های بقیه زنان پرداخته که اصلا نمی دونن فمینسیت چی هست و چه بسا مخالف با آن هستند.. در هر حال واقعا رو نقش زنان روستایی و آگاه سازی شون در باره محیط زیست کم کار شده .. چه بسا زنان مهربانی که خودشون نمی دونن جزء منابع آلوده کننده محیط زیست هستند.

پاسخ:

قبول دارم که زنان کمتر از مردان به طور متوسط این اجازه و فرصت را داشته اند تا از امکانات و ابزارهای برابر برای رشد فکری، فرهنگی و اجتماعی خود بهره مند شوند. اما به گمانم منظور جناب عبادی این گروه از زنان عقب نگه داشته شده نیست. بلکه اتفاقاً نوک تیز حملات و انتقاداتش متوجه گروهی است که این محدودیت ها را نداشته اند؛ اما همچنان از حربه زنانگی یا ضعیفگی برای پیشبرد اهداف خویش بهره جسته و می جویند تا خردمندی فراجنسیتی.
ممنون که در این بحث به صورتی مؤثر مشارکت می کنید.
درود …

ببخشید کلمه بعضی رو از سطر بالا جا انداختم :).. بعضی از زنان پر افاده فمنیست ….

مطلبی که آقای عبادی قبل تر در فیس بوک نوشته بودند
و شما هم لینکش را اینجا ذکر کرده اید؛ را قبلا خوانده بودم و با هر کامنت مخالفی که در ادامه اش از این نوشته می خواندم ، دوباره برمی گشتم و رفرنس را نگاه می کردم!من با کل ماجرا و نظر ایشان موافقم ؛ یعنی با این که جنبش های فمنیستی در ایران گاهی به اشتباه رفته و می روند و گاهی با حربه زنانگی خود مواضع خودشان را زیر پا می گذارند موافقم؛ ولی

وااااا؟ من کی گفتم 78 هم بله؟! شاید اشتباه لپاً لپا بوده!!!!
واااااا؟!

پاسخ:

انگار هنوز عاشقی … یا عاشقی انگار هنوز … یا هنوز عاشقی انگار! نه؟

ممنون …

البته من اصلا قصد توهین به هیچ کس را ندارم ولی دلم می خواهد مرد هوشمند وطنم هوشیار هم باشند!

پاسخ:

جالبه که به تفاوت “هوشمندی” و “هوشیاری” پرداخته اید؛ آن هم در جامعه ای که بیشتر برد با آدمهای زیرک است تا آدمهای باهوش! نه؟

اون کلمه مرد را من می خواستم بنویسم مردم ؛ اشتباه شد!ولی انگار خیلی هم بد نشد!نه؟

پاسخ:

آره! بخصوص که فعل آخرش را هم جمع بسته بودید! نه؟

دربارهء فمینیسم
فمینیسم – برخلاف تصور خاله خانباجی های مدرن شده و فمینیست شدهء وطنی – فمینیسم یک مکتب فکری نیست بلکه صرفا” یک دیدگاه اجتماعی است. تنها دو مکتب در دنیا وجود دارند که به حقوق زنان از دیگاه فمینیسم نگاه می کنند . یکی مکتب لیبرالیسم است و دیگری مکتب مارکسیسم . لیبرالها جنس نگاه فمینیستی شان مبتنی بر معیارهای مکتب لیبرالیسم است و مارکسیستها هم طبیعتا” فمینیسم را با معیارهای خود تعریف می کنند. اما این دو نوع فمینیسم تفاوتهای بسیاری با هم دارند. از جمله اینکه فمینیسم لیبرال معتقد به بومی شدن هست . یعنی بر این باور است که با حفظ اصولهای مبتنی بر حقوق ابتدایی بشر ( از جمله برابری ارزش جان زن و مرد با یکدیگر ) می توان فمینیسم را با باورهای فرهنگی و دینی و قومی هر مردمی سازگار کرد . مثلا” اگر در ایران برای دفاع از ابتدایی ترین حقوق زنان جامعه بشود به اصول اسلامی و فقهی و شرعی مسلمانان تکیه کرد و حمایت علمای دینی را در چهارچوب مذهبی جلب نمود و شرایطی فراهم ساخت تا قوانین آن جامعهء مذهبی به گونه ای تغییر کنند که جان زن و مرد با هم برابر دانسته شوند و تحصیل و آموزش برای زنان هم آزاد شود و زمینهء بهبودی در سایر موارد برای زنها فراهم شود، هیچ اشکالی ندارد که از این طریق وارد شویم ، در عین حالی که به اصول و ارزشهای دین اسلام هم اعلام اعتقاد و وفاداری کنیم. چنین فمینیسم بومی شده ای میشود فمینیست اسلامی . آنوقت از نظر لیبرالها آیت الله منتظری یا آیت الله شیرازی میشوند یک فمینیست مسلمان. اما فمینیسم مارکسیست هیچگونه انعطافی ندارند و اصولا” به مسئله ای بنام بومی شدن فمینیسمشان اعتقادی ندارند و مرزبندی های فرهنگی و مذهبی و قومی و ملی را تحت هیچ شرایطی به رسمیت نمیشناسند. در نتیجه بر این باورند که همان فمینیسمی که در کوبا هست یا در شوروی سابق و کره شمالی فعلی هست، باید در ایران هم پیاده نشود، نه یک کلمه کم ، نه یک کلمه زیاد! . حالا جالب اینجاست که چون فمینیسمشان مبتنی بر اصول مارکسیستی هست – و حقوق بشر هم در نظر مارکسیستها پدیده ای متعلق به بورژوازی و بی ارتباط با طبقهء پرولتاریا هست ، – فمینیستهایشان به تنها چیزی که اعتقاد ندارند حفظ و رعایت اصول حقوق بشر است. آنها می گویند زن و مرد باید برابر باشند. اما لیبرالها می گویند خب این زن و مرد اگر در جامعه ای که دچار نکبت استبداد شده است – مانند کوبا یا کره شمالی – اساسا” چه حق و حقوقی دارند که بخواهند در آن برابر باشند؟ البته در کره شمالی و کوبا و لیبی و سوریه و روسیه سفید و برمه ، زن و مرد از حق قضاوت و شهادت در دادگاه و مزذ و امثال اینها – که مد نظر مارکسیتهای فمینیست هست – برخوردار هستند، اما وقتی کسی در چنین جامعه ای حق نفس کشیدن ندارد، آنوقت در عمل زن و مرد فقط در بدبختی و بیچارگی و ستم دیدگی و زندگی در نکبت استبداد با هم برابر هستند و نه چیز دیگر . البته تقریبا” صد در صد خانمهای ایرانی که تصور می کنند فمینیست شده اند همین چند جمله ای که دربارهء فمینیسم و انواع آن را گفتم را هم نمی دادند. جالب اینجاست که بسیاری از آنها از طریق مطالعهء وبسایتهای کمونیستی و یا خواندن کتاب نویسنده های کمونیستی مانند سیمون دوبوار احساس فمینیست بودن می کنند و خودشان هم نمی دانند که معتقد به فمینیسم مارکسیتی شده اند. ولی همینها در عمل مدافع بیانیهء محفل موسوم به کمپین یک میلیون امضا میشوند که طبق اصول فمینیسم لیبرال نوشته شده است. بعد با این تضادها و تناقضهایی که در گفتار و اعمال و عقاید خودشان و دوستانشان می بینند، گیج میشوند و دور خودشان می چرخند!
ضمنا” من یک فمینیست لیبرال هستم.

