در پاسخ به عبداللطیف عبادی: وارداتی بودن واژه، یک پدیده را وارداتی نمی‌کند! می‏کند؟

سلام،
این که باید چه کنیم و کدام طرفی برویم بماند، شما نظر من رو در مورد کل موضوع- با توجه به کامنت قبلیم- می دونید.
اما درباره ی عنوان مطلب: کاملن موافقم. وارداتی بودن یک واژه اونو وارداتی نمی کنه. جامعه شناسی زبان این جا می تونه پاسخ گو باشه. وقتی چیزی در جامعه ای وجود نداشته باشه و نیازی برای وجود اون هم در جامعه احساس نشه، قطعن واژه ای هم در زبان افراد اون جامعه به اون پدیده اختصاص داده نمی شه. در واقع این مفهومه- حالا انتزاعی یا غیرانتزاعی- که واژه رو می سازه، نه بلعکس. دقیقن مثل انواع برف در زبان اسکیموها. اون ها به اقتضای شرایط شون- حالا این جا صرفن اقلیمی و جغرافیایی- تعداد واژه هایی که برای انواع و حالت های مختلف برف دارن بسیار بیش تر از ما و مردم جوامع دیگه ست. مسائل دیگه هم با لحاظ فاکتورهای بیش تری مثل فرهنگ، مذهب، سیاست و غیره و غیره همین طورهستن. وجود یک پدیده یا المان هایش و/ یا نیاز به اون باعث پیدایشش و در نهایت پیدایش واژه/ واژه هایی برای نامیدن اون می شه.
نکته ی دیگه این که از منظر زبان شناسی، “فمنیسم”- حالا با هر تعریفی و هر نگرشی- می تونه در جایی وجود داشته باشه که “زن” وجود داره. درواقع این دو به نوعی باهم کالوکیشن دارن و در کنار هم- از نظر ساختاری و البته مفهومی- قرار می گیرن همون طور که دو واژه ی “زن” و “زایمان”!

پاسخ:

درود بر مونترای عزیز … اشاره ات به تنوع واژه هایی که اسکیموها برای انواع “برف” به کار می برند؛ اشاره ی دلپذیری بود. مانند کلماتی که ما برای دختر عمو و پسر عمو و نوه و نتیجه و نبیره و ندیده … به کار می بریم که معادل چندانی در زبان انگلیسی ندارد.
امیدوارم در نهایت، مفهوم فمینیسم هم در جامعه امروز “زایمان” کرده و هویت و جایگاه “زن” از دل آن بیرون آید.
درود …

از آقای پالاش عزیز به عنوان یک مرد که دارای دغدغه هایی برای
بهتر شدن دنیای زنان هستند ؛ تشکر می کنم و برای ایشان
دنیایی بهتر آرزو می کنم …

با این قسمت سخنان آقای پالاش خیلی موافقم :

“تصور من این است که اولا نداشتن
توافق بدلیل نشناختن همه حقوق و عوارض نقض آن
و درک اهمیت آن است و دوم اینکه ما در حال کشف حقوق خود هستیم. فمنیسم ایرانی هم در مرحله کشف حقوق است، ”

بااین توضیح که
این ایرادی است که به تمامی” ایسم های ایرانی شده”؛ گرفته می شود
این است که باید و گاه مجبوریم آن را با شرایط عرف ؛ مذهب و جغرافیایمان
تطبیق دهیم و علاوه بر آن هنوز حقوق خود را نمی شناسیم و
یا گاهی آن قدر حقوق اولیه به جا نیامده داریم که
قدمان به حقوق بالاتر نمی رسد

آن قسمت که به عنوان پاسخ نوشتید را خوانده بودم ولی از این پارگراف این استنباط نمی شود که وارداتی بودنش به عنوان ضعفش انگاشته شده

پاسخ:

تا آنجا که من هم از پاسخ آقای پالاش استنباط کردم، ایشان اشاره ای به “ضعف” نکرده اند؛ بلکه گفته اند: “واراداتی بودن واژه، یک پدیده را وارداتی نمی کند.“

