مهار بیابانزایی
عکس تلخی که ممکن است به سرانجام خوشی برسد!
ابوطالب عزیز، چند روز پیش و از همان بالای کوه باباموسی بجنورد که همچنان در حال کوچک شدن است و شما می دانید که چرا؟! با من تلفنی صحبت کرد و از سوژهی جدیدش گفت …
به نظر شما، تکلیف گوشت دامی که از بقایای زبالههای آلوده و خطرناک بیمارستانی تغذیه میکند چیست؟! آیا نباید مصرف گوشت قرمز خونمان را کاهش دهیم و بدینترتیب هم بر سلامتی شخصی مان بیافزاییم؛ هم تخریب مراتع و افزایش فرسایش خاک را کاهش دهیم و هم به کاهش خطر جهانگرمایی کمک کنیم؟
میبینید؟ هر تهدیدی را میتوان به یک فرصت بدل ساخت! نمیتوان؟
اصلاً از کجا معلوم که مسئولین بهداشتی و سلامت کشور هم از روی نیت خیر، چشم بر روی این فاجعه در بجنورد بسته اند؟!
تکلیف مشخص است محمد جان، همان تکلیفی که با خوردن آب تهران بر ما واجب است! سکوت یا فریاد، تنش یا کنار آمدن، آگاهی رساندن و یا خود را به بی خیالی زدن، تکلیف مشخص است. درود
پاسخ:
تکلیف را شقایق مشخص کرده ظاهرن! باید تشکر کنیم! نکنیم؟
فردا قراره برای بازدید وتهیه یه گزارش به دماوند برم که مربوط به زباله خواری گوسپندها میشه که اگر زنده بودم گزارش اونو مینویسم.
پاسخ:
منتظر می مانم تا عکسها و گزارشت را بخوانم و ببینم.
زباله های بیمارستانی در شمار خطرناک ترین زباله های تولیدی انسان هستند ! این خبر واقعا اسفناک است.
نتیجه گیری پایانی حرف نداشت
!باید سعی کنیم از منظر روشن پدیده ها را بنگریم و البته تشکر هم کنیم!(به قول آقای سررشته داری!)
پاسخ:
تشکر خیلی چسبید!
راستی چرا اول نشدی؟!
سلام
خیریت داره انشااله!
بدرود.
پاسخ:
انشاالله
تبریک میگم شواری نگهبان با توجه به اینکه چاه های حفرشده غیرمجاز در حریم چاه های مجاز قرار دارد آن را خلاف موازین شرع تشخیص داد و اعلام کرد از آنجایی که این کار موجب ضرر به دیگران و عموم می شود مغایر اصل 40 قانون اساسی است.لذا مصوبه مجلس رو رد کرد.دست مریزاد رفیق
پاسخ:
ببین کار ما به کجا رسیده که حالا باید قدردان شورای نگهبان باشیم که دست کم کمک کرد تا آن سنگ افتاده در چاه را بیرون بیاوریم!!
آیا پارک ملی کشورهای همسایه که خصوصیاتش ( جغرافیا و اقلیم)با پارک ملی داخل یکی باشد داریم ؟
شاید باشد، منتها موضوع این است که رده بندی مناطق چهارگانه ما با هیچ یک از رده بندی های جهانی مطابقت ندارد و اندکی من درآوردی است!
جناب درویش همیشه همه تهدیدات را نمی توانند به یک فرصت تبدیل کرد ولی اگر جای چنین موقعیت پیش بیاید باید آن را به فال نیک گرفت ولی این موضوع کلی نیست .
پاسخ:
درسته حسین جان، کلی نیست؛ ولی باید یکجوری زهر این خبرهای ناگوار را گرفت تا روزگار، زهرمارمان نشود!
درود …
خدا کنه که بشه.. ولی به نظرت میشه؟؟؟ اونم تو کشور ما که راست راست راه میرن و خراب میکنن؟؟
می دونم نمی شه! اما به قول معروف: اگه بشه، چی می شه! نمی شه؟
من به طور اتفاقی با این بلاگ آشنا شدم.
دونستن, توی بسیاری از مواقع دردآوره.
خوشحالم که با شما آشنا شدم و ناراحتم از چیزهایی که خوندم.
شاید در نهایت یک چیز نصیب همه ی کسایی که اینجا می آن بشه:
“شعور زیست محیطی هر چه بیشتر”
نمی دونم, شایدم بشه کاری کرد.
پیروز باشید!
پاسخ:
درود بر یاور عزیز و طبع بلند و نگاه تیزبینش.
عکس هایی که اقای نذری گرفته بودن رو دیدم . وحشتناک بودن .
یه فیلمی بود که یکی از هنرپیشه ها مدام می گفت : ” ما داریم به کجااااااا می ریم؟ ”
الان دقیقن اون دیالوگ به ذهنم اومد …
واقعن … ما داریم به کجاااااا می ریم؟!
پاسخ:
یک فیلم دیگر هم هست که می گه:
این حق ما نیست! هست؟
محمدجان از بازیافت زباله ها که در استان ها خبری نیست؛ بازیافت پیش کش شهرداران محترم؛ ولی متاسفانه خبری از دفن صحیح هم نیست و زباله ها در محل های تخلیه زباله!!! رها شده و در طبیعت پخش می شوند که تصمیم دارم با همت یکی از همکاران در لردگان گزارشی از وضعیت اسف بار ای محل های دفن زباله تهیه کنم …
پاسخ:
منتظر دیدن و خواندنش می مانم.
آفرین به شقایق . قبول دارم زده به خال. اعتراف می کنم خوانندگان بسیار دقیقی داری.
دلت بسوزه!
تو که نداری! داری؟
چه کنم… من کجا درویش نازنینم کجا؟ بابا ما هنوز تلمذ می کنیم.
این صداقتت منو کشته!
گوشت نخوریم ممکنه دامش تغذیه ی آلوده ای داشته باشه،مرغ نمیخوریم چون میزان هورمون مورد استفاده برای پرورش مرغ بسیار بیشتر از استاندارده، ماهیهای دریایی در آبهای آلوده به فاضلابهای کارخونه ها شناورن و جیوه دارن ماهیهای پرورشی تو استخر محل پرورششون کود میریزن تا گیاهان بیشتری برای تغذیه ی ماهیها رشد کنن درنتیجه گوشتشون مسمومه. غیر از گیاهان که اونا هم مشکلات خودشون رو دارن چیزی مونده؟
از قضا بررسی های جدید در همین جنوب تهران نشون می ده که میزان سرب موجود در پیاز به 8 برابر حد مجاز رسیده!
گفتم که سیاهه ات کامل تر شود!
اول که شدم!نشدم؟!
مرسی که زدم به خال ،آقای سررشته داری گرامی !
چرا شدی! نشدی؟