خودکشی یک وبلاگ سبز!

این طوری منو محکوم نکنین آقای درویش … من فقط اشک های طبیعت رو پاک کردم و امیدوارم روزی رو ببینم که طبیعت داره به روی فرزندانش لبخند میزنه. مطمئنم حذف اون وبلاگ درست ترین کاری بود که باید می کردم- جایی که پای ایمان و اعتقادات قلبی وسط میاد هیچ چاره ای نداری جز این که فرمانبری کنی … حتی گاهی مجبوری چیزی رو که مثل یه بخش از وجود خودته به پای پیام محکمی از سوی دلت ببازی …
همین جا از شما آقای درویش عزیز و از همه دوستای سبزم می خوام که منو به خاطر این تصمیم یک جانبه ببخشین و بهم فرصت بدین تا بتونم با دست و اندیشه پرتر، کلام تاثیرگذارتر و در مسیرهای دیگر برای طبیعت ایران کار کنم.
قول می دم هر کاری از دستم بربیاد برای بهتر شدن حال طبیعت این سرزمین انجام بدم. هر کاری که اشک های طبیعت رو کم تر کنه …

و هرگز به عمل زنا نزدیک نشوید که کاری بسیار زشت و راهی بسیار ناپسند است
به چه می شنوم برادر درویش!روز جهانی مبارزه با ایدز و بی بندوباری جنسی
بحث شیرین روابط نا مشروع!!!!!!
دویش خان می خواهید خودکشی وبلاگی کنید؟

درود بر شما آقای درویش. برای اون دوست که دست به خودکشی زودتر از محاکمه در بیدادگاه گرفته متاسفم. اما واقعاشرایط به قدری سخت شده که شاید همه ماها مجبور بشیم روزی وبلاگ های خودمان را از بیخ و بن نابود کنیم. چونشنیدم شاید نه به خاطر نوشته که به خاط کامنتی که دیگری می گذارد هم وبلاگ نویس محکومه.
والا این روزها ادم را به سکوت و خاموشی فرامی خواد اما مگر می شود سکوت کرد. همش خرابی و بی داریتی و غرغر عمومی در همه جا. ادم باید اعضاب سنگی داشته باشد.
اما من ادامه می دهم چون صبح بالاخره می آید.

درود دوباره من سخن شما را قبول دارم اما شرایط به گونه ای نیست که همه حاضر به هزینه کرد باشند. از قوتی دارم کتاب های دوران پس از کودتا در آمریکای لاتین و اروپای شرقی را می خوانم می بینم که تا رسیدن به اون وحدت و لیاقت آزادی خیلی راه داریم و همه باید با هم حرکت کنیم. کند روی و تند روی به 1 شکل اسیب رسان است.
من هم با خودکشی وبلاگی و یا خودسانسوری مخالفم. به هر جهت ایرانی جماعت در طول تاریخ همیشه با نوع نگارشش حرفش را زده از عبید و فردوسی تا نبوی و بهنود و خیلی های دیگر باید یادگرفت چگونه حرف زد و نوشت تا خطر را کم کرد. اما خطر بالای سر همه مان داره می چرخه. تا وقتی با هم هستیم از چیزی نباید بترسیم. ما بیشماریم