ممنونم از لطف رفقا
ادامهء جوابم به نقد عباس عزیز را می نویسم
——————————
با ابن مقدمهء طولانی که نوشتم امیدوارم موضوعاتی مانند وارداتی بودن یا نبودن فمینیسم ، تفات فمینیسم لیبرال و فمینیسم مارکسیست ، نوع فمینیسم موجود در ایران ، و دلایل مخالفتم و در واقع ناامید بودنم از این فمینیسمی که رایج شده است را حل کرده باشم . اما پاسخهایی مستقیم ، بی حاشیه و خلاصه به مطالب مطرح شده در متن نقدهای عباس پالاش از من :
1- نویسنده نقد در ابتدای مطلبش معتقد است که نظرات من دارای تناقض هستند . اما شاهدی بر مدعایش ندارد و به سادگی از کنار این موضوع می گذرد . در یک نقد علمی ، ابتدا دو نظر متناقض از یک نویسنده را بیرون می کشند و کنار هم می گذارند و بعد از آن هست که وی را متهم به تناقض گویی می کنند ، نه اینکه صرفا” بگویند فلانی حرفهایش متناقض است و بعد هم مسئله را رها کنند و به موضوع دیگری بپردازند . تناقض تعریف و ویژگی های خودش را دارد و عبارت است از دو نظر که از نظر منطقی نقیضین هم باشند .
2- من در مقاله ام گفته ام ” “همین واژه – یعنی فمینیسم – در کشور ما پدیده‌ای کاملا وارداتی، جدید و از آن مهمتر تعریف نشده است”.” عباس پالاش معترضانه جواب می دهد ” وارداتی بودن واژه، یک پدیده را وارداتی نمی‌کند ” . البته وارداتی بودن یک واژه یک پدیده را وارداتی نمی کند اما به شرط آنکه آن پدیده قبل از کشف شدنش و اسم گذاری شدنش در حانعهء جدید و میزبان وجود داشته باشد ولی بی نام مانده باشد . بیماری هایی مانند آپاندیس و هپاتیت قبلا” هم در ایران بودند اما کسی از ماهیت علمی آنها خبری نداشت و اسم و تعریف علمی نداشتند . نام این دردها و درمانشان از فرنگ آمد اما این دردها در ایران موجود بودند . در نتیجه آپاندیس و هپاتیت واژه هایی وارداتی بودند اما پدیده هایی وارداتی نبودند . اما فمینیسم مارکسیست چه؟ عباس پالاش می گوید این واژه وارداتی هست اما پدیده ای وارداتی نیست . وی زمانی می تواند چنین ادعایی را مطرح کند که اول لیست مطالبات فمینیستهای مارکسیست – و حتی فمینیستهای لیبرال کشرهای غربی را – لیست کند و بعد توضیح بدهد که چنین مطالباتی و چنین پدیده های حل ناشده ای که فمینیستهای غربی بدنبالش احقاقش هستند چگونه در ایران وجود داشته و پدیده هایی وارداتی محسوب نمی شوند؟ عباس پالاش به سرعت از کنار این موضوع هم گذشته است .
3 – عباس پالاش در جای دیگری می گوید ” با نهضتی سیاسی بودن فمنیسم البته موافق نیستم و نمی‌توانم ارتباط جنبش اجتماعی با بحث سیاسی آن را درک کنم ” . در یک نقد علمی ، نویسنده و منتقد به هیچ عنوان نباید به خودش اشاره کند و مثلا” بگوید ” من با این موضوع مخالف ” یا ” من نمی توانم متوجه این موضوع بشوم ” . خب اگر شما قادر به درک یک نظر علمی نیستید تقصیر نیسندهء مطلب چه هست؟ اگر شما با ذکر دلایل و شواهد و مستندات منطقی بگویید که ” ارتباطی میان جنبش فمینیسم با سیاست وجود ندارد ” ، آنوقت من هم جواب این نقد و نظر علمی ، جواب علمی خودم را می دهم. اما اگر بگویید ” از نظر من و داداش کوچیکم و همینطور عباس آقا که باجناق شوهر خاله ام هست ، هیچ ارتباطی بین ذوب شدن یخهای قطب شما با بالا اومدن سطح اب دریاها وجود نداره ” ، من نمی توانم به چنین نقدهایی جاب بدهم . چنین اظهاراتی نقدی علمی محسوب نمی شوند بلکه صرفا” اظهار نظراتی شخصی تلقی می گردند . نویسندهء یک مقاله ممکن است با میلیونها اظهار نظر شخصی ( چه تحسین آمیز چه پرخاشگرانه ) رو برو شود اما نمی تواند واکنشی علمی به آنها نشان دهد .
4 – عباس پالا در ادامهء مطلبش به فشارهایی اجتماعی و خانوادگی که بر زنان ایران وارد میشود اشاره می کند و حقوقی ابتدایی را که باید داشته باشند بر می شمرد . این مطالب درست یا غلط ، ارتباطی به نوشتهء من ندارند .
5 – گفته اند ” کافی‌ست به تلاش قابل تحسین کمپین یک میلیون امضا و تلاش بعضی فعالان جنبش در باسواد کردن زنان روستایی و برقراری رابطه و ایجاد کتابخانه نگاه کنیم ” و بعد نتیجه گرفته اند که فمینیستهای ایران دارند بومی میشند . ولا” کمپین یک میلیون امضا بیش از دو سال است که منحل شده و از بین رفته است و در عمر یکسالهء خود نیز نه کسی را باسواد کرد ، نه کتابخانه زد و نه اصلا” برای چنین اموری تشکیل شده بود . ثانیا” اگر یکی از مرتبطین یا فعالین این محفل ابتکاری شخصی به خرج داده است را که نمی توان نمره ای بیست در کارنامهء آن محفل به حساب آورد . کما اینکه کسی نمی تواند فعالیت زیست محیطی محمد درویش و وبلاگنویسی وی را به عنوان یکی از دستاوردهای مثبت و قابل تحسی موئسسهء تحقیقات جنگلها و مراتع کشور محسوب کند . ثالثا” سواد آموزی به بیسوادان و انجام کارهایی ابتکاری مانند درست کردن یک کتابخانه برای کودکان یک ده که معادل جنبش فمینیسم نیست . فمینیسم چه کار به ترویج کتابخوانی یا سوادآموزی یا آموزش درختکاری یا تاسیس حمام مدرسه برای دهات دارد؟ در زمان مشروطه می گفتند ” مشرطه یعنی اینکه پای هر سیخ کباب کوبیده باید دو پیاز و یک کاسه ماست و یک بغل ریحان و دو سر تربچه و یک پارچ دوغ ترش و خنک مفت هم باشد! ” . جنبش مشروطه که مطالباتش این نود .
6 – عباس پالاش در ادامه می نویسد ” اینکه چرا هیچ جنبشی در ایران از طرف زنان برای احقاق خود و مردان صورت نگرفته است، به نظر من ایراد درستی نیست ” . اولا” که من این حرف را به عنوان ایراد بیان نکردم بلکه صرفا” نقل حقیقت کردم . ثانیا” چرا این ادعا درست نیست؟ تاکنون بالغ بر یکصد نفر چه کتبا” و چه شفاها” خیلی قرص و جدی و محکم گفته اند که این حرف اشتباه هست و هر کدامشان هم هزار یک دلیل و علت آورده اند وهزار توضیح داده اند که ثابت کنند این نظر اشتباه است . اما از این خیل جمعیت معترض تاکنون حتی یک نفر پیدا نشده است که یک جنبش را اسم ببرد که زنان یا بنیانش گذاشته اند یا نقشی موثر در آن داشته اند و یا لااقل برای احقاق حقوق زنها هم کاری کرده باشد . من در شگفتم از این منتقدینم که حاضرند ساعتها در باب وجود چنین جنبشهایی حرف بزنند و مطلب بنویسند اما حاضر نیستند دو کلمه اسم این جنبشها و سال وقوعشان را برای من بنویسند !
7 – عباس پالاش در چند یا چندین جای نقدش برای رد کردن نطرات من به دلایلی استناد کرده است که علمی نیستند . از جمله اینکه کرارا” پس از نقل قول از نشته های من ، می نیسد ” این حرف منو اذیت می کنه! ” . مگر نطرات و یافته های اجتماعی و تاریخی بنده مبل و کاناپه و کفش هستند که عباس پالاش یا هر بزرگوار دیگری را اذیت کنند؟ در مقابل بک چنین دلایلی من چه می توام بگویم؟ اگر کسی بگوید ” وقتی نطریهء تکامل رو میشنوم حالم بد میشه ” یا ” تئوری نسبیت منو اذیت می کنه ” یا ” از مخالفین نظریهء جهانگرمایی خوشم نمی یاد ” و امثال اینها نقدها و مخالفتهایی علمی نیستند که بتوان با جدیت به آنها جواب داد . اصلا” این تعابیر و این نوع شیوهء نقد نیسی در جوامع مترقی جایی ندارد .
8- عباس پالا بعد از اظهار اذیت شدن از خواندن نظرات من در ردشان می نویسند ” خانم اعتصامی چه تاثیرگذاری ملی داشته است؟ شهریار چه طور؟ ندیدن فروغ و خانم بهبهانی و ژاله به چه دلیلی است؟ تاثیرگذاری در سطح ملی یعنی چه؟ منظور از شاعران تاثیرگذار نیما و اخوان و شاملو هستند؟ سایه چطور؟ سهراب سپهری؟ مقایسه میزان تاثیر شاعران زن با سابقه و تعداد بسیار کمتر با شاعران مرد، اصلا مقایسه معقولی نیست. تازه اگر بخواهیم به همین شیوه مقایسه کنیم، باید بگویم اثر شاعران زن تقسیم بر تعدادشان از اثر شاعران مرد تقسیم بر تعدادشان بیشتر است. ” . اولا” من در کامنتهای همان پست جناب درویش گفته بودم پروین اعتصامی را با یک ارفاق بزرگ جزو شاعران موثر نوشته ام والا او هم اثری در جامعه نداشت . ثانیا” شهریار و سهراب سپهری مرد هستند و نه زن . در نتیجه تعجب می کنم از اینکه عباس پالاش معترضانه اسم این مردها را فهرست می کند که چرا به عنوان زنان تاثیر گذار در ایران محسوبشان نکرده ام ! . بهبهانی چه تاثیری در ابیات و اجتماع ایران داشته است> سیمین بهبهانی آن زمانی که در اوج معروفیتش بود از حد یک شاعر درجهء سه بالاتر نرفت چه رسد به الان که سی سال است جایی در عالم ادبی ایران ندارد . قبلا” هم گفتم که ، سیمین بهبهانه ای امروزه به دلیل حاشیه های سیاسی زندگی اش معرفیت و محبوبیت دارد و نه موقعیت ادبی اش . اکثریت مطلق کسانی که این روزها با این بانوی هشتاد ساله عکس یادگاری می گیرند حتی یک بیت از شعرهایش را خوانده اند! اگر منظورتان از ژاله ، ژالهء اصفهانی هست هم باید عرض کنم در ادبیات معاصر و حتی چه سالهء اخیرمان ژاله نقش و حضوری نداشته است چه رسد به تاثیرگذاری. یک خانمی که در جوانی کمونیست شده و بعد همراه با اعضای حزب توده از کشور خارج شده و در آنجا در جمع اندکی از ایرانیان مقیم شوروی به مدت سی چهل سال اشعاری در مدح کمونیسم و استالین و مقامات شوروی میسروده بعد از انقلاب به ایران آمده و مدتی در زندان بوده و بعد هم به انگلیس رفته و دوران کهولتش را آنجا گذرانده و بدون اینکه هیچ نقشی و اثری در ادبیات ماصرمان داشته باشد ، رحمت خدا رفته است . بزرگی و اثرگذاری یک شاعر تعریف و معیار خودشان را دارند . اثر گذاری یک شاعر در شطح ملی یعنی اینکه همهء علاقمندان به شعر ، شعرهایش را بخوانند و از نوع شعر سرودنش الهام بگیرند و ساختار شعری اش به عنوان یک قالب و سبک و شیوهء جدید ادبی پذیرفته شده و به رسمیت شناخته شود . نیما بزرگ است چون یک سبک شعری را بوجود آورد که نیازی به قافیه نداشت . شاملو مهم است چون هم وزن را از شعر نو برداشت و هم زد و شعر فارسی را تبدیل به بیانیه های سیاسی کرد و نسل جدیدی از شاعران را بوجود آورد که بجای شعر هذیان و پرت و پلا و چملات بی سر و ته می گویند! سهراب سپهری هم مهم است چونکه اولا” تسلیم جو دههء چهل شمسی نشد و حاضر نگردید شعر را تبدیل به سلاح و مهمات جنگی علیه حکمت و به نفع افکار کمونیستی (که آن موقع ژست روشنفکری محسوب میشد ) بکند و همواره از آرامش و صلح و دوستی و محبت گفت و عرفان بودایی و بی خیالی خاص دالایی لامایی! را وارد شعر فارسی کرد .فروغ هم آدم بزرگی نبود . فروغ رنجها و دردها و بدبختی های بزرگی داشت . شعرهایش هم به درد عاشقان دل شکسته و خیانت دیده و نیز افرادی که قصد خودکشی و گریه و زاری دارند میخورد . خواندن شعرهای فروغ برای دخترهای جوان و فمینیستهای ایرانی یک مد روز است . فروغ عصیان کرده بود . علیه ظلم شوهرش ، علیه ستمهای پدرش ، علیه نگاههای در و همسایه اش ، علیه جوانی که به او درغ گفته بود و خیانت کرده بود ، علیه زنانی که تو سری می خوردند از حقوقشان دفاع نمی کردند و علیه خیلی چیزهای دیگر. سراسر ادبیاتش هم نفرت و یاس و گریه و احساس بدبختی هست . فروغ آدم خوبی بود اما نه بزرگ بود و نه اثرگذار . سیمین دانشور کی هست که بخواهد بزرگ باشد یا نباشد؟ یک کتابی نوشت بنام سووشون که پنجاه سال پیش فروش خوبی کرد و الان ماهی هشتاد داستان بهتر از آن وارد بازار نشر کتاب میشود . سیمین دانشور چون زن جلال آل احمد بد معروف شد . زن یک مرد بزرگ بودن که به معنی بزرگی آن زن نیست . غزاله علیزاده هم یک داستانویس معمولی بود که بعد شهم خودش را کشت و بجز یک تعداد از حرفه ای های اهل قلم کسی حتی اسمش را نشنیده است . شهرنوش پارسی پور هم معروف شد چون زن ناصر تقوایی بود . بعد هم یک کتاب بی اهمیت و خیلی معمولی نوشت بنام زنان بدون مردان که کیهان توی بوقش کرد و وزارت بیکار ” اسمش رو نیار! ” دنبال قضیه راه افتاد و چند کتابفروشی را آتش زدند و عده ای را همراه با شهرنوش گرفتند و جنجال غریبی راه افتاد و خیلی ها اسمشان تیتر روزنامه ها شد ، از جمله همین شهرنوش پارسی پور. چه بزرگی و چه اثر گذاری ملی داشته است این خانم؟ عباس پلاش ظاهرا” هر جنبندهء مونثی را در عالم ادبیات و هنر یک انسان بزرگ می بیند!
سایر بخشهای نقد عباش پالاش صرفا” نقل قولهایی از مقالهء من و نیز ابراز ” احساسات و دلنوشته ها و منویات قلبی و حسی و علایق و یافته های روحی و امیدواری های شخصی و دلگرمی های فردی ” ایشان هست . طبیعتا” بنده هیچ جوابی یا موضعی در قبالشان ندارم و نمی توانم هم داشه باشم .
در بین عکسهایی که جناب درویش گذاشته اند ، عکس انوشه انصاری برایم جالب بود . دختری که در خانواده ای میلیارد در تهران به دنیا آمد ، با تکیه بر ثروت انبوه پدرش به آمریکا رفت ، در آنجا با یک میلیاردر دیگر ازداج کرد ، با ثروت پدر میلیاردش و نیز ثروت شوهر میلیاردش یک شکرت تجاری تولیدی زد و مشغول خرید و فروش برس شد ، برای یک سفر تفریحی اش به فضا مبلغ بیست میلیون دلار نقدا” پردات کرد و با ضرف شش میلیون دلار دیگر خودش را به مدت یکماه روی جلد مطبوعات آمریکا نگه داشت. ضمنا” برای جلوگیری از فراموش شدنش ، سالیانه ده میلیون دلار هم کنار گذاشته تا به عنوان ” جایزهء فضایی انصاری ” پرداخت کند . یک چنین فردی هرگز آدمی موفق محسوب نمی شود . مادر پیر و دهاتی من هم اگر پدر میلیاردی داشت و بجای اینکه زن پدر بی پول بنده شود میرفت زن راکفلر یا همین بابای انوشه انصاری میشد ، من هم بیست میلیون دلار می دادم و الان احتمالا” از مدار زمین و شاید هم از جایی بین کیوان و ناهید و مهر ، در وبلاگ محمد دریش کامنت می نوشتم. بقول حافظ :
فیض روح القدس ار باز مدد فرماید
دیگران هم بکنند آنچه مسیحا می کرد!
انوشه انصاری انسانی هست بسیار بی رحم ، سنگدل و بدور از احساس و عواطف انسانی . این انسان بی رحم بیست میلیون دلار یکجا پول داد تا صرفا” به فضا برود و به عنوان یک توریست! از آن بالا کرهء زمین را نگاه کند . بعد هم شش میلیون دلار دیگر خرج کرد تا معروفتر شود . من همان زمان در جایی نوشتم ” با این مبلغ میشد هشت هزار انسان نابینا را در آفریقا بینا کرد ، برای چهار هزار کودک اقغانی هم پای مصنوعی خرید ، و برای صد هزار کودک بیمار ایرانی درمانگاه ساخت ” . انوشه انصاری اما ترجیح داد برای چند ساعتی خوش بودن و بقول خودش ” تماشای منزل مامانش اینا از فضا ” هشت هزار انسان دنیا را تاریک ببینند ، چهار هزار کودک آرزوی راه رفتن را در دلشان نگه دارند و صد هزار کودک ایرانی از بی دوایی و بی درمانی بمیرند . یکروز باید این زن را محاکمه کرد ، به جرم بی رحمی .