پاسخ:

ممنون از توضیحت در باره “فمینیست اسلامی”. نمی دانستم می شود به آیت الله هم پیشوند فمینیست داد؟!
می گویم: اینگونه که همه چیز دارد شتابان یک پسوند “اسلامی” می گیرد؛ ممکن است روزی “رقص” هم بگیرد؟

به روشنک
من تجربهء بسیار بدی از بحث و گفتگو با زنهای فمینست ایرانی دارم . در نتیجه علیرغم میل باطنی ام نمی توانم با شما گفتگو کنم. برای نمونه ، مثلا” فرض کنید بنده به فمینیسم اسلامی اعتقاد دارد – که بنا به دلایلی که در کامنت بالا گفتم، چون لیبرال هستم واقعا” هم به کاربرد آن در جامعهء ایران اعتقاد دارم – اما شما آمده اید و نگذاشته اید و نه برداشته اید ، صاف و مستقیم گفته اید ” فمینیسم اسلامی یک حقهء کثیف است “. بعد هم برای اینکه قال قضیه را بکیند و در هر نوع گفتگو و استدلال و دلیل آوری و منطق و مذاکرهء معقولانه و علمی را ببندید ، اضافه کرده اید ” نه یک کلمه کم ، نه یک کلمه زیاد! ” . خب . من بیایم در دفتر و دستک شما ببابت چه چیزی نظر بدهم؟ بابت اینکه اعتقادات احتماعی بنده و امثال بنده را یک ” حقهء کثیف ” دانسته اید” ؟ یا بابت اینکه بنده و امثال بنده را یک ” حقه باز کثیف ” نامیده اید؟ اساسا” در فضایی که شما با این نوع گفتار و نوشتار و منطقتان درست کرده اید مگر جایی برای چیز دیگری هم باقی گذاشته اید جز دعوا و تبادل تهمت و تحقیر و اتهام؟ شما همین توضیح بسیار بلند و بالایی را که درباره ام نوشته اید – و من هم همه را از دم نادیده گرفتم – بخوانید . ببینید خداوکیلی آیا برچسب دیگری هم بوده است که بنده نزده باشید؟ حالا اگر لااقل دو جمله از نوشته هایم را می نوشتید و زیرشان توضیح میدادید که کجایشان نادرست است و بعد آن صد من برچسب را بارم میکردید باز اشکالی نداشت . ولی وقتی نوشته هایتان – هر قدر هم مفصل و طولانی باشند – عاری از استدلال علمی و عقلانی باشند، خب بنده بیایم در دفتر و دستک شما چه کنم؟ چه جوابی میتوانم به شما بدهم؟

من برای مطلب آقای درویش کامنت گذاشتم که مربوط به نوشته شما میشد و گرنه من نیازی به گفت و گو با شما در مورد مطالب وبلاگم را ندارم . از این جهت اشاره کردم که زیر متن من نظرتان را بنویسید که به مطلب وبلاگ من مستقیماً اشاره کرده بودید و ربطی به مطالب آقای درویش نداشت .

بهتر است شما مطلب خودتان را یک بار دیگر بخوانید و به اشارات مستقیمی که به مطالب شما داشته ام برسید ! من که نباید مطالب شما را اینجا عیناً دوباره ذکر کنم ..

در مورد آن متن وبلاگم هم اینجا چیزی نمی نویسم . اگر دریافت شما از این جمله من همین است که اینجا نوشته اید دیگر لزومی به توضیح نمی بینم . شما پیش فرضهایی در ذهن دارید که همیشه به نتیجه گیری هایی دلخواه شما منجر می شوند . این بدترین نوع گفت و گوست که جایی برای ادامه بحث نمی گذارد .

من به هیچ ایسمی تعصب و پایبندی ندارم . فمینیسم یکی از مکاتب مورد علاقه من است و بس !.. من رها از ایسم ها و اسم ها فکر و عمل می کنم . لطفن مغلطه نکنید !

بهتر است بنویسید اصولن با جنس مخالف خود نمی توانید یک گفت و گوی بدون توهین و متلک و مغلطه کاری داشته باشید .

