دریاچه ارومیه؛ کابوسی که روزی رؤیا بود!

تا ساعتی دیگر به همراه محمّد خسروشاهی و سید جعفر سیّد اخلاقی عزیز به سوی حوضهی آبخیز دریاچهی ارومیه پرواز میکنم؛ حوضهای که 5 برابر کشور لبنان وسعت دارد و به شیوهای مستقیم زندگی هموطنان عزیزمان را در چهار استان آذربایجان غربی، شرقی، کردستان و اردبیل متأثر کرده و میکند. اما چند سالی است که به دلیل عدم رعایت ملاحظات محیط زیستی، بهرهبرداری بیش از حد از اندوختههای آبی زیرزمینی، عدم رعایت حقآبههای طبیعی پایاب در طرحهای پرشمار سدسازی و روند شتابناک خشکسالی، روزگاری پرتنش و پژمان را تجربه کرده و به همین ترتیب، روزگار زیستمندان ساکن در سر گربهی دوستداشتنی وطن را نیز متأثر و پرتنش ساخته است.
برای بررسی آخرین رخدادهای این پهنهی ارزشمند ایرانزمین و تعریف چند پروژه تحقیقاتی به منظور شناسایی و مهار فرآیندهای کاهندهی کارایی سرزمین، چند روزی را مهمان مردمان مهماننواز آن خطهی دوستداشتنی وطن هستیم.
امید که هرگز رؤیای دوستداشتنی و خیس و آبی ارومیه، به کابوس مردمان سختکوش شمال باختری ایران بدل نشود.




آقای درویش عزیز, گر چه برای برگرداندن دریاچه ی ارومیه به آن دوران خوش و روزهای رویایی, دیگر خیلی دیر شده, ولی امیدوارم با خبر های خوب برگردی. منتظر گزارش سازنده ات خواهم ماند.
واقعا پروژه “پروزش شتر” در آنجا هست؟! هنوز باور نمی کنم! شوخی است نیست؟
سلام
منم مثل دانش فکر میکنم که خیلی دیر شده
اما نباید نا امید بود
امیدوارم ارومیه و ایران به روزهای خوبش برگرده !!
درویش بزرگوار و گرامی سلام من آواره از وطن را به زادگاهم،ارومیه برسان. ممنون
امروز نگران طوفان شنی هستند که از جنوب می آید فردا باید نگران طوفان های نمکی باشیم که از دریاچه رو به زوال ارومیه تهدید کننده تمام امور زندگی مردم آنجاست باشیم نابودی باغات و زمینهای کشاورزی کوچکترین عوارض بعدی این ماجرای غم انگیز است
امید وارم به جای بی توجهی به امر حیاتی حفظ و حراست از در یاچه بیشتر به امر بیندیشند.
فکر نکنم بعید است
موفق باشید و دست پر مثل همیشه با خبرهای جدید منتظرتان هستیم…
راستی هنوز درمورد یک حرکت اعتراضی ارام در نمایشگاه محیط زیست آخر ماه تاکید دارم! ممنون.
محمد جان شنیدی که می خواهند از دریای مازندران آب به دریاچه ارومیه ببرند؟ اختلاف ارتفاع 1300 متر! فاصله، نمی دانم ولی قطعا از 400 کیلومتر کمتر نخواهد بود.
حدود سالهای 74 و 75 هم مطالعه هیدرولوژی انتقال آب از خلیج فارس به خزر را مرکز تحقیقات آبخیزداری مرحوم انجام داد. نتیجه؟ عملی نیست. ولی ظاهرا اینگونه فکرها به عنوان آپشن اول مطرح می شوند. نه؟
هشدار استیون هاکینگ”ما باید توجه مان را فقط به خودمان معطوف کنیم تا از تکامل حیات به آنچه که مطلوب ما نیست جلوگیری کنیم”.
سلام
برادر بزرگوار محمد درویش
فکر میکنم ما فقط به فکر بهتر شدن شرایط هستیم ولی نمیخواهیم به صورت مستقیم آستین مان را بال بزنیم!!
به نظر من فر صت های زیادی برای نجات تالاب های بزرگ کشور را از دست داده ایم..
اما وقت آن رسیده که طرح و برنامه ارایه کنیم همه دوستان را به حرکت تشویق کنیم کسانی که مخالفت میکنند را قانع کنیم و به سمت توسعه همه جانبه پیش برویم..