آقایان عبادی و پالاش … آیا فمینیسم چه لیبرالی و چه مارکسیستی در جامعه کنونی ما که بر بنیان قواعد اجتماعی تاریخی و آموزه های مذهبی بنا شده است به فرض نادیده گرفتن تفاوت های ذاتی و طبیعی جنسیتی می تواند جایگاهی داشته باشد؟
جایگاهی که منجر به ساختار شکنی های اجتماعی و اعتقادی نگردد(همان ساختارهایی که اکثر قریب به اتفاق زنان ما مشکل لاینحلی با آن ندارند و اگر هم مشکلاتی باشد در حد اصلاح این ساختار است نه حذف و دگرگونی بنیادی)
اگر ممکن است شفاف پاسخ دهید … ممنون.

رسیدن به خیر آقا معلم … همیشه گردش … من ساعت 8 شب رسیدم خونه ، یه ذره استراحت کرده ، شام خوردم ، بهد هم اومدم اینجا … دیگه خدا وکیلی نمره ی من یکی بالای 18 است .

سلام بر دوستان و رسیدن آقای درویش عزیز هم به خیر که غیبت شان حتی برای چند ساعت هم خیلی به چشم می آید. بنده دو سه روزی میهمان عزیزی داشتم که تا میتوانستیم از اوقات استفاده کردیم!
دفعه قبلی که این بحث در گرفت من فرصت شرکت در آن را نداشتم یادتان هست جناب درویش که بنده را متهم به فرار هم کردید؟! اینبار دیدم که تمایلی به شرکت در این بحث ندارم به دلایل عدیده ای وارد بعضی بازی ها نمی شوم و خاطره خوشی هم از این بابت ندارم . نظرات را می خوانم بخصوص نظرات آقایان را. و خوب است که بحث ادامه پیدا کند ما هم میبینیم که مردان این عصر در مورد زنان چگونه فکر می کنند هر چند که افکارشان تفاوتی با پدران ما و پدر پدران ما ندارد تنها فرقش بی ادعائی آنها بود.
با وجود اینکه با اقکار و نظرات آقای عبادی در کل مخالفم اما دلیل نمی شود جائی را که به جا گفته اند ندید بگیرم. کامنتی را اینگونه شروع میشود ر “مملکتی که ۳۵ میلیون زن دارد ، صد نفرش رفته اند و هنرپیشه شده اند . خب بشوند . اینکه چهار دختر خوشگل را بیاورند تا جماعتی از مردان حسرت به دل به پردهء سینما زل بزنند و از نگاه کردن به قد و بالایشان در فیلمهای لوس و سبک و بی معنای ایرانی لذت ببرند و در سینما پیتزا و ساندویج بخورند و کف بزنند و کف بکنند ، چه خیر و برکتی به عموم زنان ایرانی رسانده اند؟”و الی آخر…در اینجا موافقم اما علت این عدم حضور زن ها در
جامعه چیست؟بهتر نیست بحث را روی این موضوع متمرکز کنید . من میگویم علتش فقط و فقط مرد ها هستند همه کاره مملکت مرد است همان وزیر و وکیل و قانونگذار که میگوئید و همه هم از صمیم قلب خواهان عدم حضور زن ها هستند در ظاهر و برای پز روشنفکری بعضی ها ناپرهیزی کرده و به طرفداری از زن ها ممکن است حرف هائی بزنند اما هم آن ها پای عمل باشد بدشان نمی آید حتی کارشکنی هم بکنند. مختصر و مفید بگویم که معتقدم تمام گرفتاری زن ها از عدم تمایل مردها از حضور آنهاست پس این قیل و قال ها بی فایده است هر چند با سروی موافقم که به این دلیل نباید دست روی دست گذاشت و کاری نکرد اما باید بدانیم تا وضع این است و نگاه مردها عوض نشود باید انتظار حرکتی لاک پشت گونه در پیشرفت اهداف زنان داشت.والسلام

طبق معمول از پایین به بالا جواب میدم! قبلش هم این توضیح را بدهم که آی دی من در سایت بالاترین (که به علت به ریختن کافه رستوران در آنجا تا پنج روز دیگر بسته است ) آمریکا هست . بنابراین این مرگی که نمایندهء ملت ایران در کامنت دانی دلنوشته های درویش خواستارش شده است ، اظهار امیدواری برای پرواز کردن اینجانب به آسمانها بوده است و ربطی به آمریکای عزیز من ندارد، انشاءالله!
————————–
بنده یک سال در یوسف آباد و دو سال هم شهرک ژاندارمری ( چسبیده به آریاشهر ) زندگی کرده ام و مسیرهایی را که گفته اید می شناسم . اینکه مسیر تهران کرج روزی دو میلیون مسافر دارد ربطی به استفادهء مردم تهران از مترو ندارد . جمعیت شهر تهران در روز یازده میلیون نفر و در شب هشت میلیون نفر است . معنی این جذر و مد جمعیتی این است که روزانه سه میلیون نفر از خارج از تهران برای کار وارد شهر تهران میشوند و عصر به شهرهای اقماری اطراف تهران بر می گردند . قریب به یک و نیم میلیون نفر از این جمعیت روزانه به تهران می آیند که رفت و برگشتشان میشود جابجایی سه میلیون مسافر . کرج شهر بسیار بزرگی هست که به قرار مسموع بزودی و به عنوان یک استان جدید از تهران جدا میشود . اینکه یک قطار مسافربزی دو میلیون نفر از سه میلیون مسافر رفت و برگشتی بین تهران و کرج را جابجا کند دیگر اسمش مترو نیست . بلکه قطار مسافربری بین تهران و کرج هست . متروی تهران را می توان به قطار مسافربری تهران کرج صل کرد ( کما اینکه متروی رم – پایتخت ایتالیا چنین کاری را می کند ) و کرج که سهل است ، تا تبریز هم مسافر برد و آورد. بنابراین وقتی شما بین تهران و کرج تا تهران و مشهد در حال رفت و آمد هستید تصور نکنید که در متروی شهری تهران نشسته اید ولو اینکه روی قطاران آرم متروی تهران باشد یا اینکه در یکی از متروهای تهران سوار قطار شده اید . ضمنا” با توجه به سرعت و ارزانی تردد با این قطار بین دو شهر کرج و تهران طبیعی هست که از آن استقبال شود . من اصولا” با گسترش خط آهن موافقم تا گسترش فرودگاههای کشور

عسل مهر گفته است در کل با نظرات من مخالف است ولی در کل حتی یک مصداق از نظراتم که با آن مخالف است را ننوشته و چون در این زمینه توضیحی هم نداده است بنده هم عرض خاصی به ایشان ندارم. خصوصا” اینکه گفته است مباحث مطروحه در این وبلاگ را بازی یک بازی می داند که تمایلی به شرکت در آن ندارد و ضمنا” خاطرهء خوشی هم از اینجا ندارد .

