گمان نبریم که آن شکافهای وارد بر سرزمین مادری را میشود جبران کرد!
طبیعت نیز مانند انسان میماند، زیرا بر هر دو یک نظام آفرینش حاکم است، قصهی میخها و آدمها را که یادتان هست؟ دیوار اندیشه و روح آنهایی که در اثر نابخردیها و آزمندیها و نیشترها آسیب میبیند، دیگر هرگز التیام نمییاید و با آن زخم تا انتها زندگی خواهند کرد … جراحتی را هم که اینک در اثر برداشت بیرویهی آب بر 209 دشت کشور وارد کردهایم، گمان مبرید که با آغاز یک دورهی ترسالی یا چند بارندگی جانانه بتوان کاملاً ترمیم کرد. سخنان سروش مدبری، مدیرکل دفتر بررسی آلودگی آب و خاک سازمان حفاظت محیط زیست کشور، تأییدی است بر این مدعا. او در گفتگو با سبزپرس میگوید: «با بهرهبرداری بیرویه از آبهای زیرزمینی، منافذی که در زمین وجود دارد، بسته میشود. از این رو علاوه بر آنکه به صورت غیرقابل بازگشت، سفرههای آب زیرزمینی را از دست میدهیم، با فرونشست زمین، ترکهای غیر قابل ترمیمی نیز در آن ایجاد میشود.»
و این همان قصهی تلخ زلزلهی خاموش در اغلب دشتهای مرکزی، شمال شرق، شرق و جنوب کشور است که حالا برای نخستینبار به سوی غرب هم ریشه میدواند.
در همین باره:
– بررسی نشست زمین در استان خراسان رضوی ( دشت مشهد )
– مهیبترین بلای ناپیدای آبادبومها
– تصاویری از بزرگترین فروچاله شناخته شده در ایران
– فاجعه ابعادی بین المللی می یابد!
– رقمهای حیرتانگیز کاهش سطح آب زیرزمینی در شهر شال
– تهران همچنان فرو میرود در غفلت من و تو!
سلام محمد اقا چه وبلاگ توپی داری….ممنون می شم که به من سر بزنی
حسن جان! آمدم و دیدم که کلاس سوم دبیرستان هستی … آفرین به تو. حتما زمانی که هم سن من شوی، وبلاگت بسیار توپ تر از مهار بیابان زایی خواهد بود! اما یادت باشد که در هیچ وبلاگی ننویس: به من هم سر بزنید!
مباحث با ارزشی رو مطرح میکنید. نوشتن مطالب پر مایه و انتشار زود به زود آنها حتما بی زحمت هم نیست.
از ذهنم این فکر گذشت که چه میزان طرفدار بالقوه داره محیط زیست که صرفا یک تلنگر، یک مطلب این چنینی میتونه توجهشون رو جلب کنه و باعث بروز علاقه مندیشون بشه و باعث بشه از دید محیط زیست هم به مسائل نگاه کنند. کاش این دست دلمشغولی ها در مدارس مطرح میشد تا به گوش همه آشنا میبود.
درود بر شما … ممنون از دقت نظر و لطفتان. من این تلاش را می کنم و امیدوارم این رویه بیشتر شتاب بگیرد … راستش زیاد در اندیشه مخاطب امروز نیستم. دلم می خواهد فرداها را هم نشانه بگیرم …
قصه های تلخی که تکرار می شوند و تکرار می شوند.
اما سرانجام روزی به تاریخ خواهند پیوست … شک نکنید.