و اما آن پرنده بر فراز آرامگاه کوروش بزرگ!

من هنوز هم نمی فهمم
که چرا وقتی می خواهند
کسی یا چیزی را نفی کنند – به اعتقاد باطل خوشان حتا-چرا سعی می کنند تاریخ را فراموش شده بیانگارند!؟
این “حماقت” و “وقاحت” را حدی نیست…

با اجازهء جناب محمد درویش
سدار : پادشاهان در طول تاریخ کی دلشان به حال مردم فقیر و بینوا سوخته؟
چواب : در طول تاریخ پادشاهان خوب همیشه دلشان به حال مردم فقیر و بینوا سوخته است .
سدار : مگر میشود کسی که در کاخ زندگی کند خبر از کوخ نشین داشته باشد؟
جواب : بله میشود .
سدار : معروفترین طبقات اجتماعی در زمان همینها وجود داشته
جواب : خیر نداشته .
سدار : یاد قصه انوشیروان به اصطلاح دادگر! افتادم که با درس خواندن فرزند آن پینه دوز مخالفت کرد!….میدانید که؟…
جواب : آدم وقتی صحبت از تاریخ می کند باید یادش به تاریخ بیفتد نه به قصه .
سدار : اینقدر ساده لوح نباشید.
جواب : کامنت شما ساده لوحانه است
——————–
چند توضیح عمومی
ما دربارهء کوروش کبیر اطلاعات موثق چندانی نداریم . از دوران وی نه سنگ نوشته ای بجا مانده است ، نه لوحی و نه بنایی . همهء مطالبی که فردی یونانی بنام گزنفون دربارهء کوروش نوشته است نیز از دو سه برگ بیشتر نیست و مابقی اش مطالبی هست که در سی چهل سال اخیر و به عنوان داستانهایی خیالی نوشته شده اند . تنها روایتی که مستند است مربوط به دو واقعه هست. یکی اینکه کوروش چگونه قبایل قوم پارس را متقاعد به حملهء به بابل کرد و دیگری جمله ای هست که پس از فتح ارمنستان به فرماندهانش گفت و من الان حال ندارم این دو ماجرا را تعریف کنم. تا هشتاد سال پیش هم پیش هم پاسارگاد مقبرهء مادر حضرت سلیمان نامیده میشد و کسی نمی دانست متعلق به چه دورانی هست. ما در حال حاضر فقط حدس میزنیم که مربوط به زمان پان پادشاهی کوروش هخامنشی باشد . اما اینکه چه کاربردی داشته و یا به چه منظوری ساخته شده بود ، بر ما پوشیده و مجهول مانده است . از حدود پنجاه سال پیش فرضیه ای عنوان شد که این بنا در زمان داریوش و خشایارشا “پازارگادشا” نام داشته و احتمالا” مقبرهء کوروش است . قسمت اول این فرضیه به احتمال زیاد درست است ، اما این بنا قطعا” مزار کوروش نبوده و نیست . من دو سال پیش به پاسارگاد رفتم و با کمال تعجب و شگفتی دیدم که روی تابلویی شیشه ای به دو زبان فارسی و انگلیسی نوشته شده بود پاسارگاد مقبرهء کوروش هخامنشی است و از آن عجیبتر اینکه نوشته بود پ”یکر کوروش را که در آنسوی ایران آنروز کشته شده بود ، مومیایی کردند و به پاسارگاد آورده و در آن دفن نمودند” . تا همین چند سال پیش حتی بیان شفاهی چنین داستانی در سازمان میراث فرهنگی کشور می توانست با واکنش تند باستان شناسان و مورخین روبرو شود ولی الان این داستان عجیب و غریب را رسما” و با نام و نشان سازمان میراث فرهنگی در آنجا نوشته بودند .
در اینکه کوروش هخامنشی دقیقا” کی مرد و چگونه مرد ، ما هیچ اطلاعی نداریم . رسم مومیایی کردن هرگز در ایران وجود نداشته و برخلاف آیین زرتشتیان بوده است. اصولا” هخامنشیان زرتشتی هرگز اجساد خود را دفن نمی کردند و ساختن هر گونه بنایی برای مردگان را نیز کاری اهریمنی می دانستند .
قصهء انوشیروان و کفشگر که به استناد شاهنامهء فردوسی بیان میشود نیز کاملا” عاری از حقیقت است . جالب اینجاست که طبق این داستان یک کفش دوز حاضر شده بود که هزینهء سپاه جنگی انوشیروان را بپردازد به شرط آنکه فرزندش اجازه یابد در کنار قشر ” دبیران” خواندن و نوشتن بیاموزد . کسانی که به استناد این قصه صحبت از شکاف فقیر و غنی در عصر انوشیروان می کنند عقلشان به اینجا نمی رسد که این سئوال را از خودشان بپرسند که این چه شکاف طبقاتی میان فقیر و غنی بوده که یک کفش دوز در عهد ساسانیان آنچنان ثروتمند بوده که می توانسته است هزینهء لشگر نظامی دولت رابپردازد؟! اگر این قصه را باور کرده اند پس دیگر این مطرح کردن شکاف میان فقیر و غنی در آن زمان چه معنی دارد؟
و آخر اینکه هموطنان کمونیست ما که نسبت به دیدن نام شاه و پادشاه آلرژی شدید دارند ، سطح معلومات تاریخی شان در حد همان دو سه مطلبی هست که در سایتهای کمونیستی خوانده اند و نمی دانند که فاصلهء زمانی بین کوروش هخامنشی و انوشیروان ساسانی یک هزار و چهار صد سال و معادل فاصلهء زمانی ما با دوران انوشیروان عادل بوده است . در نتیجه دائما” هخامنشیان را به ساسانیان و پادشاهان ساسانی را به هخامنشیان وصل و ربط می دهند .

