سرعت تغییرات اقلیمی با کاهش ارتفاع، افزایش مییابد!
نقشهی موزهی لندن را که یادتان هست؟ اینک خبر میرسد که گروهی از محققان دانشگاه برکلی و موسسه کارنگی هم با تهیه نقشهای از سرعت تغییرات آب و هوایی بر پایهی مدلهای مختلف آب و هوایی و انتشار گاز دی اکسید کربن در بومسازگان (اکوسیستم) های مختلف، توانستهاند ثابت کنند که مناطق کمارتفاعتر آسیبپذیری بیشتری نسبت به فرآیندهای جهانگرمایی – global warming – دارند تا کوهستانها.
بر پایهی ستادههای این تحقیق، سرعت تغییرات اقلیمی در بیابانها 71/0 کیلومتر بر سال و در مناطق حارهای 95/0 کیلومتر بر سال است که این رقم در مراتع و زمینهای هموار حتا به 26/1 کیلومتر بر سال نیز میرسد.
یک نتیجه ساده این پژوهش برای ما این است که آستانه خطرپذیری در مناطق دشتی، تالاب ها و بیابان های ایران در اثر جهان گرمایی می تواند به مراتب بیشتر از آن چیزی باشد که تاکنون گمان کرده ایم. موضوعی که امیدوارم دانشجویان رشته های مرتبط در گروه جغرافیای طبیعی، احیا مناطق خشک و کوهستانی و هواشناسی با جدیت و در قالب دانشنامه های خود به آن بپردازند.
بیشتر بدانیم:
– Widespread amphibian extinctions from epidemic disease driven by global warming
“سخت گیرد روزگار بر مردمان سخت کوش”
چه تعبیر ناب و تب داری برای توصیف یک حقیقت علمی سرد و بی حس و حال!
برادرخوبم
بیابانی بودن سرشار از گرماست و روح تب دار ساکنینش در کشمکش با ناملایمات اقلیمی
و من امیدوارم که این کشمکش ها مانند شعر مولانا سبب زایش توانایی دیدن آن چیزهایی شود که تاکنون ندیده ایم!
… رازها بینی به جز این رازها
گوهران بینی به جای سنگ ها
باور بدار رویش بیابانی سمبلی از پایداری سبزینگی است در شرایط سخت رویش
برای باریدن به خورشید نیاز داری و آبکده ای
و برای روئیدن به اصالت نیاز داری و پایداری
چاشنی آن بارش و این رویش هم روح بلند زندگی است
و من می میرم واسه همچون روح بلندی … درود.
Wow!, this was a top quality post. In theory I’d like to write like this too – taking time and real effort to make a good article… but what can I say… I procrastinate a lot and never seem to achieve anything