اصلاح تایپی : در سالهای 1356 تا ۱۳۵۸

به محسن ادیب عزیز
ممنونم از توضیحاتت . اما
——————
اول اینکه آمارهایی که داده بودم را مراجع رسمی و معتبر دولتی و نیز مستقل ارائهء کرده بودند و نظر شخصی بنده محسوب نمیشد . لینک منبع خبری اش را هم گذاشتم تا کسی تصور نکند به تخیلاتم استناد می کنم و یا بقول سروی عزیز ، به دلیل تجربیات شخصی ام قضاوتی کرده ام. البته از طریق سیستم جستجو یاب گوگل نمیشود فهمید ایرانیان در زمینه مطالب جنسی تا چه حد در اینترنت قیامت به پا کرده اند چرا که این نوع کاربران با فیلتر شکن و پراکسی کشورهای مختلف وارد اینترنت میشوند. به همین دلیل مستندات آماری معتبر دولتی و مستقل منابعی غیر از گوگل هستند. خود گوگل در همین لینکی که گذاشته ای در جواب کسانی که میخواهند بدانند لشگر چندین میلیونی تشنگان عمل خیر چند نفر هستند، مینویسد
Category filter isn’t available for: Iran
یعنی به دلیل فیلتر بودن این کلمات در ایران نمی توانیم آماری ارائه کنیم . اما آماری که برای جستجو در آمریکا داده اس به ترتیب پرشمار بدنشان عبارتند از

1. lyrics – شاعار ترانه ها
2. yahoo – سایت یاهو ( که در آمریکا و انگلیس به عنوان منبع خبری و روزنامهء 24 ساعته از آن استفاده میشود و نه مسنجربازی اش! )
3. myspace – سایت اجتماعی و شخصی ویدیویی مای اسپیس که نقش و کاربردش در غزب معادل وبلاگنویسی در ایران است .
4. my – کلمهء ملکی مال من
5. games – بازی ها
6. youtube – یوتیوب
7. weather – آب و هوا
8. google – گوگل
9. facebook – فیس بوک ( که کاربردش در غرب هیچ شباهتی به کاربردش در میان ایرانیان ندارد ما ایرانی ها زده ایم فیس بوک را به گند کشیده ایم و آنرا از وسیله ای ارتباطی با اعضای خانواده و دوستان بسیار نزدیک شخصی تبدیل به یک سایت دوستیابی و مبارزاتی و انقلابی و قر و فاتی کرده ایم!)
10. news – اخبار
جستجوی انگلیسی ها هم – بنا به لینکی که خودتان گذاشته اید – به همین شکل است . حالا کجای این جستجوها شبیه به آن جستجویی هست که میلیونها ایرانی از صبح تا شب با اینترنت نفتی و فیلتر شده شان بخاطرشان اینترنت را به هم می ریزند، من نمی دانم . جالب اینجاست که طبق همان منطق عجیب و غربی که حکومت کشورمان در سی سال اخیر رایج کرده ( که مثلا” وقتی به آن می گویند چرا حقوق طوطی را در رعایت نمی کنید؟ در جواب می گوید : شما چرا خودتان سرخپوستها را دوییست سال پیش کشتید؟ و اصلا” اگر راست می گویید چرا به نقض حقوق طوطی در اسرائیل اعتراض نمی کنید؟) گفته اید ” چرا پس خود آمریکایی ها انگلیسی ها دنبال همان چیزهایی می گردند که لشگر چندین میلیون نفری ایرانیان دنبالشان می گردند؟ بعد هم البته با خواندن آمارهایی که خودتان گذاشته اید معلوم میشود آمریکایی ها و انگلیسی های بدبخت خیلی غلط کنند که از این کارها کرده باشند!
اولا” طبق همین آماری که خودتان لینک کرده اید آمریکایی ها و انگلیسی های بیچاره از این غلط نکرده اند و اینها اصلا” علاقه و قتی برای خانم یابی و خانم بازی و دوستیابی و دوست بازی و گشت و گزار در سایتهایی اینچنینی را ندارند به منظور سرگرمی ندارند . یک انگلیسی اصلا” با کسی دوست نمیشود و تعداد رفقای صمیمی اش هیچوقت از دو نفر بالاتر نمی رود . بیکاری و علافی و دوست بازی مختص جوامعی هست که متکی به درآمد یامفت چاههای نفت هستند .
ثانیا” ، اصلا” گیریم آمریکایی ها و اروپایی هم بر فرض محال به اندازهء ما ایرانی ها ذهنشان فاسد است . مگر این جماعت غربی اداها و ادعاهای ما را دارد؟ مردمی که با عمل جنسی راحت هستند و هیچ ادعای دینی هم ندارند و تازه می گویند که یخلی هم از این امور خوششان می اید ، اگر در جستجویش باشند که کاری برخلاف گفته ها و اعمال ظاهری شان انجام نداده اند . این ما هستیم که اگر صبح تا شب اینترنت را وسیله ای برای خانم یابی و خانم بازی قرار بدهیم ادعایمان با ” استفادهء علمی و اجتماعی و سیاسی از اینترنت ” منافات دارد . شما تصور می کنید اگر آمریکایی ها خر شدند و فریب ادعاهای ما را خوردند و یکروز سیستمی ماهواره ای و مجانی را در اختیار مردم ایران قرار دادند که بتوانند با آن بطور مجانی اینترنت رسرعت و بدون فیلتر را نگاه کنند. آنوقت اصلا” شما هیچ بنی بشر مذکری را در خیابانهای ایران می بینید؟ آمریکای بدبخت فکر می کنند جوانهای ما قرار است که اشاءالله با چنین اینترنتی به هم متصل شوند و حکومت معمر قذافی و جمهوری دموکراتیک کنگو را براندازند . ولی طبق آمارهای رسمی خود حکومت، دست کم سی تا چهل میلیون نفر از پیر و جوان در مقابل مونیتور و جهت تماشای سایتهای جنسی تجمع می کنند و چرخ ملکت از کار می افتد!
دیگر اینکه اینجا یک وبلاگ دلنوشته است در نتیجه من هم حرف دلم را می زنم و براشتهای شخصی ام را می نویسم . استنادش هم به عقل خودم هست. ما که یک گفتگوی آکادمیک نمی کنیم که جانم. قوتی قبل از نوشتن نظرم دربارهء موضع مور اشارهء شما نوشته ام ” به نظر من ” خب قاعدتا” جای اعتراضی نیست . شما هم گفته اید برداشت شخصی تان این است که مردم ایران در حال پیشرفت هستند. تا زمانی که داریم احساسات و نظرات و برداشتهای شخصی مان را بخصوص به عنوان دلنوشته میگوییم ، جای اعتراضی به هم نیست . مقالهء علمی که نمی نویسیم جانم که بخواهیم زیرش پاورقی و مستندات بزنیم .
من گفته ام دو هزار و چهارصد سالمان در نکبت و بدبختی و عقب ماندگی و ” حتی ” توحش گذشته . یعنی در برخی از این مقاطی واقعا” وحشی هم شده ایم .
الان فرصتی برای پرداختن به تاریخ را ندارم و صرفا” به اختصار مینویسم
بعد از حملهء مسلمانها به ایران ، کشور ایران از بین رفت و منحل شد . یعنی 1400 سال پیش کشوری بنام ایران از ری نقشهء جغرافیای جهان حذف شد و ما نه کشوری بنام ایران داشتیم و نه مردمی بنام ایرانیان! . یک هزار سال بهد مجددا” توسط ترکهای صفوی کشوری بنام ایران بوجود آمد . یعنی از 1400 سال پیش تا 400 سال پیش نه ایران وجود داشت و نه ایرانی! . اقوام مختلفی که در سرزمن کنونی ایران زندگی می کردند – با شاخص اقتصادی ” فلکت ” آدمهای مفلوکی بودند . قبل از آن هم بدبخت بودیم . عموم مردم ایران در مقابل رومی ها که معیار دنیای مدرن روزگارشان بودند ، آدمهایی بی سواد ، گرسنه ، عقب مانده و بدبخت بودند . اگر این نبودیم که صد هزار عرب وحشی و پابرهنهء قمه و شمشیر بدست نمی توانستند کشورمان را ببلعند و ملتمان را از صفحهء گیتی محو کنند . شما بجز دوران کوتاهی از سلسهء هخامنشیان در زمان دایروش بزرگ و کورش بزرگ و نیز مقطع کوتاهی از پادشاهی شاه عباس صفوی ، یک عصر طلایی را نشان من بدهید که مردم ایران از نظر اقتصادی گرسنه مفلوک و درمانده و بدبخت نبوده اند؟ تازه در همین زمان صفوی نیز قهقهرای فرهنگی و اخلاقی ایرانیان به شدت عمق و سرعت پیدا کرد ( شرحش را در کتاب شاهد بازی نوشتهء شمسایی بخوانید)
هیچ ملتی در تاریخ دخترانشان را زنده به گور نکرده اند . اگر اشاره تان به عربها هست ، اشتباه می کنید . عربها تا پیش از اسلام مردمی انسانگرا ،معتقد به شخصیت زن ، سازشگر ، مهربان ، صلح طلب و اهل ادب و فضیلت بودند . بخصوص طایفهء قریش و بزرگان مکه همه از فضلای عصر خودشان بودند . اینکه آیین هندو با عربها چه کرد داستانش جداست .
تجاوز انگلیسی ها به دختران باکره هم برایم جالب بود . آقا نمیشود برای نگاه کردن به دنیا و بررسی تاریخ و سیاست و علم و فرهنگ ، یک مقدار ذهن و مقیاس ها و معیارها و ملاکهای ایرانی مان را کنار بگذاریم و در تحلیلها و قضاوتهایمان نگاهمان را اندکی از زیر شکم ابناء بشر – بخصوص اسکاتلندی هایشان – بالاتر بیاوریم و بجز این امر خیر ، عناصر و موارد و فاکتهای دیگری را هم دخالت بدهیم و بررسی کنیم؟
مردم ایران که اینهمه به ماتحت اهمیت می دهند رهبرانی را تولید کرده اند که چون از جنس خدشان هستند، ” ماتحت محور ” شده اند . بخش بزرگی از چاقوکشی های حکومت رابرت موگابه با مخالفینش و بخصوص دو رهبر جنبش صورتی ، بر سر مسائل ناموسی و ماتحتی بود! . تجاوز به ترانه موسوی ، تجاوز به جعفرآقا در کهریزک ، تهدید شدن شمسی خانم به تجاوز در بازداشتگاه ، تهدید شدن علی آقا پسر نلسون ماندلا به تهدید در مسجد امیرالمونین ، احتمال تجاوز به دستگیرشدگان روز کریسمس در تهران … آقا ول کنیم این امر خیر و ماتحت را !