وقتی که دوستان متفکر و صاحب ادعای ما از برقراری یک ارتباط نوشتاری ساده بدون توهین و متلک و سطحی نگری با جنس مخالف خود آن هم در سنینی بالای 30 سال آن هم در حالیکه در دنیایی پیشرو و مدرن یعنی جایی غیر از ایران زندگی می کنند عاجز هستند دیگر حرفی نمی ماند به جز وای بر ما و مخاطبان غیر متفکر و ایران نشین خودمان ..

نوشته اید که : شما همین توضیح بسیار بلند و بالایی را که درباره ام نوشته اید – و من هم همه را از دم نادیده گرفتم – بخوانید .

چه چیزی را نادیده گرفته اید ؟ اگر نادیده گرفته اید پس برای چه این همه توضیح نوشته اید ؟ اگر نادیده نگرفته بودید دیگر چقدر می خواستید بنویسید ؟
من با کسی که مطلب مرا ندیده و نخوانده برایش پاسخ می نویسد صحبتی ندارم .

موفق باشید .

ویژگی زنان در سایه بودن است
هر جنگ و صلحی را گرداننده ی اصلی زنان بوده اند و خواهند بود
زنان پایه های محکم دنیا هستند و اجازه میدهند مردان گمان کنند برترند
در ساده بودن مردان و زیرکی زنان شک نکنید
تا حیات باقیست تصور کنید که زنان ضعیفه اند
خیلی بد نیست
خیلی سخت نباید گرفت
و آنجا که زنان احساس کنند مردان ناتوانند
پر و بالشان میدهند تا باورشان دوباره تجدید شود
حس برتری در برابر احساسات ناب زنانه
آش دهن سوزی نیست که برایش سینه چاک کرد
اصولا ارزش های انسانی را نباید درگیر جنسیت نمود
کاش میدانستی برای برتری جستن یک احساس کافیست
و آن حس”خوب بودن” است
پاینده باشید و سربلند

پاسخ:

نخست آن که رسیدن به خیر!
دوم این که باز که نشانی وبلاگتان را ننوشتید!
سوم اینکه کامنت شما مرا یاد جمله مشهور طنزپرداز اسکاتلندی، برنارد شاو انداخت که می گوید:
“در طول تاریخ، این زنان بوده اند که جنگ ها را آغاز کرده اند و این مردان بوده اند که آن را ادامه داده اند.”

البته محمد درویش اگر جای برنارد شاو بود، یه فکری هم به حال پایان جنگها می کرد! زیرا این کودکان بودند که معمولاً سبب پایان یافتن جنگها را فراهم کرده اند! نکرده اند؟
خوشحالم که دوباره آمدید عهدیه کالیراد عزیز …

سلام. ربطش با اسم وبلاگتون بود. دلنوشته ها یعنی هر چیزی که مربوط به دل هست حتی اگر غمگین باشد.
موفق باشید.

پاسخ:

درود بر شما … اما چیزهای بار ربط تری هم می شود نوشت که این دل نوشته ها را به فیل سواری اجباری هم نبرند! متوجه که هستید بانو! نه؟

سلام جناب مهندس
امید که خوب و شاد باشید

متشکر از اینکه در این آشفته بازار کمی به فکر هم جنسانم بوده و هستید !
براستی باید بر دستان پینه بسته همه زحمتکشان و بخصوص این شیرزنان که از خیلی از مردان روزگارشان هم شیرترند بوسه زد و به آنها دست مریزاد گفت .
البته این روزها همجنسان من در همه عرصه ها خیلی فعالند از جمله در همین داستانهای اخیر …
راستی جناب درویش با توجه به همکاری شما با رادیو و … نظر شما در مورد حوادث اخیر و نقش سازمان صدا و سیمای کشور چیه ؟
راستش رو بخواهید من و خیلی از دوستان که دیگه بهش اعتماد و اطمینان نداریم و به نوعی تحریمش کردیم !!!
از آنجائی که تحریمش کردم متاسفانه سعادت شنیدن صدای گرمتان را هم از دست داده ام و …
البته این را هم میدانم که ظاهراً برنامه شما خیلی ربط به سیاست و …ندارد ، با همه این تفاسیر امید که شما در هر کجا که هستید و صد البته در سازمان مذکور مثمر ثمر بوده و باشید البته شکی نیست که حتماً همینطور هم است .
شاد باشید و شادی بخش … با احترام : غزال

پاسخ:

شما چرا اینبار اینقدر رسمی شدید؟ من همون درویش یه لا قبا که بودم، هستم به خدا … البته قبول دارم که هر کسی یه عیبی داره! من هم، هم! ندارم؟
در ضمن خیلی بی معرفتی! من کجا “کمی” به فکر همجنسانت بودم؟!
درود …
راستی! نظرتان را در باره فمینیست، زنانگی و ضعیفگی چرا سانسور کردید؟!

آره خب…البته به شرطی که خیلی هم دیرنشه!

پاسخ:

نه! بازم خیلی هم دیربشه بهتره که اصلاً نشه! البته به شرط آن که یه جوری نشه که دیگه نشه! بشه؟

بانو آرنیمس عزیز

اگر مخالف حضور نداشته باشد ،
واژه موافق باری نخواهد داشت .

پاره ای از زیبائی های زندگی همین حضور هاست،
حضور هائی است که در پی آن ، تراوائی ذهن به هوشمندی میرساند مان ،
و آن وقت با هوشیاری ” تا ته بودن ” میتوان دوید .

پاسخ:
و تازه باید یادمان هم باشد و بماند که:

هیچ ماهی
هرگز
هزار و یک گره
رودخانه
را نگشود …

ما با هم و در کنار هم است که می توانیم تنوع خلاق خود را پیش برنده به جلو برانیم و تا “ته بودن” برانیم.