آیا کسی هست که به میدان بیاید؟
یا فیلم روزی که زمین از حرکت ایستاد افتادم 🙁
سلام،
اینکه امید آخرین چیزی است که در انسان میمیرد، امری مسلم است. در مورد دریاچه ارومیه نیز بهمین گونه است. به سوگ نشستن و نگریستن و کاری نکردن و یا اگر کاری کردن، کاری با نتایج منفی کردن نیز وضعیت را دگرگون نمیکند و واقعیت را بکنار نمیزند.
دریاچه آرال بسیار بزرگتر از دریاچه ارومیه بود و امروز از آن شبحی بیش نمانده.
همه چیز در دست خود انسان است که به هدیه ها و نعمی که به او داده شده است احترام میگذارد و یا نه.
اینکه آیا دیر شده است یا نه؟ بلی مسلما دیر شده و نه آنقدر دیر که قطع امید کرد.
تا ریشه درآب است امید ثمری هست.
با امید بهروزی.
خیلی موفق باشید و با دست پر برگردید.
من یه آرزو دارم، و اونم اینه که: زمین از حرصش این ایرانیا رو هر جای دنیا که هستن، مثل یه اسب سرکش به سیاهچاله ها، پرتاب کنه، بلکه مشکلات کل دنیا هم حل بشه! این همه نفهمی قابل تحمل نیست! کاری هم جز غصه خوردن نمی تونیم بکینم.
سلام
با تمام وجووووووووووووود آرزوی موفقیت می کنم.
امیدوارم پژوهش هایتان بر روزگار خشکی دریاچه پایانی باشد و نتایج آن مورد توجه مسئولان قرار بگیرد. مرگ دریاچه نه غم انگیز که فاجعه خواهد بود.
به نظرم سفر پر کاری پیش رو دارید. برایتان آرزوی موفقیت می کنم. و اما، قصد پیش داوری ندارم اما از آنچه پیشتر از خود شما و دوستان فرهیخته دیگر آموختم و نیز بر اثر مشاهدات میدانی خود، نیک می دانم که ارومیه اکنون در اثر اشتباهات ما برای بقای خود در آستانه آخرین هشدارها قرار دارد. از شما تمنا می کنم همچون گذشته در بیان مشاهدات خود و اطلاع رسانی گسترده برای اجتناب از وقوع یک فاجعه تردید نکنید. نابودی دریاچه ارومیه قطعا هزاران بار ویرانگرتر از خشکی بزرگترین دریاچه آب شیرین ایران عزیز، پریشان ویران (و به قول برخی دوستان، پریشان شاد!!!) خواهد بود، پس لطفا هشدار، هشدار، هشدار…
قطع درختان قدیمی با مجوز دادستان بوشهر
13 درخت بابل با قدمت 120 تا 200 سال به بالا در محله رونی بوشهر واقع در خیابان سبزآباد توسط یک فرد حقیقی قطع شد.
این اقدام از شب گذشته آغاز و صبح امروز با حضور رییس سازمان پارکها و فضای سبز شهرداری بوشهر و نیروی انتظامی از ادامه قطع درختان کهنسال جلوگیری شد.
فردی که درختان را قطع کرده، اخیرا در مزایده ستاد اجرایی حضرت امام خمینی (ره) برنده این زمین 5/5 هکتاری در محله رونی شده و ظاهرا با نرخ 1/5 میلیارد تومان آن را خریداری کرده است.
در حالی که براساس قوانین شهرسازی هرگونه قطع درخت در املاک بالای 500 متر باید با مجوز شهردار باشد و حتی در صورت اجازه قطع درخت باید معادل آن در نقطه دیگری از شهر فضای سبز ایجاد شود، مالک این زمین اقدام به قطع این درختان با اره برقی کرد. با این حال تماس های مردمی و برخی انجمن های حامی محیط زیست بوشهر باعث شد تا مدیرعامل پ1ارکها و فضای سبز در محل حضور یافته و با همکاری نیروی انتظامی از ادامه کار جلوگیری کند.
رییس سازمان پارکها و فضای سبز شهرداری بندر بوشهر که در محل قطع این درختان حضور یافته بود، تصریح کرد: پس از درخت بابل خیابان بهمنی که عمر بالای 200 سال دارد، درختان محله رونی قدیمی ترین درختان بوشهر بودند که با درخواست خریدار زمین و مجوز دادستان بوشهر قطع شدند.
