پیشروی محسوس رنگ سبز در خردادماه 1388

      بررسی نقشه‌های وضعیت خشکسالی ایران از مهر 1387 تا پایان خرداد 1388 نشان می‌دهد که لکه‌های سبز رنگ گام به گام در حال پیش‌روی هستند. کافی است به آخرین گزارش نگارنده – با عنوان: روزگار خشک گربه ایران – که وضعیت کشور را تا پایان اردیبهشت ماه ارزیابی کرده بود، مجدداً بنگرید تا دریابید که شمار این لکه‌های خوش‌رنگ که نوید ترسالی و گریز از خشکسالی را می‌دهند، چگونه از 5 به 12 افزایش یافته و اینک علاوه بر نطنز، ایرانشهر، چاه بهار، بیرجند و تربت جام؛ مناطق بیشتری در اطراف شهرستان‌های کاشان، کنگاور، ماکو، یزد، رفسنجان، خاش و رباط به رنگ سبز آغشته شده‌اند. همچنین به موازات پیش روی رنگ سبز، شاهد عقب‌نشینی گام به گام رنگ قرمز در نواحی جنوب و غرب کشور هم بوده‌ایم، به نحوی که از 9 لکه‌ی قرمز رنگ – که نشان‌دهنده‌ی شدت خشکسالی بیش از 60 درصد میانگین 30 ساله است – اینک به سه لکه‌ی محدود خشکسالی بسیار شدید در اهواز، بهبهان و لار رسیده‌ایم.

بر روی نقشه ها کلیک کنید تا بزرگ تر دیده شوند

      البته نباید خیلی ذوق زده شده و کار را تمام شده فرض کرد. چرا که به رغم همه‌ی این نشان‌زدهای مثبت – همان طور که در نقشه می‌بینید – همچنان بیش از نیمی از کشور در شرایط خشکسالی – هر چند بسیار خفیف – به سر می‌برد.
     مانده تا برف زمین آب شود …

     در این میان، اما وضعیت استان اصفهان، حقیقتاً بی‌نظیر است. چرا که پیش‌روی رنگ سبز در این استان، کاملاً بارز بوده و اینک تمامی نواحی شمال و مرکز و شرق استان را فراگرفته است. جالب آن که شهر اصفهان هم در محاصره کامل رنگ سبز درآمده و می‌رود تا از حالت شبه جزیره به جزیره کامل بدل شود! چرا که کبوترآباد، نجف‌آباد و ورزنه هم سبزپوش شده‌اند. یعنی میزان بارندگی 9 ماهه‌ی آنها، نسبت به مدت مشابه در 30 سال گذشته تا 20 درصد افزایش را نشان می‌دهد.
    حال باید دید صحنه‌ی تلاطمات نیواری کشور در تیرماه، کارزار بین سبز و قرمز را به کدام سو متمایل خواهد کرد، کارزاری که البته فقط سایه‌ها می‌دانند که چه تابستانی است!

    مؤخره:
   از دوستان عزیز اصفهانی‌ام، به ویژه دکتر مرتضی خداقلی گرامی، عذر می‌خواهم که تحلیل این باره‌ی نقشه‌ی اقلیمی کشور و استان تا امروز به تأخیر افتاد … روزگار است دیگر … از یک سو باید حواسمان به خس و خاشاک غیر خودی‌ها باشد و از سوی دیگر در برابر پرتاب کلوخ‌های نادانی از سوی خودی‌ها، جاخالی دهیم!
   با این وجود همچنان دوست دارم خس و خاشاک باشم تا گرد و غبار! دوست دارم به جای این که در پوسیدگی‌ها خاموش باشم و یا نقش محلل‌های علمی را برای تصمیم‌گیری‌های نابخردانه بازی کنم، همچنان تصمیم‌ساز بمانم، ولو این که بارقه‌هایم در شعله‌های تابان بسوزد.
   به قول نویسنده‌ی دوست‌داشتنی‌ام – جک لندن – ترجیح می‌دهم: شهابی درخشان باشم و هر ذره‌ی من گدازه‌ای باشکوه؛ تا یک سیاره‌ی دایمی و خواب‌آلود. وظیفه‌ی انسان، زندگی کردن است، نه همیشه زیستن. روزهایم را در تلاش برای طولانی‌تر کردن آن تلف نمی‌کنم، باید از زمانم استفاده کنم.
    خلاصه این که:
اصلاً گور بابای طول زندگی … عرض زندگی را عشق است.

    در همین باره:

  – وضعیت خشکسالی ایران و اصفهان از ابتدای مهر ماه تا پایان دی ماه ۱۳۸۷
   – وضعیت خشکسالی ایران و اصفهان از ابتدای مهر ماه تا پایان بهمن ماه ۱۳۸۷
  – وضعیت خشکسالی ایران و اصفهان از ابتدای مهر ماه تا پایان اسفند ماه ۱۳۸۷
  – وضعیت خشکسالی ایران و اصفهان از ابتدای مهر ماه تا پایان نیمه نخست فروردین ۱۳۸۸

  – وضعیت خشکسالی ایران و اصفهان از ابتدای مهر ماه تا پایان فروردین ۱۳۸۸

  – وضعیت خشکسالی ایران و اصفهان از ابتدای مهر ماه تا پایان نیمه نخست اردیبهشت ۱۳۸۸

  – وضعیت خشکسالی ایران و اصفهان از ابتدای مهر ماه تا پایان اردیبهشت ۱۳۸۸