سر ذوق اومدی عمو؟ یک‌‌بار هم با هم صحبت کرده بودیم که جنبه‌سنجی خواننده، بسیار مهمه… ذوق‌زدگی رو هم اضافه می‌کنم…
حالا ببینید کودک دورن من چه حـــــــــــــــــــــــــالــــــــــــــــــــــــی داره…

لبخندش بیشتر شبیه قاچ هندوانه شده الان! یه قاچ گنــــــــــــــده!

پاسخ:

گفتی قاچ هندوانه؟ می دانی من چقدر هنداونه دوست دارم؟

عمو محسن چه خوب که حالا تعریفمان یکی شده از زنده‌گی کردن،‌ اما من
آنیموس هستم. دارید سر به سرم می‌گذارید؟! نمی‌گذارید؟!
😉

پاسخ:

طفلکی عمو محسن که چه گافی داد! نداد؟

به محمد درویش
من قریب به دو سال است که با خاله خانباجی های فمینسشت شده افرادی که در تیپ شخصیتی ” اقدس خانم” و ” زهرا رختشوره ” قرار می گیرند دهن به دهن و قلم به قلم نمی شوم . چرا کع لازمهء این کار این است که اول باید آنقدر خودم را کچک بکنم و شخصیتم را پایین بیاورم تا همطراز و رو در روی آنها شوم . من یکبار در جلسه ای که بزرگان محفل کمپین یک میلیون امضا در منزلی گرفته بودند – و البته در آنزمان خیلی لطف به من داشتند در واقع بخاطرم زحمت شام کشیده بودند – شرکت کردم . سطح عقلی و میزان درک و شعور و ادا و اطوارهای مملو از عقده های گوناگونشان را که دیدم ، به نامزد سابقم – که فعلا” سخنگوی کمپین یک میلیون امضا هست – گفتم بلند شو برویم که تماشای رفتار و شنیدن گفتار چنین موجودات عجیب و غریبی نه در شان من است و نه با ترتبیت و اصالت خانوادگی و عشایری من همخوانی دارد. شام را خوردیم و تشکر هم کردیم اما چایی بعد از شام را نخواستم و محفل گرمشان! بیرون رفتم . من این چند روزه با سه تاندون پارهء شدهء بازوی راستم تایپ می کنم (که اگر پزشک و فیزیوتراپم بفهمند بنده را از مطب بیرون می اندازند!) و در این بحث هم عمدا” شرکت کردم تا – به سهم خودم – نشان داده باشم که اعتبار و اهمیت وبلاگ دلنوشته های درویش اگر بیشتر از بلاگ مهار بیابانزایی اش نباشد کمتر هم نیست. بیشتر از این هم واقعا” قادر به ادامهء افتخار حضور در کامنت دانی این را ندارم – به علت درد دستم – و توانایی جدی گرفتن و پاسخگویی کامنتهای روشنک خانم هم ندارم – به دلیل آنکه بیشتر از این نمی توانم خودم را در حد و سطحش نگه دارم. جایی مطلبی نوشتم بودم دربارهء شخصیت ” فلرتیشیا ” که اگر عمری باقی بود بازنویسی اش می کنم. همان خانم سانتی مانتالی که در کف دست گالیور جا می گرفت و حکایتها داشت .

پاسخ:

عمیقاً متاسفم و امیدوارم هر چه زودتر این درد جانکاه پایان گیرد. اما دوست دارم که بعد از شنیدن و خواندن بحثها همچنان باشی و پاسخهایت را همه بخوانیم.
در ضمن! یک نکته کوچک را جسارتاً عرض می کنم: نام مادر و مادر خانم من “اقدس” و نام پدرم “جواد” بود (البته مادر خانم من در قید حیات هستند)… من این سه موجود را به اندازه پاک ترین فرشته های آسمونی دوست دارم و واقعاً متاسف و ناراحت هستم که چرا هر بار که می خواهیم جنس زن یا مرد را تحقیر کنیم باید از این دو نام مقدس بهره بریم؟ لطیف جان تو می دانی دلیلش چیست؟!

معذرت می خوام دکتر جان
من نمیتونم تحمل کنم که به ادمی هرچی دلشون خواسته گفتن که نمی دونن چقدر محترمه و کی هست و چقدر ارزشمنده و حالا هم تعبیر نوشته شما را اینطوزی کردند!
کاش شاهنامه خوانی نیودید استاد و جواب می دادید…

پاسخ:

نه پارسا جان! به اروند قول داده بودم و یادت باشد وقتی پدر شدی، تحت هیچ شرایطی قولت را به فرزندت نشکنی. این همه پیمان شکنی ها در جامعه امروز برای این است که پدران حقیقی و معنوی جامعه ما – شوربختانه – مثل آب خوردن قول های شان را شکسته اند! نشکسته اند؟
درود …

