بیش از 2 میلیون خودروی اضافی در تهران تردد می‌کند!

دیروز در همایش «چالش‌ها و راهبردهای زیست‌محیطی کلان‌شهر تهران»، بسیاری از سخنرانان – به درستی – بر فشار بیش از توان ظرفیت زیست‌محیطی پایتخت ایران تأکید کرده و شرایط امروز تهران را فوق‌العاده بحرانی خواندند. در حقیقت، رد پای بوم‌شناختی تهران، بسیار بیشتر از آنچه که ظاهراً – از منظر سرزمینی و فیزیکی – اشغال کرده است، گسترده شده و از کارایی سرزمین‌های مجاور با شتابی دمادم افزاینده می‌کاهد. اُفت سطح آب‌های زیرزمینی در حاشیه‌ی جنوبی شهر (دشت ورامین) تا میزان دو متر در سال یکی از شناسه‌های این دست‌درازی آزمندانه‌ی تهران است؛ شهری که برای حیاتش مجبور شده تا منابع آبی حوضه‌ی آبخیز طالقان در یکصد و پنجاه کیلومتری باختری‌اش را نیز ببلعد.

و امّا یکی دیگر از شناسه‌های بارز این مدعا را می‌شود در این پوستر آشکارا دید. پوستری که توسط شرکت کنترل کیفیت هوای تهران تولید شده و بر بنیاد آن مشخص است که تهران فقط توانایی پذیرش 900 هزار خودرو را دارد، در حالی که هم‌اکنون بیش از 3 میلیون خودرو در این کلان شهر خاورمیانه در تردد هستند.
گفتنی آنکه وقتی از ظرفیت زیست محیطی یک منطقه یاد می‌شود، یعنی: «حداکثر آلودگی که توسط منابع انتشار می‌تواند تولید شود، بدون آنکه میزان غلظت آلاینده‌ها از حدود استاندارد فراتر رود.»
به راستی برای تهران چه باید کرد؟ آیا می‌شود بر اقدام آن گروه از مدیرانی که کوشیدند از جابجایی پایتخت کشور در طول دهه‌های گذشته ممانعت کنند، همچنان صحه نهاد و دفاع کرد؟!
امیدوارم که وعده معصومه ابتکار تحقق یافته و به زودی گزارش وضعیت زیست‌محیطی شهر تهران انتشار یابد تا همگان دریابند که در چه جهنمی روزگار می‌گذرانند. بلکه آقایان و خانم‌های مسئول اندکی از شعارهای‌شان برای آبادانی جهان دست برداشته و نخست بکوشند تا شهرشان را آباد کنند.