به استقبال روز جهانی بدون سم برویم

26 سال است که جهانیان در سومین روز از آخرین ماه سال میلادی، برابر با سیزدهمین روز از واپسین ماه پاییز، یک مناسبت محیط زیستی – No Pesticide Day – را گرامی می‌دارند که البته ریشه در یکی از تلخ‌ترین روزهای قرن بیستم دارد. آن روز سیاه، هنوز هم برای بازماندگان حادثه‌ی بوپال در هندوستان تلخ و سیاه مانده است و از تبعات مرگ‌آفرینش کماکان نسل امروز هم رنج می‌کشد.
چرا که در آن فاجعه، ابر مرگ آوری سراسر آسمان بوپال را فراگرفت؛ ابری که ناشی از نشت متجاوز از 40 تن گاز (methyl isocyante (MIC بود؛ یک گاز بسیار سمی که در اثر خطایی انسانی تاکنون 300 هزار انسان را معلول کرده و40 هزار از نوع بشر را به کشتن داده است.
چنین است که جهانیان با درس گرفتن از آن رخداد مصیبت‌بار کوشیده‌اند تا تمام همت خود را برای ساختن جهانی بدون سم به کار بندند.

امسال هم مرضیه وحید دستجردی، عالی‌ترین مقام کشور در حوزه سلامت و بهداشت با همکاری دفتر محیط زیست و توسعه پایدار کشاورزی کوشیده‌اند تا در روز شنبه – سیزدهم آذر ماه –  در تالار همایش‌های وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی (ساختمان نصر)، همایشی برای گرامیداشت این روز و آگاهی از پیشرفت‌های ایران در حوزه‌ی سم‌زدایی ترتیب دهند.
یادمان باشد که در آغاز دهه‌ی 70 میلادی از قرن بیستم، زمانی که عده‌ای از دانشمندان نسبت به مصرف د.د.ت هشدار می‌دادند و آن را برای پایداری حیات در کره زمین یک تهدید برمی‌شمردند، گروهی به رهبری توماس بورولوگ )معروف به پدر انقلاب سبز) آنها را به سخره گرفتند تا این که مرگ سالانه‌ی متجاوز از ۲۰۰ هزار انسان، ناشی از مسمومیت حاد با آفت‌کش‌ها، نسل امروز را به خوبی از میزان صحت ادعاهای بورلوگ آگاه کرد و همه را از کرده‌ی خویش پشیمان ساخت! نساخت؟
عملکرد بورولوگ و حامیانش مرا یاد سروده‌ی جاودان فردوسی بزرگ می‌اندازد که افزون بر هزار سال پیش به من و تو زنهار داده بود:

کسی کو خرد را ندارد به پیش
دلش گردد از کرده خویش ریش

باشد که همه‌ی ما عبرت گرفته و یاد بگیریم در این یگانه سیاره‌ی مسکون – تا این لحظه – خردمندانه‌تر زندگی کنیم.

پیوست:
–   برای آنها که مایلند سیاهه‌ای از ندانم‌کاری‌های فاجعه‌بار آدم‌زمینی‌ها را در طول 36 سال گذشته رصد کنند!
–    6  سم پرخطر در بخش کشاورزی حذف شد.
–    با فاجعه بوپال بیشتر آشنا شویم.