درویش صورتی!!!! تیر اندازی و رفتن به مرخصی و وقت گذرانی با سرکار استوار؟؟

در شیراز دوستی داشتیم بنام علی شرقی . جامعه شناس بزرگی بود . مترجم ، شاعر ، فیلمساز و منتقد سینمایی هم بود . کلاس فلسفه داشت . قرآن هم تفسیر می کرد و عاشق دکتر علی شریعتی بود . در دانشگاه اقتصاد تدریس می کرد و در علوم مهندسی و پزشکی هم مطالعه و تجربه داشت. اذیتش کردند . سالها زندان کشید . زنده بیرون آمد و در کتابفروشی رسالت شیراز می نشست . خیابان را تماشا می کرد و حرفی نمی زد . بعد رفت در یک دهی در حوالی مرودشت ، جنب تخت جمشید . همانجا نشست و مشغول زراعت در باغ خیار و گوجه فرنگی شد. هنوز هم آنجاست ، بی هیچ ارتباطی با دنیای خارج از باغش . من هم بارها گفته ام و نوشته ام که از بچگی آرزو داشتم کشاورز و چوپان بشوم . دنیا را گشته ام و قریب به چهل سال عمر کرده ام و هنوز هم آرزو دارم بروم در یک باغی و گوجه فرنگی بکارم و خوش باشم با چند بز و گوسفند . واقعا” دیگر روحیهء گفتگو و مباحثه و حتی مناظره را هم ندارم. این حضور گاه و بیگاه در عالم مجازی اینترنت از سر اجبارم هست . اگر این اجبار اخلاقی را برای نوشتن و بیان برخی حقایق نداشتم ، می رفتم خوزستان و در یک دهی گوجه فرنگی می کاشتم. نمی دانید چه لذتی دارد وقتی که در هوایی بهاری صبح از خواب بیدار شوی ببینی که گوجه های سبز دارند نارنجی میشوند ، یا بشنوی که از زنبیل مرغی که روی تخم خوابانده ای و بیست روز منتظر نشسته ای صدای جیک جیک می آید. و چه لذتی دارد وقتی متوجه بشوی بزغاله ات معنی “بیا” گفتنت را می فهمد. انگار دنیا را به تو داده اند . من به اجبار نویسنده و شاعر باقی مانده ام.

به اشکار عزیز
درویش دوست داشتنی را امیدوار کن چراکه اطمینان دارم شما مصادیق زیادی را سراغ دارید و نظراتتان بر غنای این نوشته ها خواهد افزود … راستی این روزها کم پیدایی پسر … !

اصلاح می گردد هومان خان بختیاری
…درویش خانا درباره مواضع آقا لطیف باید بگویم که زنی که در خانه است با زنی که بیرون از خانه است فرق زیاد دارد من شما هومان خان جهانگیرخان آقای سررشته داری و م..م دلی خان همه زنی را می خواهیم که خانه را تمیز کند لباش و جوراب بشورد مثلا شما هومان خان اگر روزی از سرکار می آیید ببینید چای دیشلمه شما با حبه های قند درشت آماده نیست عصبانی نمی شوید؟
معلوم است که عصبانی می شوید یا شما درویش خان اگر صبح ببینید جورابتان سوراخ است خانه را روی سرتان نمی گذارید؟معلوم است باید اینکار را بکنید
بنظرم ما ها باید دو زن داشته باشیم یکی مانند لیلا فروهر برای بیرون از خانه و یکی مانند شادروان هاییده که برای خانه داری باشدآخ من به قربان هاییده بروم نمونه کامل زن ایرانی بود
در ضمن چون من زیاد از اصطلاح فمنیست اطلاعی ندارم سعی می کنم درباره همان رفقای قدیمی یعنی گراز و خرس فکر کنم اینطوری راحت ترم

پاسخ:

خُب ممنون که خیالمان را راحت کردی … لطفاً سلام ما را هم به رفقای قدیمی ات برسان!

حتما” حای ما را هم خالی کردید رفیق؛ نه؟

و یک تعریف برای ضعیفه گی دارم .. و در آینده به این واژه بیشتر می پردازم منتها در وبلاگ خودم ..

ضعیفه گی برخلاف آنچه برخی سعی در القای آن دارند خصوصیات زنانه و بیولوژیک یک زن و مقایسه آن با همان خصوصیات در یک مرد نیست . سابق بر این به دلیل ظرافت و کوچک جثه بودن زنان نسبت به مردان چنین الفاظی رایج شد مخصوصن اینکه زن را پس از ازدواج به جنسی که میزبان برقراری لذتهای جنسی مرد است تعریف می کردند . یعنی جنس مغلوب !.. چون حاضر به قبول اینکه جنس زن هم در یک رابطه جنسی قادر به لذت بردن برابر یا حتی بیش از یک مرد می تواند باشد برای هیچ کس پذیرفتنی یا قابل تصور نبود و چه زنانی که بدون لذت بردن از این رابطه قرنها در این ” مرز پرگهر ” مثل یک برده جنسی به انجام وظایف زناشویی مشغول بودند بدون اینکه به لذت جنسی که حق آنها بوده آگاه باشند .

در حال حاضر با وجود اینکه خصوصیات بیولوژیک زنانه و روحی و ذهنی عاطفی یک زن دست کم برای قشر تحصیلکرده و روشنفکر کاملن تعریف شده اما نوع دیگری از طرز تلقی های غلط که ریشه در تحقیر جنسیت زن دارد رواج پیدا کرده !..

زن خوب و فرمانبر و پارسای ما لباسش عوض شده .. استقلال مالی پیدا کرده .. به فعالیتهای اجتماعی می پردازد .. ورزش می کند .. رانندگی می کند .. به او اجازه داده اند که سیگار بکشد و مشروب بنوشد .. به سفر می رود اما هنوز که هنوزه اجازه ندارد صدایش را از حد مشخصی بلندتر کند !..

یک زن روشنفکر تحصیلکرده حق ندارد از حق خودش با صدای بلند دفاع کند . بهتر است در اینگونه مواقع سوپرمنی چیزی پشت خودش قایم کرده باشد تا به جای او و برای حمایت از او لب به سخن بگشاید نه فقط برای دفاع از او در برابر غیر همجنسانش که در برابر همجنسانش !..

حق اشتباه یا استفاده از کلمات برای یک زن تحصیلکرده روشنفکر و یک مرد تحصیلکرده روشنفکر برابر نیست !.. و در صورت ارتکاب به این جرم بزرگ و نابخشودنی این زن تحصیلکرده روشنفکر است که باید پاسخگو باشد چون برخلاف قانون تعریف ” زن تحصیلکرده روشنفکر ” عمل کرده !..

گاهی حس بدی از این تعریفی که از زن تحصیلکرده روشنفکر در جامعه می شود با عرض معذرت به من دست می دهد .. حس آشنای ” تهوع ” ! ..

