فریاد دادرسی پژوهشگران منابع طبیعی به مقام رهبری رسید

به دنبال تجاوز شرم‌آور طبیعت‌ستیزان به باغ گیاه‌شناسی نوشهر و قتل عام بیش از 11 هزار و 295 اصله درخت، گروهی از اعضای هیأت علمی مراکز تحقیقاتی وابسته به منابع طبیعی کشور، نامه‌‌ای را خطاب به عالی‌ترین مقام جمهوری اسلامی ایران نوشتند که متن آن را در ادامه می‌خوانیم:

به نام خالق زیبایی‌ها

محضر مبارک حضرت آیت‌الله خامنه‌ای
رهبر معظم جمهوری اسلامی ایران

با سلام واحترام، همانگونه که تاکنون به استحضار حضرتعالی رسیده در مورخه 8/8/1389  قدیمی ترین و تنها باغ گیاه‌شناسی شمال کشور در نوشهر در صبح زود توسط نیروهای گارد، پرسنل اداری و کارگری بندر نوشهر به بهانه احداث جاده کمربندی، مورد تهاجم قرار گرفت، دیوار باغ  را با ماشین آلات سنگین شکستند و در کمتر از 2 ساعت حدود 8 هکتار از این باغ تخریب را با لودر و بولدوزر تخریب کردند و 11295 اصله درخت و درختچه را ریشه کن نمودند.
احتراماً به استحضار می رسانم ایستگاه تحقیقات نوشهر از سال 1310 وآربراتوم باغ گیاه شناسی از سال 1331 پایه گذاری گردید یعنی دقیقاً 79 سال از تاسیس ایستگاه و 58 سال از تاسیس آربراتوم می گذرد. برای احداث آربراتوم( که نام دیگر آن مجموعه درخت و درختچه) است زحمات زیادی کشیده شد. در واقع آربراتوم تشکیل شد از گونه های خارجی که دربین سالهای 1331 تا 1333 کاشته شد و گونه های بومی که بازمانده جنگلهای جلگه ای شمال می باشند. در حال حاضر در باغ پایه هایی از بلند مازو،  نمدار،  توسکا ، ممرزو … وجود دارد که بیش از 150 تا 200 سال عمر دارند. دراین باغ حدود 600 گونه متنوع شامل450 گونه درخت و درختچه کاشته شده است، تنها پایه بلوط چوب پنبه در ایران،  قدیمی ترین پایه های دار تالاب و ژینکو در کشور، 25 گونه کاج، حدود 30 گونه اکالیپتوس و ده ها گونه صنعتی و مهم از سراسر جهان در کنار گونه های بومی کشور این باغ را به یکی از زیبا ترین باغ های گیاه شناسی تبدیل کرده است.  بذر بسیاری از پایه های موجود تاکنون جهت جنگلکاری صد ها هکتار از عرصه های منابع طبیعی کشور به کار گرفته شده است. در سال 1364 در موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور برای شرایط اکولوژیک کشور، احداث 5 باغ گیاه شناسی به تصویب رسید که باغ نوشهر به دلیل قدمت زیاد آن به عنوان تنها باغ گیاه شناسی در شمال کشور انتخاب شد و از همان سال برای آن طرح توسعه نوشته و تمامی اراضی 35 هکتاری موجود در طرح توسعه باغ دارای طرحهای مصوب و لازم الاجرا شد. این باغ در راستای دو هدف اصلی باغهای گیاه شناسی در سراسر دنیا یعنی آموزش به تمامی اقشار مردم (عامه کردن فرهنگ منابع طبیعی همانگونه که معظم‌له فرمودند ) و نگهداری از گونه های نادر و در حال انقراض، فعالیت می کند. تنها جایی که می توان دو گونه جدید و منحصر به فرد را که در سالهای اخیر از استان مازندران به دنیا معرفی شده است( گونه اسپیره نوشهری و افرای مازندرانی) به طور  کاشته شده یافت، باغ نوشهر است. در سال 1386 به دلیل اهمیت بالای این عرصه تمام 35 هکتار باغ  به عنوان یک اثر طبیعی در سازمان میراث فرهنگی به شماره 17795 به ثبت رسید. در بخشهای جنوبی باغ که هم اکنون تخریب یافته و با خاک یکسان شده از گونه های مختلف جنگلکاری شده بود و رشد گونه ها سالانه مورد بررسی و آماربرداری قرار می گرفت. روز شنبه 8/ 8/ 89 علاوه بر سرنگونی هزاران درخت صدها پرنده بی خانمان شدند و آشیانه بسیاری از حیوانات بومی مثل قرقاول، خارپشت، گربه وحشی، شانه به سر و غیره از بین رفت و خودشان سرگردان شدند. تاکنون میلیاردها تومان پول نفت و مالیات شهروندان، برای ایجاد و نگهداری این کلکسیون زیبا هزینه شده تا شاید با روند هولناک تغییرات اقلیمی و چالش های مختلفی که نسل بشر را تهدید می کند، ذخیره و مرهمی بر دردهای نسل های آتی باشد.
