شتاب حیرتانگیز پیشرفت دانش خورشیدی در جهان


آنچه که در صحنهی فناوریهای مربوط به حوزهی پژوهش، ساخت و تولید پانلهای آفتابی، نیروگاههای خورشیدی و سلولهای فتوولتاییک در طول یک سال اخیر در حال رخ دادن است، حقیقتاً حیرتانگیز مینماید. حتا این شتاب پیشرفت، چنان سریع است که به نظر میرسد از شتاب تحول صنایع مرتبط با رایانههای شخصی یا خانگی (PC) در طول یکی دو دههی اخیر نیز فزونی گرفته است.
کافی است بدانیم تا همین چند ماه پیش، وقتی با مسئولین انرژی خورشیدی در کشور گفتگو میکردیم، آنها از راندمان 15 درصد در ساخت صفحات خورشیدی، به عنوان راندمانی مطلوب یاد میکردند و با این حساب، تولید یک مگاوات در ساعت الکتریسته از هر پنج و یکدهم هکتار (5.1) سطوح بیابانی قابل انتظار بود. امّا حتماً خوانندگان گرامی مهار بیابانزایی به یاد دارند که اخیراً این میزان تولید الکتریسته میتوانست از هر هکتار بیابان بدست آید.
ولی 13 اوت 2008، یعنی چهار روز پیش، خبری بر روی تارنمای آزمایشگاه ملّی انرژیهای تجدیدشونده آمریکا قرار گرفت که همه، حتا دوستداران بسیار رؤیاپرداز انرژیهای خورشیدی در جهان را نیز شگفتزده (بخوانید: ذوق زده) کرد!
آن دستاورد بزرگ علمی این است که دانشمندان عضو این پژوهشکده، توانستند برای نخستینبار، سلولهای خورشیدی جدیدی را آزمایش کنند که میتواند تا 40.8 درصد از انرژی خورشیدی دریافتی را به الکتریسته تبدیل کند. یعنی در کمتر از چند ماه، راندمان سلولهای فتوولتاییک، حدود دو برابر یا 200 درصد افزایش یافته است و بنابراین حالا میتوان از هر هکتار بیابان، دستکم 2 مگاوات در ساعت الکتریسته استحصال کرد. خبر خوشی که میدانم بیش از هر کس دیگری، پیمان کنعان و همکاران سختکوشش در سازمان انرژیهای نو را خوشحال خواهد کرد.
و این یعنی جهشی بزرگ و خیرهکننده در صنعت نوپای انرژیهای سبز در جهان.
یادتان هست، چند ماه پیش و همزمان با گران شدن بیسابقهی قیمت نفت و فرآوردههای جانبی آن، از این رخداد به عنوان بهترین خبر زیستمحیطی قرن یاد کردم؟
اینها همه از نتایج سحر است …
حالا میشود با اطمینانی بیشتر و به دور از پیشبینیهای آرمانی، انتظار روزی را داشت که جهانیان در حرکتی یکپارچه تصمیم به تغییر سوخت مصرفی خود گرفته و برای تأمین نیازهای انرژی خویش، هیچ سوختی را چون انرژیهای فناناپذیری چون خورشید، باد، زمینگرمایی و … را در دسترس، پاک و ارزان نیابند.
در آن روز – که باور دارم دور نخواهد بود – میتوان به چشماندازی پاک از آسمان آبی و فارغ از کابوس فرآیندهای ویرانگری چون جهان گرمایی (GLOBAL WARMING) امیدوار بود.
انشاالله
مؤخره:
از دوست خوبم در تارنمای مفید فانوس آزاد که این خبر را پوشش دادند، بینهایت سپاسگزارم.
از همین نویسنده:
– کارمایهی خورشیدی ؛ همان لبخند پروردگار به ایرانیان است
– چرا کسی خبر دیلیتلگراف را جدی نمیگیرد؟!
– انگار خبر دیلیتلگراف را دارند جدی میگیرند!
– بیاییم به ثبت روزی غرورآفرین در تقویمهای رسمی کشور بیاندیشیم
– خبرهای خوش خورشیدی در یاهو!
– آیندهی سبز جهان، در گرو مهار انرژیهای نو
– ارادهی سبز رسانهای جهان در سکوت کامل همتایان ایرانی!
– نخستین بازخوردهای «بهترین خبر قرن» در بلوار کشاورز!
در همین ارتباط:
– NREL Solar Cell Sets World Efficiency Record at 40.8 Percent
– PS10 solar power tower
– Earth as a PlayStation




نکته ی بسیار مهمی که در بحث سلولهای خورشیدی مورد غفلت قرار می گیرد این است که برای ساخت این سلولها مقدار زیادی انرژی الکتریکی مصرف می شود. از طرف دیگر به خاطر کارایی efficiency پایین این سلولهاباید حداقل 2 یا 3 سال کار کنند تا انرژی مصرف شده ی ابتدایی را جبران کنند. متاسفانه با مرور زمان aging کارایی این سلولها پایین می آید.
پس لزوما استفاده از انرژی خورشیدی به معنای کاهش استفاده از منابع تجدیدناپذیر یا آلوده کننده نیست. البته افزایش کارایی اگر به بهای افزایش انرژی لازم برای ساخت سلولها نباشد خبری خوش و قابل تامل است
پاسخ:
با تشکر از اطلاعات ارزشمندی که ارایه فرمودید، باید اضافه کنم که کمینه عمر سلولهای فتوولتاییک، 20 سال است. همچنین، راندمان این سلولها با شتابی چشمگیر در حال افزایش است.
موفق باشید.