آدم یاد تعریف ” دختر شایسته ایرانی ” یا همان ” زن خوب و فرمانبر و پارسای ” سعدی خودمان می افتد .. یا همان ” نقش مثبت گوگولی مگولی” همیشه خونسرد و نجیب و با وقار آشنای خودمان .. ( اگر هم نیست مجبور است برای اینکه مقبول افتد چنین نقشهایی را بازی کند ! ) ..

همان که وقتی که در مورد جنسیتش شوخی می کنند و تحقیرش می کنند به ناچار باید با سایرین دم بگیرد و بخندد .. همان که وقتی عصبانی می شود باید خفه شود و نهایتن دفاع از خود را به غیر همجنس یا بادی گاردش بسپارد .. همان که حق ندارد صدایش را بلند کند حتی اگر بر سرش فریاد بکشند .. همان که آهنگر و برق کار حقه باز آپارتمان می خواهد حقش را با کمکاری بالا بکشد و او دستش را می خواند اجازه نمی دهد اما آهنگر با وقاحت تمام رو به او می گوید ” حیف که خانومی و گرنه .. ” و او مجبور می شود از حقش بگذرد و خفه خون بگیرد چون شایسته یک زن روشنفکر نیست که با آهنگری کل کل کند چون ممکن است ناسزا بشنود و این یعنی اینکه مقصر اوست و آن وقت است که رگ غیرت همسایه های مرد ساختمان بالا می زند و پشت سرش می گویند : نچ نچ نچ .. چه زن سلیطه ای !

نمی دانم دوستان خوب من چقدر در جامعه ایرانی با مواردی که به صورت مشتی نمونه خروار نام بردم آشنا هستند یا برخورد داشته اند .. اما من به حکم انتخابم برای تجربه کردن و آشنا شدن با همه اقشار جامعه .. با تنها زندگی کردن و مستقل بودن و شکستن تابوهای احمقانه ای که ریشه در دین و مذهب و فرهنگ و عرف این مرز پر گهر دارد .. با نمونه های زیادی درگیر بودو هستم .. چون اعتقاد دارم برای آشنایی با فرهنگ جامعه خودم نمی توانم فقط به مخاطبان تحصیلکرده یا روشنفکر خودم اکتفا کنم چون ایران این نیست !.. در این مرز پر گهر عده کمی هستند که به معنای واقعی کلمه روشنفکرند یا برای رسیدن به این معنی تلاش می کنند و من فقط می توانم آنها را به عنوان دوستان مورد اعتمادم قبول کنم اما برای شناخت کشورم مجبورم که عوام را هم بشناسم و بدین منظور باید همه اینها را از نزدیک لمس کرده باشم ..

این است که عزم مرا برای تغییر این نوع از تفکرات و طرز تلقی های مسموم و نا آگاهانه و اشتباه نسبت به جنس خودم جزم کرده !..

زبان کسی که عزمش چنین جزم شده نمی تواند یک زبان شیرین و نرم و سرشار از لطافتهای زنانه باشد برای آنان که به موقع از خصوصیات لطیف جسمی و روحی من به عنوان نقطه ضعف من برای اثبات ضعیفه بودن من استفاده می کنند .

نشانی وبلاگ ” رختخواب دوشیزگی ” !
https://akasha.blogfa.com/

تصحیح می شود :

مطمئنن نمی توانم نویسنده کامنتی را که بعد از این همه بحث و جدل آمده برای متنی که عنوانش چیز دیگریست در وبلاگ من با یک لحن بیربط می نویسد : روشنک وقتی که حالش خوب است می آید به من در وبلاگ درویش بد و بیراه می گوید ، جدی بگیرم .

اول رو به آقای لطیف : من فمینسیم نیستم. دفاع از حقوق انسان بودن فمینیسم نیست. پس انگ نزنید. من به زن بودن خود میبالم. که اگر زن یا مرد بودن ایرادی داشت خدا یک جنس می آفرید. پس هر دو جنس وجودشان لازم و ملزوم دیگری است.
من هیچ برتری در مرد بودن یا زن بودن نمیبینم. من همیشه معتقد هستم اگر زنان از حقوقشان نگذرند هیچ مردی نمیتواند آن حق را از آنان بگیرد. و توانایی دفاع از حق خود را داشتن هم به جنسیت مربوط نمیشود. اگر مردم کشورم میدانستند حقشان چیست که این جوری نبود اوضاع و احوال ما.

دوم: به مانند دولت فخیمه رفتار میکنید. از بین لینک وبلاگهایی که میخوانم یکی را پیدا کرده اید و آن را علم میکنید تا بگویید من بد هستم. من ادعایی نکردم که شما این مطلب را عنوان کردید. آقای اشکار مطلبشون به من که یه دختر رشتی بودم توهین بود. من هم عنوان کردم. راستی یکی از وبلاگهایی را که میخوانم جا انداخید. اینکه من یه وبلاگ را میخونم یا نوشته هاش رو دوست دارم. یا به آن دختر علاقمند هستم به معنی این نیست همه افکارش را قبول دارم. دلیلی ندارد هر کس که بگوید من از حقوق زنان دفاع میکنم کارش درست باشد. چرا سیاه و سفید میبینید. کمی به خاکستری هم توجه کنید و طیف زیبایش. گویا اینجا قبل از اینکه زبان باز کنی باید ببینی تو وبلاگت اشتباه ننوشتهای. یا دوستانت مطلبی را اشتباه عنوان نکرده اند. چرا که مانند اتفاقات اخیر مملکت خودمان انگ میخوری.
میدانید چرا ما این وضعیت زندگی مان در کشورماان است. چون مردمان ما همه اینگونه اند. آقای روشنفکر کشور ما اینگونه است. خدا به عوام رحم کند.

جنسیت من ابزار من نیست. بخشی از وجودم است که دوسش دارم. برایش و حس هایش احترام قائل هستم. شما میخواهید حس مادر بودن را از وجودم حذفکنم چون ابزاری زنانه است برای دفاع از یه موجود بی دفاع. بقییه نکات جنسیت من هم مثل همین هستن.
من ادعای فمینیست بودن نمیکنم چون نیستم.