وی تصریح کرد: این برای نخستین بار است که 13 درخت بابل 200 ساله در بوشهر سر زده می شود و قتل عام این تعداد درخت با عمر بالا در بوشهر بی سابقه است.
وی با بیان اینکه فعلا جلوی ادامه قطع درختان کهنسال گرفته شده؛ ابراز امیدواری کرد: دادستان بوشهر به ارزش معنوی این درختان توجه کرده و مجوز قطع بقیه آنها را که هویت و تاریخ این شهر هستند ندهد، ضمن اینکه صاحب این 5/5 هکتار نیز مکلف شود املاکش را طوری طراحی کند که این فضای سبز ازبین نرود.
ایرج مشایخی تصرح کرد: از مسئولینی که در این زمینه نقش دارند انتظار می رود ابعاد معنوی این درختان و اشک هایی که از دیدگان مردم در برابر قطع آنها جاری می شود ببینند.
اخبار مرتبط :
امیدوارم دریاچه ارویه به روزهای خوب قبلی اش برگردد.
سفر به خیر
پیام خصوصی
بسمه تعالی
جناب آقای مهندس درویش
با سلام و احترام
به استحضار می رساند که مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران، بر اساس مصوبه شورای اسلامی شهر تهران، تهیه”گزارش مقدماتی وضعیت محیط زیست ¬¬شهرتهران دوره ده ساله 86-1377 ” را با همکاری دانشگاه شهید بهشتی به اتمام رسانده است. گزارشات وضعیت محیط زیست (SoE) به گروهی از گزارشات زیست محیطی اطلاق میشود که با ارائه اطلاعات کمی قابل اعتماد درباره وضعیت محیط زیست و روند آن، وتعیین عوامل موثر در بروز مشکلات زیست محیطی به همراه اولویتهای اینگونه مشکلات، ابزار مناسبی را جهت ارائه راهکارها و سیاستهای موثر در حوزه مدیریت محیط زیست در اختیار برنامهریزان، سیاستگذاران و محققان این حوزه قرار می دهد.
به منظور ارائه گزارش نهایی طرح مذکور ، در روز چهارشنبه مورخ 15/02/1389 نشستی از ساعت 9 الی13 در سالن اصلی مرکز تحقیقات استراتژیک واقع در انتهای خیابان پاسداران ، مقابل پارک نیاوران ، مرکز تحقیقات استراتژیک ، برگزار می شود.
بدینوسیله از جنابعالی ، دعوت می شود در این نشست شرکت فرموده و ما را از نظرات ارزشمند خود بهره مند نمایید.
درصورت نیاز به اطلاعات بیشتر با تلفن¬ 22291356( داخلی 1311 ) تماس حاصل فرمایید.
سید محمد مجابی
معاون علم وفناوری مرکز
می دانم شما همراه خود نیکی به آنجا می برید.چشم به راهدست آوردهای شمااز این سفر هستم.
سلام ما رفتیم خارتوران بارجمند وبرگشتیم انگار شما هنوز نرسیدی.پس از یه استراحت کوتاه یه چیزائی از افریقای ایران مینویسم
امیدورام پیروز باشید.
کاش ما هم اونجا بودیم و ازتون مهمانداری میکردیم مهندس جان.منتظریم برگردین.
درویش عزیز این یکی رو دیدید؟!
https://www.mehrnews.com/fa/newsdetail.aspx?NewsID=1075915
قطع درختان 200 ساله در بوشهر/ 70 درخت کهنسال در معرض خطر
منتظر خبرهای تازه و خوب هستیم، کاش بتونیم چند تا معجزه به رسم امانت از خدا بگیریم.
موفق باشید … خیلی …
ممنون از ابراز محبت و لطف همه دوستان …
سلام
خیلی ممنون می شم اگر آدرس ایمیلتون رو داشته باشم. امکانش هست در مورد. راه حلها چیزی بنوسید. من واقعاَ علاقه مند به راه اندازی کارهای گروهی مردمی و مشترک در جهت نجات دریاچه ارومیه هستم. پتانسیل تلاش در این زمینهرودارم ولی نمی دونم موثرترین و درسترین راه کدومه؟ ممکنهبرام ایمیل بزنید؟
به زینب یوسف زاده:
ایمیل من در بخش درویش کده درج شده است. در این باره به زودی چند مطلب انتشار خواهم داد.
.
.
به امیر:
سپاسگزارم.
I know it sounds crazy but this reminded me of Abraham Lincoln’s: “Everybody likes a compliment.”