دست نگه دارید؛ لطفاً جنگل‌ها را حراج نکنید!

با احترام،
بسیار عالی است حتی اگر ارتفاع بیش از دو هزار متر هم واگذار شود بدین ترتیب دیگر لازم نیست کسی برای محیط زیست و طبیعت غصه‌دار باشد…!!!

پاسخ:
اعتراف می کنم تا به حال از این منظر طنازانه به ماجرا ننگریسته بودم!
زنده باشی سام عزیز.

به به…پس نون کشاورز و دامدار و ؟؟؟ تو روغن است!یه مزرعه با منظره ی دریا!چه رمانتیک خواهد شد…. 🙁

جناب درویش، مطالبی که در این مصاحبه گفتید، منو بشدت تحت تاثیر قرار داد. همیشه برداشتم از تخریب محیط زیست و جنگل و مرتع در همین حد گفته های شما بود، اما وقتی به کارشناسش (سازمان جنگلها، مثلاً پدرم) مراجعه می کردم روند کلی (به عنوان مثال جنگل) رو نه تنها تخریب نمی دونستند، بلکه حتی اعتقاد به رشد هم داشتند. به یاد آهنگی از کیوسک افتادم که در وصف اوضاع وخیم ایران خونده شده بود: “کلنگی قابل سکونت”
از اینکه چنین وبلاگ تاثیرگذاری دارید بسیار بسیار باعث دلگرمیه و مشتاقم اطلاعات زیست محیطی خودم رو بالا ببرم و به این نهظت شما بپیوندم.