مهار بیابان‌زایی

بهترین خبر قرن برای محیط زیست!

نخستین نیروگاه خورشیدی ایران در شیراز - عکس از پیمان کنعان

 

فراخوان شرکت در سخنرانی: امکانات کشور در استحصال از انرژی خورشیدی

تعارف را کنار بگذاریم و قبول کنیم که شاید بهترین خبر قرن برای محیط زیست، گران شدن بی‌سابقه‌ی بهای سوخت‌های فسیلی، به ویژه نفت و مشتقات مربوط به آن در طول آغازین سال‌های هزاره‌ی سوّم میلادی بوده است؛ رخدادی که دولت‌ها و شرکت‌های ثروتمند چند ملیتی را به صرافت بها دادن بیشتر به یافتن منابع جدیدی از کارمایه (انرژی) سوق داده و برای نخستین بار می‌رود تا استحصال کارمایه‌های خورشیدی در کشورهایی چون ایران هم اقتصادی شود.
در حقیقت سالهاست که طرفداران محیط زیست در سراسر جهان می‌کوشند تا نشان دهند که بهره‌برداری از کارمایه‌ها یا انرژی‌های نو نظیر نور خورشید، باد، زمین‌گرمایی، جزر و مد و … می‌تواند گزینه‌هایی به مراتب سالم‌تر، پایدارتر و پاک‌تر برای تأمین انرژی در کره‌ی خاک باشد. امّا به دلیل عرضه فراوان و ارزان سوخت‌های فسیلی و مشتقات نفتی، هرگز آن گونه که سزاوار بوده است دولت‌ها در این خصوص به سرمایه‌گذاری مطلوب نپرداخته‌اند؛ در حالی که فقط در یکی دو دهه‌ی پس از پایان جنگ جهانی دوّم، دولت ایالات متحده آمریکا بیش از 400 هزار دانشمند تراز اوّل خود را در آزمایشگاه‌های جنگ به کار گمارده بود تا بدون محدودیت مالی فقط هر چه سریع‌تر به تولید جنگ‌افزارهای اتمی و دیگر سلاح‌های مرگبار کشتار جمعی بپردازند؛ رویکردی که رقیب سرخش نیز پیش گرفته بود و در این میان، کشورهای حدواسط از هر دو اردوگاه نیز – ظاهراً – چاره‌ای نداشتند جز آنکه در این مسابقه‌ی تسلیحاتی شرکت کنند و با فروش مواد خام و سوخت‌های فسیلی‌شان هزینه‌ی ماشین مرگ را تأمین سازند. تا اینکه بشر خود را در محاصره‌ی پدیده‌های مرگباری چون تغییر اقلیم، بیابان‌زایی و جهان‌گرمایی یافت؛ پدیده‌هایی که هیچگاه آن گونه که بایسته بود برای مهار و مقابله با آن بودجه‌ی پژوهشی لازم اختصاص نیافت.
امّا خوشبختانه امروز هزینه‌ی استحصال از مواد نفتی و دیگر سوخت‌های فسیلی چنان بالا رفته که اغلب دولت‌های جهان به صرافت جایگزینی سوخت‌های جدید و طبیعی با مشتقات نفتی گران‌قیمت افتاده‌اند. به ویژه وقتی بدانیم که جان مک‌کین از هم‌اکنون و بر بنیاد پندارینه‌ی پوسیده‌ی تحریم بنزین ایران، می‌خواهد از رأی دهندگان آمریکایی رأی بخرد. چنین رخدادهایی می‌طلبد تا مدیریت حاکم بر سرزمین مادری با هوشمندی بیشتری حرکت کرده و به جای نگاه تک‌بعدی و سرمایه‌گذاری صرف در ساخت پالایشگاه‌های بنزین و یا کشف و استحصال از میدان‌های نفتی جدید، هر چه سریع‌تر کشور را به فناوری مهار انرژی‌های نو تجهیز سازد. فقط کافی است به یاد داشته‌باشیم که چیزی در حدود یک‌سوّم از خاک ایران می‌تواند بیش از 10 هزار میلیارد وات انرژی تولید کند؛ همان مقداری که جهان برای گذران یک سال خود نیاز دارد! و باز یادمان باشد که بیش از دو سوم از خاک ایران دست‌کم 300 روز آفتابی دارد.
چنین است که نگارنده نیز به عنوان مسئول تدوین برنامه‌ی راهبردی 20 ساله‌ی بیابان، کوشیده است تا جهت‌گیری پژوهشی و اجرایی وزارت متبوع را به سوی مهار کارمایه‌های نو در عرصه‌‌های پهناور بیابانی سوق دهد.