در اتنها باز تاکید میکنم. آقای اشکار حق نداشت اینگونه به زنان گیلانی توهین کند.

اگر حقوق انسان ها را برابر فرض کنی به معنی فمینسیم بودن است. من هم فمینسیم هستم.
اگر مردی حقوق برابر با زنان داشته باشد اسمش چیست؟

اول درود بر آقامحسن عزیز هم که جای ما رو خالی کردن نه مثل بعضی ها که فقط سعی کردن! …
دوم در خدمت پروانه ی خوب و همسر عزیزشان در طبیعت بختیاری هستیم … درود.

پاسخ:

باشه … از این به بعد دیگه سعی هم نمی کنم! مستقیماً خالی می کنم!! خوب شد؟

هومان گرامی
شما بختیاری ها چه مهمان نوازید!
تماشای سرزمین کهن مان را با احساس وجود مردم شهرها و دیارها از علایق ما است. از محبت شما بسیار سپاسگزاریم.
رفتن به «دیده بان طبیعت بختیاری» و تماشای شیرهای سنگی ما را به گفتگو در باره ی تاریخ و فرهنگ آن دیار برد به سایتهای دیگر بختیاری رفتیم و زنان سوارکار را دیدم همانجا بود که گفتم چرا آن دیده بان آنقدر کم از زنان بختیاری در گفتگوی فمنیستی نوشته است! باید کسی در این میان پیدا می شد تا چهره ی زنان اصیل میهن و نقششان را در خانواده و اجتماع اینجا به نمایش می گذاشت، که من نوشتار محکمی ندیدم.
به دیدار شما در وبلاگتان برای سود جستن از دانسته هایتان در باره ی تاریخ و فرهنگ آن سرزمین خواهم آمد.
سرزمین ما پر از راز و رمز ناگشوده است.
با سپاس فراوان

پاسخ:

هومان واقعاً اهل تعارف نیست و صمیمانه از مهمانانش پذیرایی می کند … او یک بختیاری بامعرفت به تمام معناست. اتفاقاً در بین اقوامش و در عکسهای خانوادگی شان چهره این زنان شیرافکن را به وضوح می توانی ببینی … شاید همین تلنگر سبب شود تا او بیشتر به فرهنگ بختیاری بپردازد و همسر عزیزش را هم یادآوری کند تا قولهایش را پی گرفته و اجابت سازد.

عاااااااااااااااااالی بود . بهترین از این نمی شد تعریف کرد استاد.

البته عالی تر و.قتی بو.د که منم بازی راه می دادین

پاسخ:

پارسا جان! بیا و اعتراف کن که ترسیدی تا در این بازی شرکت کنی!
و این فرق بزرگ تو و کماندار عزیز است! نیست؟

به پروانه هوشمند
در راستای تلنگرهایش … دلگرمیم که زیبایی های کم همتای سرزمین زیبای کمی خشن بختیاری؛ کمی از کاستی هایمان در میهمان نوازی را خواهد کاست و اما در دفاع از زنان در گفت و گوی فمینیستی(که داشت به کفت و کو در گویش بختیاری شبیه می شد!) حق با درویش عزیز البته در آخرین قسمت از پاسخش در ذیل نظر شماست! ما تا همین حدش هم با احتیاط اومدیم که یه وقت از این بیشتر متهم به زن زلیلی نشیم! آن هم در دیار بختیاری! میگید نه از درویش بپرسید … درود

…اعتراف به خطا!
…خیلی خوب بابا زن رشتی نمی خواهم یکی می خواهم با دماغ عمل کرده صورت سبزه با مو های مش کرده با هزار من فیس و افاده لاغر تکیده با 55 کیلو گرم وزن و 160 سانت قد به اضافه 10 سانتیمتر باشنه کفش با یک گوشی موبایل گندهاز آشبزی و کدبانو گری هیچ سررشته نداسته باشد مدام برود حمام آفتاب بگیرد(صورت سبزه و ریش و سبیل کز داده با موهای زرد رنگ)مدام بیرون از خانه با الی جون و قی فی جون باشد…این هم شد زندگی نه شما بگویید ذرویش خان این اسمش زن زندگی است ؟اصلا می توان آن را تحمل کرد؟
زن باید آرامش جان باشد نه مسبب فرسایش روان

خوب هیچ کس بری از اشتباه نیست ولی اگر بانوان یا دوشیزگان معترض به من اگر مرد می بودند (البته اینروزها یافتن مرد واقعی که ویژگی های یک انسان را داشته باشد نگوییم نا ممکن بلکه بسیار دشوار است) اچه انتظاری داشتند؟ها! اگر جوراب سوراخ و بیراهن چروک اتو نشده و خورشتی که همه اش آب و بدون روغن و لعاب باشد با یک کته بلایبدون نمک جلویشان می گذاشتند آیا نباید خشم ناک می شدند؟

اینجا نوشتاری هست و نمی توان لحن و چهره و ژست روشنک را هنگام “هه هه” گفتن به تماشا نشست.پس باید برای خودم به شکل های گوناگون می ساختم .
بهترین حالت نیم بیتی از فردوسی در داستان نبرد رستم و اشکبوس است، هنگامی که اشکبوس نام رستم را می پرسد ( شاهنامه خوان هم زن است:پاها در حال یک قدم به جلو گردن بر افراشته یک دست به سوی حریف بلند شده دست دیگر به عقب،چشم ها تنگ، لبخندی بر لب و محکم بلند فریاد می زند) رستم پاسخ می دهد:

مرا مام نام «مرگ تو» کرد

پاسخ:

با خواندن این کامنت دریافتم که چه روح جوان و شاداب و شیطووونی در پس نام پروانه اساطیری قصه ما نهفته است! … و اصلاً چرا که نباشد؟
تبریک می گویم فیروز خان!!

