بحران برداشت شن و ماسه به بام ایران رسید!

کم کم دارم از این سد سازی کینه به دل می گیرم!

خوشحالم که ایران و طبیعت ایرانمان دارد به پیش می رود.

مشکلی که بهش اشاره کردین ، ناخواسته و دراثر یک عملیات کپی – پیست ایجاد شده بود .

پاسخ:

امان از دست این عملیات های ناخواسته!
درود.

دکتر جان ما تا روز موعود تبلیغ می کنیم و هستیم

پاسخ:

زنده باشی پارسا جان. کاش در دبی هم برایمان تبلیغ می کردی!

به امید موفقیت شما

درود و سلام بر شما محمد عزیز و بهترین آرزوها برای تارنمای زیست محیطی تان.

پاسخ:

سلام دکتر جان. رسیدن به خیر … خوشحالم که ردپای یک دوست قدیمی را اینجا می بینم.
درود …

آقا اجازه ما تو سیاهه نبودیم !!

درویش خان الان به برخی از سایت های محیط زیستی سر می زنید مانند روز پس از صحنه نبرد واترلو شده اند انگاری که خاک مرده برآنها پاشیده اند ماه هاست که مطلبی به آنها اضافه نشده است.
سایت های دولتی بویژه شهرستانها که نورعلی نور است.بجز برخی که آنهم به همت و علاقه مسئول آن حرفی برای گفتن دارد و جالب و پر محتوی است باقی انگار چماق نوشته هستند
…….به همین دلیل است که من با کمایل میل به مهار بیابان زایی رای دادم
رای من به محمد درویش نیست بلکه به نوشتار ایشان است

بقول مسعود سعد سلمان :
نصیحتی پدرانه ز من نکو بشنو
مگرد گرد هنر هیچ ؛ که آفتی است هنر .
…درویش خان شما یکی از دوست داشتنی ترین مردان حوزه محیط زیست هستید حتی اگر رای هم نیاورید در آلمان در اینجا در قلب تک تک افراد جای دارید.

پاسخ:

ممنون اشکار عزیز. شرمنده می کنی برادر.

خوش خبر باشی شقایق جان

درویش خان ! تا جایی که یادم می آید محیط زیستی ها سالهاست که به برداشتهای بی رویه شن و ماسه بستر رودخانه ها چه در خوزستان و چه در سایر نقاط ایران اعتراض کرده اند آن هم نه به صورت هیاهوهای غیر تخصصی و عامیانه که به صورت حساب شده و پیش گوینده .. به عنوان یک متخصص احتمالن از تحقیقاتی که توسط متخصصین محیط زیست در مورد پیامدهای چنین عملی که به صورت موردی انجام شده احتمالن با خبر هستید .. حال سوال من این است که این همه تحقیق و تذکر و اعتراض چرا نتیجه نمی دهد ؟.. آیا باز هم باید مثل کودکان داشلی برونی در انتظار معجزه ای از جانب مسئولین به نمایندگی از آسمان بنشینیم ؟..

سد سازی در ایران نه یک صنعت بلکه یک “سیاست” است . یک سیاست بی پشتوانه و ضعیف که به عنوان کوتاه ترین راه ممکن برای رسیدن به نتایج چشمگیر و درخشش منطقه ای به کار گرفته شده .. سد سازی به نظر ساده ترین و پر هزینه ترین و خطرناکترین گزینه ایست که برای توسعه در نظر گرفته می شود ..

این روزها زیاد می شنویم که می گویند عده ای می خواهند همه چیز را سیاسی کنند و سیاسی ببینند و از آن مدام می نالند بدون اینکه به شواهدی که نشان می دهد سیاست متأسفانه همه صنعت ما .. فرهنگ ما .. اقتصاد و همه زندگی مارا به خود آغشته است توجه کنند .. مسئله ای که نادیده گرفتن آن یک اشتباه بزرگ است ..

پاسخ:

سدسازی شاید در کشورهایی که آبرفت درشت دانه ندارند و یا میزان تبخیر سالانه آنها کم است، بتواند در برخی مکان ها و موقعیت ها توجیه داشته باشد؛ اما شوربختانه در مملکت ما – اغلب – به عنوان نخستین و برترین گزینه انتخاب شده و سبب آفرینش سردارهای سازندگی هم شده است!

جناب درویش با عرض پوزش که با تاخیر خبر را منتشر کریدم. لینک خبرگزاری مهر را ببینید:
https://www.mehrnews.com/fa/newsdetail.aspx?NewsID=1059637

پاسخ:

بی نهایت ممنون از تو و خبرگزاری مهر.

