در باره یک مرد سبز!
نامش رامش است … جایرام رامش – Jairam Ramesh!
او وزیر محیط زیست در دومین کشور پرجمعیت جهان، هندوستان است و یکی از مردان پرقدرت، مشهور و محبوب در کابینهی مان موهان سینگ، نخست وزیر 77 ساله این کشور به شمار میآید.
آقای رامش اخیراً خریداران خودروهای گرانقیمت آلمانی را بزهکار نامیده و با این کار جنجالی بزرگ آفریده است. او که خود یک مهندس مکانیک است، از سال 2004 سمت وزارت محیط زیست و جنگل را در هندوستان در اختیار گرفته و به ویژه در زمینه توانمندسازی جوامع محلی و افزایش اقتدار و استقلال تشکلهای مردمنهاد محیط زیستی گامهای مؤثری برداشته است.
وقتی حضور او را در بین مردم و گفتگوی پرحرارت و صریحش را با ایشان در معابر عمومی میبینم، با خود شبیه سازی کرده و میاندیشم که ممکن است چنین تصویری در ایران هم رخ دهد؛ در حالی که یک سوی آن محمدجواد محمدیزاده باشد؟!
شما چه فکر میکنید؟ چرا وزن ملاحظات محیط زیستی در هندوستان، کشوری که در آن 650 میلیون نفر با درآمد کمتر از دو دلار زندگی میکنند، بیشتر از ایران است؟ مگر نمیگویند که فقر دشمن حفاظت از طبیعت است؟!
کافی است دوباره نگاهی به ماجرای مارگیرها بیاندازید!
درود…
تو ایران طرف ریس یه شرکت خصوصی میشه 30 تا محافظ استخدام می کنه از بس توی توهمه اونوقت می گید جناب دکترررر محمدی زاده اونم با پیرهن آستین کوتاه و بدون کت و شلوار!! بیاد بین مردم؟؟.
خب اول باید یکی پیدا شه بیاد به اینا بفهمونه که محیط زیست یعنی چی بعد اینا بیان و حرف بزنن!!. فکر کنید یه مهندس مکانیک چقدر بیشتر از کسی می دونه که لا اقل همون بهداشت رو خونده و یه چیزایی در ارتباط با محیط زیست می دونه!! تفاوت فرهنگ رو احساس کنید!! تفاوت ارزش رو احساس کنید!!
این عکس دومی بسیار دلچسب است ؛ نماینده ی مردم در بین مردم و نه در برج عاج خویش …
من پست مارگیرهای هندوستان را پیش تر نخوانده بودم ، خیلی جالب بود ،
این که ارزش ها مرزها و بهای خودشان را دارند .
به مسعود:
نبینم دیگر پستی را نخوانده باشی ها!!
سلام
درود بر درویش عزیز
اگه برای محیط زیست کار کند همینه ! ولی اگه برای پست و مقام باشد باید که از دید عموم فرار کرد و سفرهای سن پترزبورگ و … !
به م. حسن زاده:
آی گفتی …
سلام بر درویش عزیز مطلب بسیار جالبی بود .کاش در جشنواره رسانه ومحیط زیست حضور داشتید ومی دیدید که محمد جواد حتی با فعالان محیط زیست هم صحبت نمی کنه و موقع شام در حالی که مراسم رسمی در حال انجامه محل رو ترک می کنه. راستی محمد جواد هم مهندسی البته با تخصص شهرداری تهران. راستی آدرس نسخه آرشیوی برنامه پنجشنبه
https://iranseda.ir/Fulllive/?g=807755
عذر خواهی بابت تاخیر.
به علیرضا:
بسیار ممنونم.
یادم رفت ما یه مدیر کل خیلی خیلی سبز داریم توی کرمان که حرفاش واقعا جالبه در تفره رفتن از اصل ماجرا حتما ببینید!!
https://isdle.ir/news/index.php?news=4508
نمی دونم چطور اینقدر راحت آبرو واعتبار یک گروه مردم رو زیر سوال می برن!! با همین مسئولان حتما ما هم محیط زیستمان سبز می شود!!
به خوارزمی:
کار مدیرکل تون خیلی درسته ها!
درود …
زندگی بافتن یک قالیست
نه همان نقش و نگاری که خودت می خواهی
نقشه را اوست که تعیین کرده
تو در این بین فقط می بافی
نقشه را خوب ببین
نکند آخر کار
… … قالی زندگیت را نخرند … …
از اینکه یکی از بینندگان سایت زیبا و جالب شما هستم بسیار خوشحالم و امیدوارم همیشه موفق و پیروز باشید.
