وقتی که آتش ، جان زاگرس را رها نمی‌کند!

زاگرس، قلب تپنده‌ی فلات ایران است؛ زاگرس اگر سرحال باشد، یعنی حال همه‌ی ایرانیان خوب است؛ زاگرس، یعنی بزرگترین اندوخته‌گاه آب شیرین ایران؛ زاگرس یعنی ریه‌ی باختری وطن؛ زاگرس یعنی سکونتگاه بیش از نیمی از ایرانیان؛ زاگرس، یعنی مهم‌ترین عامل بالانس حرارتی و رطوبتی کشور؛ زاگرس یعنی بانک گونه‌گونی زیستی ایران‌زمین؛ زاگرس یعنی بزرگترین عامل مهارکننده‌ی فرسایش آبی و بادی در کشوری که در کمربند خشک زمین استقرار یافته است و زاگرس یعنی، یکی از زیباترین نواحی نه فقط ایران، نه فقط خاورمیانه که آسیا و جهان. این را دوست و دشمن شهادت داده و می‌دهند! نمی‌دهند؟
با این وجود، زاگرسی که از آن صحبت می‌کنیم و به وجود بلوط‌هایش فخر می‌فروشیم، دست‌کم نیم قرن است که دچار فروافت شده و پیوسته از شادابی و توان زیست‌پالایی‌اش کاسته گردیده است؛ روند نگران‌کننده‌ای که شوربختانه باید اعتراف کنیم در طول دو دهه‌ی گذشته شتابی به مراتب سریع‌تر گرفته، به نحوی که برخی از صاحب‌نظران بر این باورند که آنچه را که اینک در محدوده‌ی 5 میلیون‌هکتار از خاک باختری وطن، رویشگاه طبیعی زاگرس و بلوط ایرانی می‌نامیم، با آنچه که 50 سال پیش در این منطقه مستقر بوده، 90 درصد کاهش توان یافته است!
این در حالی است که بزرگترین محدودیت توسعه در ایران، با توجه به شتاب رشد جمعیت ایرانیان را «آب» اعلام کرده‌اند و ما با این وجود، اینگونه سهل‌انگارانه در برابر مرگ خاموش مهم‌ترین عامل ذخیره‌ی آب ایرانیان سکوت کرده‌ایم! چرا؟
چنین است که امروز داستان زاگرس را به پانزدهمین برنامه از گفتگوی داغ سبز کشانده‌ایم تا با حضور برخی از آگاهان و فعالان این حوزه از مهم‌ترین دلایل این اضمحلال سخن گفته و به ویژه به چرایی تداوم رخداد آتش‌سوزی‌های بی‌سابقه در زاگرس طی یک سال گذشته بپردازیم.

یادمان باشد:
مطابق قانون، مهم‌ترین وظیفه‌ی سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور عبارت است از:
حفظ و حمایت، احیاء، توسعه و بهره‌برداری اصولی از جنگل‌ها، مراتع، اراضی جنگلی، بیشه‌های طبیعی، اراضی مستحدثه ساحلی، حفاظت‌ و حمایت از آب و خاک کشور از طریق مدیریت علمی بر حوزه‌های آبخیز و رعایت اصول توسعه پایدار.
یعنی، اولویت نخست باید حفظ اندوخته‌ها و منابع طبیعی کشور باشد. پرسش این است که از بودجه‌ی 250 میلیارد تومانی ملّی سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور، چه مقدار به «حفظ» می‌رسد؟ (شنیده ها حکایت از آن دارد که فقط 1.5 میلیارد تومان به این بخش اختصاص دارد؛ در حالی که 170 میلیارد تومان به بخش آبخیزداری تعلق گرفته است!) و از آن مقدار، چه سهمی به مهار آتش‌سوزی‌ها اختصاص دارد؟ این در حالی است که می‌دانیم، افزون بر اعتبارات ملّی، رقم اعتبارات استانی حتا بیشتر از 250 میلیارد تومان است.
پس با ما در تارنمای ایرانی از  حدود ساعت 15 امروز همراه باشید با همان دو شماره تلفنی که خدمتتان اعلام کرده‌ایم.
برنامه‌ای که به صورت زنده از ساعت 13 الی 16 بر روی صفحه نخست درگاه مجازی رادیو اینترنتی ایران صدا قابل دریافت است.

گفتنی آن که در برنامه‌ی امروز، جناب حیدر ابراهیمی‌فر، معاون یگان حفاظت سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور مهمان حضوری برنامه هستند و محمد سوزنچی عزیز، مدیر پایگاه مؤسسه حیات سبز سرزمین و دیده‌بان جنگل‌های زاگرس را نیز به صورت تلفنی روی آنتن خواهیم آورد تا برایمان از آخرین خبرهای مربوط به آتش‌سوزی‌ها در جنگل‌های زاگرس بگویند.

برای تماشای زنده برنامه می توانید به این نشانی مراجعه فرمایید

همچنین فایل شنیداری برنامه هم در این نشانی قابل دریافت است.

در همین باره:

– جنگل‌های مریوان همچنان در آتش می‌سوزند! چرا؟