مهار بیابانزایی
غم بیآبی مگر کم دردی است که زباله هم نثار ارومیه میکنیم؟!
بعد از انتشار گزارش های مصوری از پراکنش انبوه زباله در منابع آبی کشور واقع در شادگان، کرج، لردگان، خراسان رضوی، کارون و … حال نوبت به دریاچه غمزده ارومیه رسیده است …
آری، اینجا سواحل دریاچهی تشنهی ارومیه در محل پل آزادراه شهید کلانتری است که کمتر از یک ماه پیش، به صورت رسمی توسط رییس دولت دهم افتتاح شد، اما زبالههای خودروهای عبوری، اینگونه چشماندازها را آزار میدهد! چرا؟
مگر غم و درد ناشی از خشکسالی و سؤ مدیریت حاکم بر آب در حوضهی آبخیز ارومیه، کم فاجعهای است که حالا، زبالههای انسانساز را هم مرهمش ساختهایم؟!
وای بر ما …
این فقر فرهنگی نیست. این خودخواهی و تجاوز به حقوق دیگران است.
بله این مصداق بارز فقر فرهنگی و وندالیسم اجتماعی در جامعه امروز ایران است.
بسیار تاسف اور است…
و مسئله دردناکتر این است که امکان جمع اوری این همه زباله از میان این سنگها بسیار سخت و غیرممکن است.
تازه، وجود نمک فراوان سبب شده تا ماندگاری این زباله ها بسیار کمتر از مناطق دیگر باشد، وگرنه ابعاد دیداری این چشم اندازهای پر زباله به مراتب وحشتناک تر و شرم آورتر بود!
وقتی خودمان به خودمان رحم نمی کنیم چه انتظای داریم از بالادستان ؟
و چگونه داد ِ بیخردی مسئولان را سر می دهیم ؟و نمی دانیم شاید آن کودک ِ کنار دستی مان که بیخردی ما را می آموزد ؛ روزی مسئول بالادست نابخردی شود!!
از ماست که بر ماست …
در این رابطه اگه مدیریت درست در سواحل دریاچه ها و همچنین آموزشهای همگانی ( خیلی خیلی کلیشه ای محیط زیست که انقد گفته شده که خود ما محیط زیستی ها برامون گفتنش خسته کنندس البته به دلیل اینکه فقط در حرف ،سخنرانی ،مقالات و حتی اقدامات سطحی گفته شده )
رو داشته باشیم از این به بعد میشه این مسائل رو به امید خدا کمتر و کمتر در مناظر طبیعی و مصنوعی کشورمون مشاهده کرد.
امیدوارم.
این گونه رفتارها فقط ناشی از فقر فرهنگی و بی اخلاقی اجتماعی است …
خدا رو شکر که من از اول به آخر خوندم ، وگرنه با این همه خبر ناخوش ، احتمالن تا رسیدن به اون یک خبر خوب طاقت نمی آوردم.
پاسخ:
واقعن خدا رو شکر!
به آقای خاکپور عزیز:
در کامنت هایی که این جا میگذارید ، از آدرس قدیمی وب سایتتون استفاده می کنید
لطفن اصلاحش گنید
ممنون.