داستان پر پیچ و خم راه دسترسی بندر به کمربندی نوشهر از سال 1381  شروع شدو با توجه به این که متاسفانه  ارزشهای باغ خیلی بیان نشده و در سطح شهر و استان خیلی به آن پرداخته نشده بود به عنوان باغی دیده شد که چه بسیار است مانند آن در سراسر خطه  سر سبز مازندران؟ متاسفانه قرعه به نام این باغ افتاد و تقاضا برای تصرف آن شروع گردید و تاامروزکه قضیه ختم به خیر نشد و این بلا بر سر باغ افتاد. تاکنون ده ها جلسه در سطح کشور و استان و شهرستان برگزار شد و ساعتها وقت افراد ومدیران در سطوح مختلف صرف بحث در این زمینه شد ولی مشخص  نشد آیا سازمان بنادر راه غیر از گذر از باغ را  بررسی و برآورد هزینه کرده است؟ آیا این برآورد را جهت مصوب کردن مطرح کرده ولی دولت محترم مخالفت  نموده؟ چرا به نظر مشاور زیست محیطی پروژه  اعتنایی نکردند؟ چرا راه آهن نه؟ چرا از جاده های موجود استفاده نمی شود؟ برای  جاده ای به طول 1500 متر و عرض 30 متر چرا تخریب باغ؟ جاده به عرض30  متر مورد نظر بود،‏ چرا به عرض100 متر تخریب شد؟آیا به جز سهل الوصول بودن تخریب این باغ  جهت ایجاد یک راه برای بندر و رفع ترافیک شهر دلیل محکم دیگری برای این انتخاب وجود دارد؟ ترافیک نوشهر را با کدام شهر مقایسه کرده اند که این ضرورت را دیده اند، شهری که یک چراغ قرمز ندارد آیا مشکل ترافیک دارد؟؟ چرا پل شرقی و غربی با طول بیشتر و هزینه چندین میلیاردی ترجیح داده می شود؟  چرا یک گروه مهندس این گزینه ها را بی طرف بررسی نمی کند تا بهترین گزینه را برای عزت میهن اسلامی انتخاب کند؟ در تمامی جلسات ضمن بیان اهمیت باغ و لزوم ساخت جاده خارج از باغ، همیشه درخواست بررسی راههای دیگر و بحث کارشناسی توسط صاحبان قانونی باغ، ارائه می شد. درآخرین جلسه که در باغ برگزار شد( در تاریخ 8/٧/89 ، درست یک ماه قبل از فاجعه فوق) قرار شد نقشه با مقیاس ارائه گردد تا در وزارت جهاد کشاورزی مورد بررسی قرار گیرد و پس از توافق هیات امناء سازمان تحقیقات کشاورزی، تصمیم نهایی اتخاذ گردد که هیچ وقت این اتفاق نیافتاد و هیچ نقشه ای مورد تایید وزارت جهاد قرار نگرفت. با اصرار وزارت جهاد ملزم به استعلام از یک مشاور زیست محیطی برای این پروژه شدند ولی نظر او را که گذر از بیرون باغ با رعایت موارد زیاد بود‏، نادیده گرفتند.  نقشه ای از باغ و اراضی اطراف آن  جهت استحضار می آید، راههای مختلف  موجود و ممکن مشخص شده است. جای تعجب است در حالی که فرمایشات جنابعالی همواره تاکید بر عامه کردن فرهنگ منابع طبیعی دارد و سفارش زیادی در دین ما جهت حفاظت از طبیعت شده است، قدیمی‌ترین باغ گیاهشناسی کشور و نتیجه تحقیق 30 ساله محققین در نوشهر در عرض چند ساعت زیر چرخ لودر پرس می شود و11295اصله درخت بدون مجوز قطع می شود.  ما تعدادی از اعضای هیئت علمی سراسر کشوراز محضر جنابعالی به عنوان بالاترین مقام کشور تقاضا داریم جهت حفاظت از این سرمایه ملی دستورتوقف کامل پروژه عبور راه از داخل باغ ومجازات  متجاوزین را صادر فرمایید.