راستش باید قبل از ورود ِ دوباره به بحثی که تا حالا جریان داشته ؛
به یه نوشته ای از استاد محترم ِ این کلاس اشاره کنم که همان روز واگویه ی آن سخت در جان ِ من نشست.
اساس ِ این تفکر
که اصلا چرا بعضی روزهای تقویم با نامهای خاصی نامگذاری شده اند؟
روز زن؛ روز مادر ؛ روز کودک ؛ روز معلم ؛ روز پرستار…
چرا مثلا روز تاجر نداریم !؟ و چرا هیچ کس هم در طول سالیان از صنف ِ تاجران اعتراض نکرده که به ما بی احترامی شده!؟

می دانید …
من آن زنانگی قدرتمند را در شانه های بی مرد ِ زنی
می بینم که هر هفته در آن کلینیک لعنتی ِ توانبخشی می بینمش
که چگونه و به چه امیدی کودک علیلش را که ناگزیر از نگه داشتن گردن ِ بی نای اش را به کاردرمانی می آورد…

زن موجود عجیبی است…

خواهش می کنم
ما علاوه بر اینکه از مبصر یه جورایی حساب می بریم(شما بخوانید می ترسیم) به ایشان و نوشته هایشان ارادت هم داریم!

آقای عبادی عزیز

می شه منبع تاریخی این مطلبی که نوشتید را بفرمایید.
“”هیچ ملتی در تاریخ دخترانشان را زنده به گور نکرده اند . اگر اشاره تان
به عربها هست ، اشتباه می کنید . عربها تا پیش از اسلام مردمی انسانگرا ،معتقد به
شخصیت زن ، سازشگر ، مهربان ، صلح طلب و اهل ادب و فضیلت بودند”

آقای عبادی عزیز ؛
در مورد فیس بوکِ نوشته بودید , که کاربردش در غرب هیچ شباهتی با ایرانمان ندارد و به گندش کشیده ایم ؛ این که گاهی همه چیز را با هم اشتباه می گیریم ؛ قبول
اما همه ی آن چه نوشته اید :
” وسیله ای ارتباطی با اعضای
خانواده و دوستان بسیار نزدیک شخصی تبدیل به یک سایت
دوستیابی و مبارزاتی و انقلابی و قر و فاتی کرده ایم!”

دقیقا چیزی است که معنی
communication networks
از آن استنباط می شود و اصلا هدف اصلی ساخته شدن ِ چنین سایت هایی
همین است!
مگر نه این که خود ِ من اول بار از طریق گروه “حمایت از معلولان ایران “در فیس بوک با شما و نظرات و اهدافِ زیبایتان آشنا شده ام!

درسته عمو محسن عزیزم …

سهراب عزیزم می گوید : یاد من باشد کاری نکنم که به قانون ِ زمین بربخورد…

و من عمیقا معتقدم که اگر قوانین را بدانیم می توانیم بر شرایط حکمرانی کنیم!

مثل قانون ِ تفاوت هایمان…

بحث‌های فمنیستی را حقیقتاً دوست ندارم، به همین دلیل است که زیاد بازی نمی‌کنم… از نظر من تفاوت زن و مرد پذیرفته‌ست و من این تفاوت رو دوست دارم و نسبت به زن بودن خودم بسیار احساس خوبی دارم، آیا وقتی آدم احساس زیبایی می‌کنه یا خوشحالی نیازی به دفاع از احساس مثبتش داره عمو؟!
اگر کسی هم دوست داره ضد این رو بگه، من باهاش مقابله‌ای نمی‌کنم، چون در نهایت هیچ اتفاقی نمی‌افته.
صلح و آرامش و دوستی و نوع دوستی رو البته، با هیچ چیز توو دینا عوض نمی‌کنم.

فیلم صمد به مدرسه می رود را دیده اید؟ حیف که سرعت اینترنت در ایران پایین است و گرنه لینک جند ایپیزد آن در یوتیوب را می گذاشتم تا ببینید . صمدآقا را مبصر کلاس کرده بودند . وقتی کلاس شلوغ میشد ، صمدآقا کلاس را تعطیل می کرد. علتش را که می پرسیدند میگفت هرکی هرکی شده!
کامنتها را که می خوانم می بینم بحث هرکی هرکی شده! یعنی هر کی در هر زمینه ای که دلش میخواهد دارد می نویسد . البته خوبی کامنت دانی دلنوشته های محمد درویش خوبی اش به همین احساس راحتی کردن در آن است .
در جواب به شقایق
از نظر عقلی و منطقی ، همیشه اصل بر برائت است جز آنکه عکسش ثابت شود . وقتی شما می پرسید منبع این حرف کجاست که هیچ ملتی دخترانشان را زنده به گور نمی کردند ، یا اینکه می پرسید منبع این حرف کجاست که عربها تا پیش از اسلام مردمی انسانگرا ،معتقد به شخصیت زن ، سازشگر ، مهربان ، صلح طلب و اهل ادب و فضیلت بودند ، عملا” معنی اش این است که شما اصل را بر محکومیت عربهای پیش از اسلام در زنده به گور کردن دخترانشان و ویژگی هایی غیر از آنچه که گفته ام گذاشته اید . خب . حالا به نظر شما چه کسی باید سند و مدرک و منبع – ولو یک منبع بی اعتبار! – بیاورد که نشان بدهد عربها آن خصوصیات را داشته اند؟ منی که معتقدم عربها آدمهای درست و شریفی بوده اند یا آنهایی که می گویند عربها اسنانهای بدی بوده اند؟
برخلاف فارسها – که تنها در دوران کوتاهی از هخامنشیان – هرگز از ثبت تاریخ خوششان نمی آمده و سرگذشتشان را در جایی نمی نوشتند، عربها به دلیل علاقه شان به علم رجال و افتخارشان به اجدادشان همواره بر نگارش سرگذشتها ثبت تاریخشان علاقه داشتند . اگر بخواهیم تاریخ را به استناد آیات و روایات مقدس بررسی کنیم البته باید همین اتهامات تکراری و باور شده را علیه عربهای پیش از اسلام باور کنیم . اما اگر بخواهیم از یک منظر بی طرف و با دیدی تاریخی مستند به تاریخ عربهای پیش از اسلام نگاه کنیم ، حقیقت به گونهء دیگری دیده میشود . تمام تاریخی که از عربهای پیش از اسلام نقل میشود صرفا” محدود به مقاومت بزرگان قریش در مقابل دعوت حضرت محمد به دین اسلام است . اینکه تاریخ نمی شود . ابوطالب – پدر حضرت علی – که از بزرگان و فضلای عرب بود هرگز حاضر نشد مسلمان بشود . تاریخ طبری می نویسد که حضرت رسول بر بالین ابیطالب نشسته بود و تا آخرین لحظه ای که حیات داشتند اصرار می کرد مسلمان شود اما ابوطالب زیر بار نرفت . جملاتی بین آنها رد بدل شد که در تاریخ طبری هست که میتوانید بخوانید و من الان می ترسم آنها را اینجا بنویسم!
گروههای ایرانی در فیس بوک بزرگ میشوند ولی خاصیتی ندارند . الان گروه دفاع از حقوق کودکان ایران – که من تشکیلش دام – بیش از پنج هزار نفر ضو دارد و بزرگترین گره ایرانی در زمینهء دفاع از حقوق کودکان ایران است . اما اعضایش در این زمینه نه فعال هستند ، نه مطلبی می نویسند ، نه بحثی می کنند ، نه لینکی می گذارند . مثل لشگر بی خاصیتی که علیرغم نیاز به تلاششان ، درازکش آفتاب خوابیده باشند و جم نخورند!
در مقابل این جمله هم کلاه از سرم بر می دارم ولی به شرطی که برایم توضیح بدهید منظورتان چه بوده است؟
من از اساس با فمنیسم مخالف نیستم ، ولی با اساس ِ فمنیسم مخالفم!
———————–
در میدان ” سنت آن ” منچستر که میدان هنرمندان این شهر محسوب میشود (و روزهای آخر هفته به دلیل اینکه معمولا” هر کسی هنری دارد در آنجا عرضه می کند خیلی دیدن دارد) قدیمی ترین کلیسای این شهر – که متعلق به کاتولیک هاست – هم واقع شده که حالت توریستی دارد و داخلش خیلی قشنگ است . یکبار با مادرم و پدر خدابیامرزم واردش شدیم تا داخلش را که پر از مجسمه های زیبای مذهبی هست را ببینیم. کشیش جوانی که دم در ایستاده بود به پدرم اشاره کرد تا کلاهش را به احترام کلیسا بردارد . پدرم هم گیر داده بود که اگر به احترام هست باید کفشایمان را در بیاوریم نه اینکه کلاهمان را برداریم! از کشیش اصرار از پدر عرب من انکار! پدر خدابیامرزم با عصبانیت می گفت به این آقا – یعنی کشیش جوان – بگو این کفشها طاهر نیستند و شما در اینجا عبادت می کنید ، در نتیجه این دعاهایتان باطل می شوند ، ضمنا” من میخواهم دعا بخوانم و حدیث داریم که مرد به هنگام دعا بهتر است سرش با کلاه یا چفیه یا عرقچین پوشیده باشد . در نتیجه من به احترام کلیسا کفشهایم را در می آورم و کلاهم را بر نمی دارم!
یادش بخیر .

