بیاییم مطالبات خود را از رییس جمهور آینده به اشتراک نهیم




کمتر از 55 روز تا دهمین دورهی انتخابات ریاست جمهوری باقی مانده است. یک تفاوت اساسی که بین دورهی دهم با 9 دورهی قبلی وجود دارد، خیزش چشمگیر مطالبات محیط زیستی در بین ایرانیان است. به شهادت صفحات سبز روزنامهها، برنامههای دایمی رادیو و تلویزیون، حضور سه خبرگزاری و پایگاه اطلاعرسانی محیط زیستی، یک وبلاگخوان سبز (گرین بلاگ با حدود 200 وبلاگ) و سرانجام محتوای قابل ملاحظهی مطالب مرتبط با محیط زیست در دنیای اینترنت، میتوان ادعا کرد که وزن ملاحظات محیط زیستی در ایران، هیچ زمان مانند امروز نبوده است.
بنابراین، برای آن که نشان دهیم قدر این تفاوت را دانسته و میتوانیم از فرصتها به خوبی استفاده بریم، باید بکوشیم تا مطالبات خود را از فردی که قرار است برای 4 سال آینده سکاندار هدایت کشتی اجرایی کشور شود، به نظم درآورده و مکتوب سازیم.
به دیگر سخن، باورم این است که هر یک از ما طرفداران محیط زیست میتوانند در نقش وکیل مدافع افتخاری طبیعت ایرانزمین عمل کرده و بر بنیاد آموزهها، دانش و تجربیاتمان مهمترین تنگناها و چالشهای پیش روی محیط زیست کشور را شرح داده و از عالیترین مقام اجرایی کشور بخواهیم تا برنامههای خویش را برای درمان دردها و آلام متعدد محیط زیست و منابع طبیعی ایران ارایه دهد.
از همین رو، در صدد هستم تا به یاری دیگر همکارانم در انجمن اعضای هیأت علمی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع همایشی را با موضوع بررسی وضعیت محیط زیست ایران و چالشهای پیش رو برگزار کنیم.
همچنین امیدوارم که مخاطبان این تارنما نیز بکوشند تا دست کم در یکی از یادداشتهای وبلاگشان، درخواستهای خود را از رییسجمهور آینده در باره محیط زیست وطن به ثبت رسانند.

این که چه معیارها و شاخصهایی برای کسب کرسی ریاست سازمان حفاظت محیط زیست باید در نظر گرفت؟
این که آیا حفظ محیط زیست و منابع طبیعی را باید در چارچوب وظایف حاکمیتی دولتها تلقی کرد و یا تمامیت آن را در راستای اصل 44 قانون اساسی به مردم محول ساخت؟
این که آیا برای بررسی جرایم در حوزهی محیط زیست نیاز به پرورش وکلا و قضاتی متخصص در این حوزه وجود دارد یا خیر؟
این که چرا اصول حاکم بر حسابداری سبز در اقتصاد ایران جایی ندارد، آن هم به رغم تأکید در برنامه 5 سالهی چهارم؟
این که آیا مجازیم تا از مناطق 4 گانهی تحت حفاظت سازمان محیط زیست، انتظار کسب درآمد داشته باشیم یا خیر؟!
این که چرا عزمی آشکار برای استحصال انرژیهای نو – به ویژه انرژی خورشیدی – در کشور ملاحظه نمیشود؟
این که چرا همچنان تفکر مبتنی بر غلبه مدیریت سازهای (مانند سدسازی) در پیشبرد اهداف توسعه در ایران دست بالا را دارد؟
این که برای افزایش پایداری محیط زیستی کشور و بهبود رتبهی کنونی (137) چه برنامههایی را میتوان ارایه داد؟
و هزاران دریافت دیگر که امیدوارم دوستان سبزاندیشم به این موضوعات اندیشیده و دیدگاههای خویش را با مخاطبینشان به اشتراک نهند.
یادمان باشد که کمترین دستاورد این حرکت آن است که به تدریج به زنان و مردان حوزهی سیاست و قدرت نشان خواهیم داد، حمایت از گرایههای محیط زیستی، نهتنها سبب ریزش رأی ایشان نخواهد شد؛ بلکه امتیازی ارزشمند برای افزایش درصد موفقیت داوطلبین ورود به عرصههای قدرت و قانونگذاری مملکت به شمار خواهد رفت.




