بزرگترین همایش هنری قرن به احترام زمین!

       امروز، هفتمین روز از هفتمین ماه هفتمین سال هزاره‌ی سوّم است (هفتم جولای 2007)؛ روزی که بیش از دو میلیارد نفر از مردمان سراسر کره‌ی خاک، شاهد هم‌گرایی و هم‌افزایی بی‌سابقه‌ی بسیاری از دانشمندان، هنرمندان، سیاستمداران و رهبران مذهبی خویش خواهند بود؛ همایشی که نه به بهانه‌ی ورزش، نه به بهانه‌ی تجارت، نه به بهانه‌ی مرگ فلان رهبر قدرتمند، نه ازدواج فلان شاهزاده‌ی ثروتمند اروپایی و نه اکران فلان فیلم پرزرق و برق هالیوودی یا بالیوودی رخ می‌دهد؛ بلکه تنها و تنها گرانیگاه مشترک همه‌ی شرکت‌کنندگان در بیش از شش هزار کنسرت همزمانی که در 119 کشور جهان و به صورتی زنده و همزمان برگزار خواهد شد، «مقابله با پدیده‌ی جهان‌گرمایی» است (از آقای عبادی عزیز که این واژه را به جای گرمایش جهانی و در برابر اصطلاح global warming پیشنهاد کرده‌اند، سپاسگزارم)؛ پدیده‌ی مخربی که برای مهارش، همدلی و همراهی کم‌نظیری در جهان آفریده شده است. و اینک بیش از 150 نفر از مشهورترین و محبوب‌ترین ستارگان عالم هنر و خوانندگان جهان به صورتی همزمان، بیشینه‌ی توان هنری خویش را با اجرای خاطره‌انگیزترین و محبوب‌ترین ترانه‌های خود در شهرهای کشورهایی چون آفریقای جنوبی، استرالیا، برزیل، آمریکا، بریتانیا، کره جنوبی، روسیه، ژاپن، آلمان و حتا کمپ گروهی از دانشمندان انگلیسی مستقر در قطب جنوب نشان می‌دهند.
      بی‌گمان برگزاری این همایش هنری، آن هم در چنین سطح گسترده‌ای، بار دیگر و بیش از همه؛ قدرت نفوذ فیلم مستند دیویس کاگنهایم را که بر اساس کتاب ال گور نوشته شده است (یک حقیقت ناخوشایند)، به رخ کشیده و به اثبات می‌رساند. فیلمی که سبب شد، نه‌تنها اذهان بسیاری از مردم عادی، بلکه شمار گسترده‌ای از دولتمردان جهان را نیز به سوی خود جلب کند.

     فیلم «یک حقیقت ناخوشایند» را شاید بتوان ترجمان اثرگذار این پند جاودانه‌ی نویسنده‌ی نامدار و طناز آمریکایی، «مارک تواین» دانست که گفته است: «ما نه به خاطر آنچه که نمی‌دانیم، بلکه به دلیل چیزهایی که می‌دانیم و خیلی هم به درستی آن اطمینان داریم، اما آنگونه نیست، با مشکل روبرو می‌شویم.»
     به کلامی ساده‌تر، بشر متمدن امروز، هر زمان که به دانش خویش غره شد و گمان برد که همین است و غیر آن نیست، بزرگترین تو دهنی‌ها را از تاریخ و گذر زمان نوش جان کرده است!  یادمان باشد زمانی چگونه افرادی که به کروی بودن زمین باور داشتند، مورد استهزاء و تهدید دانشمندان و قدرت‌سالاران عصر خود بودند؛ و آنها که می‌پنداشتند قاره‌ها همیشه در وضعیت چیدمان کنونی قرار نداشتند، چگونه مورد تمسخر قرار می‌گرفتند و آنها که هشدار می‌دادند: مصرف «د.د.ت» می‌تواند پایداری حیات را به مخاطره اندازد، اما توماس بورولوگ (معروف به پدر انقلاب سبز) و طرفدارانش آنها را به سخره گرفتند تا اینکه مرگ سالانه‌ی متجاوز از 200 هزار انسان، ناشی از مسمومیت حاد با آفت‌کش‌ها (باون و هیور، 1996)، نسل امروز را به خوبی از میزان صحت ادعاهای بورلوگ آگاه کرد.

     و به همین ترتیب، ایمان دارم آنهایی که در برابر ادعای بیش از 900 دانشمند تراز اوّل جهان قرار گرفته و با ابزارهای رسانه‌ای پرقدرت خود (مانند فاکس نیوز و واشنگتن پست) و یا تزریق پول‌های کلان کارتل‌های نفتی‌شان به برخی از روزنامه‌های پرتیراژ، به انکار این پدیده پرداخته‌اند، دیر یا زود به سرنوشت شرم‌آور دانشمندانی چون دکتر جیمز هانسن مبتلا شده و ناچار خواهند شد تا به شهادت دروغ خود و کتمان حقیقت در این خصوص در دادگاهی بین‌المللی اعتراف کنند. همان گونه که نشانه‌های این رسوایی از هم‌اکنون نیز آشکار شده و دولت جمهوریخواه آمریکا، در مخالفت با عضویت در پیمان کیوتو، به جز استرالیا (که آن هم در شرف پیوستن به این پیمان قرار گرفته است) متحد دیگری را در اطراف خود نمی‌بیند!
      امروز مردم جهان نشان می‌دهند که – به قول دکتر سیامک معطری عزیز – اگر قرار است با دشمنی هم بجنگند، چه بهتر که آن دشمن، دشمنی فرامنطقه‌ای و تهدیدکننده‌ی همه‌ی بشریت باشد؛ دشمنان خطرناکی چون جهان‌گرمایی، ایدز، نادانی، آزمندی و …
     آری بزرگترین «حقیقت ناخوشایند» شاید این است که همین حالا، دانشمندان فراوانی در جهان زیست می‌کنند که به دلیل آشکار ساختن حقیقتی که انتشارش منافع گروهی از صاحبان ثروت و قدرت را به خطر انداخت، از تمامی حقوق اجتماعی محروم شده و کار خود را از دست دادند! حقیقتی که اثبات می‌کند: قیامت در 2016 انتظار زمینیان را می‌کشد، اگر و تنها اگر، جهان‌گرمایی را باور نکرده و برای مهارش از منافع کوتاه مدت خویش صرف نظر نکنند.
      و از همین رو، بزرگترین «حقیقت خوشایند» هم شاید این باشد که فرد فرد ما، فارغ از رنگ پوست، نژاد، مذهب و ملّیت خویش تا آنجا که در توان داریم بر این حقیقت تابناک نور بتابانیم و عملاً نشان دهیم که قدرت و ثروت و تزویر هیچگاه نخواهند توانست برای همیشه، واقعیت‌ها را وارونه نشان دهند.

  در همین ارتباط :
– Songs for an Overheated Planet ;
– Live Earth fighting concert fatigue ;
– Al Gore on Thursday called on people around the world to sign a “7 Point Pledge” promising personal action in curbing global warming;
– Live Earth in wikipedia;
– What Is Global Warming?
– Live Earth in MSN.
– Is Global Warming Real?