آقای عزیز بهتر نیست کمتر ذهن مردم رو از این مرده پرستی ها پر کنین. حیف نیست تلف کردن عمر برای انسانهایی که به گذشته تعلق داشتن.
متاسفانه نه تا حالا امپراتور دیدین نه حکومت نه عظمت. وگرنه این کوروش مثلا بزرگ فقط تو قصه ها بزرگه. ولی در واقعیت آنقدر بی نشان که حتی یک سکه از خودش نداره.برید آثار باقی مانده از امپراتران روم رو ببینید تا بفهمید امپراتور یعنی چی.چرا میخوایم خودمونو گول بزنیم.کجاست این عظمت پوشالی تا بریم ببینیم.الان فوری همه میگن ضد ایرانی و… .
یا میگن آثارش خراب شده.پس قبرش چرا هست؟در صورتی که اگه کسی خراب کنه اول قبرو به خاطر تحقیر خراب میکنه.
حیف از عقلی که ماایرانی ها نداریم.همه اش افسانه.همه اش دروغ.

پاسخ:

رهگذر عزیز: لطفن دلایل و مستندات علمی خود را برای انکار عظمت هخامنشیان بیان دارید. در ضمن شما با آقای ن. پ که نسبتی ندارید! دارید؟

به امیر عزیز
قربانت گردم
ایمیلت به دستم نرسیده است. به یکی از این دو ایمیل برایم بفرست
ebadi.journalist@gmail.com
latifiran@hotmail.com
من روزانه حدود ده بار به اینترنت سر می زنم و در مجموع دو تا سه ساعت هم برای خواندن و نوشتن در آن وقت می گذارم. منتها گرین بلاگ یکی از چندین مرکز تجمع (!)ی هست که واردش می شوم. گاهی که جاهای دیگر خیلی شلوغ تر می شوند و انرژی بیشتری می برند ، مجبورم حضورم را در ‘گرین بلاگ را کمتر کنم . مطلب مارالهای قزوین را فورا” خواندم . حدود چهل سال تا سی سال پیش یکی از همسایگان ما بنام آقای صنوبری در خیابان پهلوی ماهشهر (بعدا” شد امام خمینی) کنار منزلش جصار بزرگی درست کرد و در محیطی زیبا آهو پرورش می داد . صنوبری بنا به تجربه متوجه شده بود که آهوهای پرورشی مثل پرنده های قفسی هستند و نمی توان آنها را در طبیعت رها کرد. فکر می کنم صنوبری آهو هایش را یواشکی با لنجها به کویت صادر می کرد . عربها به نگهداری آهو خیلی علاقه دارند . در قطر مردم در منازلشان غزال عربی نگهداری می کنند که به غایت زیباست . خواستم این توضیحات را همان وقت زیر مطلبت بنویسم ، نشد. چون از جایی آن لاین بودم که نمی شد فارسی نوشت.
وقتی صحبت از تاریخ میشود مطلقا” به نوشته های زنده یاد ذبیح الله منصوری تکیه نکن . داستان خالص هستند و کوچکترین ارتباطی به تاریخ ندارند . منصوری یکبار کتابی دو هزار صفحه ای را به عنوان ترجمه منتشر کرده بود و توضیح داده بود که نویسنده اش مرحوم پروفسور هنری کربن است. از قضا هنری کربن زنده بود و فارسی هم می دانست! بندهء خدا وقتی کتاب منصوری را دیده بود گفته بود من مقاله ای یازده صفحه ای نوشتم و نمی دانم ترجمه اش چگونه شده است دو هزار صفحه؟!
متاسفانه در سالهای اخیر کتابهای فراوانی وارد بازار نشر ایران شده اند که مطالبشان حقیقت ندارند و طبق سلیقهء مشتری جعل شده اند . من همین تابستان گذشته در کتابفروشی های مقابل دانشگاه تهران انواع و اقسام کتابهایی را دیدم که حاوی گفتار و سخنان داریوش هخامنشی ، کوروش هخامنشی ، زرتشت ، و یا کتابها و دستورالعملهایی پزشکی (و خطرناک!) بودند بنام طب امام رضا ، طب امام جعفر صادق ، و امثال اینها . یک جلد کتاب هم که گزیده ای از احادیث بسیار زیبایی چهارده معصوم بود را هم خریدم . ولی فورا” متوجه شدم که بخشهای بزرگی از مطالب آن نه احادیث آن بزرگواران ، بلکه جملات قصاری از آبراهام لینکلن ، جان اف کندی ، تولستوی ، ویکتور هوگو ، ناپلئون بناپارت ، کیم روزولت ، توماس ادیسون ، آلبرت انیشتین ، وینستون چرچیل ، جرج برنارد شاو ، نلسون ماندلا ، مهاتما گاندی ، کنفسیوس و سایرین بودند .
نمی دانم منظورت کدام قسمت از نوشته های ویل دورانت است ؟ ویل دورانت در ایران خیلی مهم تلقی میشود چون ما خودمان نه تاریخ نویس داریم ، نه مورخ داریم و نه اصلا” در دانشگاه هایمان علمی بنام تاریخ وجود دارد . بعد از انقلاب هم ترجمه های کتابهای آکادمیک و علمی تاریخی کاملا” متوقف شدند . در نتیجه همچنان به نوشته های قدیمی و از رده خارج شده ای مانند کتابهای ویل دورانت استناد می کنیم. اخیرا” یک بزرگواری در سخنرانی اش یک حرفی را علیه پادشاهان تاریخ ایران زده بود . فردایش بلافاصله اعلام تمام مطالب مربوط به پادشاهان از کتابهای درسی تاریخ مدارس و دانشگاهها حذف میشوند! (که ظاهرا” امسال واقعا” هم حذف شده اند)
خب. در مملکتی که کتابهای تاریخ مدارس و دانشگاههایش را طبق میل معمر قذافی و حرفهای بعد از شام جعفرآقا عوض می کنند و می نویسند ، و کتابهای تاریخی روبروی دانشگاه تهرانش را هم طبق ذائقه و سلیقهء مشتریان ” عاشق کوروش ” شان جعل می نمایندو به عنوان ترجمه راهی بازار می کنند ، علم تاریخ دیگر چه جایگاهی می تواند داشته باشد؟ اثلا” در چنین جوی دیگر چه کسی می تواند بیاید از علم تاریخ بگوید؟ وقتی خود شما همچنان کتابهای داستان ذبیح الله منصوری را به عنوان مراجع معتبر تاریخی به من معرفی می کنید ، خب من دیگر چه می توانم بگویم؟