سلام
امیدوارم رییس جمهور آینده برای اینکه شعار وجود زن در کابینه و دولت را حفظ کند یک متخصص واقعی را بدون ترجیح جنسیتی معرفی نماید
آقای درویش عزیز. با گفته شما کاملاً موافقم اما مسئله مهمی که باید پس از آن در نظر داشته باشیم، مسئله ضمانت اجرایی است.
هر کاندیدایی وقتی ببیند در صورت تظاهر به کاری حمایت عده ای را برای خود به ارمغان می آورد حتماً اینکار را انجام خواهد داد. مگر قالیباف در دوره قبل چنین کاری نکرد و با تبلیغاتش ادعای رفتار زیست محیطی نداشت، اما او حتی رئیس جمهور نشده، آن بلا را بر سر لویزان و خرگوش دره و صرخه حصار آورد.
از شما و بقیه عزیزانم خواهش می کنم کاری نکنید که شعارهای زیست محیطی در حد یک ژست انتخاباتی نزول کنند.
اهمیت محیط زیست به این نیست که فلان کاندیدا کمیته محیط زیست تشکیل دهد و یا حتی برنامه ای درباره محیط زیست ارائه دهد. (کما اینکه معتقدم هیچ یک از این کاندیداهای اعلام حضور کرده و اطرافیانشان، دانشی اندک در مورد محیط زیست دارند)
به نظرم در کشوری که هیچ یک از دولتمردان کوچکترین اطلاعی از علوم زیست محیطی و طبیعی ندارند، همینقدر که سعی کنیم به سیاسیون بفهمانیم که مسایل زیست محیطی با کسی شوخی ندارند و قادرند به راحتی ملتی را ذلیل و حکومتی را ریشه کن کنند.
اتگر موفق شدیم تا همینجا هم ابراز وجود کنیم، شاهکار کرده ایم. برنامه مدون و جامع محیط زیست، باشد پیشکش آقایان (و خانم های) سیاستمدار!
آقای درویش عزیز در کامنت قبل جو گیر شدم! حالا تصحیح می کنم!
با گفته شما موافقم اما مسئله مهمی که باید در نظر داشته باشیم، ضمانت اجرایی حرفهاست.
هر کاندیدایی وقتی ببیند در صورت تظاهر به کاری حمایت عده ای را برای خود به ارمغان می آورد حتماً اینکار را انجام خواهد داد. مگر قالیباف در دوره قبل چنین کاری نکرد و با تبلیغاتش ادعای رفتار زیست محیطی نداشت، اما او حتی رئیس جمهور نشده، آن بلا را بر سر لویزان و خرگوش دره و سرخه حصار آورد.
از شما و بقیه عزیزانم خواهش می کنم کاری نکنید که مقوله محیط زیست در حد یک ژست انتخاباتی نزول کند.
اهمیت محیط زیست به این نیست که فلان کاندیدا کمیته محیط زیست تشکیل دهد و یا حتی برنامه ای درباره محیط زیست ارائه دهد. (کما اینکه معتقدم هیچ یک از این کاندیداهای اعلام حضور کرده و اطرافیانشان، دانش محیط زیستی ندارند)
به نظرم در کشوری که هیچ یک از دولتمردان کوچکترین اطلاعی از علوم زیست محیطی و طبیعی ندارند، همینقدر که سعی کنیم به سیاسیون بفهمانیم مسایل زیست محیطی با کسی شوخی ندارند و قادرند به راحتی ملتی را ذلیل و حکومتی را ریشه کن کنند، شاهکار کرده ایم. برنامه مدون و جامع محیط زیست، باشد پیشکش آقایان (و خانم های) سیاستمدار!
پاسخ:
درود بر سرباز زمین عزیز: اینگونه که نوشته ای باید کاملاً قطع امید کرد به این که روزی سیاستمداری در ایران به قدرت رسد که برایش حفظ محیط زیست در حد یک ژست سیاسی نباشد! یادت باشد که تصور این که یک دهه پیش کاندیدایی بخواهد به صرافت استفاده از ژست محیط زیستی هم بیاندیشد، تصوری کاملاً رویایی بود! می بینی که امروز اما اینگونه نیست و فردا مسلماًبهتر از امروز خواهد بود …
محیط زیست مرز نمی شناسد. سیاه و سفید و دیندار و بی دین هم نمی شناسد. محیط زیست یعنی هوائی که تنفس می شود، آبی که آشامیده می شود، خاکی که گیاه پرورش
می دهد.
سیاستمدارانی که می خواهند امانت ملت را در دست گیرند بگویند که با امانت خدا یعنی هوا ، آب و خاک چکار خواهند کرد.
آفرین به شما آقای میریانی عزیز: امیدوارم سیاستمداران ما آ«قدر شجاعت و درایت و دانش داشته باشند تا بگویند با این امانت مقدس می خواهند چه کنند.
ba salam va khasteh nabshid.
fekr mikonam in khasteha be soorat sistematic az dolatha khaste shode va dar har entekhabat, az jomle majles va shoraha , az namayandegan khaste shavad.moshkel hesabi jeddi ast va koll hayat keshvar ra taht tasir gharar midahad;bishak dolat be tanhayi kari nemitavanad bokonad;didim ke Khanom vaez kamtar az Khanom ebtekar kar kard.jameeye madani bayad faal shavad vagarna dar zire zobale dafn khahim shod;candidatha ham aghlab dar in zamine danesh chandani nadarand;dar daneshgah o madrese écologie bayad varede doroos shavad.shayad betavan Jahad va hatta basij ra ,ba dadan amoozesh dargir kard;chon moshkel melli ast;dirooz yek site khareji ba karbaschi dar bareye mohit zist porsid,ke ichan neshan dad ke barnameyi nadarad.bayad jonbid.moshkelat vasitar az inhast.ab ,khak va hava dar khatarand, va khatar bishtar mohajerat va faghar o khoshoonat nashi az khoshksali o pishraft biaban;shayad beshvad in harkat ra be harkati hezbi va siasi tabdil kard ke dar keshvar nahadine shode va moasser bashad;be har hal afarin be shoma.say konid az iranian kharej ham komak begirid.
سلام و درود بر هموطن عزیز خارج نشین اما دوستدار طبیعت ایران زمین، نیکنام عزیز. ممنون از این همه احساس مسئولیت قوی که می شود در لابه لای سطور نوشتارتان لمس کرد. امیدوارم سرانجام روزی حزب سبز ایران نه تنها به معنای واقعی کلمه تشکیل شود، بلکه در شمار قوی ترین تشکلهای سیاسی کشور درآید. موفق باشید.
salam bebakhshid momkeneh soalam be site shoma rabti nadashte bashe vali age behem dar morede reshtehe barnameh rizi modiriat va amoozeshe mohite zist etelaatio bedid mamnoon misham .jesaratan be e_mailam send befarmaiid. ba tashakore faravan