سلامی اقای درویش…من خودم تنکابنی هستم. حتما خوب می دانید که دست بردن در حریم رودخانه معروف تنکابن موجب شده است که نسل ماهی‌های آزاد این رودخانه رو به انقراض باشند. این ماهی‌ها به دلیل فاصله کمی که از دریا به محل تولدشان دارند که در حدود 100 کیلومتر می‌شود پس از تخم ریزی نمی میرند و برای همن زیاد عمر می کنند. اما دست بردن در حریم رودخانه موجب کم آب شدن آن و ایجاد موانع مصنوعی بر سر راه ماهی‌ها در بازگشت به زادگاه خود است. در سفری بهمن ماه امسال به تنکابن داشتم به رودخانه نوشا، که زادگاه اصلی این ماهی‌ها است رفتم. با کمال تعجب دیدم که این ماهی‌های باشکوه و زیا هنوز در آن مکان هستند اما چه حیف که نسلشان رو به انقراض است. یاد هست که وقتی بچه تر بودیم و به کوه می رفتیم پدرم قلاب ماهیگیری با خود داشت و می گفت ناهارمان ماهی خواهیم خورد. آنقدر ماهی بود که شکار یکی از آنها عددی محسوب نمی شد. اما امروز این ماهی‌ها نه به دلیل شکار بی رویه که به دلیل سیاست [ای غلط شهرداری در حال انقراض هستند.
همین برداشت و شن و ماسه هم یکی از دلایل آسیب دیدن زادگاه ماهیان ازاد رودخانه تنکابن است.
وقتی به پلی که هفتاد سال پیش آلمانی ها بر روی رودخانه رده‌اند و به پل چشمه کیله معروف است نگاه می کنم و می‌بینم که آلمان‌ها هفتاد سال پیش برای عبور ماهیان آزاد از زیر پل مسیر گذر و آبشار همواری ساخته بودند تاسف می خورم. چراکه امروز در زیر همسیر مسید همواره ارتفاعی به اندازه 2 متر به وجود آمده است که همه به خاطر برداشت شن و ماسه از رودخانه است. و این ارتفاع همچون سدی مانع از عبور ماهیان آزاد است.

پاسخ:

اشاره ات به آن پل ساخته شده توسط آلمان ها بی نظیر بود. کاش عکس این پل را می توانستی برای بفرستی. درود.

خیلی بده که ترکیب مثبتی مثل “ساخت و ساز”، عامل اصلی چیزی مثل “تخریب” باشه! تخریب طبیعت!

پاسخ:

وقتی خردمندی اساس آبادانی را احاطه نکرده باشد، آنگاه هر ساخت و سازی می تواند مخرب باشد؛ حتا مهرورزی بی حساب و کتاب و افراطی هم می تواند فرزند را تنبل و بی انگیزه و یار را ساکن و متوقع سازد.
درود.

من فعلا در حال تبلیغات هستم :))
ولی به همه گفتم صاحبش شیرینی میده :دی

پاسخ:

به چشم … باید بیام بوشهر شیرینی بدم یا شما می آیید تهران؟!

درود بر آقای آرمین
شن های چشمه کیله که مشخص است توسط شرکت چه کسی برداشت می شود؟!

پاسخ:

چه کسی اشکار جان؟

برای رضا باقری عزیزم که با هم در این سفر بودیم نام صحیح این تالاب جوکندان است. بله اقای باقری درست میگویند متاسفانه تابلو تنها کافی نست. پس نظارت چه می شود؟

peace4khakpour.persianblog.ir/‏
peace23khakpour.persianblog.ir/‏
طرح در وبلاک من باید که اجرایی شود .
و انتقال مستقیم آب ( انتقال آب دریای خزر به خلیج فارس و بالعکس ) و به دریاچه ها . و بدون تصفیه . که هم نیاز به این کار نیست و هم انتقال آب سریعتر انجام می شود و هم هزینه خیلی کمتری دارد .
و با استفاده از این لوله ها فاضلآب ها را به خلیج فارس بفرستیم .
و دریاچه ها و تالاب های کم آب و خشک شده را پر آب کنیم . آی شور برای زمین شور . و آب شیرین برای زمین شرب و کشاورزی .
و آب شیرین شرب و کشاورزی کل ایران را از رود ها و سد ها تامین کنیم .
و این طرح اگراجرا شود دریاچه ارومیه را از خشکی و منطقه را از طوفان نمک واهالی رااز فرار از منطقه نجات می دهد ؟!
راه دیگری وجود ندارد ؟!