و این گونه است که ما همواره گذشتگان خود را نفی کرده‌ایم، نگاهی روبه فردا نداشته‌ایم در زمان گمشده‌ایم کوروش بد بوده است، قاجار بد بوده است که بوده است، خاندان پهلوی بد بوده‌اند که بوده‌اند و جالب این جاست که این روزها هاشمی و خاتمی و موسوی نیز که خودشان این بنا را گذارده‌اند از بدترین‌ها هستند و هیچ گاه مشخص نشد که پس ما کیسیتم، چگونه رشد کنیم و چگونه بهتر زندگی کنیم.

پاسخ:

درود بر دوست عزیز آنیموس عزیز:
پرسش و تردید سزاوارانه ای را طرح کرده اید. دکتر محمد علی اسلامی ندوشن می گوید: «اگر تاریخ جامع ایران، چنان که باید نوشته شود؛ همراه با بررسی همه جانبه در وقایع و فرهنگ و ادبیات و اندیشه، و در ارتباط با تاریخ اقوامی که با ایران سر و کار داشته اند، گمان می کنم که دنیا با یکی از شگفت ترین خواندنی ها روبرو خواهد شد. زیرا هنوز کُنه تاریخ ایران شکافته نشده است. تاکنون بیشتر حرف بر سر لایه رویین تاریخ ایران بوده است. ولی او را یک لایه زیرین است، بسی شگرف تر که کسی به آن دست نزده است. باید روزی به سراغ آن رفت.»
و من امیدوارم روزی جوانان فرهیخته ی این بوم و بر روی آرزوی این استاد کهنسال تاریخ ایران را جامه ی عینیت بپوشانند.

آقای سررشته داری عزیز،
اشتباه نکنید . منظور آقای درویش اینه که به واسطه ی اون نوع اشتباهات ، بنده ، کسی یا جایی را فنا می کنم .
چشم تیزبین و حواس جمع ما ، کار دست خیلی ها می ده . مگه نه آقای درویش؟

به هر حال تولد صدرا خان هم مبارک . عکس کیک تولدی که شبیه آهو بود هم قبلا دیده بودم… بامزه بود

به آقای درویش:
یاد پدر و مادر عزیزتون گرامی و روحشون شاد

پاسخ:

ممنون … خداوند سایه پدر و مادر را بر بالای بام زندگانی تان همواره سبز نگه دارد ….

یک نفس یاد خدا‘ یک سبد خاطر آسوده و شاد‘ یک بغل شبنم آرامش صبح‘ یک هزار آینه از جنس دعا‘ همه تقدیم شما.
عید نوروز را پیشاپیش به شما تبریک می گویم و امیدوارم سال جدید سالی پربار همراه با موفقیت و سلامتی باشد.

مگه شما مهندس کشاورزی هستین؟

پاسخ:

مگه تو نیستی؟

درود بر پادشاهان بزرگ و محتشم ایرانی و هر چه داریم از این ابر مردان و بزرگانه …