شاد شاد شاد باشید
اگه مایل به تبادل لینک هستید وبلاگ «کنگاور شهر تمدن و تدین» را با همین نام لینک کنید و اطلاع بدید تا با کمال میل سایت زیبای شما را لینک کنم
بدرود …
به کنگاور:
چرا سایت من زیباست؟!
سلام . همانطور که میدانیم آقای رامش از حزب کنگره است که عقاید نهرو و ایندیرا گاندی را دنبال میکنند و در همین راستا منافع هند را بر هر چیز دیگر مقدم میدارند. ولی این را هم میدانیم هر جریان سیاسی ،اصولا هر پدیده ای در عالم امکان اشتباه کردن را دارد. پس از دیدار جرج بوش در سال ۲۰۰۵ و قرارداد های که بین دو دولت بسته شد، سازمان های ا کای و یو س ا دای که وابسته به وزارتخانههای کشاورزی هند و آمریکا هستند.قرار گذاشتند بادمجان های اصلاح شده ژنتیکی به بازار هند عرضه شود . ولی احزاب چپ با آن مخالفت کردند و آقای رامش با وجودی که از طرف مونسانتو بخاطر بذر پنبه اصلاح شده” ب ت” تحت فشار بود، این قرارداد را فسخ کرد. و یا در سال ۲۰۰۵ باز تحت فشار احزاب چپ تصمیم خود را دایر بر گشودن سهام شرکت های دولتی،به روی بخش سرمایه گذاری خصوصی، تغییر داد. با این مثالها میخواهم بگویم:که دلیل پیشرفت هند تنها وتنها بخاطر دمو کراسی و تعدد احزاب در آن است.هر کجا هر سیاست مداری بخواهد کجروی کند،فورا دمو کراسی جلوی آن را میگیرد. پس عجیب نیست با وجود فقر در این کشور وزن ملاحظات زیستی بیشتر از ایران است. و شگفت آور نخواهد بود که در سالهای آینده هند از نقطه نظر رشد چین را هم پشت سر بگذارد. زیرا که چین فاقد دمو کراسی است.
دموکراسی یکی از مهم ترین شروط برای بالندگی و پایداری هر جامعه و کشوری است. من هم با شما هم رای هستم که به زودی، هند، چین را خواهد گرفت؛ مگر آن که چین نشان دهد که پند کنفسیوس بزرگ را قبول دارد و عملاً نشان دهد:
درختی که در برابر باد نمی ایستد و خم می شود؛ پایدارتر است.
درود …
درود
مردم هندوستان مردم جالبی اند…اینها هم هنوز به دنبال تحول اند و به فکر بهتر شدن…
درود بر درویش عزیز
کیست که به فکر تحول و تکامل و بهتر شدن نیست مرد خاکی عزیز؟
برای سفری کوتاه به هند وبلاگ آقای آرش نورآقائی را که در مهرماه گذشته سفری به آنجا داشتند می تواند مفید باشد
https://nooraghayee.com/?cat=519
ممنون از معرفی تان.
آرش از مردان نیک روزگار ماست …
بله..کیست که نباشد…
ولی مشکل اصلی این ملت فقر هست و جمعیت زیاد…اینجا با چندتاشون صحبت کرده ام از منابع محدودشون و انفجار جمعیتی میگن…
ولی حداقل شانس داشته اند کسی به نام گاندی داشته اند
شب خوش
دوستان هندی ات در سوئد نرخ رشد کنونی جمعیت در هندوستان را چقدر اعلام کرده اند؟
نپرسیدم ولی از جمعیت بالاشون گلایه می کردند و اینکه منابع محدود دارن…
این رو یه دانشجوی مشغول در دوره ی sustainable management بهم گفت…
البته خوب با هر کسی صحبت کنی دیدگاه های متفاوتی داره ولی خوب مشت نمونه خروار است 🙂
ولی مهم ترین قدم برای محیط زیست که در چند پست پیشین هم اشاره کردید آموزش به کودکان از سنین کودکی است…مثلا همین اروند در اثر داشتن والدینی مانند شما مطمئنا در حال و آینده درک بهتری از محیط زیست و خدماتش به بشر داره تا من نوعی…و این وظیفه هم بیشتر بر دوش آموزش و پرورش عمومی است و خانواده می تونن تکمیل کننده باشن…
در این صورت حتی جنگل ها محاظت شده نباشن و تنها دورشون حصاری ساده کشیده شده باشه مردم با اون شعورشون به خودشون اجازه تعرض نمی دهن…
شب خوش
آیا دوستان هندی ات آقای رامش را می شناخته و از عملکرد او راضی بودند؟
خواهم پرسید و به اطلاعاتتان خواهم رساند 🙂
بسیار ممنونم مرد خاکی عزیز …
روزگار بر تو خوش باد …