نخستینبازتابها از نمایش «یک حقیقت ناخوشایند»!


همزمان با خبرهای خوشی که دیدهبان خستگیناپذیر محیط زیست ایران از عقبنشینی شرکت ملّی گاز ایران در ماجرای غمانگیز کوهتراشی در خجیر دارد، دیروز و به دنبال نمایش عمومی فیلم «یک حقیقت ناخوشایند» در آمفیتئاتر مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، شاهد بازتابهای بسیار مثبتی در بین پژوهشگران و کارشناسان این حوزه بودم. از جمله در بین افرادی که سخت تحت تأثیر پیام و محتوای علمی و قابل دفاع فیلم قرار گرفتند، باید از رؤسای بخشهای تحقیقاتی مؤسسه (دکتر زیبا جمزاد، دکتر خسرو ثاقبطالبی و دکتر سید عطا رضایی) نام برد. افزون بر آن، آقای دکتر مصطفی جعفری، نمایندهی وزارت متبوع در بحث تغییر اقلیم در مجامع جهانی مرتبط، نیز از پخش این فیلم و نیز انتشار همزمان بروشور مربوط به آن در بین حاضرین قدردانی کرده و این قول را دادند که خواهند کوشید تا وزیر جهاد کشاورزی نیز این فیلم را حتماً ببینند. آقای دکتر فرحپور، معاون پژوهشی مؤسسه نیز دستور دادند تا نسخهای از فیلم برای تمامی ایستگاههای پژوهشی در سراسر کشور ارسال شود. همچنین با موافقت ریاست مؤسسه، آقای دکتر محمّدحسن عصاره، مقرر شد با همکاری انجمن علمی جنگلبانی ایران، نشست نمایش، بررسی و تحلیل فیلم در مورخ 22 مردادماه جاری در تالار اجتماعات مؤسسه برگزار شود. دست آخر آن که آقای دکتر رحمانی، دبیرکل انجمن اعضای هیأت علمی مؤسسه تحقیقات جنگلها ومراتع کشور نیز قول دادند که به زودی ابعاد گوناگون موضوعات مطروحه در این فیلم بحثبرانگیز در نشستی مستقل و با حضور صاحبنظران مورد بررسی جدیتر قرار گیرد. گفتنی آن که هماکنون دو پیشنهاد پژوهشی به همت دکتر مصطفی جعفری در ارتباط با نقش پدیدهی تغییر اقلیم و جهان گرمایی بر روی بومسازگانهای جنگلی، مرتعی و بیابانی کشور در مؤسسه طرح شده و مراحل نهایی تصویب آن را میگذراند.
پدیدهی جهانگرمایی، بحرانی کاملاً جدی و بسیار خطرناک است؛ بحرانی که متأسفانه در ایران یا جدی گرفته نشده و یا حتا از سوی برخی از دوستان عمدتاً ژورنالیستی به استهزاء نیز گرفته شده است. جدیدترین گزارشی که دیروز دانشمندان اقلیمشناس چینی در مورد روند شتابان گرمایش هوا در تبت، ارایه کردهاند، میتواند عمق فاجعه و بحران را بیش از پیش نشان دهد؛ گزارشی که اغلب خبرگزاریها و بنگاههای رسانهای جهان، از جمله بی بی سی به انعکاس آن پرداختند و بر بنیاد آن اعلام شد: « آب و هوا در تبت، چهار بار سریعتر از متوسط دمای جهان در حال افزایش است. این گزارش میافزاید که دمای این منطقه در هر ده سال، حدود سه دهم سانتیگراد زیاد میشود. این میزان افزایش دما سریعتر از سایر نقاط چین است و به احتمال قوی تأثیر بسیاری بر یخچالهای تبت در دههی آینده میگذارد.»
در حاشیه مراسم دیروز:
– از جمله حاضرین در مراسم پخش فیلم آقای ال گور، باید به حجتالاسلام والمسلمین حاجآقا هاشمی، نماینده ولیفقیه در مؤسسه اشاره کرد که به شدت تحت تأثیر محتوای فیلم و عواقب ویرانگر جهانگرمایی قرار گرفته و قول دادند که موضوعات مطروحه در آن را با علمای حوزه نیز مطرح کنند.
– دکتر علیاصغر معصومی، دکتر حسن روحیپور، دکتر محمد خسروشاهی، دکتر سردابی و تنی چند از پژوهشگران شناخته شده این حوزه نیز در بین بینندگان این فیلم جای داشتند.
– در پایان نمایش فیلم، چندتن از حاضرین چنان منقلب شده و تحت تأثیر فیلم قرار گرفته بودند که با چشمانی خیس و نگران از آیندهی کره زمین، سالن محل نمایش را ترک کردند.

پیوست
– شیوههای هماوردی با بیابانزایی در نزد ایرانیان باستان، عنوان مقالهای از نگارنده است که در شماره روز شنبه گذشته (30 تیرماه 86) روزنامه شرق منتشر شده است.




جناب آقای درویش…
با تشکر از وبلاگ و مطالب مفید شما..
من علاقه مند هستم یک نسخه از فیلم یک حقیقت ناخوشایند را داشته باشم. باتوجه به دسترسی جنابعالی به این فیلم خواهش میکنم راهی برای دسترسی من و سایر دوستان فراهم کنید. در مورد هزینه ارسال و غیره مشکلی وجود ندارد. درصورت امکان با همین ایمیل به من خبر بدهید.
باتشکرفراوان. علی رازی.
جناب رازی گرامی
شما برای دریافت فیلم – آن هم به راحتی آب خوردن – فقط کافی است تا نشانی پستی خود را به آقای علیرضا آیینه چیان اعلام دارید. همین!
https://thegraywolf.persianblog.com/
چقدر این پست خوشحالم کرد! خسته نباشین استاد.
بار دیگر از تلاش ستودنی شما و برادر بزرگوارتان در معرفی و تکثیر این فیلم ارزشمند قدردانی میکنم.
خبر مسرت بخشی بود….
جناب خاکی عزیز
از اینکه شما نیز در این حوزه می کوشید و بی شک با دیدن فیلم و تحلیلی هر چند کوتاه از آن به این مهم در بین دوستان و دانشجویان دانشکده و مخاطبان وبلاگ ارزشمندتان کمک می کنید، پیشاپیش قدردانی خود را اعلام می دارم.
جناب درویش…به خواسته ی شما ترتیب اثر داده شد!جالب نیست!امیدوارم همین را از ما بپذیرید!
موفق باشید
خیلی کار خوبی بود 🙂 زنده باد!