آقای اشکار آشپز خوبی بودن و مرتب و منظم بودن صفت مردانه و زنانه نیست. هر انسانی میتواند مرتب و منظم باشد. به آشپزی علاقمند باشد یا نباشد. دیدگاه جنسیتی به کارها داشتن بد است. این که بگوییم چون زن است باید اینگونه باشد.
شکلی که شما از زن گیلک کشیده بودید ضعیفه بود. نه یه خانم کدبانو.
آدم هم میتونه از حقوق خودش دفاع کنه, هم یه مادر خوب باشه,هم آشپزی اش خوب باشه.اشتباه میگم؟ یا به قول رشتی ها. نه مگه؟

در انتها جورابتان سوراخ است یکی دیگر بخرید. لباستان هم چروک هست خدا رو شکر , خشک شویی است و اگر نگران هزینه ها هستید که اطو بردارید و دست به کار شوید
اما در مورد خروشتی که آب روغنش جدا باشد روی شعله کم بگذارید که جا بیفتد.

بیایید به جای اینکه عصبانی شوید یک وابیشکا درست کنید با یک کته نرم ترشی هفته بیجار هم کنارش کمی هم ماهی شور را در نعلبکی بگذارید روی کته تا آرام آرام دم بکشد بعد از شام هم گشتی در بارک شهرداری رشت بزنید ولی حیف که رودخانه زرجوب با آن آلودگی در کنارش است و درختان کهن سال آزاد را هم بیشترش را قطع کرده اند
همه چیز مردمان رشت خوب است بویژه کتاب فروشی ها و رستوران هایش ولی رانندگی بدی دارند

به آقای درویش عزیز :
البته از خیلی چیزها می ترسم ، اما از این یکی … نه

مطمئن باشید .

پاسخ:

مطمئن که چه عرض کنم … ایمان دارم! ندارم؟

پروانه جونم .. من که حالیم نشد چی نوشتی .. فقط حس کردم خیلی دوسم داری .. من که دوسِت دارم و مطمئنم که کندن پوسِت ندارم .. به خدااااااااااا راس میگم این دفه .. جووون خودم .. جووووون خودت .. اینم نشونه اش :

بوس هزارتا .. هه هه دوهزار تا .. گل و از این هله هوله های ترش و شور و شیرین که من عاشقشونم هم سه هزارتا .. یه روز بیا پیشم اینجا واسم شاهنامه بخون بلکم منم یه چیزی یاد گرفتم .. آقا فیروز رو هم بیار .. قول میدم اذیتش نکنم .. ; )) ..

پاسخ:

یک عمر
در انتظاری تا بیابی آن را که
درکت کند و تو را
همان گونه که هستی بپذیرد
و عاقبت
در می یابی که او
از همان آغازخودت بوده ای

می دانی چه چیز تو را تحسین می کنم روشنک؟
همین که از این که خودت باشی، نمی هراسی!
مواظب خودت باش رفیق.

لاف ز برتری کم زن،
سنگ برابرت هستیم
تیر به ما چه می باری؟
نیمه دیگرت هستیم
خالق این جهان ما را
واسطه کرد در خلقت
حرمت ما نگه می دار
خالق و مادرت هستیم
نظم جهان فردا را
همت و همدلی باید
دست به دست ما بسپار ،
یار دلاورت هستیم
عزت و امن و آسایش
جمله ز لطف ما داری
از دل خود اگر پرسی ،
همدل و همسرت هستیم.
حق طلبان همراهیم ،
زنده و شاد و برپاییم
گام بزن، بیا با ما:
ما همه یاورت هستیم .
حق حیات کامل تر ،
گرچه به کام شیر اندر
مطلب ماست، باور کن ،
طالب باورت هستیم.

سیمین بهبهانی
به مناسبت سپندارمذگان روز گرامیداشت زن در ایران کهن

پاسخ:

ممنون از یادآوری این روز فرخنده …
درود.

میگم عجب دل نوشته هاییه دل نوشته های آقای درویش . آدم همش میخواد توش بنویسه. انگار نه انگار خودش اتاق داره. خودش واسه خودش یه اتاق داره این دختره اما میاد تو دیوار خونه مردم مینویسه. فکر کنم بخاطر صفای دل صاحبخونه است که بی منت میذاره بنویسی. تازه تشویق هم میکنه.

پاسخ:

دیوار خونه مردم چیه دختر؟

دفتر من در وسط
باغ ورق می زند
برگی از آن می کند
نام تو … نام او … نام ما
در باغ ها
ورد زبان می شود

دل نوشته های درویش متعلق به همه آدم بزرگایی است که “آدم کوچیک” درون شان را نه تنها انکار نمی کنند، که دوستش هم دارند و گاه می گذارند تا سبکبالانه هوایی تازه کند …
درود …

به آقای خاکپور:آقای درویش فقط پیوند زدن بلد نیست. مهم تریت تخصص ایشان اهلی کردن است. ببینید چه جوری همه ما را اهلی اینجا کرده است. یه مهندس کشاورزی تمام عیار است.

به آقای درویش: فکر کنم نشنیده باشم. در ضمن خیلی خیلی ممنون. شما برای کودک درونم به قول پسر بچه ها زورو شدین. ما دخترا بهش میگیم فرشته مهربون توی کارتون سیندرلا

پاسخ:

آخ متین اگه بدونی من چقدر اون سریال زورو و گروهبان گارسیا را دوس داشتم … فکر نکنم هیشکی بتونه ادعا کنه که بیشتر از من نگرا زورو در زندگش بوده …

اصلاح شود:
مهم تریت= مهمترین

به نظر شما این دو نفر اگر رو در رو با هم بحث کنند ملاحظات بیشتری در گفتگو خواهند داشت یا بدتر می شود و کار به دعوا می کشد؟