فتوبلاگ
قایقی باید ساخت …
آرامش آن مرغان دریایی در کنار سکوت این قایق بی سرنشین در خور موسی هنوز یادمان می اندازد که زندگی در خلیج فارس می تواند زیبا باشد! نمی تواند؟
.
نه …
باور ندارم که
دور باید شد از این خاک غریب
هنوز نه …0
بندرگاه امام خمینی
27 مهر
1389
پشت دریاها شهری است
که در آن پنجره ها رو به تجلی باز است.
بام ها جای کبوترهایی است، که به فواره هوش بشری
می نگرد.
دست هر کودک ده ساله شهر، شاخه معرفتی است.
مردم شهر به یک چینه چنان می نگرند
که به یک شعله، به یک خواب لطیف.
خاک، موسیقی احساس ترا می شنود
و صدای پر مرغان اساطیر می آید در باد.
درود بر مسعود عزیز
.
سلام
عکس رو که باز کردم..محو این ارامش ..تنهابودن قایق شدم
وبعد چشمم که به نوشته ها افتاد ..دیدم شما هم از ارامش نوشتید..
واین شعر زیبایی
که مسعود خان از سپهری نوشته بودند
خیلی به حال وهوای عکس می خورد
وعنوان زیبای عکس شما
ثبت زیبایی شده پر از حرف..پر از تنهایی
وپر از ارامش
🙂
درود بر فرشته که صدای تنهایی را می شنود و می تواند در آن شناور شود …
دوست دارم سکوت کنم و آرامش را به هم نزنم
گاه سکوت بیشتر می تواند حرف بزند و آرامش بیافریند …
درود