اوه اوه … اینجا چه خبره!
من یه نصف روز نبودم فقط…

به آقای عبادی عزیز:
هنوز به من نگفتید در دوره ای که به قول شما ایرانی ها “وحشی” بودند ، در سایر جاهای دنیا چه اتافقاتی می افتاده؟

این بدبینی شما نسبت به مردم کشورمان خیلی جالب است … شاید بتوانید به من بگویید آنچه “دیگران” را برتر از ما ایرانی ها می کند چیست؟

در جایی از کامنت های قبلی گفتید که جنبش های فیمینیستی در غرب زمانی توانستند موفق شوند که مردان به آن جنبش ها راه پیدا کردند و رهبری آنها را به عهده گرفتند ( نقل به مضمون) ، پس زنان کشورهای دیگر هم مثل زنان ما بدون کمک مردان نتوانستند از حقوقشان دفاع کنند .
باز هم گلی به گوشه ی جمال مردان ممالک دیگر که از زنانشان حمایت کردند ، نه مثل مردان نازنین کشور مظلومم که چوب لای چرخ هر حرکت و جنبش زنانه می گذارند .

به شقایق:
درست می گویی ، به نظر من هم فیمینیسم ایراد های اساسی دارد . بنیان های فکری که در شکل گیری آن در ایران نقش داشته اند ضعیف بوده اند .

این نظر من شخصی من است:
در ایران ، فیمینسم بر اساس “ضعیفگی” بوجود آمد … چون راه دیگری برایش نمانده بود … چون در جامعه ی مردسالار ما ، راه دیگری برایش نمانده بود …(البته من از اساس با این کار مخالفم …. منظورم استفاده از ضعیفگی برای گرفتن حق) … هدف وسیله را توجیح نمی کند.

راستی شقایق جان ، من فکر می کنم اختصاص یک روز برای بزرگداشت زنان ( یا دیگران) نشانده ی کاستی های آن قشر نیست . بلکه نشانده ی جایگاه تاثیر گذار آن قشر است … هر چقدر هم که غالب جامعه بخواهد آن نقش را انکار کند . البته همه ی این بزرگداشت ها به شرطی خوب است که ظاهری نباشد.

اصلاح خطای تایپی : اگر از بوی گندی که از تاریخ توحش و انحطاط و فساد و نکبت مردم ایران حالت بهم خورد و دچار تهوع شدی که هیچ …

لطیف عزیز به آنچه از تاریخ ایران گفتی واقفم. ولی به جامعه ایرانی در همین 400 سال القا شده که خود را فرزند کوروش بدانند. ادعایشان زمین و زمان را به هم بریزد و آنقدر خودخواه شوند که دیگر خیلی چیزها را نبینند. مثل ماجرای اینکه ایرانیها را نباید غیر هوشمند جلوه داد و همیشه ادعای 2500 سال تمدن را بکنند و اگر غیر از این کنند کافرند، درست مثل سوسک شدن آدم در اثر زدن ریش در ماه محرم. از بدترین عادات در اسلام سیاه پوشیدن است ولی بعد از صفویه چنان به مردم القا کردند که سیاه بپوشند که همینجوری آدمی مسلمان و مومن محسوب می شود که در تمام طول سال تیره بپوشد. صفویه برای مقابله با عثمانیهای سنی، تشیع را علم کرد وگرنه شاه عباس کجا و کلب آستان علی کجا؟ بیش از این تحلیل تاریخی کردن برای اینکه ناآگاهی مفرط را برای ایرانیان ثابت کنیم حداقل در خود ایران و حتی در کشورهای دیگر کمترین اتهام الحاد و کفرگویی و برای ناسیونالیستها عدم وطن پرستی (یا به قول من خاک پرستی در محدوده مشخص) را به دنبال دارد. علاوه بر کتابهایی که گفتی یک کتاب هم هست که با کمی امروزی تر نوشتن خوب می تواند وضعیت تاریخی – جامعه شناسی ایران را نشان دهد و آن کتاب “جامعه شناسی نخبه کشی” است که فکر می کنم الان باید چاپ بیستمش راخرید! البته اگر سانسورهایش زیاد نشده باشد. درود

من از جناب درویش و کلیه عزیزان پوزش میطلبم که بحث مطرح شده در کامنتهای من ارتباط مستقیمی با فمینیست ندارد ولی چون بعضی از نکات مطرح شده است بر خود لازم میدانم که پاسخ دهم. در صورتی که جناب درویش صلاح بدانند بحث را مختومه خواهم کرد.

جناب عبادی عزیز
در ارتباط با متروی تهران تا آنجا که من بخاطر دارم هیچ نقطه ای از مترو تهران پس از بهره براری نشست نکرده است. البته در مراحل ساخت چندین منطقه مانند خیابان شریعتی دچار ریزش شد که البته این قضیه در حین عملیات حفر تونل بوده و ارتباطی با تونل های بتن ریزی شده ندارد. اگر نقطه ای از تونل پس از بهره برداری دچار ریزش شده است بفرمایید تا بنده هم مطلع شوم.
در ارتباط با بحث تخصصی مقاومت مترو تهران در برابر زلزله 8 ریشتری بنده صلاحیت اظهار نظر ندارم و فکر هم نمیکنم که با 2 ساعت بازدید از مترو بدون در نظر گرفتن سازه های بتنی و طراحی انجام شده در ساخت آن بتوان نظری ارایه داد. شما در کامنتی در رابطه با خانم انوشه انصاری که بدون داشتن تخصص در زمینه علوم فضایی نظری داده بودند ایشان را مورد حمله قرار دادید. چگونه است که در بحث تخصصی سازه های بتنی مترو خود را صاحب نظر میدانید؟ آیا 2 ساعت بازدید از مترو آن هم از قطارهای مترو و نه تونل های آن میتواند توجیه مناسبی برای ارایه تحلیلی در ناکارامدی آن در برابر زلزله باشد؟ اگر شهر تهران هر 100 سال یک بار زلزله را تجربه کرده ژاپن هر روز آنرا تجربه میکند و برای متروی آن هم هیچ اتفاقی نمیافتد. اگر سند یا دلیلی بر اینکه طراحی مترو تهران خارج از استانداردهای لازم برای مقاومت در برابر زلزله هست ارایه فرمایید.

در ارتباط با موضوع جستجوی اینترنتی که فرموده بودید 40 میلیون ایرانی در اینترنت فقط مسایل پورنو را جستجو میکنند بنده لینک جستجوی کاربران ایرانی در سایت گوگل را قرار میدهم تفاوت چندانی با نمونه آمریکاییش که قبلا قرار داده بودم ندارد!
https://www.google.com/insights/search/#geo=IR&cmpt=q

در کامنت قبلی تان به این که لغات جستجو شده در تقسیم بندی پورنو نمیگنجند بسنده کردید ولی هیچ اشاره ای نفرمودید که لغات جستجو شده در کدام حیطه تولید علم گنجانده میشوند؟
و در آخر و مقوله اعراب جاهلیت که به گفته شما بسیار مردمان فرهیخته، ادیب و … بوده اند.
به گمانم شما قرائت جدیدی از تاریخ ارایه کرده اید که در نوع خودش بی نظیر است. از یک سو ایرانیان را مردمانی متوحش و مفلوک و از طرفی اعراب بادیه نشین را که بزرگترین افتخارشان جنگها و خونریزی هایی بوده که با یکدیگر داشته اند و بزرگترین احترامی که برای جنس زن قائل بوده اند زنده بگور کردن دخترانشان بوده است ملتی مترقی میدانید. توجیه مطلبتان هم اشاره به اصل برائت است. جناب عبادی واقعیت چیزی است که هست و نه چیزی که گمان می کنیم باید باشد.

