مهار بیابان‌زایی

درود بر این هموطن ساروی!

بتهوون: برای من یک درخت به اندازه جان یک انسان ارزش دارد.

     هموطنی سبزاندیش و نازک دل از دیار رییس علی دلواری بزرگ – از کرانه‌های خلیج همیشه فارس ایران – در تارنمایش از حرکت پسندیده‌ی هموطنی دیگر در آن سوی وطن – در کرانه‌های دریای مازندران – تقدیر کرده است.
     کاش مانند او بیشتر می‌شناختیم.
    سپاس ابوحنانه عزیز که فرهنگ حراست و حرمت نهادن بر درختان را به شایستگی گسترش می‌دهی و نشان می‌دهی که نسل کوروش بزرگ هنوز که هنوز است در این مملکت نفس می‌کشد؛ نسلی که باور دارد:
سبزه‌ای را بکند
خواهد مرد
و می کوشد تا
کاری نکند
که به قانون زمین بربخورد.

      این یادداشت‌ها را که می‌خوانم و این تصویرها را که می‌بینم … قوتم می‌بخشد، شورم را می‌افزاید و سرشار از سرخوشی و امیدم می‌کند …
     زنده باشید هموطنان نادیده‌ی ساروی و بوشهری من …

محمد درویش

عضو هیئت علمی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور

نوشته های مشابه

9 دیدگاه

  1. سلام
    واقعا کاش یاد می گرفتیم که مثل اجدادمان باشیم.

    در مورد سوالتان راستش جوابش کمی طولانی بود و همچنین فکر کردم می تواند جواب آن برای دوستان دیگر نیز مفید باشدوالبته پاسخ آن در اینجا چندان همخوانی با مطالب شما نداشت. در هر صورت ببخشید اینجا جواب را ننوشتم راستش نتوانستم میل شما را هم پیدا کنم و جواب را برایتان ارسال نمایم.

  2. سلام
    یادم هست در برنامه ی ” در شهر ” در تهران پارس یک درخت که ریشه اش در کوچه بود رانشان دادند. خانه ای که بعداً ساخته شده بود طوری بود که کف طبقه ی اول جلوتر از طبقه ی همکف ساخته شده بود و قاعدتاً برای اینکه ساختمان ساخته شود باید درخت قطع می شد. امّا برای اینکه مجبور نشوند درخت را قطع کنند کف خانه را سوراخ کرده بودند! یادم نیست که درخت از سقف هم خارج می شد یا نه!
    با سپاس
    نفیسه

    1. سلام بر خواننده همیشگی و باوفای مهار بیابان زایی: خوشحالم از شنیدن این خبر. کاش من هم آن برنامه را دیده بودم. برای صاحب آن خانه دعای خیر دارم. همچنین برای شما دختر تلاش گر و سبزاندیش وطن. زنده و سرافراز باشید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا