از دامنه‌های هیمالیا تا اعماق اقیانوس هند؛ چشم‌ها به سوی کپنهاگ!

جمعه، 4 دسامبر 2009 بیست و شش وزیر دولت نپال در اقدامی بی‌سابقه می‌خواهند تا جلسه کابینه دولت متبوع خویش را در دامنه‌های اورست جایی به نام Gorakshep برگزار کنند تا جهانیان را متوجه خطر عظیم نابودی مهم‌ترین و بزرگترین منابع آب شیرین جهان در هیمالیا ناشی از جهان‌گرمایی –Global Warming – کرده و نسبت به خطر آب‌شدن شتابناک یخچال‌ها هشدار دهند.

اقدامی که چندی پیش کابینه‌ی مالدیو هم به شکل دیگری انجام داد و جلسه خود را در زیر آب برگزار کرد، جایی که تا چند سال دیگر همه‌ی آن جزیره‌ی کوچ و زیبا ممکن است به آن نقل مکان کند!

در این میان، تحقیق دانشمندان استرالیایی برای پرورش نسلی از گوسفندان که آروغ کمتری زده و بدین‌ترتیب گاز متان اندک‌تری را به نیوار انتشار دهند، در صدر خبرهای این روزهای اغالی محافل رسانه‌ای جهان قرار گرفته است. یادمان باشد که استرالیا یکی از بزرگترین کشورهای پرورش دهنده‌ی گوسفند بوده و اگر بتواند راندمان گوسفندان را از منظر کاهش انتشار گاز متان افزایش دهد، کمکی شایان تقدیر و خدمتی بی‌بدیل به همه‌ی مردم و دیگر زیستمندان ساکن در کره‌ی زمین – ناشی از کاهش فرآیند جهان گرمایی – خواهد کرد.
همان طور که ملاحظه می‌شود، همه در تکاپوی مهار جهان‌گرمایی و تدارک برگزاری اجلاس سران در کپنهاگ هستند و می‌کوشند تا بیشترین توشه را از آن اجلاس سبز برای مردم خود و همه‌ی زیستمندان عالم به ارمغان آورند.
امّا دریغ … دریغ از یک موضع‌گیری رسمی، یک بیانیه، یک مصاحبه مطبوعاتی از سوی لشکریانی که قرار است به عنوان نمایندگان ایران در کپنهاگ حاضر شوند!
به خدا ما هم حق داریم بدانیم که موضع رسمی متولیان حوزه محیط زیست و منابع طبیعی کشور در باره این بزرگترین و مهم‌ترین رخداد پایانی سال 2009 جهان چیست؟ حق نداریم؟
ما هم حق داریم که بدانیم دولت متبوع ما چه برنامه‌هایی را برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای دارد؟ دوست داریم بدانیم که در یک افق 10 ساله قرار است که رتبه‌ی شرم‌آور کنونی ما در آلودگی نیوار، چند پله کاهش خواهد یافت؟ دوست داریم بدانیم که رهبران ما ما را دوست دارند و به ما عمیقاً حرمت می‌نهند و از برنامه‌هاشان بی‌پرانتز و مصلحت‌سنجی و … سخن می‌گویند.

در همین باره:

– چالش جهان‌گرمایی را در کپنهاگ به فرصت بدل کنیم.