به امیر یرشته داری
من الان یک نسخه از جامعه شناسی نخبه کشی را هم اینجا دارم. چاپ اولش هم هست و خود علی رضا قلی حدود بیست سال پیش (که آن موقع با من دوست بود و در دفتر تحقیقات اجتماعی وزارت پست تگراف و تلفن کار می کرد) امضا کرد و به عنوان هدیه به من داد . اتفاقا” تصمیم داشتم در کتابهای بعدی ام به سروی پیشنهادش کنم. منتها چون تکیهء این کتاب بر ابیات و داستانهای شاهنامه است ، تصور کردم درک مفاهیم کلیدی اش برایش مشکل باشد . بهرحال عالی است . رضا قلی را 18 سال است که ندیده ام. نمی دانم چه شد؟ کجا رفت؟ با هم توی جمع مجلهء ایران فردا بودیم . عکس جدید عزت الله سحابی را دیدم. خیلی پیر عصا به دست شده است . البته من هم پیر شده ام .
400 سال پیش کسی کورش را نمی شناخت. اولین بار اسم هخامنشیان در دوران مشروطه بود که بر سر زبانها افتاد . آن موقع به کوروش می گفتند سیروس . تا زمان مظفرالدین شاه قاجار کسی نمی دانست تخت جمشید جریانش چه بوده است؟ به خط میخی می گفتند زبان اجنه! به پاسارگاد می گفتند مقبرهء مادر حضرت سلیمان! اینها را فرانسوی ها بودند که به ما معرفی کردند .
صفوی ها خودشان سنی بودند. اول شیعه شدند و بعد اداعای سیدی هم کردند . نمونهء جالبشان : شاه سید سلطان خسین صفوی .

دوازده سال پیش وزارت دفاع اعلام کرد هلی کوپتری بنام شباویز را ساخته و به پرواز دزآورده است . من فورا” مطلبی نوشتم و گفتم این هلی کوپتر در واقع هلی کوپتر کلاس ” بل ” امریکایی هست و شما فقط رنگ آمیزی اش کرده اید! بعد هم گفتم این هلی کوپترها به دلیل فرسودگی شان نیازی به شلیک دشمن ندارند و اگر دویست مایل پرواز ممتد کنند ، خودبخود سقوط می کنند!
اگر اشتباه نکنم مقاله ام را با امضای ع.ع خوزستانی چاپ کرده بودم. وزارت دفاع هم به روزنامهء آریا گفت یا مستندات علمی ات را رو می کنی یا با ما وقوهء قضائیه طرف هستید . آن موقع آریا را تیم حشمت الله طبرزدی اداره میکرد . خیلی ترسیدیم. سردبیرش نوشت حالا ایشان بچه بوده یه حرفی زده و خلاصه شما ببخشینیش . نظرات علمی ما گاهی مشکل ساز میشوند .

عبد المطلب، سنتهای را بنا نهاد که در اسلام هم پذیرفته شده بود: وفای بنذر. صد شتر در دیه پرداختن. حرمت نکاح محارم. موقوف کردن، در آمدن بخانه ها از پشت آنها. بریدن دست دزد. نهی از زنده بگور کردن دختران. مباهله ( نفرین کردن یکدیگر ). حرمت میگساری. حرمت زنا. حد زدن زناکار. قرعه زدن. عریان طواف نکردن. پذیرای از مهمان. هزینه حج فقط از اموال پاک. بزرگ داشتن ماههای حرام. تبیعد زنان مشهور زنا کار. ( تاریخ یعقوبی. ج2.ص11)
———–
Glenn Hausfater details how Qais Bin Assem, a leader of the Tamim tribe, killed every daughter he had for fear of their capture (and his disgrace) in the inter-tribal wars that dominated Arabian society at that time.
“the Rights of Women in Islam”, C. Hurst and company, London, 1992, p.21.

سلام ، مثل اینکه من هم مجبورم یک به یک جواب بدهم.
1-آقای عبادی متعجبم از شما که به نظر میرسد خدا را شکر وقت آزاد زیادی برای بحث کردن ، خواندن و جواب دادن دارید ،چرا همان چند خط نوشته مرا اینگونه پاسخ دادید؟ من کجا گفتم مباحث مطروحه در این وبلاگ را یک بازی میدانم؟ من که در اکثر بحث های موضوع وبلاگ شرکت دارم و حتی یک بار هم گفتم که گاهی به اینجا بیشتر از وبلاگ خودم سر میزنم، منظورم از وارد بازی شدن صرفا وارد این بحث خاص شدن است گاهی اوقات و بعضی بحث ها حتی فارغ از موضوع به گونه ای کششی در آدم به وجود می آورند که در آن شرکت کند . به هر حال این بحث برای من پس از خواندن کلیِ نظرات در حد همان چند خط انگیزه داشت شاید به دلیل اینکه همه زیادی از موضوع خارج شده اند و هر کس در باره موضوع پیشنهادی خودش صحبت میکند . ضمنا اگر بخواهم مصداق برایتان بیاورم میشود چیزی در حد نوشته های شما!! که معذورم. ضمنا بنده گفتم خاطره خوشی از اینگونه بحث ها ندارم و کلمه” اینجا ” را نمیدانم چرا شما اضافه کرده اید؟! پس یادتان باشد که در دو خط جواب دو برداشت اشتباه داشتید.
2-جناب درویش شرمنده ولی هرچه خواندم و فکر کردم متوجه گاف مورد اشاره شما نشدم ! اگر واضح بفرمائید این گاف بابت چه بوده و اشاره شما به کدام یادداشت من است ممنون میشوم. نکند دچار فراموشی شده ام؟
3-جناب سررشته داری ظاهرن شما کمی دقیق تر از سایر دوستان آن چند خط نوشته مرا خوانده اید و حق هم دارید معترض شوید چون چیزی که من نوشتم مطلقا خوش ایند مردها نیست ولی از نحوه برخورد و اعتراض تان ممنونم، بی غرض بود، شاید هم که شما بی غرضی مرا در در یادداشتم دریافته اید. دوست عریز داستان به قول شما “زن ذلیلی ” کاملن جدا از این بحث می باشد ، اینجا بحث بر سر حضور زن در جامعه و پذیرش آن از طرف مردها می باشد . مردان بسیاری را میشناسم که (از اصطلاح خودتان استفاده می کنم ) در خانه و خانواده زن ذلیل هستند ولی همین مردها در جامعه تاب تحمل یک زن را به عنوان مافوق خود ندارند ( این تجربه شخصی خودم است و اعتراف آقائی از همکاران که در بدو ورود وقتی متوجه شد مافوقش یک زن است علنا مخالفتش را ابراز کرد.) کما اینکه همین آقا شاید در خانواده ” زن ذلیل ” باشد.
4-در آخر اضافه میکنم که با وجود آنکه همیشه زن بودنم مایه مباهاتم است ولی این را نیز باید بگویم زن بودن در این جامعه بسیار دشوار است. ما زن ها مشکلاتی داریم که شما مردها حتی تصورش را نمی کنید. اگر شما به عنوان یک مرد با حسن نیت میخواهید کاری برای زنان انجام بدهید اولین قدم شناختِ زن و آگاهی به مشکلاتش در جامعه امروز است، آنهم با حسن نیت ، نه با منفی نگری

