همه باید پیام نهفته در این یادداشت را جدی بگیریم، اگر ایران را دوست داریم!
همه باید پیام نهفته در این یادداشت را جدی بگیریم، اگر ایران را دوست داریم!
:
تازه ترین هشدار ناسا: کلیدی ترین بحران قرن ۲۱، کمبود آب است!
گزارش چهارشنبه گذشته #گاردین – ۲۶ اردیبهشت – حکایت از تازه ترین هشدار جهانی درباره کمبود آب شیرین دارد که اخیراً در مجله معتبر nature منتشر شده است. دانشمندان #ناسا با اتکا به داده های جدیدی که یافته اند، می گویند: منطقه بزرگی از دو نیم کره شمالی و جنوبی که بین مناطق گرمسیری اطراف استوا و عرض جغرافیایی بالای ۶۰ درجه – نزدیک شمالگان و جنوبگان – قرار دارد، در معرض این بحران جدی است. ناسا ١٩ منطقه بحرانی را در گزارش خود معرفی کرده که با کاهش شدید آب شیرین در قرن ۲۱ روبرو خواهند بود.
مناطق شمالی و شرقی هندوستان، ایران و دیگر کشورهای خاورمیانه، کالیفرنیا و استرالیا از مهمترین نقاط نامبرده هستند که مصرف بیش از اندازه منابع آب به کاهش جدی دسترسی به آب شیرین منجر شده و مشکلاتی ایجاد کرده است. دانشمندان ناسا هشدار میدهند که بدون عملکرد قوی از جانب دولتها برای حفاظت از آب، شرایط در این مناطق احتمالا بدتر خواهند شد. نکته حایز اهمیت آنکه برخی از این مناطق بحرانی، پیشتر ثبت نشده اند یا مورد توجه قرار نگرفته بودند: مثل بخشی از شمال غرب چین، در استان ژینچیانگ جایی که میانگین ریزشهای آسمانی آن تقریباً تغییری نکرده، اما به دلیل مصرف فراوان آب در بخش صنعت و کشاورزی، از کاهش شدید آب رنج می برند.
محدوده #دریای_کاسپین نیز یکی دیگر از این مناطق است که به دلایل مشابه کاهش شدیدی را در منابع آب شیرین خود نشان می دهد؛ رخدادی که به کوچک شدن نوار جنگلی ساحلی منجر شده است. پیشتر چنین تغییراتی را می شد به نوسانات طبیعی نسبت داد، اما گزارش جدید حاکی از آن است که بخش بزرگی از این تغییرات به دنبال منحرف کردن مسیر رودخانه ها و استخراج آب آنها برای کشاورزی و صنعت صورت گرفته اند. عقوبتهای این شیوه بی رویه مصرف را پیشتر در فاجعه #دریاچه_آرال شاهد بوده ایم؛ دریاچه ای که اینک مفقود شده است. البته دریای کاسپین به دلیل وسعت زیادش به نسبت آرال، نیاز به هزاران سال زمان برای ناپدید شدن کامل دارد، اما کوچکتر شدن نوار ساحلی و آلودگی باعث بوجود آمدن مشکلاتی اساسی در طول مسیر ساحلی که بیشترین تراکم انسانی را دارد، خواهد شد.
این پژوهش جامع که نخستین در نوع خود به شمار می رود، از داده های پروژه ماهواره ای ناسا Nasa Grace-Gravity Recovery and Climate Experiment-برای پیگیری روند آب شیرین بین سالهای ٢٠٠٢ تا ٢٠١۶ در سراسر دنیا استفاده کرده است.
جیمز فامیلیِتی، از آزمایشگاه پیش رانت جت ناسا در کالیفرنیا و یکی از نگارندگان گزارش منتشر شده در مجله نیچر – Nature – می گوید: “آنچه ما شاهدش هستیم یک تغییر هیدرولوژیکی اساسی است. ما برای نخستین بار یک الگوی برجسته از مناطق تالابی دنیا در عرض های جغرافیایی بالا و مناطق گرمسیری را می بینیم که در حال پرآبتر شدن هستند و نقاطی در فاصله بین آنها که خشکتر می شوند. در محدوده مناطق خشک ما نقاط بحرانی چندانی می بینیم که همه از مصرف آبهای زیرزمینی ناشی شده اند.”
جاناتان فار، تحلیلگر ارشد از سازمان WaterAid می گوید: دولتها بایست به چنین واقعیتهای کشف شده توجه کرده و نقش خود را در حفاظت از منابع آب و فراهم ساختن آب شیرین برای مردم با روشهای پایدار پررنگتر کنند. او می گوید: “این گزارش یک هشدار است و دریچه ای به تهدیدات آینده. ما باید اطمینان حاصل کنیم که سرمایه گذاری در حفظ اندوخته های آب شیرین باید با شتاب صنعتی شدن و کشاورزی همگام باشد. دولتها می بایست بدانند که سالانه به سرمایه ای بین ٣٠ تا ١٠٠ میلیارد دلار برای فراهم کردن آب شیرین نیاز است.
او اضافه می کند که راه حلهای پایدار و منطقی البته موجود است: “ما از زمان آغاز تمدن به حل مشکل دسترسی به آب پرداخته ایم. ما می دانیم که چگونه اینکار را انجام دهیم. تنها به مدیریت آن نیاز است، نکته ای که باید در سطح محلی انجام شود.”
https://t.me/darvishnameh/7132
خواننده عزیز:
همانطور که در این گزارش مشهود است، چنانچه نحوه چیدمان توسعه متناسب با واقعیتهای موجود در ایران تغییر نکند، وضعیت افت منابع آب شیرین به آستانه ای تحمل ناپذیر خواهد رسید. کاهش ضایعات در بخش کشاورزی، بهبود عملکرد در بخش صنعت، روی آوردن به صنایع “های تک” و دیگر کسب و کارهای سبز، درشمار مهمترین راهکارهای مواجهه با سخت ترین بحران پیش رو در حوزه کمبود آب شیرین است.
https://theguardian.com/environment/2018/may/16/water-shortages-to-be-key-environmental-challenge-of-the-century-nasa-warns
