یک روز فراموش‌نشدنی برای اروند و خانواده

عالیه پسر خوب. به هر دوتون تبریک می گم. به تو و امیرطاها… منتظر هواپیما هم می مونم. می دونم که چند سال بیشتر نمونده… 🙂

آررره، یه رازه. اما من می دونستمش! دی:

مبارک باشه عزیزم ؛
به امید روزی که اسمت را در صدر روبوکاپ کشوری ببینیم… .

سلام اروند جون . تبريك مي گم بهت . خيلي عاليه . انشالا تو و هم سن و سالات هواپيماهايي بسازين كه مردم باهاش پرواز كنن، بدون اينكه نگران سقوطش باشن . حتما تو موفق مي شي . راستي شيريني مدال نقره ات چي مي شه ؟؟!

پاسخ:

ممنون از لطفتون. واسه شيريني هم چشم! يه روز كه اومدين خونه مون، مي ذارم دخترتون يه بار با هفت تير ليزري ام شليك كنه!!

سلامممممم..بابا کم کم داره کلاست میره بالا و …..!!!
راستی وقت کردی یک مشخصاتی از همسر اینده ات بذار که باید چه ویژگیهایی داشته باشه که من از الان روش کار کنم:(

پاسخ:
شرمنده! ولي من قصد ازدواج كردن ندارم!! البته بچه دار شدن نه ها!!!

کجایی قهرمان؟

ببخشید عینکم همرام نبود تو تایپ کردن خراب کردم و کمی عجله. از نو.
اروند عزیزمان
من که اولین بار به شما گفتم چقدر از آشناییتون خوشبخت شدم. که از کلمه تونستن خوشت اومده پس بگیر که اومد: آدما فقط و فقط دو جورن بتونا ونتونا. نتونا وقتی تجدید میشن میگن خانوم معلم باهام لج بود! یا خدا نخواسته دیگه! یا اگه جفت شیش میومد تموم بود!
بتونا: بیست گرفتم.:) هیچ احتیاجی به شانس نداشتم و کاملا آماده بودم. فکر اینو هم قبلا کرده بودم.
شما میخوای از کدوما باشی؟ جز بتونا یا نتونا؟ جواب ندادی هم ندادی . مشخص تر از این هیچی نیست. خدمت خودت (بابا جان) عرض ادب میکنم.
حالا که از نو نوشتم بذار بگم شما هم منو یاد خودم میندازی. من هم موقع تحویل کاردستی تو دبستان همیشه مشکل داشتم و باید بابام میومد و قسم میخورد که اونو خودم ساختم نه کس دیگه!