ادامه
حالا بر اساس صحبتهای بالا، اگر صحبت بر سر نگاه دوم باشد، موضوع نه به من مربوط است و نه علاقه ای به آن دارم و تصور می کنم بعضی از دوستان هم همین تصور را داشته باشند. اینکه دو قرن قبل چه اتفاقی در غرب و به تبع آن با تاخیر در ایران افتاده چه ارتباط مستقیمی با من دارد که بخواهم در آن مشارکت داشته باشم. اما اگر بحث بر سر نگاه اول (رفع ظلم و تبعیض) است، برایم ملموس و قابل درک است. کافی‌ست پای درددل یک خانم در هر سن و موقعیت و سطح سواد و درآمد و … بنشینید تا ظلم‌های خاصی که به زنان می‌شود را لمس کنید. در اینجا می شود گفت که خوب بشود، مگر به من یا ما نمی شود؟ چرا باید برای احقاق حق دیگری وقت بگذارم یا حداقل اشتیاق و همراهی نشان بدهم؟ یک مرد ممکن است تصور کند چه بهتر که زنم هر چه سختی است تحمل می کند و من آزادم و خاک بر سر مردی که اینگونه نیست. اگر گروهی بالاشهری راه افتاده اند تا چشم و گوش زنان را باز کنند و از فردا دیگر غذا نپزند و لباس نشورند، سنگ روی سنگ بند نمی شود و باید مقابله کرد. جامعه مذهبی ممکن است تصور کند قرار است از فردا، زنها سرلخت بیرون بیایند و دخترها، دوست پسر داشته باشند و دوره آخرالزمون شود. عده ای ممکن است ردپای استکبار جهانی را در آن ببینند و بدنبال ردپای سیا در جوایز و تشویق ها باشند. پتانسیل سوتفاهم بشدت زیاد است.
گاه فراموش می شود، زنان نه به دلیل نسبت جمعیتی یا خدماتی که به جامعه یا مردان می دهند که در ذات هستی، نیمی از جامعه انسانی هستند و مردان هم نیمی دیگر. چه بخواهیم و چه نخواهیم، خزانه داری آفرینش انسانی به زنان سپرده شده است. تربیت نسل و تسلسل و دوام سلسله انسانی بر عهده آنان است و حتا اگر خودخواهانه خواستار دوام نسل مردانه خود باشیم، به زنان سالم، عاقل، رشد یافته و متعادل محتاجیم. اگر به دنبال آرامش هستیم، آرامش روانی پایدار مردان بدون وجود زنانی که روان آشفته نداشته باشند و مایه آرامش باشند، قابل تصور نیست. حتا اگر مردان بدنبال زندگی بهتر برای خویش باشند، نیازمند همراهی زنان رشد یافته هستند. ظلم و تبعیض باعث بهم خوردن تعادل در نیمی از جامعه و منطقا نامتعادل شدن کل جامعه خواهد شد. حال این نگاه می تواند با بعضی حرکتهای فمنیزم غربی یا ایرانی موافق باشد و با برخی مخالف. می تواند بر آن داوری کند و نه ذیل آن. می تواند نگاه یک مرد باشد یا نگاه یک زن. تلاش برای انسانی تر کردن زندگی زنان، لزوما نباید توسط زنان صورت بگیرد هر چند صاحب حق به احقاق آن نزدیک تر است. اگر جامعه باور کند و بداند که زندگی انسانی تر برای زنان، نه تنها خطری برایش ندارد که به حالش مفید است و برای بقا و تداوم و تعادلش ضروری‌ست، راه برای اصلاح وضعیت باز می شود. رفع موانع رشد زن نمی تواند با رشد مرد و جامعه انسانی تصادم داشته باشد و اگر داشت خبر از اشتباه می دهد.

دیروز فرموده بودین مباحث مطرح شده در کامنت های بالاترین را اینجا بیاوریم

من کامنت ها را خواندم و به نظرم ،متاسفانه بیشتر از روی حب و بغض به نویسنده ی مقاله اصلی یا نقاد مقاله بود و بحث دنداگیری پیرامون ِ خود موضوع نشده است.
با اجازه تون ؛ کامنت ها را در اینجا پیست نمی کنم!

این لینک بالاترین به همین پست:
https://balatarin.com/permlink/2010/3/6/1973883

پاسخ:

ممنون از وقتی که گذاشتید … حیف شد! چرا بالاترین به این روز افتاده؟!

یک توضیح
———–
شخصی که با اسم مدیار ایران در بالاترین زیر این مطلب لینک گذاشته است “مجتبی سمیع نژاد ، معروف به مدیار سمیعی ” هست. ایشان با حفظ سمت “متاهل بودن” ، بوی فرند فعلی نامزد سابق من هم هست . دربارهء ایشان و گرل فرندش که وی را تشیق به این امور کرده است قبلا” برای همگان ماجرا را شرح داده ام و اینهم لینکش
https://liberalfeminists.blogspot.com/2009/10/blog-post.html
———————
من نمی دانستم که این مطلب در بالاترین لینک شده است ، آنهم توسط موجودی مستعار نویس و عضو محفل عده ای فاسد . بهرحال از خشم امثال آن جوانک بی سر و پا – که شرح فسادش را در لینک بالا داده ام – پیداست که نوشته ام تا دور دستها رفته است و اثرات خودش را هم گذاشته است . سعی موجوداتی مانند شبح موسوم به هایدگر! نیز هر چه بود ، کارشان به نفع من تمام شد. عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد . این مفلوکهای بیچاره و افشا شده چاره ای جز به رسمیت شناختن من نداشتند. این زوزه های بعد از آن هم که می کشند برای بنده قابل درک است . اگرچه قرار نبود دلنوشته های ما در بالاترین منعکس شوند . یا لااقل اینکه بهتر بود به من هم اطلاع داده میشد .
به تعبیر حضرت حافظ

زین خوش رقم که بر گل رخسار می‌کشی
خط بر صحیفه گل و گلزار می‌کشی

اشک حرم نشین نهانخانه مرا
زان سوی هفت پرده به بازار می‌کشی

پاسخ:

خوشحالم که دوباره نوشتن را آغاز کردی … منتها متوجه نشدم منظورت از این جمله چه بود؟

“اگرچه قرار نبود دلنوشته های ما در بالاترین منعکس شوند . یا لااقل اینکه بهتر بود به من هم اطلاع داده میشد .”

چه کسی مخاطب تو در این جمله است لطیف جان؟

البته آقای عبادی عزیز ؛ یک توضیح لازم است ؛
من اصلا عضو بالاترین نیستم و این مطلب را فقط در آن جا سرچ کردم

و به همین دلیل که کامنت ها بیشتر حواشی ِ آن چه قبلا بوده است ؛ بود!

آن را سزاوار گنجیدن در دلنوشته هایمان ندیدم.

در مورد آن جمله ای که استاد محترم و عزیز این کلاس بولدش کردند و
شما هم به رسم پدر گرامی(یادشان سبز) کفش هایتان را در آوردید ؛
توضیح دیگری ندارم
فکر می کنم را آنچه باید می گفتم را گفتم!

بابت ِ را اضافی ِ بعد “فکر می کنم” ؛ شرمنده!

پاسخ:

پیغامی از سوی استاد محترم و عزیز کلاس!
دشمنت شرمنده باد بانو …

حال اگر اصرار بر حرکت های فمنیستی ست نسبیت نقش خاصی را ایفا می کند. چرا که هر جامعه برآیند مولفه های اجتماعی، تاریخی، فرهنگی، مذهبی، سیاسی و… خاص خود است. طبیعتن تجویز تمام و کمال نسخه ای که در جامعه ی دیگر پاسخ گو بوده و به نتیجه رسیده، عاقلانه نیست. این همان چیزی ست که بسیاری از دوستان به خوبی به آن اشاره کردند- بومی سازی یک پدیده.

مورد بعدی درباره خود زنان است. آزادی و احساس ارزش مندی اگر از درون ریشه نگیرد تغییری در روند موجود ایجاد نمی کند. دفاع از حقوق زن بیش از آن که پدیده ای اجتماعی باشد پدیده ای آموزشی و روان شناختی ست.
آن چه جوامع مرد سالار طی سالیان متمادی به زنان خود تزریق کرده اند چیزی جز احساس ضعف- همان ضعیفگی- و ناتوانی و خودکم بینی نیست. لازم است افراد با حقوق انسانی خود آشنا شوند و آن را حق خود بدانند.
هدایت زنان به سوی مردستیزی و دست یابی به قدرتی جنسیت محور تیشه به ریشه ی روح و روان هر دو جنس می زند و نتیجه ای جز افسردگی و ناکامی نخواهد داشت همان گونه که تفکر مردسالاری جوامع را به سوی جنگ و جدل های فمنیستی هدایت کرده…
فمنیست طی چند دهه نتایجی را برای زنان غربی در پی داشته اما به بهای قربانی کردن بسیاری از آن ها در ابعاد مختلف! آیا حتمن باید بهایی که برای دست یابی به حقوق انسان پرداخت می شود قربانی انسانی داشته باشد!؟ این هم قابل تامل است.

عالی بود مونترای عزیز…

دقیقا همین طور است ؛
زنانگی کاستی ندارد که برایش افزونگی به عاریه بگیریم!

سلام آقای درویش
فرصت کردید سری به این لینگ بزنید
به مطلب شما و کامنت ها بی ارتباط نیست

https://www.exil-archiv.de/iranisches-archiv/divanGhoratolein.pdf

در مورد بانو طاهره قره العین (در زمان حکومت ناصرالدین شاه زندگی می کرد)

یکی از اشعارش (که حرف از برابری و عدالت می زند):

هان صبح هدی فرمود آغاز تنفس
روشن همه عالم شد ز آفاق و ز انفس
دیگر ننشیند شیخ بر مسند تزویر
دیگر نشود مسجد دکان تقدس
ببریده شود رشته تحت الحنک از دم
نه شیخ بجا ماند نه رزق و تدلس (ریاکاری)
آزاد شود دهر ز اوهام و خرافات
آسوده شود خلق ز تخیل و توسوس (وسوسه)
محکوم شود ظلم ببازوی مساوات
معدوم شود جهل ز نیروی تفرس (هوش ، فراست)
گسترده شود در همه جا فرش عدالت
افشانده شود در همه جا تخم تونس (الفت)
مرفوع شود حکم خلاف از همه آفاق
تبدیل شود اصل تباین (جدایی) به تجانس (همسویی)

و یکی دیگر از اشعار معروفش که استاد شجریان هم خونده:
گر بتو افتدم نظر چهره بچهره رو برو
شرح دهم غم تو را نکته به نکته مو بمو
از پی دیدن رخت همچو صبا فتاده ام
خانه بخانه در بدر کوُچه به کوچه کو به کو
.
.
در دل خویش طاهره گشت و ندید جز تو را
صفحه به صفحه لا به لا پرده به پرده تو به تو