چنین است که ساعت 9 صبح روز دوشنبه‌ی آینده، دهم تیرماه 1387 قرار است تا آقای مهندس پیمان کنعان، مدیر دفتر انرژی خورشیدی سانا در تالار اجتماعات مؤسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور به ایراد سخنرانی بپردازد. همان طور که پیش‌تر وعده‌ی برگزاری این سخنرانی علمی را در همین تارنما داده بودم، قرار است به مدد راهبردهای مصوب در برنامه 20 ساله‌ی بخش بیابان، تحرکی جدی را برای بهره‌برداری از کارمایه (انرژی) های نو، به ویژه خورشید و باد در عرصه‌های بکر بیابانی کشور آغاز کرده و به عوض تلاش برای سبز کردن بیابان‌های طبیعی – آن هم به هر قیمتی – بکوشیم تا با شناخت قوانین طبیعی حاکم بر این زیست‌بوم ارزشمند – راهی برای افزایش تولید ناخالص ملّی کشور به صورتی پایدار یافته و ارایه دهیم.
از این رو، تقریباً برای اغلب نمایندگان مناطق بیابانی و کویری کشور در مجلس شورای اسلامی و حتا فرمانداران شهرستان‌های مربوطه دعوتنامه ارسال شده تا در این سخنرانی شرکت کنند. افزون بر آن، معصومه ابتکار، رییس کمیسیون محیط زیست شورای شهر تهران نیز علاقه‌مندی خود را برای شرکت در این همایش به نگارنده اعلام داشت و نسبت به ترویج چنین رویکردی در کشور نظری بسیار مساعد و تشویق‌کننده ارایه داد؛ رویکردی که می‌تواند بهترین، پاک‌ترین و بی‌خطرترین انرژی را نه‌تنها در اختیار ایرانیان که در اختیار همه‌ی جهانیان قرار دهد و در عین حال، به طرز چشمگیری از غلظت آلودگی‌ها و خطرات ناشی از کاربست سوخت‌های فسیلی، گیاهی و اتمی کاسته و کشور را ثروتمند‌تر سازد.
از این رو، از تمامی علاقه‌مندانی که مایل به شرکت در این سخنرانی هستند، دعوت می‌شود تا مراتب تمایل خویش را با شماره تلفن‌های 5-44195901 به آقای دکتر احمد رحمانی، رییس هیأت مدیره انجمن هیأت علمی مؤسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور و یا آقای طوقی، رییس روابط عمومی و امور بین‌الملل مؤسسه متبوع اعلام دارند.
همچنین امکان پرسش و پاسخ در انتهای این نشست علمی فراهم خواهد بود.
برای اطلاعات بیشتر، به تارنمای انجمن اعضای هیأت علمی مؤسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع مراجعه فرمایید.

محمد درویش

عضو هیئت علمی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور

نوشته های مشابه

6 دیدگاه

  1. با سلام و عرض ادب

    و تشکر از سایت خوب و مفیدتون

    می خواستم اگر مایل هستید با سایت شما تبادل لینک کنم

    فقط اگر لطف کنید موضوع لینکتون را برام بفرستید ازتون ممنون می شوم

    و لطف کنید لینک سایت ما را با موضوع درج آگهی رایگان قراردهید

    با تشکر و آرزوی موفقیت بیشتر شما

    http://www.takro.net

  2. درود بر شما. واقعا ظرفیت بسیار خوبی برای بهره برداری از انرژی خورشیدی در کشور هست که با کمی سرمایه گذاری صحیح میشه از اون انرژی ارزان و بدون ضایعات و آلودگی ایجاد کرد.
    پایدار باشید

  3. سلام اگر ممکن است ردلاره نیروگاهی خورشیدی و یا ساختار نیروگاه و مواد مورد نیاز نیروگاه مطلب ویا هر جیز دیگری برایم بفرستید
    با تشکر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا